Wynalazek niniejszy dotyczy sposobu wydzielania i usuwania zawiesin zawartych w gazach przeznaczonych do przeróbki w ten sposób, azeby straty czasu na regula¬ cje pola elektrycznego lub równomiernosci elektrycznego wyladowywania, jako tez przerwy ruchu lub tym podobnej przeszko¬ dy z powodu gromadzenia sie i usuwania zawiesin, byly jak najmniejsze i zeby rów¬ niez uniemozliwic szkodliwy wplyw gazów i elektrod na zawiesiny.Okazalo sie, ze szczególnie korzystnym ksztaltem elektrody wydzielajacej, ze wzgledu na wyladowywania elektryczne, jest ksztalt rurowy (patent niemiecki Nr 265 964), bo ulatwia równomierne rozcho¬ dzenie sie elektrycznych wyladowan na wszystkie strony, co zkolei utrudnia od¬ wracanie procesu dla wydzielajacych sie lub juz wydzielonych zawiesin. Oprócz te¬ go, w mysl niniejszego wynalazku, uzysku¬ je sie do osadzania zawiesin powierzchnie stosunkowo duza w porównaniu z po¬ wierzchnia wyladowan tak, ze wytwarzane pole elektryczne jest stosunkowo malo wrazliwe na zmieniajaca sie ewentualnie w okresie roboczym ilosc wydzielin, W dotychczasowych urzadzeniach plyn zanieczyszczony wprowadzano z jednego konca rury, natomiast drugim koncem wy¬ chodzil plyn oczyszczony, lecz sposób ten mial te wade, ze przy wejsciu do rury wra,-zie przerabiania gazów tworzyly sie znacz¬ niejsze osady, wplywajace szkodliwie na jednostajnosc pierwotnego pola elektrycz¬ nego, a w razie przerabiania cieczy powsta¬ waly w tern miejscu krótkie spiecia i tym podobne przeszkody.W pierwszym wypadku mozna prawie calkowicie zachowac korzysci rurowej for¬ my elektrody i mimo tego utrzymywac równomierna gestosc osadu na calej dlugo¬ sci rury, jezeli zamiast jednej rury zasto¬ suje sie szereg podluznych odcinków ruro¬ wych, które otaczaja organ jonizujacy, przyczem gazy prowadzi sie wtedy nie dro¬ ga równolegla do osi rur, lecz w kierunku poprzecznym pomiedzy odcinkami. Zasad¬ niczo, az do otworów w plaszczach, nadaje sie tym rurom ksztalt wydrazonych walców lub pryzmatów.Wspomniane odcinki rurowe mozna w stosunku do pradu cieczy polaczyc szere¬ gowo, a potem zlozyc w opisane nastepnie „plyty rurowo-odcinkowe". W razie prze¬ rabiania wiekszych ilosci cieczy najlepiej wlaczac je równolegle wiazkami, bo wtedy usuwanie wydzielanych czastek (slabo przyczepnych) jest szczególnie szybkie i dokladne.Strzasanie takich wydzielin, ulepszone w porównaniu ze znanemi metodami, usku¬ tecznia sie od zewnatrz w ten sposób, ze na caly zespól elektrod lub wieksze ich grupy dzialaja uderzenia skierowane celowo na podpory elektrod, których wstrzasnienia przenosza sie jak drgania o malej stosun¬ kowo amplitudzie az do konców elektrod, skad moga ewentualnie wracac kilkakrotnie jako drgania odbite. Czesci mechaniczne powodujace te drgania, mozna z latwoscia uszczelnic w miejscu ich wprowadzenia do wnetrza przestrzeni, w której odbywa sie przeróbka cieczy.W drugim wypadku krancowym, gdy wydzieliny sa tak rzadko plynne, ze same splywaja z elektrod, powstaja trudnosci przy usuwaniu tych wydzielin, jezeli elek¬ troda ma zamkniety ksztalt rurowy a po¬ miedzy temperatura zewnetrzna i tempera¬ tura przerabianego gazu zachodzi znaczna róznica, albo gdy zawiesiny sa wrazliwe na dluzszy wplyw temperatury gazu. To odno¬ si sie w danym wypadku takze do stalych wydzielin.Jezeli zewnetrzna temperatura jest wyzsza lub gdy temperatura samych elek¬ trod jest za wysoka, to moze nastapic pa¬ rowanie, stapianie, spiekanie lub rozklad chemiczny wydzielin, a objawom tym moga w pewnych wypadkach towarzyszyc elek¬ tryczne prady lokalne lub przemiana la¬ dunków wydzielanych zawiesin; natomiast przy zbyt niskiej temperaturze elektrod wystepuje czesto niepozadane usuwanie skladników gazowych lub krzepniecie plyn¬ nych, co moze byc powodem zepsucia wy¬ dzielanego produktu lub uniemozliwienia jego usuniecia z elektrod.Gdy natomiast wydzielone produkty przywieraja mocno do elektrod, to trzeba je usuwac, jak wiadomo, zapomoca skro¬ bania lub plókania.Niedogodnosci powyzsze mozna usunac przez odpowiednie przysposobienie robo- azych elektrod, zapomoca oddzialywania na nie pomocniczemi plynami albo przez za¬ stosowanie innych zródel ciepla lub zimna, dajacych sie regulowac.Wiadomo, ze istnieja sposoby zabezpie¬ czenia jonizujacych organów (wykonanych w postaci niemetalowych ostrzy, wlókien, drutów i t d.) przed tworzeniem sie osa¬ dów na nich, albo sposoby latwego usuwa¬ nia z nich osadów przez oczyszczanie albo przez otaczanie ich specjalnie doprowadza¬ na ciecza izolujaca, Przytem odpadala trudnosc, wzglednie niedogodnosc wynika¬ jaca z doprowadzania cieczy pomocniczej do czesci o wysokiem napieciu, natomiast powstala niekiedy ta niedogodnosc, ze uzy¬ cie izolacyjnej cieczy bylo niepozadane z — 2 —powodu jej mieszania sie z czyszczonymi gazami lub wydzielinami.Mozna jednak praktycznie do wytwo¬ rzenia warstwy ochronnej zastosowac tak¬ ze ciecze elektrycznie przewiodzace, przy- czem unika sie poprzednio wspomnianych niedogodnosci.Mianowicie, jezeli pomiedzy przewo¬ dem doprowadzajacym te ciecz i elektrycz¬ nie naladowanym zespolem elektrod miesci sie przestrzen do swobodnego spadku cie¬ czy, gdzie ona np. spada kroplami, naten¬ czas wielkosc odstepów czasu pomiedzy kroplami musi byc tak wielka, zeby znajdu¬ jacy sie pomiedzy niemi dielektryk tworzyl dostateczna ochrone przeciw elektrycznym wyladowaniom.To osloniecie jonizujacego organu (be¬ dacego np. gladkim metalowym dru¬ tem) zapomoca warstwy chroniacej go przeciw zanieczyszczeniu ma jednoczesnie te zalete, ze organ ten jest otoczony war¬ stwa przewodnika drugiej klasy, co w da¬ nym wypadku pociaga za soba bardziej sta¬ le wyladowywania w poszczególnych cze¬ sciach powierzchni, poniewaz w razie prze¬ skakiwania iskier w materjale elektrody wysylajacej prad powstaje miejscowy, znaczny spadek elektrycznego napiecia.Na zalaczonym rysunku przedstawiono schematycznie kilka przykladów wykona¬ nia wynalazku: fig. 1 i 2 przedstawiaja w dwóch pro¬ stopadlych wzgledem siebie przekrojach kolowy w zasadzie uklad powierzchni z od¬ cinków rurowych zestawionych szczelnie obok siebie w plaszczyznie prostopadlej do glównego pradu przerabianej cieczy prze¬ plywajacej w kanalowej przestrzeni, przy- czem poszczególne odcinki dzialaja jako tak zwane „przestrzenie ehwytne"; fig. 3 i 4 przedstawiaja dwa rózne ksztalty przekrojów rur odcinkowych, a mianowicie fig. 3—przekrój rury, która naj¬ wieksza srednice posiada w kierunku prze¬ plywu cieczy i której odcinki sa tak ulozo¬ ne, ze sila odsrodkowa sluzy zarazem, w znany zasadniczo sposób, do oddzialywa¬ nia na wydzielana zawiesine; równoczesnie daszek chroniacy joni- zator przez wytwarzanie warstwy cieczy ubozszej iw zawiesine i zabezpieczajacy go przed wygieciem pod naciskiem pradu cieczy: skierowywuje rozgaleziony stru¬ mien cieczy w strone powierzchni wydziel- czej; fig. 4 przedstawia taki uklad, w którym elementy rurowe sa zlaczone w szczelnie zwarte peki o kwadratowym, siatkowym przekroju, w celu uzyskania graniastych komór chwytnych wlaczonych tak rów¬ nolegle jako tez szeregowo i tworzacych razem plyty odcinkowe, które sa ulozone w podluznym kierunku pradu cieczy i to mianowicie w kierunku najmniejszej sred¬ nicy pojedynczych rur. Kilka waznych szczególów dotyczacych ukladu elektrod na fig. 4 podano dokladnie ponizej; fig. 5 przedstawia przyrzad do szyb¬ kiego usuwania slabo (przyczepnych wy¬ dzielin z powierzchni wydzielczych i z or¬ ganów jonizacyjnych, nadajacy sie tak do rurowych, jako tez do plytowych elemen¬ tów wydzielczych, o ile wydzieliny dadza sie otrzasac; fig. 6 przedstawia czesciowo przekro¬ jony rzut pionowy urzadzenia nalezacego do typu urzadzen zamknietych wieJorOTO*- wyeh zaopatrzone w specjalne urzadze¬ nia skraplajace do usuwania silnie przy¬ czepnych wydzielin i nadajace sie tak dp elektrod rurowych jako tez do dlugich jo- nizatorów. Urzadzenie to umozliwia szczel¬ ne wprowadzanie srodka skraplajacego z zewnatrz do komory roboczej, przyczem zastosowano jeszcze pomocnicza ciecz chlodzaca, która krazy w plaszczu otacza¬ jacym zewnetrzne konce elektrod wy¬ dzielczych.Na rysunku oznaczono liczba / joniza- tory, 2—powierzchnie wydzielcza, T i T'— odcinki rurowe rozciagajace sie wzdluz — 3 —i dzielone w kierunku dlugosci oraz ulo¬ zone rtufowo dookola jonizatora 1 i two¬ rzace razem odpowiednie czesci powierzch¬ ni wydzielczej} 4 oznacza powierzchnie daszkowa do wytwarzania ubozszej w za¬ wiesine warstwy ochronnej, która otacza jcinizator; 4' oznacza powierzchnie da¬ szkowa uksztaltowana podobnie do dyszy lub diafragmy; 10 ¦— mechaniczne urza¬ dzenie nastawnicze, np, sruby nastawne, 13 r^ belki, Wzglednie izolowane lub izo¬ luj c^ce przed Wysokiem napieciem dzwiga¬ ry-jonizatora, 16 — uziemiona podpore dla powierzchni wydzielczej, 100 -— scia¬ ne kanalu do doprowadzenia przerabianej cieczy zaopatrzona w otwór 35 dajacy sie W razie potrzeby zamykac i sluzacy do rozmaitych celów, np, do montowania, wy¬ prózniania wydzielonych i gromadzacych sie-wydzielin i t, d.Podwójne cyfry, z których jedna uje¬ ta jest w klamre, oznaczaja podwójne wla¬ sciwosci odnosnej czesci urzadzenia.Strzalki kierunku pradu przerabianej cieczy nie maja piórka, strzalki kierunku pfadu cieczy pomocniczej do ochraniania jonizatora maja piórka.Na fig/1 i 2 przedstawiono urzadzenie do wydzielania, w którem, poprzecznie do kierunku przeplywu cieczy rozmieszczono na dzwigarze 16 szereg równolegle pola¬ czonych segmentów rurowych 2' i 2" szczel¬ nie doi siebie przylegajacych. Górny dzwi¬ gar jest równolegly do dolnego 16.Dzwigary nie zamykaja Otworów rur, pnzez które elektrody jonizujace prze¬ chodza ku dzwigarom 13. Odcinki ru¬ rowe dzialaja tu swoim ksztaltem, bo od¬ chylaja strumien cieczy od wewnetrznych czesci powierzchni wydzielczych, dziala¬ jac zarazem jako tak zwane ,,przestrze¬ nie chwytne". Górne i dolne konce od¬ cinków rurowych sa ze soba polaczone, a to w tym celu, azeby ciecz plynaca wpo- blizu konców rur w kierunku ich osi uwol¬ nic równiez od zawiesiny.Zasadniczy ksztalt przekroju poprzecz¬ nego odcinków rurowych nie musi byc koniecznie kolowy, lecz moze byc owalny lub kanciasty, np, prostokatny, lub nawet rozszerzajacy isie w kierunku tylnych cze¬ sci komory chwytnej, np, moga byc kcT rzystne przekroje trójkatne. Strumien cie¬ czy jest symetryczny wzgledem odcinków poszczególnych rur i wzgledem odnosnego jonizatora.Na fig, 2 przedstawiono tylko jeden szereg rur, chociaz z reguly zalacza sie kilka takich szeregów poza soba (wzgle¬ dem kierunku pradu cieczy). Konce rur mieszcza sie z obydwu stron w przestrzeni napelnionej gazem i nieuwidocznionych na rysunku. Przestrzenie te moga byc, np, w ten sposób utworzone, ze naprzeciw elek¬ trod wstawia sie poprzecznie do kierunku glównego strumienia cieczy scianki kierow¬ nicze ( w odpowiedniej ilosci) wykonane podobnie do przepon lub dysz. Taka prze¬ grode 4* przedstawiono na fig, 4, Te prze¬ strzenie znajdujace sie wpoblizu krawedzi lub konców elektrod i oslabiajace w tych miejscach gwaltownosc przeplywu, zapo¬ biegaja temu, zeby gazy nieoczyszczone w tych miejscach omijaly elektrody. Jest to szczególnie wazne zwlaszcza wpoblizu tych krawedzi elektrod, gdzie odbywa sie usuwanie straconych zawiesin (np, przez wstrzasnienie), poniewaz przytem ciecz czesciowo znowu sie zanieczyszcza (w ni¬ niejszym wypadku wpoblizu dolnych kon¬ ców elektrod).Fig, 3 przedstawia przekrój poprzecz¬ ny trójdzielnej rury odcinkowej, która dziala inaczej niz rury przedstawione na fig, 1 i 2, Odcinki rurowe sa mianowicie tak wzgledem siebie ulozone, ze strumien cieczy musi plynac wzdluz silnie zakrzywio¬ nych scian odcinka, wskutek czego na czasteczki zawiesin dziala nietylko pole e- lektryczne, lecz takze sila odsrodkowa, Wykonanie takie jest wtedy celowe, gdy - 4 —na przerabiana ciecz dziala dostatecznie wielkie cisnienie.Strumien surowej cieczy splywa po od¬ cinkowym elemencie powierzchni pola wy- dzielczego 2* (4) (dzialajacym równiez jako powierzchnia zaporowa naprzeciw odnosnego jonizatora) odbija sie od na¬ stepnego wycinka 2" i plynie dalej silnie zakrzywionym lukiem w obrebie elektrycz¬ nego pola wydzielczego, przyczem przy¬ lega do coraz silniej zakrzywiajacego sie odcinka pod dzialaniem sily odsrodkowej.Czesciowe strumienie cieczy i otwory pla¬ szcza, przez które te strumienie wchodza wzglednie wychodza, leza symetrycznie wzgledem plaszczyzny symetrji przecho¬ dzacej osiowo przez najwieksza srednice rury i bedacej zarazem plaszczyzna syme¬ trji odnosnej elektrody jonizujacej.Na fig. 4 przedstawiono kanal gazowy, w którym zlaczone sa poza soba w stosun¬ ku do pradu gazu, np. dwa szeregi drutów jonizujacych. Pomiedzy scianami kanalu 100 wstawiono trzy szeregi elektrod po¬ srednich, pomiedzy któremi znajduja sie wlasnie\ obydwa szeregi organów joniza¬ cyjnych. Te nieiskrzace elektrody posred¬ nie tworza, jak widac, dwa uklady równo¬ leglych, plaskich powierzchni, które prze¬ cinaja sie z plaszczyzna posrednia fig. 4 w prostych A, A\ A", B, B', C, C z jednej strony i A, B, C, A\ B', C, A", B", C" z drugiej strony, przyczem znaki objete klamra sa punktami posred- niemi. Poprzednio wspomniane powierzch¬ nie elektrodowe, które leza równolegle do wskazanego strzalka glównego kierunku przeplywu cieczy, moga byc wykonane, np. z niedziurkowanych plyt blaszanych, a na rysunku sa oznaczone linjami, nato¬ miast drugi uklad powierzchni elektrodo¬ wych ma kierunek poprzeczny, w szcze¬ gólnosci prostopadly do kierunku wska¬ zanego strzalka, tak ze powierzchnie te musza byc zaopatrzone w otwory do przej¬ scia cieczy; otwory te uwidoczniaja sie na fig. 4 jako przerwy poprzednio wspomnia¬ nych linij przeciec A, B, C i t. d.Wzgledem elektrod jonizujacych (wi¬ docznych w przekroju poprzecznym jako punkty 1) obydwa uklady elektrod wy- dzielczych moga byc ulozone rozmaicie, bez szkody dla ich dzialania.Jednakowoz wykonanie przedstawione na fig. 4 jest z tego wzgledu szczególnie praktyczne i celowe, ze nietylko plyty e- lektrodowe (np. 49 i 50) poprzednio wspo¬ mnianego pierwszego ukladu, ustawione równolegle do kierunku pradu cieczy, sa ulozone (w znany sposób) w równych od¬ stepach i równolegle po obu stronach li- njowo wyciagnietych jonizatorów, lecz tak¬ ze drugi uklad dziurkowanych elektrod wydzielczych, ustawionych poprzecznie wzgledem kierunku przeplywu cieczy, jest tak rozlozony, ze wzajemne odleglosci miedzy poszczególnemi elektrodami tego ukladu a poszczególnemi jonizatorami sa jednakowe.Podstawowa figure przekroju poprzecz¬ nego pryzmatycznej wiazki rurowej przed¬ stawionej na fig. 4 jest zatem w oi- gólnosci, t. j. pominawszy wyzej wspo¬ mniane przerwy odpowiadajace otworom w plaszczach rur, jest gesta siatka wielo- boczna. Obok siebie lezace rury wiazki schodza sie przytern np. w B B', A* B', B' C\ B', B" tak, ze w stosunku do surowego materjalu Wielkosc | powierzchni wydziel- czej przypadajacej na jednostke objetosci wiazki rury jest bardzo znaczna, przez co zaoszczedza sie znacznie na materjale.Takze naroza (w przekroju poprzecznym) lezacych obok siebie rur schodza sie ra¬ zem, jak to np. w wezlowym punkcie we¬ wnetrznym B', w którym schodza sie 4 o- bok siebie lezace rury, przy zupelnem wy¬ zyskiwaniu przestrzeni katowej, podczas gdy w punktach B, A C i B" widac po¬ dwójne naroza na obwodzie wiazki, wyzy¬ skujace polowe przestrzeni katowej.Odcinki rurowe sa umieszczone na ply- — 5 —tach 49 i 50 tak, ze odcinki nalezace do jednego szeregu, podluznie rozciagnietych drutów jonizujacych sa z kazdej strony zespolone w jednej plycie.Kierunki przeplywu w poszczególnych odcinkach rurowych sa znowu symetrycz¬ ne wzgledem odnosnego jonizatora i wzgledem kierunku najmniejszej srednicy odcinków, a wiec sa równolegle do dwóch boków kwadratu przekroju poprzecznego, wskutek czego otwory wykonano w srodku dwu innych boków kwadratu przekroju.Mozna oczywiscie skierowac przeplyw wzdluz najwiekszej srednicy, a wiec w kie¬ runku przekatni, a otwory dac odpowied¬ nio w narozach kwadratu. Mozna tez przy¬ jac za podstawe wielobocznej siatki zasad¬ niczego przekroju wiazki rur nie kwa¬ drat, lecz inny wielobok.Jednak urzadzenie przedstawione na fig. 4 daje wieksze oszczednosci w zapo¬ trzebowaniu miejsca i materjalu, a takie dzialanie jego jest skuteczniejsze, przy- czem urzadzenie takie ma jeszcze te za¬ lete, ze przy ujeciu odcinków rurowych w plyty odcinkowe, te ostatnie maja moz¬ liwie prosty, krótki i twardy ksztalt sta¬ wowego przekroju poprzecznego, ograni¬ czonego linjami prostemi.Azeby przeszkodzic przeplywowi niec- czyszczonej jeszcze cieczy po zewnetrznej stronie wiazki elektrod lub tez porywaniu przez nia osadu oderwanego od powierzch¬ ni elektrodowych, zastosowano rodzaj dia- fragmy, w postaci plaskiej przegrody 4, nie przylegajacej do nieczynnych scian 100 aparatu wydzielczego. Przegroda od¬ chyla strumien cieczy od krawedzi elek¬ trod i wytwarza nieruchoma przestrzen pomiedzy sciana 100 a wiazka elektrod.Dzialanie to mozna oczywiscie jeszcze wzmocnic przez szeregowe ustawienie kil¬ ku takich przegród o czem wyzej juz wspomniano. Oprócz tego, kolejne zmniej¬ szanie i zwiekszanie przekrojów przeply¬ wu cieczy, spowodowane zwezeniami tego przekroju w otworach powierzchni AC, A* C i A" C", przyczynia sie równiez do równomiernego rozdzialu przerabianej cie¬ czy na równolegle zalaczone grupy elek¬ trod. Wspomniane otwory mozna i tu po¬ laczyc w odpowiednich miejscach mostka¬ mi takiemi, jakie w wykonaniu podlug fig, 1 i 3 zastosowano tylko na koncach rur.Na fig. 5 i 6 przedstawiono urzadze¬ nia, zapomoea których usuwanie zawiesin odbywa sie w szczególnie korzystny spo¬ sób.Stosownie do fig. 5 ulozone sa, wpo- przek przez kanal gazowy, przesuwalne i nastawialne podpory dla elektrod po¬ srednich, które dla uproszczenia przed¬ stawiono jako jedna plyte. Jonizatory ma¬ ja w tym przykladzie ksztalt drutów i sa osadzone w ramach 51 ^ które moga byc wstrzasane od zewnatrz. Skutkiem ude¬ rzen mlotem w zaopatrzona sprezyna glo¬ we podpory wprowadzonej szczelnie do komory elektrodowej, plyta 2 doznaje wstrzasnien poprzecznych wzgledem kie¬ runku przeplywu cieczy lub poprzecznych wzgledem jej wlasnej powierzchni. Drugie wstrzasnienie nastepuje wtedy, gdy nasta- wialna zabka 10 wpadnie w swoje gnia¬ zdo. Ramy 51 dzwigajace jonizatory nale¬ zy równiez wstrzasnac od czasu do czasu, aby stracic z tych ostatnich latwo przy¬ czepne osady. Wstrzasanie odbywa sie przytem celowo np. w kierunku pradu ga¬ zu, lub równolegle do elektrody wydziel- czej 2, zapomoea mlotka, izolowanego e- lektrycznie od tej ostatniej albo od ziemi, aby drgania spowodowane wstrzasnieniem i przenoszace sie dalej po jonizatorze, nie wyprowadzily go z wlasciwego polozenia wzgledem wydzielczej powierzchni.W licznych wypadkach, np. gdy wy¬ dzieliny przyczepiaja sie bardzo luznie, nie potrzeba uzywac specjalnych urzadzen wstrzasajacych jonizatory, bo wskutek wstecznego uderzenia zabek 10 w sciany 100 rozchodza sie fale drgan dochodzace — 6 —do jonizatorów z dostateczna jeszcze moca.Na fig, 6 zastosowano (w przeciwien¬ stwie do fig. 5) oczyszczanie jonizatora i zamknietej powierzchni wydzielczej przez otrzasanie uskuteczniane inaczej niz w poprzednim przykladzie i charaktery¬ zujace specjalnie niniejszy wynalazek.Przez rure 40 zaopatrzona w otwory, mogaca byc polaczona elektrycznie z uzie¬ miona sciana aparatu, przeprowadza sie odpowiednia ciecz, przedostajaca sie wol¬ nym spadkiem (kroplami) do rynny 13 (41), która sluzy zarazem jako przewód doprowadzajacy elektryczny prad o Wy¬ sokiem napieciu do jonizatorów. Dno jest zaopatrzone w otwory, przez które prze¬ lkniete sa druciane jonizatory 1, tak ze woda zbierajaca sie w rynmie lub t, p. u- rzadzeniui splywa po jonizatorach, dosta¬ jac sie rura 42 oslaniajaca jonizator bez¬ posrednio do górnej czesci wydzielczej.Powierzchnia wydzielcza jest równiez oplókiwana, bo pomad górna pozioma kra¬ wedzi elektrodowych 2 wprowadza sie ciecz zapomoca szczelnie przez sciane 100 przechodzacego, przewodu pomocniczego 46i z którego ciecz dostaje sie do komory wydzielczej przez wspólny wlew.Azeby uniknac krótkich spiec lub t, p. zaburzen sipowodowywanych sciekajaca kro¬ plami woda, rury rozszerzone sa u dolu w postaci stozków 43 i zaopatrzone w pier¬ scieniowe zbiorniki 44, które otaczaja brzeg rury 24 (2) jako przewodnik elek¬ trycznosci zapobiegajacy gromadzeniu sie ladunków elektrycznych. Przez to rozsze¬ rzenie zwieksza sie u dolu odstep pomie¬ dzy elektrodami o przeciwnych ladun¬ kach, a tern samem zwieksza sie tam rów¬ niez napiecie wyladowania, W celu umozliwienia regulowania tem¬ peratury scian rur otoczono elektrody wy- dzielcze plaszczem 45, do którego mozna wprowadzac przez 47 i wyprowadzac przez 48 ciecz regulujaca temperature, pjrzyczem ciecz ta styka sie z ta strona elektrody, która jest odwrócona od przerabianych ga¬ zów.Przez regulowanie temperatury scian elektrod mozna wzajemne oddzialywanie gazu, wydzielin i ewentualnie cieczy spló- kujacej regulowac w szerokich granicach, niezaleznie od warunków zewnetrznych.Jezeli temperatura powierzchni wydziel¬ czej przy przeróbce par, lub gazów za¬ wieszanych z temi parami, utrzymuje sie znacznie ponizej temperatury nasycenia, to w stosownych wypadkach mozna uzyc kondensatu jako cieczy plóczkowej.Specjalna zaleta przy wysokich tem¬ peraturach przerabianych gazów jest je¬ szcze to, ze elektryczne pole przy chlodze¬ niu powierzchni wydzielczej moze byc wzmocnione.Azeby osiagnac mozliwie równomiernie zasilanie ciecza poszczególnych przedzia¬ lów elektrodowych, zalaczonych w sto¬ sunku do kierunku przeplywu równolegle, mozna i tu zastosowac (przed lub poza e- lektrodami) przegrody, dzialajace jako zapory lub jako dysze i zaopatrzone w do¬ stateczna ilosc otworów. Moga to byc np. poziome, rzadkie sita lub plyty z szczeli¬ nami.Co sie tyczy wykonania elektrod ruro¬ wych, to nalezy jeszcze zauwazyc, ze mo¬ ga one byc zrobione z pelnej blachy, a dla zaoszczedzenia na materjale mozna je wy¬ konac z materjalu dziurkowanego, np, z siatki drucianej, przynajmniej w tych cze¬ sciach powierzchni elektrod, które sa rów¬ nolegle do glównego kierunku przeplywu przerabianej cieczy. Przez to osiaga sie w mysl wynalazku jeszcze te korzysc, ze nie wystepuje tu isizkodliwy wzrost oporu przeplywu skutkiem zatykania sie otwor¬ ków tak|, jak sie to dzieje, gdy kierunek przeplywu jest poprzeczny wzgledem scian elektrod. PL