Pierwszenstwo: Opublikowano: 30.IX.1969 57934 KI. 20 f, 1 MKP B 61 h UKD 6/oo Wspóltwórcy wynalazku: Bernard Wolny, mgr inz. Tadeusz Borucki, mgr inz. Tadeusz Sajdak Wlasciciel patentu: Centralne Biuro Konstrukcyjne Przemyslu Taboru Kolejowego, Poznan (Polska) Urzadzenie do ustalania luzu podwójnych klocków hamulcowych Przedmiotem wynalazku jest urzadzenie do usta¬ lania luzu podwójnych klocków hamulcowych, za¬ mocowanych wahliwie na wspólnej dzwigni. W celu zachowania równoleglosci powierzchni klocków wzgledem powierzchni bieznej kola, obsady kloc¬ ków sa ustalane wzgledem wspólnej dzwigni sta¬ lowym pretem, przechodzacym przez cztery otwo¬ ry w obydwóch obsadach klocków.Obsady klocków tego rodzaju sa stosowane do podwozi pojazdów szynowych. Konstrukcja tych obsad wykazuje wady, gdyz uzaleznia polozenie klocków wzgledem kola od dokladnosci wykona¬ nia promienia wygietego preta ustalajacego, od wielkosci luzów preta w otworach, luzów otworów wzgledem obsad, luzów obsad wzgledem dzwigni, jak równiez od dokladnosci wykonania odlewów lub wytloczek, oraz od rozmieszczenia na nich otworów dla preta ustalajacego i od powiekszania sie luzów w zaleznosci od zuzywania sie czesci wspólpracujacych. Polozenie klocków wzgledem kól wynika z sumowania sie tych wszystkich czynni¬ ków.Przy takim zbiegu tolerancji i zuzyciu sie czesci nastepuje zwisanie klocków. Powoduje to nierów- nolegle ustawianie sie powierzchni ciernej klocków wzgledem kola. Po zluzowaniu hamulca, obsady z klockami przechylaja sie i klocki opieraja sie czes¬ cia swej powierzchni o powierzchnie biezna kola.Szczególnie ma to miejsce w wagonach, w których luz pomiedzy klockami a obrecza kola, po odha- 15 30 2 mowaniu, jest maly. Ciagle opieranie sie klocków na obreczach kól, wynikajace z nierównoleglosci powierzchni tracej klocków wzgledem powierzchni bieznej kól jest przyczyna przedwczesnego zuzy¬ wania sie wspólpracujacych czesci. Na powierzchni bieznej kola powstaje równiez uskok, pogarszaja¬ cy wspólprace kola z szyna.Usuniecie tego zjawiska przez obsluge kolei wy¬ maga za kazdym razem pracochlonnego doginania preta, w zaleznosci od zbiegu czynników powodu¬ jacych nierówne odchodzenie klocków od kola oraz stosowanie preta z miekkiej stali. Na skutek tego ulega on przedwczesnemu zuzyciu sie w otworach, a nastepnie peka w miejscach oslabionych. Niniej¬ szy wynalazek eliminuje wszystkie wyzej wymie¬ nione nieprawidlowosci przez wprowadzenie pro¬ stej regulacji równoleglosci klocków wzgledem po¬ wierzchni bieznej kola, polegajacej na zastapieniu jednego lub wiecej otworów nieregulowanych przez nastawiacze klocków, umozliwiajace przesu¬ niecie obsady klocka wzgledem preta ustalajacego.Przedmiot wynalazku jest blizej wyjasniony w przykladzie wykonania na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia dzwignie z dwiema obsadami kloc¬ ków w widoku z boku, fig. 2 wzglednie 3 — prze¬ kroje (w wiekszej skali) wedlug linii A—A na fig. 1, fig. 4 — widok z boku wedlug fig. 3. Na dzwig¬ ni 1 osadzone sa wahliwie dwie obsady 2. W kaz¬ dej z tych obsad zamocowany jest klocek 3 za pomoca klina stalowego 5. W celu ustalenia obsad 5793457934 klocków w polozeniu zapewniajacym równoleglosc powierzchni klocków wzgledem powierzchni biez¬ nej kola, obsady 2 zaopatrzone sa, kazda w dwa otwory, przez które przechodzi pret stalowy 4.W celu wyregulowania luzu m pomiedzy klocka¬ mi i kolem, niektóre z tych otworów, jako nasta¬ wiacze" 6 sa wydluzone i umozliwiaja przez odpo¬ wiednie rozmieszczenie plytek regulujacych 7 zmiane polozenia nastawiacza wzgledem preta 4, a tym samym zmiane polozenia obsady i klocka wzgledem kola.Na rysunku otwór nieregulowany oznaczono licz¬ ba 8. Uzyskanie dostatecznie równomiernego luzu m polega na tym, ze przez odpowiednie rozmiesz¬ czenie plytek 7 w otworze nastawiacza, na jednej i drugiej stronie preta ustalajacego 4, zmienia sie polozenie otworu wzgledem preta, a tym samym polozenie obsady 2 wraz z klockiem 3 wzgledem 15 kola. Ilosc plytek w otworach nastawiaczy jest stala, a plytki sa obustronnie zabezpieczone przed wypadnieciem z otworu przez nadanie im ksztaltu wedlug rysunku fig. 4. PL