PL64768B1 - - Google Patents

Description

Opublikowano: 15.Y.1972 64768 KI. 5 a, 37/00 MKP E 21 b, 37/00 iiISLIOTEKA Twórca wynalazku: Edward Bartnik Wlasciciel patentu: Przedsiebiorstwo Geologiczno-Badawcze Przemyslu Kruszyw i Surowców Mineralnych, Gdansk (Polska) Urzadzenie do usuwania materialów z otworów wiertniczych Przedmiotem wynalazku jest urzadzenie szczekowe do usuwania materialów zbrylonych zwlaszcza otoczaków z otworów rur wiertniczych.Znane sa urzadzenia do usuwania otoczaków z otwo¬ ru wiertniczego w postaci recznych swidrów tak zwa¬ nych grajcarów. Grajcary te zaopatrzone w stozkowa spirale wpuszcza sie do rury wiertniczej az do oporu,, a nastepnie wprowadza sie w ruch obrotowy. Spirala wówczas winna wkrecic sie swa wewnetrzna srednica w nawiercony glaz. Po wykonaniu tej czynnosci grajcar podnoszono wraz z otoczakiem do góry i w ten sposób usunieto z rury wiertniczej zbedny material.Stosowanie rodzaju grajcarów uzaleznione jest od srednicy rury oslonowej jak równiez srednicy kamie¬ nia — otoczaka. Równiez ksztalt otoczaka rzutowal na przydatnosc grajcara. Niedogodnosc stosowania grajca¬ rów polegala zatem na kazdorazowym jej dostosowaniu do srednicy rury oslonowej. Ponadto twardosc otoczaka nie zawsze pozwalala na wykonanie gwintu przez spi¬ rale, a zatem nie zawsze przedsiewziecie konczylo sie powodzeniem. Kamienie mniej twarde nalezalo najpierw rozkruszyc, a nastepnie usunac z rury wiertniczej.Celem wynalazku jest usuniecie tych niedogodnosci, czyli unikniecie zbednego wysilku i przerw na stano¬ wisku pracy. Aby osiagnac ten cel wytyczono sobie za¬ danie opracowania urzadzenia, pozwalajacego na obje¬ cie kazdego kamienia niezaleznie od ksztaltu i wymia¬ rów, a takze niezaleznie od srednicy rury oslonowej.Oczywiscie jakikolwiek wymiar tego otoczaka winien byc mniejszy od srednicy rury wiertniczej, gdyz w in- 15 20 25 nym przypadku rura wiertnicza napotkalaby na prze¬ szkode, która usuwa sie w inny znany sposób.Zgodnie z wytyczonym zadaniem opracowano urzadze¬ nie w postaci chwytaka zaopatrzonego w trzy szczeki polaczone przegubowo z rdzeniem tego urzadzenia Wkrecony do zerdzi wiertniczej i zabezpieczony bolcem przed odkreceniem chwytak opuszczany jest z wysoko- sci kilkudziesieciu centymetrów. Na skutek upadku chwytak wbija sie ostrzami ramion w grunt, obejmujac kamien od strony zewnetrznej. Nastepnie rozluznione uprzednio ramiona chwytaka zostaja skrecone do oporu w celu uzyskania polozenia stalego.Zaklinowany w ten sposób kamien mozna wyjac z ru¬ ry wiertniczej. Kamien mocno jest osadzony z uwagi na lukowe wygiecie ramion chwytajacych oraz dzieki zao¬ patrzeniu konców ramion w zabki, zwiekszajace tarcie.Urzadzenie wedlug wynalazku pozwala na niezawodne usuwanie otoczaków z rur wiertniczych, niezaleznie od ich wymiarów, ksztaltu oraz ciezaru. Ponadto pozwala ono na uzyskanie efektów w pracochlonnosci oraz w wy¬ eliminowaniu dodatkowych wiercen, wyniklych z niemo¬ zliwosci usuniecia kamieni starym sposobem.Urzadzenie wedlug wynalazku jest dokladnie wy¬ jasnione na przykladzie jego wykonania.Przedmiot wynalazku jest uwidoczniony w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia wi¬ dok chwytaka z jedna szczeka, natomiast fig. 2 widok szczeki. Jak uwidoczniono na fig. 1 chwytak sklada sie z nagwintowanego trzpienia 1, na którym z jednej stro- 6476864768 ny oisadzona jest zerdz wiertnicza 2, a z drugiej dwa wodziki 3 i 4.Trzpien 1 w swej górnej czesci posiada gwint prawo- skretny do mocowania zerdzi wiertniczej, oraz dolny lewoskretny, na którym przesuwa sie ruchomy wodzik.Wodzik 3 poprzez czop polaczony jest ze szczeka 5, na¬ tomiast wodzik 4 polaczony jest ze szczeka 5 poprzez rozchylacz 6. Trzpien 1 zakonczony jest od strony wo¬ dzika 4 krazkiem 7, a nastepnie nakretka 8 i zawlecz¬ ka 9. Szczeka 5 uwidoczniona na fig. 2 z jednej strony wygieta jest w formie luku pod katem 20° w stosunku do osi pierwotnej. Koniec szczeki 5 zaopatrzony jest w zabki zwiekszajace przyczepnosc materialów transporto¬ wanych.Zasada dzialania urzadzenia jest nastepujaca: Przed przystapieniem do manipulacji przyrzadem, szczeki 5, których jest trzy rozchylamy maksymalnie na tyle, na ile pozwala srednica uzytych rur oslonowych. Nastepnie wolno wprowadzamy do otworu wiertniczego, a potem z odleglosci kilkudziesieciu centymetrów od zaglebienia mocno wbijamy w podloze jesli jest ono sypkie lub spoi¬ ste (piaski, zwiry, gliny), lub tez przez lekkie pokrece¬ nie zerdziami ustawiamy szczeki tak, aby ich konce zna¬ lazly sie w polowie lub ponizej wysokosci otoczaka w 15 20 4 gwarancji niezawodnego jego celu uzyskania pelnej uchwycenia.Nastepnie pokrecamy zerdziami wiertniczymi 2 w pra¬ wo, dzieki czemu zmniejsza sie odleglosc miedzy dwo¬ ma wodzikami, a zatem nastepuje objecie materialu — otoczaka ramionami chwytaka.Po dokreceniu zerdzi do oporu, a wiec wprowadzeniu sily sciskajacej do materialu, wyjmujemy urzadzenie wraz z otoczakiem z rury wiertniczej. Ostatnia faza jest uwolnienie otoczaka, które uzyskujemy poprzez pokre¬ cenie rdzenia rozehylacza w lewo, poniewaz ruch ten zapewnia nam rozszerzenie szczek. PL PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Urzadzenie do usuwania materialów z otworów wiert¬ niczych, znamienne tym, ze na trzpieniu (1) osadzona jest z jednej strony zerdz wiertnicza, a z drugiej dwa wodziki (3) i (4) przy czym wodzik (3) polaczony jest bezposrednio ze szczeka (5), a wodzik (4) równiez pola¬ czony ze szczeka (5) ale posrednio peprzez rozchylacz (6), przy czym polaczenia wzajemne wykonane sa w spo¬ sób najkorzystniej przegubowy. WD A-l. Zam. 2356, naklad 195 egz. Cena zl 10.— PL PL