PL55893B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: 24.11.1965 Francja Opublikowano: 30.VIII.1968 55893 KI. 21 b, 25/03 MKP H 01 m Ill/ol, •HllOTEKAl Twórca wynalazku: inz. Jean-Pierre, Louis, Rodolphe Harivel Wlasciciel patentu: Societe des Accumulateurs Fixes et de Traction, Socists Anonyme, Romainville (Francja) Akumulator elektryczny, zwlaszcza akumulator w obudowie szczelnej lub pólszczelnej Przedmiotem wynalazku jest akumulator elek¬ tryczny, zwlaszcza akumulator w obudowie szczelnej lub obudowie pólszczelnej.Znane sa akumulatory w obudowie szczelnej lub pólszczelnej, w szczególnosci akumulatory alkaliczne, kadmowo-niklowe, dzialajace na za¬ sadzie pochlaniania gazowego tlenu, wydzielaja¬ cego sie na elektrodach dodatnich pod koniec la¬ dowania, przez elektrody ujemne, utleniajac sub¬ stancje czynna, poprzednio odtleniona w procesie ladowania.Poczawszy od tego momentu dalszy proces la¬ dowania akumulatorów nie powinien powodowac wzrostu ladunku elektrod ujemnych, poniewaz w tej chwili elektrody te posiadaja przewaznie wieksza pojemnosc niz elektrody dodatnie, to zna¬ czy maja nadmiar substancji czynnej, a zatem nie powinny one osiagnac stanu calkowitego nalado¬ wania, utrudniajac utlenianie sie wodoru.Tak wiec ulatnianie sie gazu pod wplywem la¬ dowania jest ograniczone, a obudowa opisanego akumulatora moze byc zamknieta w sposób szczel¬ ny lub moze byc wyposazona w zawór otwierajacy sie dopiero wtedy, gdy w pewnych okolicznosciach cisnienie gazu przekroczy ustalona granice.W niektórych akumulatorach alkalicznych kad¬ mowo-niklowych przechodzenie tlenu z elektrod dodatnich na elektrody ujemne pod koniec pro¬ cesu ladowania odbywa sie w stanie gazowym, przy czym przechodzenie to jest ulatwione dzieki 10 15 20 25 30 temu, ze separator, znajdujacy sie miedzy elektro¬ dami, posiada pory wystarczajaco duze, aby nie napelnily sie calkowicie elektrolitem wskutek istnienia zjawiska wloskowatosci, pozostawiajac w ten sposób wolne kanaly dla tlenu w stanie gazowym.W przeciwienstwie do tego w innych akumula¬ torach alkalicznych separatory posiadaja wlasnie pory wloskowate, które sa napelnione elektrolitem i nie ulatwiajac przedostawania sie tlenu w stanie gazowym, powoduja, ze tlen ten przechodzi w sta¬ nie rozpuszczonym do elektrolitu.Elektrody, które przewaznie utworzone sa przez bardzo cienka siatke z niklu spiekanego, którego pory wypelnione sa substancja aktywna, pozwala¬ ja na to, ze przy ich jednakowej pojemnosci aku¬ mulator ma cienkie elektrody o duzych, rozwi¬ nietych powierzchniach, a wiec pracuje przy ma¬ lych stosunkowo gestosciach pradu ladowania.Akumulator taki ma takze male odstepy miedzy elektrodami — rzedu kilku dziesiatych milime¬ tra — podtrzymywane przez cienkie separatory i przez elementy sciskajace blok. Sa to czynniki, które ulatwiaja przeplyw tlenu w stanie rozpusz¬ czonym.W przypadku akumulatorów z plytek niklu spie¬ kanego, nalezy przypuszczac, ze absorpcja i wchla¬ nianie tlenu w przedzialach katodowych nie jest tylko wynikiem -procesu wylacznie chemicznego, lecz procesu elektro-chemicznego, wynikajacego 5589355893 3 z obecnosci w elektrodach ujemnych licznych ma¬ lych ogniw elektrochemicznych, utworzonych przez styki ziaren niklu i kadmu metalicznego. Ogniwa te, w których ziarnka niklu stanowia elektrody dodatnie, oddaja energie, pracujac jako ogniwa krótkozwarte, tak ze tlen wychodzacy w stanie rozpuszczonym z elektrody dodatniej akumulatora zuzywany jest do depolaryzowania tych malych ogniw.Niezaleznie jednak od konstrukcji, obecnie znane akumulatory, w których dazy sie do unikniecia i. eliminowiania mogacych wystapic pod wplywem ladowania zjawisik nieodwracalnych, musza byó ladowane slabym pradem, który stanowi maly ulamek pradu nominalnego podobnych akumulato¬ rów olowiowych. Powoduje to wydluzenie okresu ladowania i stanowi oczywiscie duza niedogodnosc dla uzytkownika.Jezeli do ladowania stosuje . sie prady o zbyt duzym natezeniu, okazuje sie, ze pod koniec pro¬ cesu ladowania z bloku utworzonego przez elek¬ trody i separatory ulatnia sie w znacznych ilos¬ ciach tlen w stanie gazowym. Tlen ten, który nie zostal wchloniety, powoduje to, ze szybkosc zuzycia tlenu w przedzialach katodowych lub na styku z katoda jest zbyt mala w stosunku do szybkosci wytwarzania tlenu na anodzie. Moze to prowadzic do wytwarzania sie wodoru na elektrodzie ujemnej, poniewaz nagromadzenie sie tlenu pod cisnieniem powoduje opóznienie depolaryzacji elektrody ujemnej.Twórca wynalazku w opisie francuskiego patentu nr 1.218.433 proponowal juz ustawienie elektrod ujemnych akumulatora alkalicznego, szczelnego, niklowo-kadmowego w polaczeniu galwanicznym z elektroda pomocnicza, utworzona przez porowata powloke z metalu mialko rozdrobnionego, bardziej elektro-dodatniego niz kadm, zwlaszcza z niklu lub kobaltu, wzglednie platyny lub palladu, lub wreszcie miedzi. Powloka ta — równolegla do ze¬ wnetrznej powierzchni elektrod — jest utrzymywa¬ na przez separator usytuowany miedzy elektrodami glównymi akumulatora.Celem tego ukladu bylo ulatwienie depolaryzacji malych ogniw niklowo-kadmowych i zapobieganie wydzielania sie wodoru pod wplywem ladowania.Uklad ten wykazywal jednak pewne niedogod¬ nosci, .które zahamowaly jego zastosowanie prak¬ tyczne. W szczególnosci metal mialko rozdrobnio¬ ny, nalozony na separator powodowal powstawa¬ nie zwarc miedzy elektrodami glównymi.Okazalo sie jednak, ze to zastosowanie metalu bardziej elektrododatniego niz metal substancji czynnej ujemnej elektrody pozwala, w pewnych rrzypRikaoh, osiagnac nieoczekiwane efekty. Mia¬ rowi cie, iest mozliwosc znacznego zwiekszenia gestosci pradu ladowania akumulatora, szczególnie pod koniec ladowania. Nastepstwem tego jest mo¬ zliwosc skrócenia okresu procesu ladowania bez ubocznego objawu wydzielania sie szkodliwych gazów w zbiorniku akumulatora.Zgodnie z istota wynalazku, metal bardziej elektro-dodatni niz kadm w stanie rozdrobnionym i porowatym umieszcza sie w bezposrednim styku z rowierzchnia co najmniej jednej ujemnej elek¬ trody przez porowata podpore, odmienna i róz- 10 15 20 25 30 35 40 45 50 65 niaca sie od samego separatora i odrebnie przy¬ gotowana. Podpora ta usytuowana jest pomiedzy powierzchnia ujemnej elektrody i separatorem.Natomiast w przypadku, gdy zespól elektrod — w jednej ze swych czesci skrajnych — jest od¬ sloniety, podpora jest usytuowana tuz przy scianie ujemnej elektrody skrajnej. Z powyzszego ulepsze¬ nia wynika, ze na porowata, niezalezna od separa¬ tora podpore moze byc nalozona cala ilosc metalu elektro-dodatniego bez stosowania odrebnych srod¬ ków. Wszelkie ewentualne zwarcia miedzy glów¬ nymi elektrodami akumulatora sa w sposób nie¬ zawodny wyeliminowane dzieki temu, ze separator nie traci nigdy swej pelnej zdolnosci izolowania.Dla wykonania podpory wylozonej metalem elektro-dodatnim mozna stosowac dowolny sposób.W szczególnosci korzystne jest stosowanie dysso- cjacji chemicznej soli wybranego metalu i osa¬ dzanie tego metalu na porowatej podporze, przy¬ kladowo wykonanej z wlókien syntetycznych i umocowanej tuz przy powierzchni ujemnej elektrody.Inna istota wynalazku jest stosowanie srebra jako metalu elektro-dodatniego — w stosunku do kadmu. Stwierdzono, ze srebro, które mozna latwo nalozyc na podpore w drodze dysisocjacji chemicz¬ nej soli srebra, przykladowo azotanu srebra, daje efekt o wyjatkowym i nieprzewidzianym znacze¬ niu. Stosowanie srebra zezwala na podniesienie natezenia pradu ladowania akumulatora kadmowo- niklowego szczelnego do wartosci, stanowiacych wielokrotnosc dotychczasowych najlepszych osiag¬ niec, bez powodowania wzrostu cisnienia gazu w obudowie akumulatora do wysokosci niebez¬ piecznej, pod koniec ladowania i przy przelado¬ waniu.Wynalazek jest szczególnie korzystnie stosowany w przypadku akumulatorów kadmowo-niklowych, w których elektrody tworza dwie spiekane cienkie i waskie plyty o grubosci 1 mm lub mniejszej, ustawione w odstepie kilku dziesietnych milimetra, utrzymywanym miedzy elektrodami przez separa¬ tor o grubosci kilku dziesietnych milimetra i przez elementy sciskajace zespól utworzony przez elek¬ trody i separator.Opis podany ponizej — w oparciu o zalaczony rysunek, stanowiacy przyklady nie ograniczajace zakresu wynalazku — ulatwia zrozumienie w jaki sposób wynalazek moze byc realizowany, a cechy wynikajace tak z tekstu, jak i z rysunku, stanowia czesc niniejszego wynalazku.Przedmiot wynalazku jest przedstawiony na ry¬ sunku, na-którym fig. 1 przedstawia schematycz¬ nie przekrój poprzeczny akumulatora szczelnego typu kadmiowo-niklowego, fig. 2 i 3 — wykresy ilustrujace wyniki uzyskiwane przy stosowaniu akumulatora o pojemnosci 3,4 amperogodzin, a fig. 4 — odmiane akumulatora w przekroju.Akumulator przedstawiony w sposób bardzo uproszczony na fig. 1 zawiera w szczelnie zamknie¬ tej obudowie 1 szesc dodatnich elektrod 2 dola¬ czonych równolegle do zacisku 2a i siedem ujem¬ nych elektrod 3 dolaczonych podobnie równolegle do zacisku 2b w taki sposób, ze zespól elektrod jest ograniczony przez ujemne elektrody, które mozna odizolowac od obudowy, wykonanej prze-55893 6 waznie z metalu, przez duze izolujace wkladki 4.Celem ulatwienia odczytania rysunku i podanych ponizej objasnien, schematyczny rysunek (fig. 1) nie uwidacznia detali konstrukcyjnych typu tra¬ dycyjnego, znanych fachowcom.Elektrody 2 i 3 stanowia plytki ze spiekanego niklu powleczonego substancja czynna na przyklad wodorotlenku niklu z ewentualnym dodatkiem wodorotlenku kobaltu — dla dodatnich elektrod 2 i wodorotlenku sodu — dla ujemnych elektrod 3.Plytki sa bardzo cienkie. Ich grubosc wynosi okolo 0,9 mm dla dodatnich elektrod 2, a 0,8 mm — dla ujemnych elektrod 3.Wedlug odmiany wykonania wynalazku substan¬ cje czynna elektrody dodatniej stanowi zwiazek srebra, taki jak tlenek srebra.Miedzy elektrodami znajduje sie porowaty izo¬ lujacy separator 5 (przedstawiony linia przerywa¬ na), utworzony przez filc, bibule lub tkanine. z wlókna syntetycznego, takiego jak nylon. Sepa¬ rator ten moze równiez zawierac dwie rózne war¬ stwy, lezace obok siebie, jedna z nylonu, a druga z filcu. Grubosc separatora 5 jest mozliwie mala Tzedu 0,1 do 0,3 mm. Separator 5 moze stanowic tasma przeciagnieta w zygzak miedzy elektroda¬ mi 2 i 3 lub pociete platy umieszczone po jednym w odstepie miedzy elektrodami 2 i 3.W styku z kazda ujemna elektroda 2 znajduje sie podpora 6 pokryta porowata warstwa, zawie¬ rajaca metal w stanie mialko rozdrobnionym i bardziej elektro-dodatni od kadmu, taki jak srebro.W opisanym przykladzie kazda z tych warstw jest przygotowana w nastepujacy sposób. Bierze sie podpore — o tych samych wymiarach co -elektrody ujemne — utworzona z filcu nylono¬ wego o grubosci rzedu 0,1 do 0,2 mm w stanie nie- sprasowanym.Podpora ta jest nasycona 50°/o roztworem azo¬ tanu srebra, a nastepnie — po szybkim osuszeniu na powietrzu — zanurzona w 50% roztworze hy¬ drazyny, w temperaturze otoczenia (okolo +20°C), przy jednoczesnym mieszaniu przez okolo jedna minute. Azotan srebra zostaje w ten sposób zdy- ssocjonowany. Osadza sie srebro wedlug wzoru 2 N03Ag + 3N2H4 -+ 2Ag + 2M2 + 6H20 Srebro osadza sie w postaci rozdrobnionej i po¬ rowatej na powierzchni wlókien. Podpora wyjeta z roztworu hydrazyny zostaje nastepnie obficie splukana woda celem usuniecia hydrazyny, a na¬ stepnie osuszona. Po osuszeniu opisany cykl zo¬ staje powtórzony kilkakrotnie celem zwiekszenia ilosci srebra osadzonego na podporze.Po szeregu cykli nastepuje pietnastogodzinne su¬ szenie w temperaturze okolo 70°C. W ten sposób uzyskuje sie podpore pokryta warstwa porowatego srebra, zredukowanego i delikatnie rozdrobnionego oraz podzielonego.Kilka podpór 6 — przygotowanych w opisany sposób — umieszcza sie w akumulatorze w spo¬ sób pokazany na rysunku (fig. 1) tak, ze kazda z nich znajduje sie miedzy powierzchnia czynna ujemnej elektrody 2 i separatora 5, przy czym warstwa srebra pozostaje w styku z powierzchnia czynna ujemnej elektrody 2, przyleglej i nie do¬ tykajacej w tym czasie dodatniej elektrody 3 dzieki obecnosci separatora 5. Dla dwóch skraj¬ nych ujemnych elektrod 2 podpore 6a umieszcza sie tuz przy powierzchni odslonietej (fig. 1). Za- 5 pobiega sie ulatnianiu sie tlenu w obudowie wokól elektrod.Akumulator, napelniony pczywiscie przed zamk¬ nieciem, zawiera ilosc elektrolitu wystarczajaca do napelnienia wszystkich por, znajdujacych sie tak io w elektrodach 2 i 3, jak i w separatorze 5 oraz w podporze 6. Nie moze byc nadmiaru elektrolitu.Wszystek nalany plyn powinien byc wchloniety przez pory.Zespól utworzony przez elektrody 2 i 3, sepa- 15 rator 5 i podpory 6, pokryte rozdrobnionym sre¬ brem, jest utrzymywany jako jeden zespól w obu¬ dowie 1 przez scisniecie jego zewnetrznych po¬ wierzchni, równoleglych do elektrod, w taki spo¬ sób, aby przyleganie powierzchni jedna do drugiej 20 bylo tak szczelne, jak to tylko jest mozliwe.Izolujace wkladki 4 moga odgrywac przy tym równiez role usztywniajaca przez nadanie im od¬ powiedniej grubosci. Ponadto powierzchnie skraj¬ ne obudoiwy 1, równolegle do elektrod 2 13, moga 25 byc polaczone z elementami konstrukcyjnymi, wy¬ wierajacymi nacisk z zewnatrz na obudowe. Scian¬ ki obudowy 1 z cienkiej blachy sa wystarczajaco sprezyste dla przeniesienia tego nacisku na zespól elektrod 2, 3. Elementami wywierajacymi nacisk moze stanowic obejma 7, otaczajaca obudowe 1 oraz sprezynujace plyty 8 miedzy obejma 7, a skrajnymi scianami obudowy 1. Srodki te sa powszechnie znane.Przykladowo wykonany próbny akumulator, zbu¬ dowany w opisany sposób, posiada pojemnosc no¬ minalna C rzedu 3, 4 amperogodzin. Wymiary elektrod sa nastepujace: 5,0X4,4 cm, co stanowi 22 m2 powierzchni kazdej scianki. Akumulator zo- C stal naladowany pradem o gestosci równej — = 35 40 45 2 1,7 ampera. Cisnienie wewnetrzne w pojemniku bylo mierzone manometrem.Zaleznosc mierzonego cisnienia w barach od do¬ starczonego do akumulatora ladunku w amperogo- dzinach ilustruje krzywa A na fig. 2. Jak widac z krzywej przy cisnieniu ponizej 3 barów, naste¬ puje stabilizacja cisnienia w obudowie, co jest korzystne przy stosowaniu obudowy z cienkiej sta¬ lowej blachy.Przy badaniu zaleznosci cisnienia od ladunku 50 w identycznym co do wymiarów akumulatrze, lecz nie wyposazonym w podpory 6 i 6a pokryte od- tlenionym srebrem otrzymano, przy tych samych warunkach krzywa B. Z tej krzywej widac, ze nastepuje znacznie szybszy wzrost cisnienia, do- 55 chodzacego do ponad 8 barów, a wiec cisnienia juz niebezpiecznego dla obudowy akumulatora.Inny akumulator, dokladnie odpowiadajacy opi¬ sanemu w odniesieniu do fig. 1, naladowany z ge¬ stoscia pradu równa C» poddano próbom, uzysku- 80 jac odpowiednio krzywa A' (fig. 3). Jak widac z krzywej A' — cisnienie wykazuje tendencje do ustabilizowania przy wartosciach 4—5 barów.Akumulator identyczny, lecz nie posiadajacy warstwy srebra odtlenionego, przy tych samych 65 wartosciach pradu ladowania wykazal gwaltowny55893 8 wzrost cisnienia, co ilustruje krzywa B', bez ten¬ dencji do osiagniecia granicy wzrostu, tak ze pró¬ be nalezalo przerwac juz po przekroczeniu ladun¬ ku 4 amperogodziny, gdyz przy dalszym ladowa¬ niu rozerwanie obudowy bylo mechaniczne. 5 Tak wiec akumulator wedlug wynalazku wyka¬ zuje szczególnie korzystne cechy i daje nieocze¬ kiwane efekty, jezeli uwzglednic, ze we wszyst¬ kich znanych do tej pory akumulatorach prad ladowania akumulatorów typu rozpatrywanego, io liczony w amperach, musial byc pod koniec lado¬ wania obnizany liczbowo do ponizej Vi0 pojemnosci nominalnej, liczonej w amperogodzinach, co w omawianym przypadku stanowi tylko 0,34 ampe- rów. 15 Dla objasnienia tego wyniku mozna sformulowac odpowiadajaca zjawisku hipoteze, z tym jednakze, ze ta robocza hipoteza jest przypuszczeniem, a wiec nie stanowi czesci wynalazku ani go nie uza¬ sadnia. * 20 Tlen wydzielony z dodatniej elektrody akumu¬ latora w koncowej fazie ladowania rozprasza sie i zostaje zredukowany na elektrodzie mieszanej, zawierajacej jednoczesnie czasteczki Ag; i Cd, przy czym kadm metaliczny jest otrzymywany przez 2 5 redukcje spowodowana pradem ladowania aku¬ mulatora.Biorac pod uwage stan rozdrobnienia srebra me¬ talicznego, osadzonego chemicznie i powstanie wiazania elektrochemicznego miedzy tym metalem i kadmem, mozna przypuszczac, ze tlen, pocho¬ dzacy z przeladowanej dodatniej elektrody glów¬ nej, zostaje zredukowany przy katodzie mikro- ogniw z pary metali Ag—Cd, gdzie ma poczatek redukcja, przebiegajaca wedlug nastepujacego 35 wzoru: ;fl V2 : 02 + H20 + 2e 20H- (1) 30 Na anodzie mikroogniw z tej pary metali 40 Ag—Cd kadm zostaje utleniony dzieki jonom gru¬ py wodorotlenowej, wytworzonym i uwolnionym w czasie reakcji (1) wedlug wzoru: dzo znaczna, okreslajac silne natezenie pradu la¬ dowania.Fakt, ze to dodatkowe zjawisko, towarzyszace dzialaniu akumulatora, ma szybszy przebieg niz. zachodzace w malych ogniwach, utworzonych przez ziarna niklu i -kadmu, mozna tlumaczyc tym, ze proces nasycania spiekanych plyt podczas ich for¬ mowania przy wyrobie akumulatora powoduje po¬ wierzchniowe trawienie ziarnek niklu, utrudniajac dobry styk przewodzacych z kadmem.Wynalazek nadaje sie do wytwarzania licznych odmian i wykonywanych w rózny sposób akumu¬ latorów, przykladowo opisanych w niniejszym wy¬ nalazku.Na podporach stykajacych sie z elektroda ujem¬ na mozna stosowac jednoczesnie wieksza liczbe metali bardziej elektrododatnich niz kadm.W miejsce styku metalu rozdrobnionego z kazda elektroda ujemna, mozna nalozyc go bezposrednio na powierzchni jednej lub kilku elektrod ujem¬ nych pod warunkiem, zeby tlen wydzielony na biegunie dodatnim mógl przedostac sie przez ten metal.Przykladowo, tak jak pokazuje rysunek (fig. 4)r mozna zadowolic sie ustawieniem tylko jednej podpory porowatej 6a, pokrytej srebrem, na po¬ wierzchni jednej ujemnej elektrody 3, która w po¬ jemniku jest usytuowana na skraju zespolu elek¬ trod, pod warunkiem, ze na tej powierzchni metal elektrododatni bedzie mial styk z czasteczkami substancji czynnej, ujemnej w stanie odtleniania w koncowej fazie ladowania akumulatora. W ta¬ kim wypadku tlen, który moze wytwarzac sie w koncowej fazie ladowania akumulatora i prze¬ dostajacy sie do atmosfery pojemnika, trafia — rozpuszczajac sie w elektrolicie, znajdujacym sie na podporze porowatej — na powierzchnie gra¬ niczna miedzy rozdrobnionym metalem pokrywa¬ jacym te podpore a ujemna elektrode. Tlen zosta¬ je wtedy wchloniety. Cisnienie wewnatrz pojem¬ nika jest — w ten sposób — ograniczone do war¬ tosci, przy której istnieje równowaga miedzy tle¬ nem wydzielonym, a tlenem wchlanianym.Cd + 2CH- - Cd(OH)2 + 2e (2) 45 PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL PL

Claims (10)

Zastrzezenia patentowe W ten sposób tworzenie sie mikroogniw z lokal¬ nych drobin ze zwiazanych par metali Ag—Cd zwieksza w sposób znaczny szybkosc redukcji tle¬ nu wedlug wzoru (1). Pozwala to na uzyskanie równowagi szybkosci reakcji wedlug wzoru (2)r która warunkuje i odpowiada szybkosci wchla¬ niania tlenu uwolnionego na dodatniej elektrodzie przy koncu procesu ladowania akumulatora na elektrodzie ujemnej oraz reakcji wedlug wzoru: Cd(OH)2 + 2e -+ Cd + 2H~ (3) okreslajacego powstawanie ladunku na ujemnej elektrodzie. Na skutek dobrego styku elektrycznie metalicznego, przewodzacego miedzy kadmem elek¬ trody ujemnej i srebrem przylegajacej warstwy, lokalne mikroogniwa drobin pary metali Ag—Cd wyladowuja sie z maksymalnym natezeniem i szyb¬ koscia, wchlaniajac tlen, pochodzacy z dodatniej elektrody. Szybkosc ta i ilosc gazu moze byc bar- 55 65

1. Akumulator elektryczny, zwlaszcza akumula¬ tor w obudowie szczelnej lub pólszczelnej, kadmowo-niklowy lub kadmowo-srebrny z elektrolitem alkalicznym, w którym elektrody sa oddzielone od siebie przez izolujace poro¬ wate separatory znamienny tym, ze posiada podpory porowate (6), rózne od separatorów (5), których przynajmniej jedna z powierzchni stanowiacej warstwe porowata pokryta jest metalem bardziej elektrododatnim niz metal substancji czynnej elektrody ujemnej, bedacy w stanie rozdrobnionym, przy czym podpory (6) sa usytuowane przy jednej z powierzchni co najmniej jednej z elektrod ujemnych w ta¬ ki sposób, ze metal elektrododatni styka sie z substancja czynna ujemnej elektrody.

2. Akumulator wedlug zastrz. 1 znamienny tym, ze metalem bardziej elektrododatnim niz me¬ tal zawarty w substancji czynnej ujemnej elek¬ trody jest srebro.55893 9

3. Akumulator wedlug zastrz. 1 znamienny tym, ze porowata podpora (6) jest wykonana z wlók¬ na syntetycznego, a metal jest nalozony na te podpore w postaci delikatnego osadu, pow¬ stalego z dyssocjacji zwiazku tego metalu.

4. Akumulator wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze podpora (6), umieszczona jest miedzy jed¬ na elektroda ujemna i jednym separatorem porowatym (5), izolujacym te elektrode od przyleglej, sasiedniej elektrody dodatniej.

5. Akumulator wedlug zastrz. 1 znamienny tym, ze warstwa metalu bardziej elektrododatniego przylega do powierzchni odkrytej skrajnej elektrody ujemnej, znajdujacej sie na skraju zespolu elektrod.

6. Akumulator wedlug zastrz. 1 znamienny tym, ze elektrody sa utworzone przez siatke spie¬ kana, której pory wypelnione sa substancja czynna. 10 15 20 10

7. Akumulator wedlug zastrz. 1 znamienny tym, ze grubosc elektrod nie przekracza 1 mm, a od¬ step miedzy nimi wynosi kilka dziesiatych mi¬ limetra, przy czym odstep ten jest wypelniony .porowatym separatorem (5).

8. Akumulator wedlug zastrz. 1 znamienny tym, ze elektrolit jest unieruchomiony w porach elektrod separatora i warstwy lub warstw metalu elektrododatniego I podpór utrzymuja¬ cych te warstwe lub warstwy.

9. Akumulator wedlug zastrz. 1 znamienny tym, ze posiada obudowe (1) szczelna.

10. Akumulator wedlug zastrz. 1 znamienny tym, ze warstwe porowata ze srebra rozdrobnione¬ go, nalozona na powierzchnie czynna elektro¬ dy ujemnej stanowi porowata podpora izolu¬ jaca, nasycona roztworem srebra, w szczegól¬ nosci azotanem srebra, z którego nastepnie wytracono srebro przez dyssocjacje tej soli, zwlaszcza przy uzyciu roztworu hydrazyny. Fig.: 1 Fig. 4KI. 21 b, 25/03 55893 MKP H 01 m Sors -a et 7- 6 ¦ 5 ¦ 4 ¦ 3 - 2 ¦ 1 . (P t 4 a 12~ Fig.:2 A ^A *Ah PZG w Pab., zam. 519-68, nakl. 430 egz.