PL67654Y1 - Osłona stojaka obudowy górniczej o podwyższonej szczelności - Google Patents

Description

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest osłona stojaka obudowy górniczej, który ma postać siłownika, najczęściej hydraulicznego. Cylinder siłownika, a zwłaszcza tłoczysko, narażone są na uszkodzenia mechaniczne, korozję i w znacznym stopniu na zanieczyszczenia drobnoziarnistym pyłem węglowym, co istotnie zmniejsza jakość i czas ich użytkowania.

Ze zgłoszeń wzorów użytkowych nr nr: W.121459, W.121460, W.121461, W.121462 znane są osłony stojaka obudowy górniczej, mające elementy uszczelniające połączeń boków płatów, które po zawinięciu tworzą rurowe osłony stojaka chroniące go przed wyjątkowo trudnymi warunkami pracy w kopalniach. Osłony te charakteryzują się podwójnymi połączeniami i uszczelnieniami wzdłużnych boków płata dodatkowym, rozłącznym, ciągłym i szczelnym połączeniem rzepowym oraz usytuowanych do niego zasadniczo poprzecznie połączeń spinających, rozłącznych i różnego rodzaju w poszczególnych postaciach wzorów.

Jeden rodzaj połączeń stanowią cięgna lub cięgła połączone jednymi końcami z brzegami płata osłony, a drugie wolne końce są połączone ze sobą rozłącznie za pomocą węzłów, sprzączek, klamer lub zaczepów. W innym rodzaju połączeń w obydwu brzegach płata są oczka, przez które przewleczone jest cięgno z wolnymi końcami połączonymi ze sobą albo cięgło o zagiętych końcówkach zaczepionych w oczkach.

Inny typ połączeń polega na tym, że jeden koniec cięgna jest zamocowany do jednego brzegu płata a drugi jest zaczepiony do oczka istniejącego w drugim brzegu płata haczykowatą końcówką lub pętlą.

Przedstawione powyżej rozwiązania stanowią niewątpliwie postęp wobec rozwiązań znanych ówcześnie, jednakże wadą ich jest punktowe łączenie brzegów połaci cięgnami lub cięgłami, co w niektórych przypadkach tych połączeń może doprowadzić, na skutek długiej pracy w trudnych warunkach, do rozciągnięcia zwłaszcza cięgien, co może powodować osłabienie połączeń i pogorszenia ich szczelności.

Drugą wadą jest to, że każde połączenie trzeba wykonywać oddzielnie, co jest niepraktyczne. Z opisu zgłoszenia nr W.121463 znany jest pokrowiec siłownika obudowy górniczej w formie utworzonej przez rozłączne, ciągłe połączenie boków płata stanowiącego rozwinięcie jego powierzchni bocznej, polegający na tym, że brzegi naprzeciwległych boków płata mają wzdłużne względem krawędzi połączenie rzepowe oraz połączenie za pomocą paska przewleczonego przez szereg elementów klamrowych. Elementy te zamocowane są do jednego brzegu płata i umieszczonych, po zawinięciu płata, w odpowiadających im usytuowaniem i wymiarami oczkach drugiego brzegu. Pokazane na rysunkach wzoru połączenie brzegów płata charakteryzuje się tym, że połączenie rzepowe przebiega pomiędzy krawędzią brzegu górnego a usytuowanymi w nim szeregowo oczkami. Wskazane powyżej rozwiązanie, pomimo wielu zalet ma tę wadę, że szczelne połączenie rzepowe jest po stronie zewnętrznej połączenia klamrowego, które jest mało szczelne i woda oraz pył węglowy omijając połączenie mogą dostawać się tą drogą do wnętrza osłony.

Istotą rozwiązania według wzoru użytkowego jest usytuowanie połączenia rzepowego w miejscu pomiędzy krawędzią brzegu spodniego płata a szeregiem elementów klamrowych zamocowanych do tego brzegu.

Korzystnie w pierwszej postaci wzoru po lewej stronie płata od tylnej jego strony jest przy brzegu wzdłużny, taśmowy element rzepowy i równoległy do niego, bliżej osi a-a, szereg elementów klamrowych oraz po przedniej stronie płata jest w pobliżu drugiego jego brzegu szereg oczek i bliżej osi płata jest taśmowy element rzepowy.

Korzystnie element klamrowy ma w widoku bocznym kształt zbliżony do przekroju poprzecznego ceownika, przy czym element klamrowy jest zamocowany ramionami do połaci.

Korzystnie w drugiej postaci wzoru po lewej przedniej stronie połaci od strony brzegu jest szereg oczek i wzdłuż niego, bliżej osi a-a jest taśmowy element rzepowy oraz po drugiej, tylnej stronie płata w pobliżu drugiego brzegu jest taśmowy element rzepowy, a wzdłuż niego, bliżej osi a-a, jest szereg oczek.

Korzystnie element klamrowy ma w widoku z boku kształt zbliżony do ceownika w przekroju poprzecznym, przy czym element ten jest zamocowany ramionami do połaci.

Wskazane powyżej rozwiązanie charakteryzuje się o wiele większą szczelnością i pewnością połączenia od rozwiązań znanych poprzednio. Wynika to z cechy znamiennej, to jest usytuowania

Claims (5)

1. połączenia rzepowego pomiędzy brzegami połaci w miejscu pomiędzy krawędzią brzegu spodniego płata a szeregiem elementów klamrowych zamocowanych do tego brzegu. W położeniu tym woda i pył węglowy, które przeniknęły przez mało szczelne (szczeliny pomiędzy elementami klamrowymi a wewnętrznymi krawędziami oczek i cięgnem połączenia klamrowego) zatrzymują się na połączeniu rze-powym i nie penetrują w głąb osłony. Rozwiązanie według wzoru użytkowego jest zobrazowane w praktycznym wykonaniu na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia połać osłony w rozwinięciu, fig. 2 - połać osłony zawiniętą z połączonymi brzegami na zakładkę, jednokierunkowo w lewą stronę, fig. 3 - fragment zaznaczonego na fig. 2 -przekroju A-A w powiększeniu z pokazaniem w uproszczeniu połączenia brzegów, fig. 4 - połać osłony w rozwinięciu z przemiennym usytuowaniem elementów połączeniowych na brzegach połaci, fig. 5 -połać osłony zawiniętą z połączonymi brzegami na zakładkę, jednokierunkowo w prawą stronę, fig. 6 -fragment zaznaczonego na fig. 5 przekroju B-B z pokazaniem w uproszczeniu połączenie brzegów połaci. Połać 1 pokazana na rysunku fig. 1, ma w rozwinięciu kształt zbliżony do trapezu, w którego jednym, lewym boku są zamocowane szeregowo elementy klamrowe 2 w kształcie zbliżonym do ce-ownika, których końcówki ramion są zamocowane do połaci 1. Pomiędzy szeregiem elementów klamrowych 2 a brzegiem połaci 1 jest taśmowy element rzepowy 4a, natomiast na prawym jej boku jest szereg oczek 3, a po jego stronie wewnętrznej bliżej osi a-a jest taśmowy element rzepowy 4b. Element rzepowy 4a jest zamocowany na niewidocznej, tylnej stronie połaci 1, po której są zamocowane elementy klamrowe 2, a element rzepowy 4b jest po drugiej, odwrotnej niż element rzepowy 4a, przedniej stronie połaci 1. Po zawinięciu połaci 1, pokazanej na rysunku fig. 1, utworzona jest rurowa osłona o kształcie zbliżonym do stożka ściętego z brzegami nałożonymi na siebie zakładkowo w ten sposób, że elementy rzepowe 4a i 4b nałożone są na siebie powierzchniami roboczymi, tworząc połączenie rzepowe 4, natomiast elementy klamrowe 2 umieszczone są w odpowiadających im usytuowaniem i wymiarami oczkach 3. Przez wystające z oczek 3 elementy klamrowe 2 przewleczone jest cięgno 5, tworząc drugi, o dużej wytrzymałości rodzaj połączenia wzdłużnego boków połaci 1. Na rysunkach fig. 2 i fig. 3 pokazano połączenie zakładkowe, w którym lewy brzeg połaci 1 jest umieszczony pod prawym brzegiem połaci 1, na rysunku fig. 4 pokazano połać 1 odwróconą względem połaci pokazanej na fig. 1 i w tym przypadku uzyskuje się osłonę rurową z połaci 1, której boki mają podwójne połączenie zakładkowe, w którym lewy brzeg połaci 1 usytuowany jest pod spodem prawego boku połaci 1. Połączenie rzepowe 4 usytuowane jest pomiędzy krawędzią brzegu spodniego płata 1 a szeregiem elementów klamrowych 2 zamocowanych do tego brzegu. Fig. 4 przedstawia połać 1, w której elementy łączące, takie same jak pokazane na fig. 1, usytuowane są na brzegach zamiennie, to znaczy, że wzdłuż lewego boku jest rząd oczek 2, a wzdłuż niego, od strony przedniej, jest element rzepowy 4b, natomiast wzdłuż prawego brzegu połaci 1 jest element rzepowy 4a, wzdłuż którego od strony osi a-a jest rząd elementów klamrowych 2. Fig. 5 przedstawia widok z boku połaci 1 zawiniętej i połączonej dwoma rodzajami połączeń: rzepowym i klamrowym za pomocą elementów klamrowych 2, oczek 3 i cięgna 5. Na fig. 6 przedstawiono fragment przekroju w powiększeniu B-B wskazanego na fig. 5. W tym układzie połączenia brzegów połaci 1 brzeg prawy jest brzegiem spodnim a brzeg lewy brzegiem górnym, w efekcie czego taśmy rzepowe 4a i 4b nakładają się i tworzą połączenie rzepowe 4, natomiast elementy klamrowe 2 są umieszczone w oczkach 3 i przez pozostawioną powyżej wolną przestrzeń przewleczone jest cięgno 5. Połączenie rzepowe 4 usytuowane jest pomiędzy krawędzią brzegu spodniego płata 1 a szeregiem elementów klamrowych 2, zamocowanych do tego brzegu. W materiale rysunkowym przedstawiono osłonę w postaci rury o kształcie stożka ściętego, co nie oznacza, że osłona nie może mieć kształtu rury okrągłej lub innej, bowiem cechy techniczne znamienne i nieznamienne w obu postaciach są realizowane tak samo, a sam kształt osłony nie jest żadną z wymienionych cech. Zastrzeżenia ochronne 1. Osłona stojaka obudowy górniczej o podwyższonej szczelności w formie rury, której pobocz-nica w rozwinięciu jest płatem mającym naprzeciwległe, boczne brzegi łączone wzdłużnie połączeniem rzepowym oraz połączeniem za pomocą cięgna przewleczonego przez usytuowane szeregowo elementy klamrowe, zamocowane do jednego brzegu płata i umieszczone po zawinięciu płata w odpowiadających im usytuowaniem i wymiarami oczkach w drugim brzegu płata, znamienna tym, że połączenie rzepowe (4) jest zawsze pomiędzy połączonymi zakładkowo bocznymi brzegami płata (1) w miejscu pomiędzy krawędzią brzegu spodniego płata (1) a szeregiem elementów klamrowych (2) zamocowanych do tego brzegu.
2. 2. Osłona według zastrz. 1, znamienna tym, że w pierwszej postaci wzoru po lewej stronie płata (1) na tylnej jego stronie jest przy brzegu wzdłużny, taśmowy element rzepowy (4a) i równoległy do niego, bliżej osi a-a jest szereg elementów klamrowych (2) oraz po przedniej stronie płata (1) w pobliżu drugiego, prawego brzegu jest szereg oczek (3), a następnie bliżej osi a-a jest taśmowy element rzepowy (4b).
3. 3. Osłona według zastrz. 2, znamienna tym, że element klamrowy (2) ma kształt w widoku z boku zbliżony do przekroju poprzecznego ceownika, którego ramionami jest zamocowany do płata (1).
4. 4. Osłona według zastrz. 1, znamienna tym, że w innej postaci wzoru po lewej przedniej stronie płata (1) od strony brzegu jest szereg oczek (3) i wzdłuż niego, bliżej osi a-a jest taśmowy element rzepowy (4a), oraz po tylnej stronie płata (1) w pobliżu drugiego brzegu jest taśmowy element rzepowy (4b), a wzdłuż niego bliżej osi a-a jest szereg oczek (3).
5. 5. Osłona według zastrz. 4, znamienna tym, że element klamrowy (2) ma kształt zbliżony do ceownika, którego ramionami jest zamocowany do płata (1).