PL6438B1 - Sposób stosowania skladnika wiazacego bezwodnego do wyrobu betonu. - Google Patents

Sposób stosowania skladnika wiazacego bezwodnego do wyrobu betonu. Download PDF

Info

Publication number
PL6438B1
PL6438B1 PL6438A PL643825A PL6438B1 PL 6438 B1 PL6438 B1 PL 6438B1 PL 6438 A PL6438 A PL 6438A PL 643825 A PL643825 A PL 643825A PL 6438 B1 PL6438 B1 PL 6438B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
temperature
concrete
tar
critical
semi
Prior art date
Application number
PL6438A
Other languages
English (en)
Filing date
Publication date
Application filed filed Critical
Publication of PL6438B1 publication Critical patent/PL6438B1/pl

Links

Description

Pierwszenstwo: 16 kwietnia 1024 r. ("Wielka Brytan ja).Wynalazek niniejszy ma na celu otrzy¬ mywanie betonu o wytrzymalosci na czyn¬ niki mechaniczne równej lub wyzszej od wytrzymalosci betonu, którego glówna pod¬ stawa jest cement. Wedlug wynalazku ni¬ niejszego stosuje sie mianowicie, jako skladnik wiazacy, rozmaite smoly: smole z mazi pogazowej, smole z mazi lignitowej, smole stearynowa, naftowa, drzewna i in¬ ne, pochodzace z jakichkolwiek pozostalo¬ sci podestylacyjnych; stosuje sie takze siar¬ ke, bitumy, wybierajac i przerabiajac te ciala w ten sposób, aby beton tak przygo¬ towany mial wymagane wlasciwosci.Kilkakrotnie juz próbowano wyrabiac beton, przeznaczony do budowy, stosujac, jako ciala wiazace asfalty naturalne lub sztuczne albo smoly, lecz wszystkie te próby spelzly na niczem, poniewaz przed¬ mioty, wytworzone w ten sposób, nie znosi¬ ly obciazenia i latwo ulegaly odksztalce¬ niu, nietylko wtedy, gdy byly wystawione na dzialanie slonca, ale nawet w tempera¬ turze zwyklej.Wynalazcy wykryli przyczyne wszyst¬ kich tych niepowodzen i przekonali sie, ze wszystkie wyzej wymienione materjaly nie byly stosowane w stanie absolutnie stalym.Rzeczywiscie wszystkie te materjaly w zwiazku ze zmianami temperatury zacho¬ wuja sie w sposób szczególny: przy ogrze¬ waniu nie przechodza wprost ze stanu sta¬ lego w plynny, lecz wraz z trwaniem o- grzewania i w pewnych granicach tempera¬ tury ulegaja zmianie, przechodzac w stan posredni.Stan ten wyróznia sie tern, ze chociaz produkty nadal wydaja sie twardemi, i gdyby nawet oznaczono punkt miekniecia znanemi metodami (patrz Lunge i Kohler: „Die Industrie des Stednkohlenteero u Amo- niaiks" wydanie V str. 556r^559) i przeko¬ nano sie, ze jeszcze nie zostal osiagniety, to jednak ciala te nabyly pewnej plastyczno¬ sci. Mozna stwierdzic np., ze jesli na pól- twardej smole o punkcie miekniecia okolo 65°C umiescic ciezarek przy temperaturze (smoly) 25°C, zgodnie z metoda Kremera i Sarnowa, to ciezarek ten zaglebi sie po¬ woli w smole. Smola ta majaca wyglad ciala stalego, zachowuje sie wiec, jak ciecz, poniewaz ciezarek sie w niej pograza. Tak samo przy uzyciu, jako ciala wiazacego, smoly handlowej (punkt miekniecia wedlug Kremera i Sarnowa 85°C) do wyrobu plyt albo rur, otrzymuje sie wyroby, które sie odksztalcaja i ulegaja splaszczeniu przy obciazeniu ich w lecie, chociaz w literatu¬ rze smole te uwaza sie za bardzo twarda i zdatna do przesylania bez opakowania na¬ wet latem (patrz Lunge, dzielo przytoczo¬ ne wyzej, str. 513, 514). Tak zwana smola twarda nie znajduje sie w lecie w stanie zupelnie stalym, chociaz wytrzymuje pró¬ be rysowania nozem tub paznokciem.Wyrazeniem „stan pólplynny" oznaczo¬ no w opfcie niniejszym stan skupienia po¬ sredni miedzy stanem zupelnie stalym a ciecza. W literaturze znaj duje sie dosko¬ nale potwierdzenie tego, co wyjasnia opis niniejszy (patrz np. Marcusson „Die na- tiirlichen und Kunstlichen Asphalte" 1921).Autor dowodzi, ze asfalty naturalne i sztuczne to jest smoly nie powinny zbytnio twardniec w zimie, a z drugiej strony zbyt mieknac w lecie, inaczej mówiac—w tem¬ peraturach, spotykanych u nas powinny byc zawsze w stanie pólplynnym zima i la¬ tem. Analogiczne dane znalesc mozna w dzielach: Richardsona „The modern As- phajt Pavement" i Friesc'go „Die Asphalt- und Teerindustfie", Przy wyrobie asfaltu sztucznego ze smól i mazi weglowej, ropowej i podob¬ nych materjalów poszukiwano zawsze wla¬ snie tego stanu pólplynnego.Wynalazcy wykryli, ze w celu przygo¬ towywania betonu o twardosci nietylko po¬ dobnej, lecz wyzszej, niz twardosc betonu z cementu Portlandzkiego, nietylko nie na¬ lezy szukac, lecz raczej przeciwnie—unikac pólplynnosci ciala wiazacego w temperatu¬ rach, jakim podlegaja wyroby, wykonane z takiego betonu, to jest mniej wiecej w temperaturach od 20°C do + 70°C, jak np, rury kanalizacyjne, które moga byc w lecie ulozone jedna na drugiej w oczekiwaniu na zuzytkowanie.. Aby móc, jak to osiagneli wynalazcy, wyrabiac z takiego betonu ka¬ dzie, odporne na dzialanie wrzacej, wody, nalezy rozszerzyc do + 100°C granice tem¬ peratury, w których beton jest twardy, a nie pólplynny, inaczej mówiac — nalezy jako cial wiazacych uzywac jedynie takich cial, które w temperaturach, jakim nastepnie be¬ da podlegaly, pozostawaly prawdziwie sta- lemi.Poza tern wynalazcy znalezli metode, pozwalajaca w sposób latwy zbadac wla¬ sciwosci smoly przed jej uzyciem do wy¬ robu betonu. Osiaga sie to z latwoscia- me¬ toda Brinella, uzywana powszechnie do ba¬ dania twardosci metali. Aby wykonac to doswiadczenie na próbce mieszaniny smo¬ ly z piaskiem lub proszkiem kamiennym, umieszcza sie na niej kulke stalowa i wy¬ wiera na nia odpowiednie cisnienie. Na¬ stepnie mierzy sie srednice odcisku, pozo¬ stawionego przez kulke. Na wykresie, na którym na osi rzednych odklada sie wspól¬ czynniki twardosci, a na osi odcietych — temperatury, otrzymuje sie polaczenie punktów, oznaczonych od 1° do 10°, krzy¬ wa, która poczatkowo jest bliska osi pozio¬ mej, pózniej w miare wzrostu temperatury zalamuje sie przewaznie gwaltownie i opa¬ da do zera w temperaturze topnienia. Mi¬ mo to cialo wydaje sie twarde, i punkt top- — 2 —nienia, oznaczony metodami zwyklemi, nie jest jeszcze osiagniety przez pewien czas po zalamaniu krzywej. W tym czasie wla¬ snie trwa stan pólplynny podczas gdy, do¬ póki krzywa jest bliska osi poziomej, do¬ swiadczenie wskazuje na trwanie stanu sta¬ lego, przyczem wspólczynniki twardosci próbki z betonu, przygotowanego z tej smo¬ ly, sa stale w odpowiednim odcinku krzy¬ wej, zblizonej do osi poziomej.Oto niektóre z otrzymanych wyników.Ponizej mozna znalezc dane, pozwala¬ jace na odtworzenie tych krzywych. Dane te otrzymane z doswiadczen z próbka jed¬ nej ze smól. - Temperatura iop 20° 40° 50° 60° 700 80° Stopien Brinnella 20,5 20,0 19,2 17,5 16,5 15,5 6,0 3,0 Jak widac, produkt pozostaje stalym az do temperatury 60°, poczem krzywa gwaltownie sie zalamuje. Jednakze w tem¬ peraturze 80° produkt wydaje sie jeszcze zupelnie twardym, a punkt topnienia, ozna¬ czony metoda Kremera i Sarnowa nie zostal jeszcze osiagniety.Oto z drugiej strony tablica, wykazuja¬ ca róznice w wynikach, otrzymywanych przy zastosowaniu róznych metod: Punkt miekniecia.Met. Mar- M. Kre- M. Bri- bery mera nella i Sieplein'a i Sarnowa 70° 68° 5° Smola ropowa Smola zwykla pogazowa 73° Smola pogazowa po dest. prózniowej 120° Smola drzewna 60° Smola amerykanska 120° Asfalt z Seyssel - 130° 68° 23° 117° 70° 69° 28° 60° 5° 80° 16° Liczby powyzsze dowodza, ze przy il¬ zyciu metod dotychczasowych nie umiano okreslic temperatury w której produkt przechodzi w stan pólplynny, inaczej mó¬ wiac, metody te nie okreslaly temperatury, w której cialo jest naprawde stale. Meto¬ da Brinnella, zastosowana w tym wypad¬ ku, pozwala okreslic te temperature z--do¬ stateczna w praktyce dokladnoscia. Mozna powiedziec z pewnoscia, ze beton, zawiera¬ jacy cialo wiazace, którego punkt miek¬ niecia, oznaczony metoda Brinella, lezy po¬ wyzej temperatury, jaka pózniej bedzie na ten beton dzialala, zachowa sie, jak beton prawdziwy, to jest zachowa staly wspól¬ czynnik wytrzymalosci mechanicznej az do granicy temperatury, oznaczonej w ten spo¬ sób.Stan póplynny jest wlasciwy nietylko dla smól wymienionych wyzej, lecz dla wszystkich smól wogóle. Metoda Brinella, opisana powyzej, sluzaca do oznaczenia temperatury krytycznej smól, to jest tem¬ peratury, w której smoly przechodza ze stanu stalego w stan pólplynny, daje zu¬ pelnie wystarczajace wyniki dla smól ta¬ kich, jak np. smola z mazi lignitu, z drze¬ wa i podobnych materjalów. Daje zas wy¬ niki zupelnie dokladne dla smól, pochodza¬ cych z pozostalosci podestylacyjnych z ro¬ py i smól, z olejów pochodzenia zwierzece¬ go, mineralnego i roslinnego.Wynalazcy stwierdzili, ze zastosowanie penetrometru pozwala w pewnych warun¬ kach zupelnie dokladnie okreslic tempera¬ ture krytyczna dla wszystkich, wchodza¬ cych w zakres wynalazku produktów, a tak¬ ze dla smól z ropy. Otrzymane liczby zga¬ dzaja sie zreszta calkowicie z liczbami, które daje metoda Brinella, we wszystkich tych wypadkach, gdzie mozna zastosowac obie metody.Do prób powyzszych wynalazcy uzywa¬ li penetrometru firmy Baird i Tatlock London Ltd., zaopatrzonego w okragla igle. Temperature krytyczna przyrzadem — 3 —; tym okresla sie w sposób nastepujacy. Za¬ miast stosowac, jak zwykle przy uzyciu te¬ go przyrzadu, ciezarek od 100 do 200 g bierze sie ciezar znacznie wiekszy, np. o- kolo 3 kg. Zwykle uzywa sie penetrometru dc badania produktów pólplynnych, jak np* asfaltów -i wiekszosci smól, przyczem po doprowadzeniu ich do stanu pólplynne¬ go wystarcza niewielkie obciazenie igly aby ta ostatnia mogla pograzyc sie w ma- .se smoly. Poniewaz zas produkty, uzywa- ne przez wynalazców do wyrobu betonu, sa i .o wiele twardsze, trzeba Igle mocniej obcia¬ zyc, a najlepiej poslugiwac sie igla o sred¬ nicy -1 mm, zakonczona ostrzem stozkowem o dlugosci okolo 4 mm, Postepuje sie jak .nizej, i ! Smole, przeznaczona do badania, wle¬ wa sie-do wiader, pograza sie te wiadra na kilka godzin w wodzie, kazde oddzielnie i o róznych temperaturach; nastepnie umie¬ szcza sie wiadro, stale zanurzone w cie¬ plej wódzie, pod igla penetrometru, która sie równiez uprzednio zanurza w wodzie.Pod obciazeniem 3 kg, jak wyzej wskaza¬ no, przyrzad zaczyna dzialac; zapisuje sie przytem glebokosc pograzenia igly w smo¬ le dla kazdej temperatury. Nastepnie spo¬ rzadza sie wykres, odkladajac na osi od¬ cietych temperatury, na osi rzednych od¬ powiednie glebokosci zanurzenia igly. 0- znacza sie na wykresie glebokosc zanurze¬ nia np. w odstepie od 5°C do 10°C. Linja, przechodzaca przez wszystkie te punkty, stanowi najprzód, jak w procesie Brinella, prosta; ta prosta jest w niektórych wypad¬ kach pozioma, w innych—lekko nachylona.Dzieje sie tak az do punktu, odpowiadaja¬ cego temperaturze krytycznej; z chwlia o- siagniecia tego punktu linja gwaltownie sie zalamuje, jak krzywa twardosci Brinella w wypadkach, gdzie mozna stosowac jego metode. Zalamanie krzywej jest mniej lub wiecej gwaltowne, lecz zawsze wyrazne, co jest najwazniejsze.Wynalazcy stwierdzili, ze zalamanie krzywej odpowiada temperaturze krytycz¬ nej, czego dowodza wyniki nastepujacego doswiadczenia, mogacego równiez sluzyc do oznaczenia temperatury krytycznej smo¬ ly lub innego materjalu wiazacego topiace¬ go sie, lecz nie wodnego.Przygotowuje sie beton lub odpowied¬ nia mieszanine ze smoly z pylem kamien¬ nym, plaskiem lub zwirem i robi sie z niej sztabki o wymiarach 16X4X4 cm. Sztab¬ ki te umieszcza sie nastepnie w aparacie, podtrzymujac je na obu koncach, przyczem srodek sztabki pozostaje wolny; na srodek ten dziala—odpowiednio do wypadku—ob¬ ciazenie od 30 do 100 kg, wywierane zapo- meca kalibrowanej sprezyny. Sztabki te zanurza sie nastepnie w wodzie, a jesli chodzi o przekroczenie temperatury 100°, w glicerynie, ogrzewanej do zadanej tem¬ peratury przez pewien przeciag czasu, któ¬ ry sie moze zmieniac od 2 dni do tygodnia.Zwykle wystarcza pozostawienie sztabek przez 2 dni w temperaturze badania.Stwierdzono, ze sztabki nie ulegaja zad¬ nym odksztalceniom i pozostaja proste, do¬ póki temperatura nie osiagnie punktu kry¬ tycznego odpowiadajacego srodkowi wiaza¬ cemu; przeciwnie — z chwila nawet nie¬ znacznego przekroczenia temperatury kry¬ tycznej sztabka sie krzywi po krótszym lub dluzszym przeciagu czasu, a w razie dluzszego trwania doswiadczenia i podnie¬ sienia temperatury wygina sie znacznie, wreszcie lamie sie.Próba ta, praktyczna i niezawodna, od¬ powiada temu, co sie dzieje gdy wyroby takie, jak rury, kadzie i podobne przedmio¬ ty zbudowane z betonu, poddane zostaja obciazeniu i jednoczesnie dzialaniu tempe¬ ratury podwyzszonej, jak to ma miejsce, gdy sie takie rury ulozy jedna na drugiej i pozostawi przez pewien czas na sloncu.Jedyna wada metody niniejszej jest te, ze wymaga ona dosc dlugiego czasu. Rze¬ czywiscie do zbadania w róznych tempera¬ turach w odstepach co 5° smoly o tempe- — 4 —raturze krytycznej 100°C (zaczynajac ba¬ danie od 70°C) trzeba zuzyc okolo 2-ch ty¬ godni. Metoda ta jest jednak najlepsza z tego wzgledu, ze warunki badania sa bar- :.-;.:.o- zolizone do warunków, spotykanych w praktyce. Aby zyskac na czasie, mozna ja zastapic badaniem zapomoca penetronie- tru. Co sie tyczy metody Brinella, to jest ona dokladna i daje wyniki analogiczne do wyników 2-ch metod wyzej wskazanych, jednakze moze miec zastosowanie tylko w niektórych wypadkach, wylaczajac caly ich szereg.Jest rzecza ciekawa, ze metoda zanu¬ rzania potwierdza calkowicie wyniki badan z penetrometrem. Stwierdzono, ze smola, której krzywa zaglebien na wykresie zala¬ muje sie przy 60°C, da beton, mogacy wy¬ trzymac przez dlugi czas stale obciazenie nie wykazujac zadnego odksztalcenia do 60JC; przeciwnie zas—wystarczy przekro¬ czyc te temperature, a beton zaczyna sie gwaltownie zginac, a nawet sie lamie. Moz¬ na wiec twierdzic, ze warunkiem bez¬ wzglednym do otrzymania dobrego beto¬ nu jest zuzycie, jako srodka wiazacego, materjalu majacego temperature krytycz¬ na, przyczem nalezy wybrac lub przygoto¬ wac materjal ten w taki sposób, aby w zad¬ nym wypadku w praktyce nie mógl on osia¬ gnac tej temperatury krytycznej.Takie badanie wykazalo, ze wszystkie smoly, znajdujace sie w handlu, maja punkt krytyczny zbyt niski. W niektórych krajach Europy trzeba miec pewnosc, ze wyrób betonowy nie straci wytrzymalosci nawet okolo 70°C. Naj twardsze smoly han¬ dlowe maja temperature krytyczna, nie przekraczajaca 25°C, co nalezy uwazac za maximum; smoly ropowe, asfalty natural¬ ne lub sztuczne maja temperature krytycz¬ na nizsza, okolo 0°. Rozumie sie, ze produk¬ tów takich nie mozna stosowac do wyrobu rur, przeznaczonych do ulozenia jedna na drugiej, do wystawiania na slonce, ani tem- bardziej do wyrobu kadzi do przemyslu chemicznego, do których wprowadza sie plyny gorace, a czesto nawet — wrzace.Aby otrzymac czy to ze smoly ropowej, czy pogazowej handlowej lub z mazi (gti- dron) smole o wlasciwosciach wyzej wy¬ mienionych, odpowiednia do fabrykacji be¬ tonu, wytrzymalego na dzialanie czynników mechanicznych az dfc 100°C nalezy smely te poddac destylacji w celu usuniecia wszystkich, a nietylko czesci, jak dotych¬ czas, zawartych w nich olejów. Zauwazo¬ no bowiem, ze przy destylacji wydziela sie ilosc olejów, której nie mozna nie brac pod uwage.Aby przygotowac te smoly, mozna np. destylowac maz pogazowa w prózni okolo 20 mm slupka rteci w temperaturze okolo 300°—320°C. Przy zastosowaniu prózni mozna temperature, potrzebna do calkowi¬ tego odpedzania olejów, obnizyc do 100JC i wiecej. Otrzymuje sie w ten sposób smo¬ le o temperaturze krytycznej (punkcie miekniecia), okreslonej wedlug Brinella. wynoszacej okolo 70°C. W fcelu otrzymania betonu odpornego na temperature wody wrzacej nalezy destylacje proiwadzic je¬ szcze dalej. Mozna ja ulatwic zapomoca wdmuchiwania w czasie jej trwania pary wodnej, korzystnie — pary przegrzanej.Równiez korzystnem jest poruszanie (mieszanie) produktu podczas destyla¬ cji.Wynalazcy przekonali sie, ze smoly, mazie i asfalty, pozbawione w ten spo¬ sób oleju, w praktycznem uzyciu nie ule¬ gaja zmianom. Równiez korzystnem oka¬ zalo sie w praktyce zastosowanie miesza¬ niny smoly ropowej i smoly z mazi (gu- dron). Jest duzo latwiej otrzymac smole z mazi o temperaturze krytycznej bardzo wy¬ sokiej (okolo 100°C), niz smole ropowa o tej samej temperaturze krytycznej i prze¬ ciwnie—jak to stwierdzono—mozna przy wytwarzaniu smoly ropowej, której tempe¬ ratura krytyczna jest nieco nizsza od zada¬ nej, osiagnac dobry wynik dodajac do niej — 5 .—pewny procent smoly pogazowej, której temperatura krytyczna jest wysoka.Inne stadniki betonu wedlug wynalaz¬ ku sa wymienione ponizej, a mianowicie: bardzo drobny pyl kamienny, piasek i zwir albo drobno tluczone kamienie. Te sub¬ stancje mineralne nalezy dobierac w ten i sposób, aby po zmierzeniu ze stopionym srodkiem wiazacym dawaly ciasto, w któ- - remby kamienie lub zwir byiy zawieszone, nie opadajac na dno. Domieszki mineralne powinny.byc zwarte, to jest nie porowate, poniewaz im bardziej zwarty jest materjal. tym latwiej zmieszac go ze srodkiem wia¬ zacym dlatego, ze ten ostatni wen nie wsiaka. Korzystnem wiec jest zastosowa- nie pylu wapiennego, tluczonego kwarcu np. zamiast gliny, która jest bardziej chlonna i mniej zwarta. Im wieksza bedzie ilosc substancyj mineralnych, które mozna do¬ dawac do srodka wiazacego, tern bardziej zwiekszy sie trwalosc jego i tern bardziej zmniejszy sie niebezpieczenstwo pekania lub tworzenia sie szczelin w wyrobach be¬ tonowych o wiekszych rozmiarach lub o nieregularnych ksztaltach. Dodatek drob¬ nego pylu ma na celu nietylko zapelnie¬ nie miejsc próznych, jak to sie dzieje np. z piaskiem w betonie zwyklym, lecz takze nadanie masie wisnosci, dostatecznej do utrzymania kamieni w stanie zawieszenia.Mozna w ten sposób otrzymac, przy odpo- wiedniem: mieszaniu, beton nie rozdzielaja¬ cy sie na poszczególne skladniki. Do wyro¬ bu takich przedmiotów, jak rury kanaliza¬ cyjne mozna stosowac pyl z wapniaków.Przeciwnie zas, jesli chodzi o wyrób przed¬ miotów, przeznaczonych do zetkniecia z kwasami, uzywa sie substancyj nieorga¬ nicznych, odpornych na dzialanie kwasów, jak: krzemionka, kwarc i podobne mate- rjaly.W celu otrzymania betonu do wyrobu rur postepuje sie w sposób nastepujacy: Przygotowuje sie najprzód specjalna smole ropowa, destylujac ja przy tempera¬ turze okolo 340°C pod cisnieniem 20 mm slupka rteci przy jednoczesnem przepu¬ szczeniu pradu pary wodnej', mieszajac przez caly czas. Smole, otrzymana w ten sposób miesza sie na"goraco z drobnym py¬ lem wapiennym, grubym piaskiem i tluczo- nemi kamieniami, w stosunku, jak nizej: Smoly specjalnej 95 czesci wagowych Drobnego pylu 305 „ „ Grubego piasku 270 „ „ ' Kamieni tluczonych 330 ,, „ Razem 1000 czesci wagowych.Otrzymany w ten sposób beton wlewa sie na goraco do odpowiewiednich form w celu wytworzenia zen rur.Zamiast smoly specjalnej, przygotowa¬ nej, jak wyzej, mozna uzyc mieszaniny smól, a mianowicie: 80 czesci wagowych smoly egipskiej, któ¬ rej temperatura krytyczna, oznaczona za- pomoca penetrometru, wynosi 23°. 20 czesci wagowych smoly z mazi weglo¬ wej, której temperatura krytyczna, ozna¬ czona zapomoca penetrometru, wynosi 80°C.Ponizej podane sa wyniki badania smól tworzacych powyzsza mieszanine, przy za¬ stosowaniu penetrometru do oznaczenia ich temperatury krytycznej: 1. Smola z Temperatura w skali C. 20° 40° 70° 80° 85° 90° 100° 2. Smola ; Temperatura w skali C.' 10° 15° mazi weglowej.Glebokosc zanurzenia sie igly 12 mm 13 „ 15 „ 16 „ 18 „ 24 „ 46 „ z ropy egipskiej.Glebokosc zanurzenia sie igly 1,5 mm u- „;¦.- 20» 1,9 — 6 —Temperatura w skali C. 23° 28° 34° 40° 48° Glebokosc zanurzenia sie igly 2,05 „ 2,4 „ 3,1 „ 4,0 „ 6,6 ,, 3. Mieszanina obu smól wyzej wymienio¬ nych.Temperatura w skali C. 10° 20° 30° 33° 38° 44° 50° 60° Glebokosc zanurzenia sie igly 1,5 „ 1,8 „ 2,05 „ 2,15 „ 2,4 „ 2,8 „ 3 5 5,6 „ Mieszanina ta ma wiec temperature krytyczna 36°C, okreslona zapomoca pene- trometru. Temperatura krytyczna miesza¬ niny dzieki dodaniu smoly z mazi wegl wej jest wyzsza od temperatury krytycz¬ nej smoly z ropy egipskiej. Smcly o tak niskich temperaturach krytycznych, jak smola egipska, lepiej jest poddac uprzednio destylacji przed zmieszaniem ich ze smr- la z mazi weglowej, aby podniesc ich tem¬ perature krytyczna i tern samem podniesc temperature krytyczna mieszaniny.Gilsonit, typowy bitum naturalny, daje przy badaniu penetrometrem nastepujace wyniki: peratura kali C. 10° 20° 30° 50° 60° 64° 68° 75° 80° Glebolt zanurzenia :osc sie igly 1,85 mm 1,9 2,0 2,05 2,1 2,4 3,0 4,7 6,4 u n U fi 11 U 11 11 Badanie krzywej wykazuje, ze próbka gilsonitu ma temperature krytyczna 60°C.Gilsonit i produkty analogiczne mozna stosowac, jako domieszke, do smoly zbyt slabej do wyrobu betonu wedlug niniejsze¬ go wynalazku.Destylacja smoly moze sie odbywac bez pary wodnej, jesli sie ja prowadzi odpo¬ wiednio dlugo. Czas trwania destylacji zale¬ zy od jej warunków, np, od wielkosci po¬ wierzchni ogrzewania, od stopnia prózni o- raz od sposobu mieszania masy.Mozna sie tez obejsc bez mieszadla me¬ chanicznego, szczególniej przy wtryskiwa¬ niu energicznego pradu przegrzanej pary wodnej.Stosunek ilosciowy smoly lub podobne¬ go ciala wiazacego i substancyj mineral¬ nych moze sie zmieniac w zaleznosci od wymiarów bloków lub innych wytwarza¬ nych z tego betonu przedmiotów.Zawartosc cial mineralnych w smole moze nie przekraczac 1% albo moze byc jeszcze mniejsza.Stosunek wagi uzytej smoly do wagi calkowitej betonu moze sie równiez zmie¬ niac, zaleznie od gestosci zastosowanego materjalu mineralnego.Sprawdzono np. ze zamiast materjalu mineralnego mozna uzyc bardzo twardego koksu. Otrzymuje sie w ten sposób beton bardzo lekki, lecz ilosc smoly w nim jest znacznie wieksza, niz przy uzyciu substan¬ cyj mineralnych.Wynalazcy wykonali w zwiazkowem Ia- boratorjum doswiadczalnem w Zurichu szereg prób w celu zbadania wytrzymalo¬ sci mechanicznej betonów, wytworzonych wedlug wynalazku niniejszego. A miano¬ wicie, gdy beton z cementu portlandzkie¬ go pod obciazeniem 400 kg na metr sze¬ scienny wykazuje po 34 dniach odpornosc na zgniatanie 242 kg/cm2 a na zginanie 47 kg/cm2, te beton wedlug wynalazku wy¬ kazuje odpornosc na zgniatanie 520 kg/cm2 i na zginanie 82 kg/cm2. — 7 —Dotychczas w literaturze opisano wiele sposobów przerabiania smoly i asfaltów na¬ turalnych zapomoca siarki, siarczków, nie¬ których soli, tlenków metali, powietrza ozonizowanego lub nieozonizowanego z za¬ stopowaniem katalizatora lub bez niego.Mialo to na celu rozszerzenie granic tempe¬ ratur, w których produkt, w ten sposób przerabiany, ipdzostalby w stanie pólplyn¬ nym, inaczej mówiac, starano sie podniesc temperature, w której cialo pólplynne sta- je sie ciecza, nie dbajac ó podniesienie tej temperatury, w której cialo ze stanu sta¬ lego przechodzi w stan pólplynny. Rozu¬ mie sie, ze produktów, w ten sposób przy¬ gotowanych, nie mozna w zadnym razie u- zyc do wyrobu betonu.Sposobami temi w zadnym wypadku nie wytwarzano smoly o wlasciwosciach, po¬ zwalajacych na zastosowanie jej do wyro¬ bu betonu, posiadajacego, jak beton we¬ dlug wynalazku niniejszego, wytrzymalosc mechaniczna wieksza od betonu z cementu portlandzkiego, a przedewszystkiem do wyrobu betonu nieprzepuszczajacego, od¬ pornego na wplywy chemiczne, latwego do otrzymywania wskutek zastapienia cemen¬ tu smola. Niektóre z produktów, otrzymy¬ wanych temi sposobami, moga byc zasto¬ sowane do wyrobu pokryw do kadzi lub do rur albo do pokrywania dróg lulb tez do u- rzadzen wodociagowych.Ale produkty te wymagaja zawsze pod¬ parcia np. sc:an kadzi, a na drogach—zwy¬ klego betonowego lub kamiennego podkla¬ du. Uzyte bez tego, nie bylyby dosc twar¬ de w róznych temperaturach, którymby mogly podlegac w praktyce.Produkty te nie sa wiec betonami i lem sie róznia zupelnie wyraznie od betonów wedlug wynalazku niniejszego. PL

Claims (1)

Zastrzezenia patentowe. peraturze przy której skladnik wiazacy przechodzi ze stanu stalego w stan pól¬ plynny, wyzszej, niz temperatura, na któ¬ ra beton bedzie pózniej narazony, przy- czem skladnik wiazacy miesza sie na cie¬ plo z materjalem, przeznaczonym do wy¬ robu betonu. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze jako cialo wiazace stosuje sze mie¬ szanine smoly o temperaturze krytycznej niskiej ze smola o temperaturze krytycznej wyzszej, przyczem pod wyrazeniem tem¬ peratura krytyczna rcjzumie sie tempera¬ ture, w której smola przechodzi ze stanu stalego w stan pólplynny. 3. Sposób wedlug zastrz, 1, znamienny tern, ze uzyty jest przynajmniej jeden sro¬ dek wiazacy o temperaturze krytycznej, to jest temperaturze przy której srodek wia¬ zacy przechodzi ze stanu stalego w stan pólplynny, wyzszej od temperatury, na dzialanie której beton bedzie pózniej wy¬ stawiony. 4. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze krzywa wykresu stopni twardosci materjalu wiazacego, ustalonych metoda Brfnella dla róznych temperatur, nie za¬ lamuje sie jeszcze w temperaturach, na które beton bedzie pózniej narazony. 5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze krzywa glebokosci zanurzenia s:e igly penetrometru w materj ale wiazacym przy róznych temperaturach nie zalamuje sie jeszcze przy temperaturach, na Ltóre beton bedzie pózniej narazany. 6. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tern, ze temperature krytyczna, to jest tem¬ perature przy której srodek wiazacy prze¬ chodzi ze stanu stalego w stan pólplynny, oznacza sie zanurzeniem do ogrzanej c?e- czy, przy odpowiedniej temperaturze, ob¬ ciazonej sztabki, przygotowanej zapomoca wyzej wymienionego srodka wiazacego.
1. Sposób stosowania skladnika wiaza- zego bezwodnego do wyrobu betonu, zna¬ mienny tern, ze stosuje sie skladnik wiaza¬ cy o temperaturze krytycznej, to jest tern¬ omk L. Boguslawskiego, Warszawa. Pr odóri te S. A. Zastepca: K. Czempinski, rzecznik pajentowy. PL
PL6438A 1925-04-15 Sposób stosowania skladnika wiazacego bezwodnego do wyrobu betonu. PL6438B1 (pl)

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL6438B1 true PL6438B1 (pl) 1927-01-31

Family

ID=

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Ofuyatan et al. Development of high-performance self compacting concrete using eggshell powder and blast furnace slag as partial cement replacement
Babu Assessing the performance of molarity and alkaline activator ratio on engineering properties of self-compacting alkaline activated concrete at ambient temperature
Lu et al. Freeze-thaw resistance of recycled aggregate concrete damaged by simulated acid rain
Lim et al. Effective utilisation of ultrafine slag to improve mechanical and durability properties of recycled aggregates geopolymer concrete
Ramakrishnan et al. Mechanical and durability properties of concrete with partial replacement of fine aggregate by sugarcane bagasse ash (SCBA)
Ahmida et al. Experimental study on the effect of lime and aluminium content on porosity, introduced porosity, compressive strength and thermal conductivity of a lightweight cellular concrete based on limestone sand
CN106747133A (zh) 一种严寒地区高铁基座混凝土低温修补材料及其应用
Latha et al. Valorisation of municipal solid waste incinerator bottom ash for the production of compressed stabilised earth blocks
Mulye et al. Experimental study on use of sugar cane bagasse ash in concrete by partially replacement with cement
PL6438B1 (pl) Sposób stosowania skladnika wiazacego bezwodnego do wyrobu betonu.
Osei et al. Journal of Social and Development Sciences (ISSN 2221-1152) Vol. 10, No. 3, pp. 30-38, September 2019
McBee et al. Corrosion-resistant sulfur concretes
Hooton et al. Evaluation of modifications to the ASTM C672 deicer salt scaling test for concrete containing slag cement
Sullivan et al. Studies of Sand-Sulfur-Asphalt Paving Materials
US20240425410A1 (en) Cement composition comprising biochar
Šešlija et al. Physicomechanical properties of fly ash applicable in road construction
Jha et al. Effect of high fraction class F flyash on lime stabilization of soil
Kanadasan Feasibility study of palm oil clinker as environmentally friendly self-compacting concrete
MOHAMMED Improvement of Deficient Laterite Soil using Cement and Calcium Carbide Residue
Müller Salt-frost Attack on Concrete-New Findings regarding the Damage Mechanism
BEZAOU Valorization of fired bricks waste and dune sand in adobe stabilization
PL115768B1 (en) Sulfuric cement
VIJAY AN EXPERIMENTAL STUDY ON ENRICHMENT OF CONCRETE STRENGTH BY PARTIAL REPLACEMENT OF CEMENT BY METAKAOLIN ANDPARTIAL REPLACEMENT OF FINE AGGREGATE BY LATERITE SOIL
Shareef A study on durability properties of ultrahigh performance concrete (UHPC) utilizing local fine quartz sand
Adeniseun Olaolu et al. Effect on the Compressive Strength of Concrete Made with its Fine Aggregate Partially Replaced with Laterite Soil