PL68655Y1 - Oprawka do żarówek - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest oprawka do żarówek oświetleniowych, umożliwiająca wkręcenie do niej jednej lub dwóch trzonków dowolnie wybranych żarówek o trzonkach, zaopatrzonych w każdy z trzech powszechnie stosowanych rozmiarów gwintu, to jest: „goliat”, E 27 albo E 14 oraz pozwalająca na łączenie tych oprawek ze sobą w celu utworzenia rozgałęzionych zestawów oświetleniowych o strukturze typu drzewiastego.

Oprawka przeznaczona jest do powszechnego zastosowania w częściach instalacji elektrycznych, do których włączone są żarówki oświetleniowe z trzonkami gwintowanymi.

Znane oprawki do żarówek opisane są w książce Stefana Następskiego, pt. „Instalacje elektryczne, badanie projektowanie i eksploatacja", wydanej przez Oficynę Wydawniczą Politechniki Warszawskiej w Warszawie w 2001 r.

Pierwsza z tych oprawek składa się z porcelanowej tulejki z osadzoną wewnątrz niej tulejką metalową, zaopatrzoną w gwint E 27. Tulejka ta połączona jest za pomocą dwóch wkrętów i nakrętek z porcelanową podstawką w kształcie ukośnie ściętego walca, z zagłębieniem w podstawce, w środku którego przymocowany został z pomocą wkrętu sprężysty, metalowy kontakt. Podstawka zaopatrzona została również w dwa otwory, służące do przykręcenia jej do ściany. Tulejka metalowa i kontakt mają wyprowadzenia na tylną część podstawki zaopatrzone we wkręty, służące do przykręcenia przewodów zasilających żarówkę. Zasada działania znanej oprawki polega na tym, że żarówkę z gwintem E 27 wkręca się w metalową tulejkę i doprowadza do niej prąd elektryczny za pośrednictwem kontaktu i tulejki. Inna, znana z tej samej książki oprawka do żarówki zamiast podstawki ma porcelanową miseczkę, zaopatrzoną w wewnętrzny gwint i skręcaną za pomocą wkrętów z porcelanową tulejką, taką samą, jak w poprzednio opisanej oprawce. Do środka miseczki przymocowany jest sprężysty kontakt zaopatrzony we wkręt do przymocowania przewodu zasilającego. Drugi przewód zasilający mocowany jest wkrętem w pobliżu brzegu metalowej tulejki, zaś miseczka ma z boku dwa otwory, służące do wprowadzenia przewodów zasilających oraz poprzeczny otwór, przeznaczony do przełożenia drucianego oczka, służącego do podwieszenia oprawki pod sufitem lub inną stałą powierzchnią. Oprawka ta, jak poprzednio opisana, przeznaczona jest do wkręcenia żarówki z gwintem E 27.

Także z książki Brunona Lejdy, pt. „Instalacje elektryczne w obiektach budowlanych”, wydanej przez Wydawnictwa Naukowo-Techniczne w Warszawie w 2003 r. znane są oprawki do żarówek z gwintem E 27, takie same, jak z książki Stefana Następskiego. Ponadto znana jest oprawka do żarówek z gwintem typu „goliat” również wykonana z porcelany i tym różniąca się od pierwszej z oprawek opisanych w książce Stefana Następskiego, że jej podstawka jest ścięta prosto i zaopatrzona w przykręconą do niej prostokątną płytkę metalową, przeznaczoną do mocowania podstawki wewnątrz oprawy oświetleniowej.

Inne, znane oprawki do żarówek ujawniają Barbara Kopeć i Henryk Wachta w książce pt. „Instalacje elektryczne i oświetlenie, podstawy techniki świetlnej”, wydanej przez Wydawnictwo Politechniki Rzeszowskiej w Rzeszowie w 2004 r. Pierwsza ze znanych oprawek składa się z blaszanej tulejki z wytłoczonym gwintem, na którą z przodu wkręcany jest również blaszany kołnierz, przeznaczony do nałożenia klosza, a z tyłu - metalowa miseczka, nagwintowana od zewnątrz i zaopatrzona w osiowy otwór z mniejszym gwintem, służącym do wkręcenia oprawki na rurkę lampy albo żyrandola oraz przeprowadzenia przez tę rurkę przewodów, zasilających żarówkę. Wewnątrz metalowej tulejki znajduje się tulejka porcelanowa, zaopatrzona w wewnętrzny gwint E 27. Ponadto, w tylnej części metalowej tulejki umieszczona jest porcelanowa podstawka, wyposażona w środkowy, sprężysty styk oraz w dwa sprężyste, prostopadłe do podstawki połączone ze sobą styki boczne. Styki przykręcone są do podstawki wkrętami, służącymi również do zamocowania końcówek przewodów zasilających. Zasada działania tej oprawki polega na tym, że żarówkę z gwintem E 27 wkręca się w porcelanową tulejkę, przez co powierzchnia trzonka żarówki łączy się ze stykami bocznymi, a stopka żarówki ze stykiem środkowym, umożliwiając zasilanie żarówki prądem elektrycznym. Druga znana z tej książki oprawka do żarówek posiada metalową tulejkę z gwintem E 14 i sprężysty styk osadzon w bakelitowej, dwuczęściowej osłonie w kształcie wydrążonego stożka ściętego, którego obie części połączone są ze sobą za pomocą drobnozwojnego gwintu. W tylnej części stożka znajduje się nagwintowany otwór, poznaczony do wkręcenia oprawki na rurę lampy lub żyrandola i przeprowadzenia przez tę rurę przewodów zasilających, których końce mocowane są wkrętami do styków. Zasada działania tej oprawki jest taka sama, jak poprzednio opisanej z tym, że oprawka przeznaczona jest do wkręcania w nią żarówek z gwintem E 14.

Kilka znanych typów oprawek do żarówek, bardzo podobnie zbudowanych - niewielkie różnice polegają na rozmieszczeniu i kształcie styków, do poprzednio opisanych i tak samo działających, jak poprzednio przedstawione, zostało ujawnionych w książce Henryka Markiewicza, pt. „Instalacje elektryczne" wydanej przez Wydawnictwa Naukowo-Techniczne w Warszawie w 1998 r. W książce Henryka Markiewicza ujawniono też bardziej różniącą się od poprzednio opisanych oprawkę, mającą szeroką porcelanową podstawę w kształcie dysku z wystającym brzegiem, zaopatrzonym od wewnątrz w gwint, służący do wkręcenia szklanego, zamkniętego klosza.

Dwie jeszcze inne. znane oprawki opisane są w książce Andrzeja Rodaka i Ernsta Hórnemana, pt. „Elektrotechnika, instalacje elektryczne i elektronika przemysłowa”, wydanej przez Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne w Warszawie w 1998 r. Jedna z tych oprawek, zbudowana jest podobnie do pierwszej oprawki ujawnionej w cytowanej książce Stefana Następskiego, ale zamiast porcelany użyto do jej budowy tworzywa sztucznego i ma dodatkowo z obu stron po dwa otwory, w których znajdują się styki połączone z tuleją oraz kontaktem i przeznaczone do włożenia wtyczek sieciowych, umożliwiających przyłączenie innych odbiorników energii elektrycznej, np. grzejnika. Druga z opisanych w tej książce oprawek jest zbudowana analogicznie, jak pierwsza, ale ma ponadto neonówkę umieszczoną wewnątrz i przyłączoną do styków oraz zakrytą okienkiem wykonanym z częściowo przezroczystego tworzywa sztucznego, której świecenie sygnalizuje występowanie napięcia sieciowego przy odłączonych odbiornikach prądu elektrycznego. Obie oprawki przeznaczone są do wkręcania w nie żarówek z gwintem E 27. Z opisu patentowego US 4835748 A znana jest oprawka do żarówek składająca się z ramienia połączonego pośrodku z prostopadłym do niej prętem, a na jego końcach z także prostopadłymi gniazdami, przy czym elementy te wykonane są z materiału elektroizolacyjnego, zaś na zwężonym końcu pręta osadzona jest metalowa tulejka, zaopatrzona w zewnętrzny gwint, zaś wewnątrz gniazd umieszczone są metalowe tulejki wyposażone w wewnętrzny gwint typu, ponadto w środku pręta znajduje się drut, wystający ponad jego końcową powierzchnię i połączony z drutem umieszczonym w ramieniu, do końców którego przyłączone są druty wprowadzone do środków gniazd i wystające ponad powierzchnię ich den, przy czym tulejka połączona jest drutem przechodzącym wewnątrz pręta i przyłączonym do drutu, umieszczonego w ramieniu, zaś zagięte pod kątem prostym końce drutu połączone są z tulejkami.

Istota rozwiązania według wzoru użytkowego polega na tym, że oprawka do żarówek składa się z ramienia, połączonego pośrodku z prostopadłym do niej prętem, a na jego końcach z też prostopadłymi gniazdami, przy czym pręt, ramię i gniazda wykonane są z materiału elektroizolacyjnego. Na zwężonym końcu pręta osadzona jest metalowa tulejka, zaopatrzona w zewnętrzny gwint, zaś wewnątrz gniazd umieszczone są metalowe tulejki, wykonane korzystnie z mosiądzu i wyposażone w wewnętrzny gwint. Ponadto, w środku pręta znajduje się drut, wystający ponad jego końcową powierzchnię i połączony z drutem, umieszczonym w ramieniu, do końców którego przyłączone są dwa druty, wprowadzone do środków gniazd i wystające ponad powierzchnię ich den. Oprócz tego, tulejka na pręcie połączona jest drutem, przechodzącym wewnątrz tego pręta i przyłączonym do dodatkowego drutu, umieszczonego w ramieniu, zaś zagięte pod kątem prostym końce dodatkowego drutu połączone są z tulejkami umieszczonymi w gniazdach. Wszystkie połączenia drutów ze sobą oraz z tulejkami zapewniają przepływ prądu elektrycznego. W skład oprawki wchodzą trzy wkrętki redukcyjne, z których każda składa się z elektroizolacyjnego gniazda wyposażonego w kołnierz, ułatwiający jego wkręcanie. Na zewnętrznej powierzchni tego gniazda, osadzona jest pierwsza tulejka, zaopatrzona w gwint zewnętrzny typu „goliat”, albo gwint E 27, zaś wewnątrz gniazda umieszczone została druga tulejka, z wewnętrznym gwintem E 14 albo E 27, w przypadku gdy tulejka ma gwint typu „goliat”, albo z gwintem E 14, gdy pierwsza tulejka ma gwint E 27. Obie tulejki połączone są krótkim, radialnym odcinkiem drutu, a w środku dna gniazda, osadzony jest pręt, wystający z obu stron ponad powierzchnię gniazda. Obie tulejki oraz pręt, wykonane są z metalu, korzystnie z mosiądzu, a połączenia tulejek drutem umożliwiają przepływ prądu elektrycznego. Główną zaletą oprawki do żarówek według wzoru użytkowego jest jej przystosowanie do wkręcenia w nią żarówek z trzonkami zaopatrzonymi w każdy gwint o powszechnie stosowanych rozmiarach, to jest gwint „goliat”, E 27 lub M 14. Dodatkową zaletą jest to, że oprawka według wzoru może być wkręcana do innej oprawki z większym gwintem i przez to oprawki nadają się do łączenia ze sobą w rozgałęzione zestawy oświetleniowe. Ponadto, zaletą oprawki jest prosta budowa i niezawodne działanie.

Claims (4)

1. Wzór użytkowy pokazany jest na rysunku, na. którym fig. 1 przedstawia przekrój podłużny oprawki płaszczyzną osiową, fig.
2. 2 obrazuje widok oprawki z góry, a fig.
3. 3 przedstawia przekrój osiowy wkrętki redukcyjnej, zaś fig.
4. 4 obrazuje jeden z możliwych do utworzenia rozgałęzionych zestawów oprawek. Oprawka do żarówek według wzoru użytkowego składa się z ramienia 1, połączonego pośrodku z prostopadłym do niej prętem 2, a na jego końcach z też prostopadłymi gniazdami 3, 4, przy czym elementy te wykonane są z materiału elektroizolacyjnego. Na zwężonym końcu pręta 2 osadzona jest metalowa tulejka 5, zaopatrzona w zewnętrzny gwint E 14, zaś wewnątrz gniazd 3, 4 umieszczone są metalowe tulejki 6, 7, wykonane korzystnie z mosiądzu i wyposażone w wewnętrzny gwint typu „goliat”. Ponadto, w środku pręta 2 znajduje się drut 8, wystający ponad jego końcową powierzchnię i połączony z drutem 9, umieszczonym w ramieniu 1, do końców którego przyłączone są druty 10, 11, wprowadzone do środków gniazd 3, 4 i wystające ponad powierzchnie ich den. Oprócz tego, tulejka 5 połączona jest drutem 12, przechodzącym wewnątrz pręta 2 i przyłączonym do drutu 13, umieszczonego w ramieniu 1, zaś zagięte pod kątem prostym końce drutu 13 połączone są z tulejkami 6, 7. Wszystkie połączenia drutów ze sobą oraz z tulejkami zapewniają przepływ prądu elektrycznego, a ponadto odcinki drutów 8, 9, 10,11 są oddzielone od odcinków drutu 12, 13, 14, 15 przez elektroizo-lacyjny materiał ramienia 1 i pręta 2. W skład oprawki wchodzą ponadto trzy wkrętki redukcyjne, z których każda składa się z gniazda 16, wykonanego z materiału elektroizolacyjnego i wyposażonego w kołnierz 17, ułatwiający jego wkręcanie. Na zewnętrznej powierzchni gniazda 16, osadzona jest tulejka 18, zaopatrzona w gwint zewnętrzny typu „goliat”, albo gwint E 27, zaś wewnątrz gniazda 16 umieszczona jest tulejka 19, z wewnętrznym gwintem E 14 albo E 27, w przypadku gdy tulejka 18 ma gwint typu „goliat” albo z gwintem E 14, gdy tulejka 18 ma gwint E 27. Tulejki 18 i 19 połączone są krótkim, radialnym odcinkiem drutu 20, a w środku dna gniazda 16, osadzony jest pręt 21, wystający z obu stron ponad powierzchnię gniazda. Tulejki 18 i 19 oraz pręt 21, wykonane są z metalu, korzystnie z mosiądzu, a połączenia tulejek 18 i 19 drutem 20 umożliwiają przepływ prądu elektrycznego. Zasada działania oprawki do żarówek według wzoru użytkowego polega na tym, że w zależności od gwintu oprawki wyjściowej, znajdującej się w instalacji elektrycznej, do której mają być włączane żarówki i od gwintów na trzonkach tych żarówek, dobiera się wkrętki redukcyjne, tak żeby możliwe było połączenie tych elementów przez wkręcenie. Ponadto, oprawki do żarówek według wzoru łączy się ze sobą w zestawy rozgałęzione przez wkręcenie tulejki 5, osadzonej na pręcie 2 we wkrętkę redukcyjną z gwintem typu „goliat" oraz E 14 i następnie wkręcenie oprawki w tak dobraną wkrętką do tulejki z gwintem typu „goliat" innej oprawki według wzoru, przy czym sposób ten może być powtarzany tylko tyle razy, żeby nie spowodował przeciążenia przewodów doprowadzających prąd elektryczny do oprawki wyjściowej. Przykładowy sposób połączenia oprawek według wzoru użytkowego zgodnie z podaną zasadą działania polega na tym, że do oprawki wyjściowej z gwintem typu „goliat” 21, wkręca się tulejkę 5 pierwszej oprawki według wynalazku 22, zaopatrzoną we wkrętkę redukcyjną 23 z gwintami typu „goliat” i E 14. Gdyby oprawka wyjściowa 21 miała gwint E 27, to wówczas należałoby użyć wkrętki redukcyjnej 23 z gwintami E 27 i E 14. Z kolei w jedno z gniazd oprawki 22 wkręca się bezpośrednio żarówkę z gwintem typu „goliat" 24, a w drugie gniazdo tej oprawki wkręcona zostaje wkrętka redukcyjna 25 z gwintami typu „goliat" i E 14, łącząca pierwszą oprawkę 22 z drugą oprawką 26. Następnie, w jedno z gniazd oprawki 26, poprzez wkrętkę redukcyjną 27 z gwintami typu „goliat” i E 27, wkręca się żarówkę 28 z gwintem E 27, zaś w drugie gniazdo oprawki 26 wkręcona zostaje wkrętka redukcyjna 29 z gwintami typu „goliat” i E 14, umożliwiająca wkręcenie w nią żarówki 30 z gwintem E 14. Zastrzeżenie ochronne Oprawka do żarówek zawierająca izolowane części oraz przewodzące części metalowe składająca się z ramienia połączonego pośrodku z prostopadłym do niej prętem, a na jego końcach z także prostopadłymi gniazdami, przy czym elementy te wykonane są z materiału elektroizolacyjnego, zaś na zwężonym końcu pręta osadzona jest metalowa tulejka, zaopatrzona w zewnętrzny gwint, zaś wewnątrz gniazd umieszczone są metalowe tulejki wyposażone w wewnętrzny gwint typu, a ponadto w środku pręta znajduje się drut, wystający ponad jego końcową powierzchnię i połączony z drutem umieszczonym w ramieniu, do końców którego przyłączone są druty wprowadzone do środków gniazd i wystające ponad powierzchnię ich den, przy czym tulejka połączona jest drutem przechodzącym wewnątrz pręta i przyłączonym do drutu, umieszczonego w ramieniu, zaś zagięte pod kątem prostym