PL66116Y1 - Klucz dokretaka kotwi - Google Patents

Description

2 PL 66 116 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru jest klucz dokrętka kotwi, stanowiący wyposażenie wieżyczki kotwiącej samojezdnej maszyny górniczej, wykorzystywany w procesie mocowania w otworach kotwi wklejanych z płetwą, zwłaszcza przy zakładaniu obudowy kotwiowej w podziemnych wyrobiskach kopalń.

Znany jest klucz dokrętaka kotwi składający się z trzonu w postaci pręta zaopatrzonego z jednej strony w końcówkę osadczą - stanowiącą czop z gwintem zewnętrznym, z drugiej zaś w tuleję wyposażoną w ślepy podłużny otwór o przekroju poprzecznym - w części wlotowej - w postaci sześciokąta, który przechodzi następnie w otwór o przekroju poprzecznym zbliżonym do owala. Pierwsza część otworu stanowi gniazdo kształtowe - przeznaczone do osadzania nakrętki kotwi, druga gniazdo płe-twowe - przeznaczone do osadzania płetwowego zakończenia pręta kotwi. Klucz poprzez końcówkę osadczą umocowany jest w obrotowej głowicy wieżyczki kotwiącej i może być wprowadzony w ruch obrotowy (nadaje mu się w zależności od potrzeb technologicznych prawe albo lewe obroty). Proces kotwienia przebiega następująco: w wywierconym w górotworze otworze umieszcza się ładunki klejowe, a w gniazdach klucza dokrętaka - zamocowanego w obrotowej głowicy wieżyczki kotwiącej -umieszcza się kotew tak, by płetwa żerdzi kotwi znalazła się w gnieździe płetwowym, a nakrętka umieszczona na gwintowanej części pręta kotwi, znalazła się w gnieźdźcie kształtowym, po czym pręt kotwi - za pomocą wieżyczki kotwiącej - wprowadza się w głąb otworu do momentu, aż podkładka kotwi oprze się o płaszczyznę górotworu. W czasie tej operacji pręt kotwi obraca się w lewo albo w prawo albo pozostawia się go nieruchomo, a obroty w lewo albo w prawo włącza się po całkowitym zagłębieniu pręta kotwi w otworze. Obracanie żerdzią kotwi powoduje wymieszanie składników ładunków klejowych, a w konsekwencji ich chemiczne związanie, co powoduje osadzenie pręta kotwi w otworze. Po związaniu ładunków klejowych wysprzęgla się płetwę pręta kotwi z gniazda płetwowego (przez częściowe odsunięcie - wycofanie klucza od podkładki), a następnie napina się pręt kotwi poprzez odpowiednie dokręcenie nakrętki kotwi do podkładki. Dokręcanie nakrętki następuje na skutek włączenia prawych obrotów głowicy. Po zakończeniu tej operacji wieżyczkę z kluczem dokrętaka wycofuje się do położenia wyjściowego.

Wadą tego rozwiązania jest to, że operacja wysprzęglania płetwy pręta kotwi jest trudna do nadzorowania, zdarza się pozostawienie płetwy w gnieździe (w wyniku zbyt małego wycofania klucza) - co po włączeniu obrotów nie pozwala na poruszanie nakrętką albo wysprzęglenie nakrętki z gniazda kształtowego (w wyniku zbyt dużego wycofania klucza) - co wymaga ponownego wprowadzenia nakrętki w gniazdo kształtowe przed jej dokręceniem.

Klucz dokrętaka kotwi według wzoru zawiera korpus zewnętrzny zaopatrzony z jednej strony w końcówkę osadczą - stanowiącą czop z gwintem zewnętrznym (przeznaczoną do mocowania klucza na obrotowej głowicy wieżyczki kotwiącej) z drugiej zaś w gniazdo kształtowe prostopadłościenne -o przekroju poprzecznym najczęściej sześciokątnym - przeznaczone do osadzania w nim nakrętki kotwiowej, w celu dokręcania jej - w procesie kotwienia - do podkładki kotwiowej. Wewnątrz korpusu obrotowo na łożyskach tocznych osadzone jest pokrętło żerdzi zakończone gniazdem płetwowym w postaci ślepego otworu o przekroju poprzecznym zbliżonym do owalnego. W gnieździe płetwowym w trakcie procesu mocowania kotwi w górotworze umieszczane jest płetwowe zakończenie pręta kotwi. Oba elementy to jest korpus zewnętrzny i pokrętło żerdzi połączone są ze sobą za pomocą sprzęgła jednokierunkowego, którego zadaniem jest unieruchamianie względem siebie korpusu zewnętrznego i pokrętła żerdzi przy obrotach klucza w lewo i zwalniania połączenia tych elementów przy obrotach klucza w prawo.

Korpus zewnętrzny składa się z umieszczonych kolejno po sobie na tej samej osi symetrii: dna sprzęgła, tulei sprzęgła, pokrywy sprzęgła, głowicy redukcyjnej, łącznika końcówki klucza, gniazda kształtowego. Dno sprzęgła w części zewnętrznej zaopatrzone jest w końcówkę osadczą - stanowiącą czop z gwintem zewnętrznym (przeznaczoną do mocowania klucza w gwintowanym gnieździe obrotowej głowicy na przykład głowicy wieżyczki kotwiącej), z drugiej strony - wewnętrznej - dno sprzęgła zaopatrzone jest w gniazdo łożyska końcowego i kły kształtowe, które utworzone są na czołowej powierzchni cylindrycznej, a każdy kieł zaopatrzony jest w jedną powierzchnię oporową - dno sprzęgła połączone jest rozłącznie z tuleją sprzęgłową korzystnie połączeniem śrubowym. Pokrywa sprzęgła zaopatrzona w gniazdo łożyska środkowego, a z tuleją sprzęgła połączona jest nierozłącznie. Na pokrywie sprzęgła, rozłącznie, osadzona jest głowica redukcyjna. Korzystnie jako połączenie rozłączne stosuje się śruby z łbem osadzone w gwintowanych gniazdach rozmieszczonych obwodowo w pokrywie sprzęgła. Głowica redukcyjna połączona jest nierozłącznie z łącznikiem końcówki klucza, 3 PL 66 116 Υ1 w postaci przelotowej tulei z otworem o przekroju okrągłym, który zakończony jest gniazdem kształtowym w postaci przelotowej tulei z otworem o przekroju sześciokątnym.

Pokrętło żerdzi ma postać stopniowanego wałka zawierającego kolejno: czop końcowy gładki, odcinek wielowypustowy, odcinek środkowy gładki stanowiący czop środkowy, odcinek gładki stanowiący łącznik - korzystnie w postaci tulei, odcinek gładki zewnętrzny ze ślepym czołowym otworem 0 przekroju zbliżonym do owalu - stanowiący gniazdo płetwowe. Pokrętło żerdzi osadzone jest obrotowo poprzez łożysko końcowe - osadzone otworem wewnętrznym na czopie końcowym i łożysko środkowe - osadzone otworem wewnętrznym na czopie środkowym. Na odcinku wielowypustowym suwliwie osadzona jest ruchoma tarcza sprzęgłowa z otworem wielorowkowym i kłami kształtowymi, które utworzone są na czołowej powierzchni cylindrycznej, a każdy kieł zaopatrzony jest w jedną powierzchnię oporową. Między ruchomą tarczą sprzęgłową a wewnętrzną powierzchnią pokrywy sprzęgła umieszczona jest sprężyna śrubowa przeznaczona do dociskania powierzchni kłów kształtowych ruchomej tarczy sprzęgłowej do powierzchni kłów kształtowych dna sprzęgła. Ukształtowanie powierzchni kłów kształtowych powoduje unieruchamianie względem siebie korpusu zewnętrznego 1 pokrętła żerdzi przy obrotach klucza w lewo i zwalniania połączenia tych elementów przy obrotach klucza w prawo w wyniku wycofywania ruchomej tarczy sprzęgłowej po pochyłej części kłów.

Zaletą rozwiązania według wynalazku jest to, że w procesie mocowania kotwi klejowej mieszanie kleju i dokręcanie nakrętki kotwiowej odbywa się przy tym samym położeniu klucza - nie ma potrzeby wysprzęglania płetwy pręta kotwi z gniazda płetwowego przed dokręcaniem nakrętki.

Klucz dokrętaka kotwi według wzoru pokazany jest na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia półprzekrój półwidok dokrętaka, a fig. 2. fragment sprzęgła jednokierunkowego w aksonometrii.

Klucz dokrętaka kotwi zawiera korpus zewnętrzny 1 zaopatrzony z jednej strony w końcówkę osadczą2 - stanowiącą czop z gwintem zewnętrznym, z drugiej zaś w gniazdo kształtowe 3 prostopa-dłościenne - o przekroju poprzecznym sześciokątnym. Wewnątrz korpusu 1 obrotowo na łożyskach tocznych osadzone jest pokrętło żerdzi 4 zakończone gniazdem płetwowym 22 w postaci ślepego otworu o przekroju poprzecznym zbliżonym do owalnego. Korpus zewnętrzny 1 i pokrętło żerdzi 4 połączone są ze sobą za pomocą sprzęgła jednokierunkowego. Korpus zewnętrzny 1 składa się z umieszczonych kolejno po sobie na tej samej osi symetrii: dna sprzęgła 5, tulei sprzęgła 6, pokrywy sprzęgła 7, głowicy redukcyjnej 8, łącznika końcówki klucza 9, gniazda kształtowego 3. Dno sprzęgła 5 w części zewnętrznej zaopatrzone jest w końcówkę osadczą 2, z drugiej strony - w części wewnętrznej - dno sprzęgła 5 zaopatrzone jest w gniazdo łożyska końcowego 21 i kły 10 kształtowe. Każdy kieł 10 zaopatrzony jest w jedną powierzchnię oporową. Dno sprzęgła 5 połączone jest rozłącznie z tuleją sprzęgła 6 połączeniem śrubowym.

Pokrywa sprzęgła 7 zaopatrzona w gniazdo łożyska środkowego 20, a z tuleją sprzęgła 6 połączona jest nierozłącznie. Na pokrywie sprzęgła 7 osadzona jest głowica redukcyjna 8 połączona z pokrywą sprzęgła 7 poprzez śruby z łbem osadzone w gwintowanych gniazdach rozmieszczonych obwodowo w pokrywie sprzęgła 7. Głowica redukcyjna 8 połączona jest nierozłącznie z łącznikiem końcówki klucza 9, która ma postać przelotowej tulei z otworem o przekroju okrągłym. Na łączniku końcówki klucza 9, osadzone jest - za pomocą połączenia nierozłącznego - gniazdo kształtowe 3 w postaci przelotowej tulei z otworem o przekroju sześciokątnym. Pokrętło żerdzi 4 ma postać stopniowanego wałka zawierającego kolejno: czop końcowy 12 gładki, odcinek wielowypustowy 13, odcinek środkowy gładki stanowiący czop środkowy 14, odcinek gładki stanowiący łącznik 15 w postaci tulei, odcinek gładki zewnętrzny ze ślepym czołowym otworem o przekroju zbliżonym do owalu - stanowiący gniazdo płetwowe 22.

Pokrętło żerdzi 4 osadzone jest obrotowo poprzez łożysko końcowe 16 - osadzone otworem wewnętrznym na czopie końcowym 12 i łożysko środkowe 17 - osadzone otworem wewnętrznym na czopie środkowym 14. Na odcinku wielowypustowym 13 suwliwie osadzona jest ruchoma tarcza sprzęgłowa 18 z otworem wielorowkowym i kłami kształtowymi 19, które utworzone są na czołowej powierzchni cylindrycznej. Każdy kieł kształtowy 19 zaopatrzony jest w jedną powierzchnię oporową. Między ruchomą tarczą sprzęgłową 18, a wewnętrzną powierzchnią pokrywy sprzęgła 7 umieszczona jest sprężyna śrubowa 11 przeznaczona do dociskania powierzchni kłów kształtowych 19 ruchomej tarczy sprzęgłowej do powierzchni kłów 10 dna sprzęgła. Urządzenie wykorzystuje się w znany sposób do mocowania kotwi.

Claims (3)

1. 4 PL66 116 Υ1 Zastrzeżenia ochronne 1. Klucz dokrętaka kotwi zawierający korpus zaopatrzony z jednej strony w końcówkę osadczą-stanowiącą czop z gwintem zewnętrznym, z drugiej zaś w gniazdo kształtowe prostopadłościenne -o przekroju poprzecznym sześciokątnym, znamienny tym, że wewnątrz korpusu (1), obrotowo, na łożyskach tocznych: końcowym (16) i środkowym (17) za pomocą sprzęgła jednokierunkowego osadzone jest pokrętło żerdzi (4) zakończone gniazdem płetwowym (22) w postaci ślepego otworu o przekroju poprzecznym zbliżonym do owalnego, przy czym korpus zewnętrzny (1) składa się z połączonych ze sobą i umieszczonych kolejno po sobie na tej samej osi symetrii: dna sprzęgła (5), które w części zewnętrznej zaopatrzone jest w końcówkę osadczą (2), a z drugiej zaopatrzone jest w gniazdo łożyska końcowego (21) oraz w kły (10) kształtowe; tulei sprzęgła (6); pokrywy sprzęgła (7) - która zaopatrzona jest w gniazdo łożyska środkowego (20); głowicy redukcyjnej (8); łącznika końcówki klucza (9); gniazda kształtowego (3), zaś pokrętło żerdzi (4) ma postać stopniowanego wałka i składa się kolejno z: czopa końcowego (12) gładkiego, odcinka wielowypustowego (13), odcinka środkowego gładkiego stanowiącego czop środkowy (14), odcinka gładkiego stanowiącego łącznik (15) w postaci tulei oraz odcinka gładkiego zewnętrznego zaopatrzonego w gniazdo płetwowe (22), przy czym na czopie końcowym (12) osadzone jest łożysko końcowe (16), a na czopie środkowym (14) łożysko środkowe (17), a ponadto na odcinku wielowypustowym (13) - suwliwie - osadzona jest ruchoma tarcza sprzęgłowa (18) zaopatrzona w kły kształtowe (19), które utworzone są na czołowej powierzchni cylindrycznej, a ponadto między ruchomą tarczą sprzęgłową (18), a wewnętrzną powierzchnią pokrywy sprzęgła (7) umieszczona jest sprężyna śrubowa (11).
2. 2. Klucz według zastrz. 1, znamienny tym, że dno sprzęgła (5) połączone jest rozłącznie z tuleją sprzęgła (6) połączeniem śrubowym, a pokrywa sprzęgła (7) z tuleją sprzęgła (6) połączona jest nierozłącznie, zaś głowica redukcyjna (8) połączona z pokrywą sprzęgła (7) rozłącznie poprzez śruby z łbem, które osadzone są w gwintowanych gniazdach rozmieszczonych obwodowo w pokrywie sprzęgła (7), przy czym łącznik końcówki klucza (9) połączony jest nierozłącznie, z głowicą redukcyjną (8) i z gniazdem kształtowym (3).
3. 3. Klucz według zastrz. 1, znamienny tym, że każdy kieł (10) i (19) zaopatrzony jest w jedną powierzchnię oporową, a łącznik końcówki klucza (9) ma postać przelotowej tulei z otworem o przekroju okrągłym.