PL63012B1 - - Google Patents

Description

65 Jak juz podano powyzej, w pierwszym stadium93012 procesu stosuje sie reagujacy iimiarkowanie szyb¬ ko zwiazek wydluzajacy lancuch (dwuamina lub glikol). Przydatnosc zwiazku wydluzajacego lan¬ cuch do stosowania w pierwszym stadium procesu mozna przewaznie ustalic doswiadczalnie przez 5 reakcje w roztworze z prepolimerem, który ma byc stosowany. Odpowiedni zwiazek wydluzajacy lan¬ cuch powinien reagowac z prepolimerem w roz¬ tworze dajac roztwór o duzej lepkosci, jednorodny i wolny od czastek zelu. Stwierdzono na przyklad, 10 ze dwuaminy, które sa bardziej reaktywne od pi¬ perazyny, przewaznie nie nadaja sie do stosowania.Jedynie hydrazyna stanowi wyjatek, poniewaz w tej dwuaminie pierwsza grupa aminowa reaguje bardzo szybko, natomiast druga grupa aminowa 15 w czasteczce dziala o wiele wolniej, tak ze ogólny efekt jest taki, jaki daje dwuamina o dzialaniu podobnym do piperazyny.W drugim stadium procesu wydluzania lancucha mozna stosowac rózne szybko reagujace dwuami- 20 ny. Korzystne jest stosowanie dwuamin alifatycz¬ nych, poniewaz nadaja one koncowym uksztaltowa¬ nym wyrobom doskonale wlasciwosci mechaniczne; W sposobie wedlug wynalazku stosuje sie prepo- limery otrzymane z dwuizocyjanianów i polialki- 25 lenoeteroglikoli, poliestro-glikoli i ich mieszanin.TJajprzydatniejszymi sa glikole o ciezarze czastecz¬ kowym w granicach od 500 do 5000, korzystnie miedzy 1000 a 30C0 i slabo rozpuszczalne w wodzie.W celu otrzymania najlepszych rezultatów stosuje 30 sie glikole lub ich mieszaniny posiadajace tempe¬ rature topnienia ponizej 5Q°C.Przykladami polietero-glikoli stosowanych do wytwarzania prepolimerów sa polioksypropyleno- glikol, polioksyczterometylenoglikol, polioksypro- 35 pylenoetylenoglikol, polioksyszesciometylenoglikol i polioksydziewiecioetylenoglikol. Poliglikol etyleno¬ wy stosuje sie czesto w mieszaninie z innymi po- lietero lub poliestroglikolami. Sam stosowany jest rzadko z powodu jego stosunkowo dobrej rozpusz- 4ft czalnosci w wodzie.Poliestroglikole wytwarza sie na ogól przez pod¬ danie reakcji odpowiednich ilosci glikoli o malym ciezarze czasteczkowym z kwasami dwukarbóksyló- wymi, ich chlorkami lub dwuestrami. Przykladami ^ odpowiednich glikoli sa glikol etylenowy, propy¬ lenowy, czterometylenowy, neopentylowy i ksyli- lenowy. Kwasami dwukarboksylowymi stosowany¬ mi do wytwarzania poliestroglikoli sa kwas bur¬ sztynowy, adypinowy, suberynowy, sebacynowy, 50 azelainowy i tereftalowy. Stosuje sie równiez mie¬ szanine poliestro-glikoli powstala przy zastosowa¬ niu mieszanin glikoli i (lub) kwasów dwukarboksy- lowych o malym ciezarze czasteczkowym.Dwuizocyjanian stosowany do wytwarzania po- 55 szczególnych prepolimerów moze byc aromatyczny, alifatyczny lub cykloalifatyczny. Dwuizocyjaniany aromatyczne, to znaczy dwuizocyjaniany w któ¬ rych grupy izocyjanianowe sa bezposrednio zwia¬ zane z budowa pierscieniowa aromatyczna, stosuje 60 sie szczególnie chetnie ze wzgledu na ich na ogól duza szybkosc reagowania.Wsród izocyjanianów nadajacych sie do stosowa¬ nia nalezy wymienic: tolileno-2,4-dwuizocyjanian, p-fenylenodwuizocyjanian, metyleno-bis-(4-fenylo- ^ izocyjanian), szesciometyleno-l,6-dwuizocyjanian i cykloheksyleno-lr4-dwuizocyjanian. Mozna stoso¬ wac takze mieszaniny dwuizocyjanianów.Podczas wytwarzania prepolimeru, który ma byc stosowany wedlug wynalazku, dokladna ilosc dwu- izocyjanianu stosowanego w reakcji na przyklad z polieteroglikolem lub poliestroglikolem nalezy dobrac w zaleznosci od rodzaju zastosowanych re¬ agentów i od wlasciwosci, jakie chce sie nadac koncowym wyrobom. W wiekszosci przypadków 1,5 do 2,5 grup izocyjanianowych musi przypadac na kazdy atom reaktywnego wodoru. Warunki re¬ akcji powstawania prepolimeru zaleza takze od tych parametrów. Korzystnie prepolimer mozna wytworzyc przez zmieszanie 1 mola polioksypropy- lenoglikolu o ciezarze czasteczkowym 2000, 1 mo¬ la poliestroglikolu otrzymanego z kwasu adypino- wego i glikolu neopentylowego o ciezarze czastecz¬ kowym 2000 i 4,2 mola metyleno-bis(4-fenyloizocy- janianu), ogrzanie mieszaniny do temperatury 90 °C oraz utrzymywanie tej temperatury w ciagu 3 go¬ dzin.Na ogól proces wytwarzania polimerów sposobem wedlug wynalazku mozna prowadzic dogodnie je¬ zeli zmieszac czesc rozpuszczalnika z prepolimerem przed reakcja wydluzenia lancucha. Daje to w efekcie zmniejszanie lepkosci prepolimeru przez co ulatwia sie mieszanie. Na ogól zawartosc roz¬ puszczalnika w mieszaninie prepolimeru i rozpusz¬ czalnika przed wydluzeniem lancucha powinna wynosic okolo 10—25°/o wagowych.W pierwszym stadium procesu, jak wspomniano powyzej, prepolimer o grupach izocyjanianowych na koncach lancuchów mozna powoli dodawac do masy rozpuszczalnika zawierajacej zwiazek wy¬ dluzajacy lancuch, badz tez zwiazek wydluzajacy lancuch mozna dodawac do rozpuszczalnika zawie¬ rajacego prepolimer. Jednakze korzystniejsze jest dodawanie prepolimeru do zwiazku wydluzajacego lancuch, rozpuszczonego w rozpuszczalniku.Zwiazkami powodujacymi wydluzanie lancucha, nadajacymi sie do stosowania w pierwszym sta¬ dium sposobu wedlug wynalazku, sa hydrazyna, jednopodstawione hydrazyny, symetrycznie dwu- podstawione hydrazyny, piperazyna, podstawione piperazyny, dwuaminopiperazyna, podstawione dwuaminopiperazyny, cykloalifatyczne dwuaminy, metyloimino-bis-aminy alifatyczne i dwuaminy o przeszkodzie przestrzennej oraz ich mieszaniny.Piperazyna i l,4-dwuamino-2-metylopiperazyna sa korzystnymi zwiazkami dla wydluzania lancucha w pierwszym stadium. Inne dwuaminy i reagujace umiarkowanie szybko glikole, takie jak glikol ety¬ lenowy, mozna takze stosowac, lecz stosowanie dwuamin jest korzystniejsze dla tego stadium wy¬ dluzania lancucha, poniewaz daja one polimer o lepszych wlasciwosciach, na przyklad lepszej po¬ datnosci na barwienie. Z drugiej strony stosowanie glikolu wymaga zasadniczo warunków bezwodnych.Jako konwencjonalny rozpuszczalnik poliuretanu, mozna stosowac dwumetyloformamid, dwumetylo- scetamid lub dwumetylosulfotlenek. Sposób wy¬ dluzania lancucha dla reszty jest konwencjonalny.Po pierwszym stadium wydluzania lancucha, otrzymamy roztwór polimeru posredniego, który63012 s jest jeszcze reaktywny, charakteryzuje sie korzy¬ stnie lepkoscia 400—700 puazów, a zawartosc sub¬ stancji stalej wynosi korzystnie 20—25%. Nastep¬ nie dodaje sie konwencjonalnego rozpuszczalnika polimeru, takiego jak dwumetyloformamid, dwu- 5 metyloacetamid lub dwumetylosulfotlenek w ilosci okolo 3—6, korzystnie okolo 4 czesci wagowych rozpuszczalnika na 1 czesc wagowa roztworu poli¬ meru. Wedlug korzystnej postaci wykonania spo¬ sobu, w celu uzyskania szybkiej reakcji do tego 10 rozcienczonego roztworu polimeru dodaje sie rea¬ gujaca bardzo szybko dwuamine, a nastepnie do¬ daje sie dodatkowe ilosci prepolimeru. Otrzymana w ten sposób mieszanina reaguje w sposób kon¬ wencjonalny, przy czym osiaga sie lepkosc wyno- 15 szaca okolo 400—700 puazów, zawartosc zas sub¬ stancji stalej wynosi korzystnie 20—25%.W tym drugim stadium wydluzania lancucha mozna stosowac kazda, reagujaca z bardzo duza szybkoscia dwuamine, taka jak etylenodwuamina, 20 propylenodwuamina lub inna alifatyczna dwuami- na. Najkorzystniejsza jest etylenodwuamina.W stosunku do calej ilosci zastosowanych zwiaz¬ ków wydluzajacych lancuch, pierwszy zwiazek stanowi okolo 10—40% molowych calosci, optymal- 25 nie okolo 20% molowych.W obydwóch stadiach wydluzania lancucha mozna stosowac rózne prepolimery o grupach izo¬ cyjanianowyeh na koncach lancuchów. Mieszanine zwiazków wydluzajacych lancuch, a takze miesza- 30 nine prepolimerów mozna stosowac w jednym w obydwu stadiach.Dodawanie rozpuszczalnika nie jest konieczne pod warunkiem, ze juz w pierwszym stadium znajduje sie on w nadmiarze. W tym przypadku calkowita zawartosc substancji stalych po pierw¬ szym stadium wydluzania lancucha wyniesie na ogól 4—5%, a lepkosc — 40—60 puazów.W celu regulacji jakosci roztworu polimeru moz- 40 na stosowac w znany sposób zwiazek powodujacy przerwanie wzrostu lancucha zawierajacy tylko jedna drugorzedowa lub pierwszorzedowa grupe aminowa. Zwiazek taki mozna dodac razem ze zwiazkiem wydluzajacym lancuch, przy czym moz- . na go stosowac w jednym lub w obydwóch sta¬ diach wydluzania lancucha w ilosci nie wiekszej jednak niz 8—10% molowych w stosunku do calosci zastosowanego zwiazku wydluzajacego lancuch.W wiekszosci przypadków optymalna zawartosc takiego zwiazku powinna wynosic mniej niz 5% molowych. Przykladami stosowanych zwiazków sa: dwumetyloamina, dwuetyloamina, dwuetanoloami- na, N-N-dwumetylo-l,3-propenodwuamina.Do poliuretanu mozna wlaczyc barwniki, pig- 55 menty, przeciwutleniacze, stabilizatory i inne do¬ datki, wprowadzajac je w dowolnym stadium przed uformowaniem wyrobów, lecz korzystnie dodaje sie je do roztworu polimeru po drugim stadium wydluzania lancucha. Jezeli zwiazek taki ma byc 60 dodany przed drugim stadium, to musi on byc zasadniczo obojetny w stosunku zarówno do izo¬ cyjanianu, jak i do aktywnego wodoru.Przytoczone przyklady wyjasniaja blizej wyna¬ lazek. O Ue nie podano inaczej, to wszystkie po- 65 35 dane ilosci oznaczaja ilosci wagowe, a procenty — procenty wagowe.Przyklad I. 800 g poliestroglikolu z kwasa adypinowego i glikolu propylenowego o ciezarze czasteczkowym 2000 miesza sie z 400 g poliglikolu propylenowego o ciezarze czasteczkowym 2000* i z 305 g metyleno-bis-(4-fenylo)izocyjanianu. Na¬ stepnie mieszanine ogrzewa sie w ciagu 2 godzin do temperatury 100°C przy ciaglym mieszaniu w celu wytworzenia prepolimeru o grupach izocy- janianowych na koncach lancuchów.Tak otrzymany prepolimer rozciencza sie 400 g dwumetyloformamidu. Czesc tego rozcienczonego* prepolimeru dodaje sie nastepnie powoli przy ener¬ gicznym mieszaniu do mieszaniny 1000 g dwume¬ tyloformamidu, 8,2 g piperazyny i 0,05 g dwuetano- loaminy az do uzyskania lepkosci okolo 600 pua¬ zów. 400 g roztworu polimeru z pierwszego stadium opisanego powyzej miesza sie z 1350 g dwumetylo¬ formamidu, 6,5 g etylenodwuaminy i 0,4 g dwueta- noloaminy. Nastepnie do tej mieszaniny dodaje sie powoli, energicznie mieszajac, czesc rozcienczonego- prepolimeru stosowanego w pierwszym stadium procesu az do uzyskania lepkosci 800 puazów. Na koniec dodaje sie 40 g 33%-owej zawiesiny dwu¬ tlenku tytanu w dwumetyloformamidzie (okolo- 2,5% calkowitej zawartosci substancji stalych) i lepki roztwór polimeru odgazowuje pod próznia.Roztwór polimeru z drugiego stadium zawiera¬ jacy pigment przesacza sie i tloczy ze stala szyb¬ koscia za pomoca precyzyjnej pompy zebatej przez; dysze z otworami o srednicy 0,127 mm do wodnej kapieli przedzalniczej zawierajacej 25% dwume¬ tyloformamidu. Pólplastyczne wlókno pojedyncze,, powstale przy wprowadzaniu roztworu polimeru do kapieli, laczy sie w przedze która nastepnie prowadzi sie za pomoca walców przez szereg go¬ racych kapieli pluczacych, a nastepnie doprowadza na ciagla suszarke tasmowa i w koncu na zwi¬ jarki.W ten sposób utworzona ciagla przedza nie zmie¬ nia dostrzegalnie zabarwienia po poddawaniu jej w ciagu 1 godziny dzialaniu 200 ppm (200 czesci na milion) aktywnego chloru w roztworze wodnym w temperaturze 60°C i posiada nastepujace wlasci¬ wosci fizyczne: wytrzymalosc na zerwanie: 0,45 G/den., wydluzenie 650%; sila kurczenia sie 0,1$ G/den przy wydluzeniu 200%, zmniejszenie wytrzy¬ malosci na zerwanie o 10% po ogrzewaniu w cia¬ gu 30 minut do temperatury 150°C.Prrzyklad II. Czesc rozcienczonego prepoli¬ meru otrzymanego wedlug przykladu I dodaje sie powoli do energicznie mieszanej mieszaniny skla¬ dajacej sie z 300 g roztworu polimeru pochodzacego z pierwszego stadium procesu wedlug przykladu I, 1000 g dwumetyloformamidu, 0,3 g dwuetanoloami- ny i 7,0 g 1,2-dwuaminopropanu. Dodawanie prze¬ rywa sie po uzyskaniu lepkosci 500—600 puazów.Nastepnie dodaje sde 34 g 33%-owej zawiesiny tlenku tytanu w dwumetyloformamidzie, co stano¬ wi okolo 2,5% calkowitej zawartosci substancji sta¬ lych.Wlókna otrzymane, jak w przykladzie I, po wy¬ stawieniu ich na dzialanie 200 ppm aktywnego63012 10 chloru w roztworze wodnym w ciagu 1 godziny w temperaturze 60°C sa slabo zabarwione i cha¬ rakteryzuja sie nastepujacymi wlasciwosciami: wy¬ trzymalosc na zerwanie 0,28 G/den; wydluzenie: 700%; sila kurczenia sie 0,9 G/den. przy wydluze¬ niu 200% i zmniejszenie wytrzymalosci na zerwa¬ nie o 5% po ogrzewaniu w ciagu 30 minut do tem¬ peratury 150°C.Przyklad III. 200 g prepolimeru wytworzo¬ nego jak w przykladzie I miesza sie dokladnie z 650 g dwumetyloformamidu. Do mieszaniny tej dodaje sie w trakcie energicznego mieszania roz¬ twór 10 g N,N'-dwuamino-2-metylopiperazyny i 0,2 g dwuetanoloaminy w 150 g dwumetyloforma¬ midu az do uzyskania lepkosci 400 puazów. 300 g tak otrzymanego roztworu polimeru mie¬ sza sie z 800 g dwumetyloformamidu i 250 g tego samego prepolimeru stosowanego w pierwszym sta¬ dium procesu. Do mieszaniny tej dodaje sie po¬ woli, energicznie mieszajac, roztwór 7 g etyleno- dwuaminy i 0,5 g dwuetanoloaminy w 200 g dwu¬ metyloformamidu az do uzyskania lepkosci 600 puazów, po czym do tego roztworu dodaje sie mie¬ szajac 35 g 33%-owej zawiesiny tlenku tytanu w dwumetyloformamidzie, co stanowi okolo 25% calkowitej zawartosci substancji stalych.Wlókna, otrzymane wedlug przykladu I zabar¬ wiaja sie dosyc wyraznie jesli wystawic je na dzia¬ lanie aktywnego chloru, w warunkach opisanych w przykladzie I. Wlasciwosci mechaniczne wlókien sa nastepujace: wytrzymalosc na zerwanie 0,6 G/ /den; wydluzenie: 550%; sila kurczenia sie 0,18 G/ /den przy wydluzeniu 200%; zmniejszenie wytrzy¬ malosci na zerwanie o 20% po ogrzewaniu w ciagu 30 minut do temperatury 150°C.Przyklady IV—X. Wytwarza sie prepolimer jak podano w przykladzie I z tym, ze stosunek molowy polietero-glikolu o ciezarze czasteczkowym 10 15 20 25 30 35 2000 da poliestro-glikolu wynosi 2 :1 zamiast 1 :2.Przygotowuje sie szereg próbek z wlókien wytwo¬ rzonych przy zastosowaniu róznych dwuamin w pierwszym stadium wydluzenia lancucha i ety- lenodwuaminy w drugim stadium wydluzenia lan¬ cucha. Stosunki molowe i sposób postepowania sa takie same jak w przykladzie I. Kazda próbka za¬ wiera okolo 2,5% wagowych dwutlenku tytanu.Rodzaj dwuamin stosowanych w pierwszym sta¬ dium reakcji i wlasnosci wlókien przedstawiono w tablicy I.Przyklad XI. Czesc tego samego prepolime¬ ru poddaje sie takze reakcji wydluzenia lancucha z mieszanina etylenodwuaminy i dwuetanoloaminy o stosunku molowym 19 :1 w wystarczajacej ilosci dwumetyloformamidu w celu otrzymania roztworu polimeru o zawartosci substancji stalych 20%.Powstaly roztwór jest bardzo niejednokrotny i zawiera czasteczki stale zelu w fazie cieklej o malej lepkosci. Te mieszanine ogrzewa sie na¬ stepnie do temperatury 90°C i utrzymuje ja w tej temperaturze w ciagu 2 godzin mieszajac energicz¬ nie w celu otrzymania roztworu stosunkowo jed¬ norodnego, o lepkosci 90 puazów. Roztwór ten za¬ wierajacy takze okolo 2,5% wagowych dwutlenku tytanu przedzie sie do wytworzenia próbki wlókna jak w przykladzie I.Wlasciwosci otrzymanych wlókien ujeto w poni¬ zej podanej tablicy I, w której E oznacza zwiazki wydluzajace lancuch zastosowane w pierwszym stadium (podane stosunki sa stosunkami molowy¬ mi). T oznacza wytrzymalosc na zerwanie, wyra¬ zona w G/den, A oznacza wydluzenie w %, C — efekt powstaly po poddaniu dzialaniu 200 ppm chloru w temperaturze 60°C w ciagu 30 minut, V oznacza zmiane wytrzymalosci na zerwanie w %, po ogrzewaniu w ciagu 30 minut do temperatury 150°C.Tablica I Przyklad IV V VI VII VIII IX X XI E piperazyna metylenodwuamina N,N'-dwuaminopiperazyna N,N/-dwuamino-2metylopiperazyna metyloimino-bis-propyloamina + N,N'-dwuamino- -2-metylopiperazyna w stosunku 4 :1 metyloimino-bis-propyloamina + N,N'-dwuamino- -2-metylopiperazyna w stosunku 9 :1 N,N'-dwuaminopiperazyna +. metyloimino-bis- propyloamina w stosunku 4 :1 Wydluzenie lancucha tylko w jednym stadium z etylenodwuamina T 0,51 0,35 0,62 0,55 0,60 0,55 0,50 0,25 A 650* 720$ 5801 620$ 6801 100% 550% 800$ C lekkozólty bez efektu bez efektu zólty bez efektu lekkozólty bez efektu zólty V —10 —20 0 0 + 5 ~~ 5 +10 —60 Z porównania wlasciwosci próbek z przykladów I—X, z wlasciwosciami próbki z przykladu XI, w którym wydluzenie lancucha przeprowadzono znana metoda wynika wyzszosc wlasciwosci poli¬ merów wytworzonych przy zastosowaniu sposobu wedlug wynalazku.Przyklady XII—XV. Wytwarza sie szereg próbek z wlókien przy zastosowaniu róznych pre- 40 polimerów. Zwiazkiem wydluzajacym lancuch w pierwszym stadium jest w kazdym przypadku metyloimino-bis-propyloamina w zwiazkiem wy¬ dluzajacym lancuch w drugim stadium jest etyle¬ nodwuamina. Sposób postepowania i stosunki mo- 45 lowe sa podobne do zastosowanych w przykladzie I, a kazda próbka zawiera okolo 2,5% wagowych dwutlenku tytanu.63012 11 12 Wlasciwosci wlókien zestawiono w ponizej po- no-bis-(p-fenyloizocyjanianu), T, A, C i V maja danej tablicy II, w której G oznacza zastosowane to samo znaczenie co w tablicy I, PM — oznacza glikole, M oznacza molowy nadmiar w °/o metyle- ciezar czasteczkowy.Tablica II Przyklad xn XIII XIV XV G Poliestroglikol otrzymany z kwasu adypinowego i glikolu propylenowego PM 2000 + polioksy- propylenoglikol PM 2000 w stosunku 2 : 1 Poliestroglikol otrzymany z kwasu adypinowego i glikolu propylenowego PM 1000 + glikol po- lioksypropylenoglikol PM 1,000 w stosunku 1 :1 Poliestroglikol otrzymany z kwasu adypinowego i glikolu propylenowego PM 2000 Poliestroglikol z kwasu adypinowego i glikolu neopentylowego PM 2000 + polioksypropyleno- glikol PM 1000 w stosunku 4:1 M 110 110 100 100 T 0,45 0,52 0,63 0,74 A 600$ 480$ 580$ 550$ C lekko lekko- zólty bez efektu bez efektu V —10 0 0 0 PL PL

Claims (6)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania roztworów poliuretanów, w którym prepolimer uretanowy o czasteczkach zakonczonych grupami izocyjanianowymi otrzy¬ mamy z poliestroglikoli lub polieteroglikoli i dwu- izocyjanianów poddaje sie w rozpuszczalniku re¬ akcji przedluzenia lancucha ze zwiazkiem wybra¬ nym z grupy dwuamin i glikoli, znamienny tym, ze reakcje przedluzenia lancucha prowadzi sie w dwóch stadiach, przy czym w pierwszym sta¬ dium prepolimer poddaje sie reakcji z co najmniej jednym zwiazkiem reagujacym umiarkowanie szyb- bo z prepolimerem, wybranym z grupy glikoli i dwuamin, zas w drugim stadium roztwór otrzy¬ many jako produkt pierwszego stadium poddaje sie reakcji z prepolimerem oraz dwuamina zdolna do bardzo szybkiego reagowania z prepolimerem.

2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w pierwszym stadium reakcji stosuje sie hydrazy¬ ne, hydrazyny jednópodstawione, hydrazyny syme¬ trycznie dwupodstawione, dwuaminy cykloalifa- tyczne, dwuaminopiperazyny podstawione lub nie- podstawione, aminy metyloimino-bis-alifatyczne 5 i dwuaminy o przeszkodzie przestrzennej, a w dru¬ gim stadium reakcji stosuje sie dwuamine alifa¬ tyczna.

3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze w pierwszym stadium reakcji stosuje sie pipe- io razyne, a w drugim — etylenodwuamine.

4. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze w pierwszym stadium reakcji stosuje sie 1,4- -dwuamino-2-metylopiperazyne, a w drugim — etylenodwuamine. 19

5. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w drugim stadium reakcji stosuje sie okolo 4 moli dwuaminy na 1 mol zwiazku wydluzajacego lan¬ cuch, stosowanego w pierwszym stadium. 20

6. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze do mieszaniny reakcyjnej w drugim stadium re¬ akcji wprowadza sie dodatkowa ilosc rozpuszczal¬ nika, korzystnie okolo 3—6 czesci wagowych, na 1 czesc roztworu polimeru otrzymanego w pierw- 25 szym stadium reakcji.KI, 59 b5, 22/04 63012 MKP C 08 "g, 22/04 B, B.OH Tl i 2|| V HO I ii O H M I H O I II D-X'«'v(^^-H-^V^SV»i*B,- P? H O B, B u i i ii r1 T2 ^)7-E "WZÓR1 "WZÓB2 OH HCO ^zóB3 - C-M-Aa-KCO "WZÓR li PH r -C-l^-iMM^ "WZÓR5 OH II H O II - C-W-Aa-N-C-R4 TffZCB.6 PL PL