PL68054B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: Opublikowano: 02.VIII.1967 (P 122 015) 30.111.1974 68054 KI. 80b,l/02 MKP C04b 13/24 Wspóltwórcy wynalazku: Aleksander Rusiecki, Leonard Urban, Bronislaw Bro¬ dzik, Sabina Kulak Wlasciciel patentu: Instytut Techniki Budowlanej, Warszawa (Polska) Zaprawa wapienno-gipsowa Przedmiotem wynalazku jest zaprawa wapienno-gipso¬ wa o opóznionym czasie wiazania do wykonywania wy¬ praw tynkarskich zewnetrznych i wewnetrznych, prze¬ znaczona dla budownictwa przy wykonawstwie recznym lub mechanicznym.Stosowane w budownictwie zaprawy wapienno-gipso- we wykazuja szereg wad i niedogodnosci. Na przyklad, zaprawy o wiekszej zawartosci gipsu pólwodnego wy¬ kazuja duze trudnosci w zacieraniu nie tylko mecha¬ nicznym lecz nawet recznym; zaprawy o mniejszej za¬ wartosci gipsu a wiekszej zawartosci, wchodzacego w ich sklad piasku, powoduja trudnosci przy tynkowaniu mechanicznym. Trudnosci te ujawniaja sie szczególnie przy transporcie pionowym i poziomym oraz narzucie zaprawy na podklad. Niedogodnoscia tych zapraw jest równiez to, ze zaprawy wapienno-gipsowe o wiekszej zawartosci spoiwa, np. o stosunku objetosciowym gipsu do piasku jak 1 : 0,5, sa bardzo wrazliwe na niewielka nawet niejednorodnosc gipsu pólwodnego. W praktyce wyzej wymienione wady uniemozliwiaja stosowanie za¬ praw wapienno-gipsowych w budownictwie.Usuwanie tych niedogodnosci, a zwlaszcza przeciw¬ dzialanie rozfrakcjonowaniu sie sedymentacji zapraw wapienno-gipsowych oraz poprawienie ich cech Teolo¬ gicznych uzyskuje sie przez wprowadzenie do skladu za¬ prawy lateksu kauczuku syntetycznego butadienowo-sty- renowego w ilosci do 3 % ciezarowo w stosunku do spoi¬ wa wapienno-gipsowego w stanie suchym. Niedogod¬ noscia stosowania dodatku lateksowego jest koniecznosc 10 15 20 25 30 wykonywania prac tynkarskich w temperaturze powyzej 10°C.Wymieniony wyzej sposób ma równiez te niedogod¬ nosc, ze konieczne jest równiez dodawanie do zaprawy wapienno-gipsowej stabilizatora, przeciwdzialajacego wytracaniu sie lateksu butadienowo-styrenowego. Jest nim z reguly opózniacz czasu wiazania spoiwa gipso¬ wego.Celem wynalazku jest usuniecie tej niedogodnosci przy zachowaniu jednak cech zaprawy podobnych jak w zaprawach, w których trzeba dodawac lateks butadieno¬ wo-styrenowy.Zadaniem technicznym bylo dobranie substancji, któ¬ ra zachowujac dodatnie cechy zaprawy wyzej wymienio¬ nej nie wymagalaby dodawania do zaprawy wapienno- gipsowej lateksu i stabilizatora, przeciwdzialajacego wy¬ tracaniu sie lateksu butadienowo-styrenowego.Istota wynalazku polega na wprowadzeniu do skladu zaprawy wapienno-gipsowej emulsji polietylenowej w ilosci do 5% w stosunku do spoiwa w stanie suchym i dokladnym jej wymieszaniu az do uzyskania jednorod¬ nej masy.Zaprawa wedlug wynalazku odznacza sie zaletami ta¬ kimi jak: jednorodnosc konsystencji, mala sedymentacja, dobra przyczepnosc do podloza rzedu 2 kG/cm2 oraz dobre wlasciwosci reologiczne. Zachodzace na budo¬ wach wahania w dokladnosci dozowania skladników za¬ prawy nie wplywaja w wiekszym stopniu na zmiane cech zaprawy, co ulatwia mechanizacje prac. Zaprawa wedlug wynalazku umozliwia ponadto wykonywanie 6805468054 tynków jednowarstwowych, tj. tylko z jednego rodzaju zaprawy — o grubosci zaleznej od rodzaju podloza: cienkich — od kilku milimetrów oraz grubszych, zwia¬ zanych z wyrównaniem podloza — rzedu 20 milimetrów i wiecej.Dodatkowa zaleta stosowania emulsji polietylenowej a nie lateksu jest mozliwosc wykonywania prac tynkar¬ skich przy temperaturze ponizej 5°C. Przy dodatku la¬ teksu konieczne jest minimum temperatury 10°C, gdyz ponizej tej temperatury lateks tezeje.Zaleta zaprawy wedlug wynalazku jest takze to, ze emulsja polietylenowa pozwala na uzycie do zapraw na¬ wet wody „twardej", która jednak przy uzyciu dodatku lateksu powoduje jego wytracanie.Do zapraw wedlug wynalazku mozna zamiast piasku stosowac drobne wypelniacze w postaci drobnego pia¬ sku, kredy, tonu, popiolów lotnych, odpadów poflota¬ cyjnych i im podobnych — w ilosci dobieranej zaleznie od przeznaczenia — do 500 kG/m3 zaprawy.Barwne tynki nakrapiane mozna otrzymywac przez zastepowanie drobnych wypelniaczy pigmentami, najko¬ rzystniej mineralnymi, w ilosci do 40% wypelniacza.Przy stosowaniu zaprawy wedlug wynalazku do wyko¬ nywania tynków zewnetrznych celowe jest nadawanie tynkom cech hydrofobowych przez stosowanie po¬ wierzchniowo lub wglebnie zwiazków krzemo-organicz- nych, pochodnych kwasu stearowego itp.Ponizej podano przyklady wykonania zaprawy wedlug wynalazku w przeliczeniu na 1 m3. 10 15 20 25 30 Przyklad 1. Zaprawa do wykonywania wypraw tynkarskich wewnetrznych: gips pólwodny ciasto wapienne piasek opózniacz czasu wiazania emulsja polietylenowa woda okolo Przyklad 2. Zaprawa tynkarskich zewnetrznych: gips pólwodny ciasto wapienne piasek opózniacz czasu wiazania emulsja polietylenowa woda okolo 308 do 280 kg ! kg (220 litrów) 1050 kg 5 —7 kg 2 kg 230 kg wykonywania 280 kg 308 kg (220 litrów) 1050 kg 5 —7 kg -2 kg 230 kg Ciasto wapienne mozna zastepowac wapnem hydraty¬ zowanym przyjmujac 0,5 kg wapna hydratyzowanego na 1 litr ciasta wapiennego. Jako opózniacz czasu wiazania stosuje sie najczesciej ciekly opózniacz keratynowy lub retardan. Zamiast gipsu pólwodnego i opózniacza moz¬ na równiez stosowac gips pólwodny wolno wiazacy przy¬ gotowany fabrycznie. PL PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Zaprawa wapienno-gipsowa o opóznionym czasie wiazania, do wykonywania wypraw tynkarskich zew¬ netrznych i wewnetrznych, znamienna tym, ze zawiera emulsje polietylenowa w ilosci do 5% ciezarowo w sto¬ sunku do spoiwa wapienno-gipsowego w stanie suchym. WDA-l. Zam. 6764, nakiad 120 egz. Cena 10.— zl PL PL