PL65371Y1 - Segment zadaszenia, zwłaszcza trybuny stadionu - Google Patents

Description

2 PL 65 371 Υ1

Opis wzoru

Przedmiotem wzoru użytkowego jest segment zadaszenia, zwłaszcza trybuny stadionu, mający zastosowanie do montażu nad trybunami stadionu oraz innymi miejscami, gdzie wymagana jest osłona przed skutkami opadów atmosferycznych i potrzeba osłony przed światłem słonecznym. W dotychczasowych rozwiązaniach zadaszenie trybun szczególnie stadionów, wykonywano w postaci sztywnych konstrukcji, pokrytych płytami ze szkła organicznego lub arkuszami blachy.

Rozwiązania te były ciężkie, w wielu przypadkach nierozbieralne, wymagające rozbudowanej konstrukcji posadowienia. Poza tym utrudniona, lub wręcz niemożliwa była wymiana poszczególnych elementów zadaszenia, szczególnie pokrywających je płyt. Poza tym były kosztowne w wykonaniu i montażu. Pokrycie dachów w postaci blachy trapezowej powodowało, że nie przepuszczały one całkowicie światła. Miało to swoje negatywne skutki w postaci dużego zacienienia trybun, złych walorów estetycznych i braku możliwości podświetlania (iluminacji świetlnych) membrany. Sztywne płyty pokrywające dotychczasowe dachy miały taką wadę, że luzowały się od dynamicznych oddziaływań wiatru, co powodowało ich hałasowanie, nieszczelności a później lawinowe zrywanie.

Innym powszechnie stosowanym rozwiązaniem zadaszenia trybun, szczególnie stadionów, jest konstrukcja linowa z rozciąganym ringiem wewnętrznym zamocowana po obrysie zewnętrznym dachu lub zamocowana po obrysie zewnętrznym dachu i dodatkowo podwieszana na masztach.

Rozwiązanie takie ma wadę polegającą na braku możliwości etapowania budowy takiego dachu. Musi ona powstać w całości, aby mógł istnieć i pracować.

Istota wzoru użytkowego, którym jest segment zadaszenia, zwłaszcza trybuny stadionu, w postaci konstrukcji nośnej dla membrany dachowej, polega na tym, że konstrukcję nośną stanowią wsporniki tylne i wsporniki przednie, przy czym wsporniki tylne usytuowane są tak, że łączniki dolne i górne wsporników tylnych z przednimi są ramionami trójkąta równoramiennego, zaś podstawą tego trójkąta są łączniki kolejnych wsporników przednich, poza tym wsporniki przednie na osiach mają zamocowane wsporniki górne, których strefa szczytowa połączona jest linami ze szczytem wspornika tylnego oraz linami ze strefą łączenia sąsiadujących z sobą nośników membrany, przy czym każdy z nośników membrany jest przestrzennym układem kratownicowym, który tworzą zamocowane na osi dwa kształtowniki, tworzące ramiona trójkąta równoramiennego, których kształtownik, tworzący podstawę tegoż trójkąta, jest jednocześnie podstawą dla trójkąta równoramiennego, tworzonego przez kształtowniki, ponadto wierzchołek styku kształtowników połączony jest kształtownikiem z osią która usytuowana jest w szczytowej strefie kształtowników, osadzonych swym drugim krańcem w strefie osi, ponadto płaszczyzny utworzone przez kształtownik, skierowane zewnętrzna krawędzią ku dołowi, tworzą względem kształtownika krawędziowego kąt wewnętrzny mniejszy niż 180°, poza tym punkty szczytowe połączone są linami, a także punkty strefy łączenia połączone są linami ze wspornikami tylnymi, zaś na powierzchniach bocznych, utworzonych przez kształtowniki oraz na linie nałożona jest membrana a także na powierzchniach bocznych, utworzonych przez kształtowniki oraz linę nałożona jest membrana.

Korzystnym jest, gdy węzeł łączeniowy osi ma wspornik usytuowany w trwałej podstawie na przegubie.

Korzystnym jest też, gdy wsporniki przedni i tylny osadzone są w trwałej podstawie na przegubach.

Korzystnym jest także, gdy wsporniki tylne połączone są łącznikami.

Dzięki zastosowaniu rozwiązania według wzoru użytkowego, uzyskano następujące efekty techniczno - użytkowe: - możliwość zestawiania segmentów w dowolnej ilości, określonej długością trybuny stadionu, - możliwość wymiany membrany pokrywającej konstrukcję zadaszenia, - możliwość nałożenia na powierzchnię utworzoną przez kratownicę sztywnych pokryć, a na pozostałe powierzchnie elastycznej membrany, - zabezpieczenie trybuny przed działaniem opadów atmosferycznych wiatru oraz promieniowania słonecznego, - zdolność odprowadzania wody z opadów atmosferycznych poza strefę trybuny, - łatwość montażu oraz wymiany membrany, - niskie koszty wytwarzania segmentu, a tym samym całego zadaszenia trybuny, - korzystny schemat statyczny a w konsekwencji lekkość i taniość konstrukcji, - łatwość fundamentowania za pośrednictwem mikropali,

Claims (4)

1. 3 PL 65 371 Υ1 - schemat statyczny odporny na działanie szkód górniczych poprzez zastosowanie lekkiej i mocno uprzegubowionej konstrukcji (dużej ilości połączeń sworzniowych), - dużego spadku powierzchni dachu (membrany) zmniejszającego gromadzenie się śniegu na dachu i ułatwiającego spadek wody, - wstępnego sprężenia całej konstrukcji dachu za pomocą napinanych lin i prętów pryzmatycznych przy współuczestnictwie membrany, - odporność na dynamiczne oddziaływania czynników zewnętrznych dzięki zastosowaniu konstrukcji wstępnie sprężonej, - współpraca membrany z konstrukcją stalową i dzięki temu zoptymalizowanie i potanienie konstrukcji, - duża aerodynamiczność konstrukcji co wpływa na potanienie, bezpieczeństwo i trwałość konstrukcji, - duża niezależność pracy poszczególnych segmentów, co zwiększa bezpieczeństwo pracy konstrukcji w sytuacji gdy jeden z segmentów ulegnie awarii pod wpływem ponadnormatywnych obciążeń, - niepowtarzalny kształt przestrzennej konstrukcji. Przedmiot wzoru użytkowego uwidoczniono w schemacie na rysunku, gdzie na fig. 1 przedstawiono segment zadaszenia trybuny w widoku z boku, na fig. 2 przedstawiającym segment trybuny w perspektywie równoległej, zaś na fig. 3 w widoku z góry. Segment zadaszenia, zwłaszcza trybuny stadionu, jest konstrukcją nośną dla membrany dachowej. Konstrukcję nośną stanowią wsporniki tylne 1 i wsporniki przednie 2. Wsporniki tylne 1 usytuowane są tak, że łączniki dolne 3 i górne 4 wsporników tylnych 1 z przednimi 2 są ramionami trójkąta równoramiennego, zaś podstawą tego trójkąta są łączniki 5 kolejnych wsporników przednich 2. Wsporniki przednie 2 na osiach 6 mają zamocowane wsporniki górne 7, których strefa szczytowa połączona jest linami 8 ze szczytem wspornika tylnego 1 oraz linami 9 ze strefą łączenia 1_9 sąsiadujących z sobą nośników 10 membrany Vj_. Każdy z nośników 10 membrany J1 jest przestrzennym układem kratownicowym, który tworzą zamocowane na osi 12 dwa kształtowniki 13, tworzące ramiona trójkąta równoramiennego, których kształtownik 14, tworzący podstawę tegoż trójkąta, jest jednocześnie podstawą dla trójkąta równoramiennego, tworzonego przez kształtowniki 1_5. Wierzchołek 16 styku kształtowników 15 połączony jest kształtownikiem 1_7 z osią 12. Oś 12 usytuowana jest w szczytowej strefie kształtowników 18, osadzonych swym drugim krańcem w strefie osi 6. Płaszczyzny utworzone przez kształtowniki 13 i 15, skierowane zewnętrzna krawędzią ku dołowi, tworzą względem kształtownika krawędziowego V7 kąt wewnętrzny mniejszy niż 180°. Punkty szczytowe 16 kształtowników 15 połączone są linami 20, a także punkty strefy łączenia 19 połączone są linami 2λ_ ze wspornikami tylnymi 2. Na powierzchniach bocznych, utworzonych przez kształtowniki 13 i 17 oraz na linie g\_ nałożona jest membrana 1_j_. Także na powierzchniach bocznych, utworzonych przez kształtowniki 15 i 17 oraz linę 20 nałożona jest membrana 1_j_. Istnieją odmiany, gdzie węzeł łączeniowy osi 6 ma wspornik usytuowany w trwałej podstawie na przegubie 23. Istnieją także odmiany wykonania, gdzie wsporniki przedni 2 i tylny 1 osadzone są w trwałej podstawie na przegubach 22. Również istnieją odmiany, gdzie wsporniki tylne i połączone są łącznikami 24. Zastrzeżenia ochronne 1 Segment zadaszenia, zwłaszcza trybuny stadionu, w postaci konstrukcji nośnej dla membrany dachowej, znamienny tym, że konstrukcję nośną stanowią wsporniki tylne (1) i wsporniki przednie (2), przy czym wsporniki tylne (1) usytuowane są tak, że łączniki dolne (3) i górne (4) wsporników tylnych (1) z przednimi (2) są ramionami trójkąta równoramiennego, zaś podstawą tego trójkąta są łączniki (5) kolejnych wsporników przednich (2), poza tym wsporniki przednie (2) na osiach (6) mają zamocowane wsporniki górne (7), których strefa szczytowa połączona jest linami (8) ze szczytem wspornika tylnego (1) oraz linami (9) ze strefą łączenia (19) sąsiadujących z sobą nośników (10) membrany (H), przy czym każdy z nośników (10) membrany (Jl) jest przestrzennym układem kratownicowym, który tworzą zamocowane na osi (12) dwa kształtowniki (13), tworzące ramiona trójkąta równoramiennego, których kształtownik (14), tworzący podstawę tegoż trójkąta, jest jednocześnie podstawą dla trójkąta równo- 4 PL 65 371 Υ1 ramiennego, tworzonego przez kształtowniki (15), ponadto wierzchołek Q6) styku kształtowników (15) połączony jest kształtownikiem (17) z osią (12), która usytuowana jest w szczytowej strefie kształtowników (18), osadzonych swym drugim krańcem w strefie osi (6), ponadto płaszczyzny utworzone przez kształtowniki (13) i (15), skierowane zewnętrzną krawędzią ku dołowi, tworzą względem kształtownika krawędziowego (17) kąt wewnętrzny mniejszy niż 180°, poza tym punkty szczytowe (16) połączone są linami (20), a także punkty strefy łączenia (19) połączone są linami (21) ze wspornikami tylnymi (2), zaś na powierzchniach bocznych, utworzonych przez kształtowniki (13) i (17) oraz na linie (21_) nałożona jest membrana QD, a także na powierzchniach bocznych, utworzonych przez kształtowniki (15) i (17) oraz linę (20) nałożona jest membrana (11).
2. 2. Segment według zastrz. 1, znamienny tym, że w węzeł łączeniowy osi (6) ma wspornik usytuowany w trwałej podstawie na przegubie (23).
3. 3. Segment według zastrz. 1, znamienny tym, że wsporniki przedni (2) i tylny (1) osadzone są w trwałej podstawie na przegubach (22),
4. 4. Segment według zastrz. 1, znamienny tym, że wsporniki tylne (1) połączone są łącznikami (24).