PL68237Y1 - Sygnalizator świetlny sekcji obudowy zmechanizowanej - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest sygnalizator świetlny sekcji obudowy zmechanizowanej znajdujący zastosowanie w górnictwie podziemnym węgla kamiennego.

Powszechnie znane i stosowane są lampy oświetleniowe oraz sygnalizacyjne zabudowane na elementach sekcji obudowy zmechanizowanej w celu oświetlenia przedziału roboczego w ścianie zabudowanej sekcjami obudowy zmechanizowanej oraz sygnalizowania aktualnych parametrów pracy tych sekcji. Cechą wspólną takich lamp jest ich bezpieczeństwo względem atmosfery wybuchowej w pomieszczeniach podziemnych. Dla zachowania tego bezpieczeństwa lampy górnicze posiadają zabezpieczenia przed kontaktem ich obwodów, mogących spowodować zaiskrzenie, z ewentualnie powstałą wybuchową atmosferą, które polegają zasadniczo na zapewnieniu szczelności połączeń elementów składowych, szczelności wprowadzenia do ich wnętrza przewodów zasilających, a także zabezpieczeniu przed niepożądanym otwarciem.

Znana jest na przykład z opisu patentowego PL 215 202 B1 lampa ognioszczelna do pomieszczeń zagrożonych wybuchem, której korpus połączony jest z zawiasowo otwieraną pokrywą wyposażoną w wyniesiony wypukłe ponad jej powierzchnię czołową przezroczysty klosz. Pokrywa z kloszem stanowi element nierozbieralny i uszczelniony, wewnątrz którego znajduje się zespół radiatora. Dodatkowo lampa wyposażona jest w elektryczne zabezpieczenie odcinające zasilanie lampy.

Znana jest również, na przykład z polskiego wzoru użytkowego W. 120315 lampa górnicza stacjonarna ze źródłem światła LED, w której klosz z pokrywą stanowi nierozbieralną całość, a zespół diod LED zamocowany jest do płyty zlokalizowanej pomiędzy pokrywą a kloszem, przy czym na płycie tej, od strony komory korpusu nałożona jest stała warstwa uszczelniająco-izolująca. Połączenie korpusu z pokrywą zabezpieczone jest uszczelnieniem dociskowym. Zaletą tej lampy jest izolowanie elementów lampy, mogących spowodować zaiskrzenie od jej komory mogącej mieć kontakt z otaczającą atmosferą dzięki czemu można w warunkach dołowych dokonać ewentualnych prac naprawczych.

Uszczelnienie dodatkowe między elementami lampy, realizowane przez uszczelkę osadzoną obwodowo znane jest na przykład z opisu patentowego CN101691923(A). Znane są ponadto, na przykład z chińskich wzorów użytkowych CN202165947(U) i CN202872973(U) lampy górnicze wyposażone w centralę łączności sieciowej, mogące oprócz funkcji oświetleniowej realizować monitorowanie otoczenia, a także łączność z siecią dyspozytorską, przykładowo w drodze bezprzewodowej. Są to lampy zasilane z sieci energetycznej zasilającej urządzenia związane z obudową zmechanizowaną.

Celem wzoru użytkowego jest opracowanie takiej konstrukcji sygnalizatora świetlnego, która będzie posiadać funkcję wskazywania stanu aktualnej pracy sekcji obudowy zmechanizowanej przy indywidualnym zasilaniu baterią iskrobezpieczną z możliwością wymiany tej baterii w pomieszczeniu górniczym.

Istota sygnalizatora składającego się z podstawy, pokrywy i osłony z elementem świetlnym, oraz z modułu sterującego i baterii iskrobezpiecznej polega na tym, że podstawa ma skrzynkowy występ skierowany do wnętrza sygnalizatora, a połączona z nią rozłącznie pokrywa ma odpowiadające temu skrzynkowemu występowi wypukłe w górę skrzynkowe korytko, które tworzą razem zamknięte gniazdo baterii iskrobezpiecznej, natomiast moduł sterujący zamocowany jest w komorze ograniczonej od góry osłoną, a od dołu pokrywą, przy czym zarówno podstawa z pokrywą, jak i pokrywa z osłoną przylegają szczelnie do siebie za pośrednictwem uszczelnień.

Korzystnym jest takie połączenie podstawy z pokrywą, w którym osłona ma dwa dwuśrednico-we, tulejowate wpusty, których osie usytuowane są w jednej płaszczyźnie przechodzącej przez oś pionową sygnalizatora, a pokrywa ma odpowiadające im otwory, przez które wkręcane są wkręty mocujące sygnalizator do elementu obudowy.

Dla ułatwienia czynności mocowania sygnalizatora na sekcji obudowy zmechanizowanej, między podstawą a pokrywą, na zewnątrz gniazda dla baterii iskrobezpiecznej zlokalizowany jest co najmniej jeden magnes stały.

Najlepiej jest, gdy sygnalizator ma dwa magnesy stałe, których osie zlokalizowane są w płaszczyźnie prostopadłej do płaszczyzny, w której usytuowane są osie dwuśrednicowych, tulejowatych wpustów na wkręty mocujące sygnalizator do sekcji obudowy, ponieważ wówczas łatwym jest ich rozmieszczenie we wnętrzu sygnalizatora.

Pożądanym jest również, aby powierzchnia zewnętrzna osłony była powierzchnią obłą, natomiast element świetlny wystawał z niej i był w niej osadzony nierozłącznie oraz szczelnie za pomocą masy zalewowej chemoutwardzalnej.

Claims (3)

1. Zasadniczą zaletą sygnalizatora według wzoru użytkowego jest odseparowanie gniazda służącego mocowaniu baterii iskrobezpiecznej od modułu sterującego, połączonego elektrycznie z elementem świetlnym. Dzięki temu można dokonywać w miarę potrzeby wymiany bakterii iskrobezpiecznej po odłączeniu pokrywy od podstawy, kiedy to komora zawierająca moduł sterujący i źródło światła pozostaje cały czas izolowana od otoczenia. Dzięki zaś magnesom stałym ułatwioną jest operacja mocowania sygnalizatora na stalowych elementach sekcji obudowy górniczej, z zabezpieczeniem ich położenia w nagwintowanych otworach stropnicy sekcji obudowy zaciskami. Wystający ponad powierzchnię osłony element świetlny zapewnia dobrą widoczność sygnałów świetlnych emitowanych przez źródła światła przy pełnej szczelności osadzenia go w tej osłonie. Wzór użytkowy został objaśniony na rysunku, gdzie fig. 1 przedstawia zmontowany sygnalizator w przekroju A-A płaszczyznami pionowymi prostopadłymi do siebie, przecinającymi się w osi pionowej sygnalizatora, a fig. 2 przedstawia sygnalizator w widoku z góry z zaznaczeniem płaszczyzn przekroju A-A. Sygnalizator świetlny 1 (fig. 1) składa się z podstawy 2, pokrywy 3 i osłony 4 z elementem świetlnym 5. Podstawa 2 w centralnej swej części posiada skrzynkowy występ 6 o kształcie w widoku z góry zbliżonym do prostokąta, na który nałożona jest za pośrednictwem obwodowej uszczelki 7 pokrywa 3, mająca w swej centralnej części wypukłe w górę skrzynkowe korytko 8, którego zarys obwodu odpowiada kształtem skrzynkowemu występowi 6 podstawy 2. Skrzynkowe korytko 8 na ściankach czołowych posiada elektryczne styki 9, a w przestrzeni 10 utworzonej przez skrzynkowy występ 6 i skrzynkowe korytko 8 osadzana jest wymiennie bateria iskrobezpieczna 11. Od góry do pokrywy 3 przylega osłona 4 posiadająca obły kształt, wyposażona w szczycie w otwór 12, w którym za pomocą masy zalewowej 13 zamontowany jest nierozłącznie element świetlny 5, wystający ponad zewnętrzną powierzchnię osłony 4 z najwyższym punktem usytuowanym w osi pionowej O sygnalizatora świetlnego 1. Osłona 4 ma dwa przelotowe dwu-średnicowe, tulejowate wpusty 14, współosiowe z odpowiednimi otworami 15, w pokrywie 3, do których wchodzą wkręty 16 przeznaczone do mocowania sygnalizatora 1 w miejscu zabudowy w nie narysowanych, nagwintowanych gniazdach stropnicy sekcji obudowy. Pokrywa 3 połączona jest z osłoną 4 za pomocą śrub 17 i uszczelniona jest na powierzchni styku z osłoną 4 za pośrednictwem uszczelnień 18. W komorze 19 utworzonej między osłoną 4 a pokrywą 3, poniżej elementu świetlnego 5 zlokalizowana jest zamocowana od wewnątrz do osłony 4 płyta 20 z modułem sterującym 21. Element świetlny 5 jest diodowym źródłem światła. Tulejowate wpusty 14 osłony 4 (fig. 2) mają osie Oi usytuowane w płaszczyźnie pionowej K przechodzącej przez oś pionową O sygnalizatora optycznego 1. Między podstawą 2 a pokrywą 3 umieszczone są dwa magnesy stałe 22, których osie 02 usytuowane są w płaszczyźnie pionowej 4 przechodzącej przez oś pionową O sygnalizatora optycznego 1, prostopadłej do płaszczyzny K (fig. 1, fig. 2). Podstawa 2 połączona jest z pokrywą 3 za pomocą wkrętów 23, do których dostęp jest po zdjęciu sygnalizatora świetlnego 1 z miejsca jego zabudowania. Zastrzeżenia ochronne 1. Sygnalizator świetlny sekcji obudowy zmechanizowanej zbudowany z połączonych ze sobą szczelnie i rozłącznie złączami śrubowymi podstawy mocowanej do sekcji obudowy zmechanizowanej, osadzonej na tej podstawie pokrywy i zamykającej od zewnątrz pokrywę osłony wyposażonej w szczelnie i nierozłącznie osadzony w jej otworze element świetlny sterowany modułem sterującym, zasilany za pośrednictwem styków baterią iskrobezpieczną, znamienny tym, że podstawa (2) ma skrzynkowy występ (6), a połączona z nią pokrywa (3) ma odpowiadające mu wypukłe w górę, skrzynkowe korytko (8) tworzące razem gniazdo (10) baterii iskrobezpiecznej (11), natomiast moduł sterujący (21) zamocowany jest w komorze (19) ograniczonej od góry osłoną (4), a od dołu pokrywą (3) połączoną z podstawą (2), przy czym zarówno podstawa (2) z pokrywą (3), jak i pokrywa (3) z osłoną (4) przylegają szczelnie do siebie za pośrednictwem uszczelnień (7, 18).
2. 2. Sygnalizator według zastrz. 1, znamienny tym, że osłona (4) ma dwa dwuśrednicowe, tulejowate wpusty (14), o osiach (O^ usytuowanych w jednej płaszczyźnie (K) przechodzącej przez oś pionową (O) sygnalizatora świetlnego (1), a pokrywa (3) ma odpowiadające im przelotowe otwory (15), przez które wkręcane są wkręty (16) mocujące sygnalizator świetlny (1) do sekcji obudowy.
3. 3. Sygnalizator według zastrz. 1 albo 2, znamienny tym, że między podstawą (2) a pokrywą (3), na zewnątrz gniazda (10) baterii iskrobezpiecznej (11) zlokalizowany jest co najmniej jeden magnes stały (22).