Wynalazek niniejszy dotyczy anten ra¬ diotelefonicznych lub radiotelegraficznych o znaczniej dlugosci w stosunku do uzytej dlugosci fali.Jezeli antene o dlugosci równej polo- wie fali wzbudzic elektrostatycznie w1 jed¬ nym jej koncu, to powstana w nieji, jak wiadomo, fale stojace, posiadajace maxi- mum pradu w swym srodku. Antena taka pinoimieniuje najlepiej pod katem prostym do kierunku drutu, a krzywa biegunowa w plaszczyznie drultu tworzy ksztalt ósemki.Jezeli zas dlugosc anteny równa sie dlu¬ gosci fali, natenczas fala stojaca posiada maximum pradu na odleglosci ^4 i % dlu¬ gosci drutu. Poniewaz prad w jednej po¬ lowie dlugosci drutu znajduje sie w fazie przeciwnej fazie pradu w drugiej polowie, Wiec antena taka nie promieniuje w kierun¬ ku tworzacym kat prosty z drutem, lecz promieniuje w dwóch kierunkach pod ka¬ tem okolo 45° po obu stronach owego kie¬ runku prostopadlego, przyczem krzywa biegunowa w plaszczyznie drutu tworzy cztery petle, których zera przypadaja pod katami prostemi i wzdluz kierunku drutu.Gdy drut posiada dlugosc równa póltorej fali, to fala stojaca posiada maximum pra¬ du w trzech punktach, a mianowicie w od¬ leglosciach x/±i % i 5/4 swej dlugosci, li¬ czac od konca, a fazy pradów w punktach na 14 i5A isa jednakowe, lecz przeciwle-s gle fazie w punkcie na % dlugosci fali, przyczem krzywa biegunowa w plaszczyz¬ nie drutu posiada szesc petli.Wogóle wiec, jezeli dlugosc drutu rów¬ na sie n polowom dlulgosdi fali, to (krzywa biegunowa w plaszczyznie drutu pojsiada 2n wezlów.Wynalazek polega na tern, iz znosi sie lub niweczy promieniowanie kazdej z ko¬ lejnych polówek dlugosici fali tak, iiz otrzy¬ muje sde w plaszczyznie drutu krzywa bie¬ gunowa posiadajaca zasadniczo tylko dwie : petle sWerowane pod katem prostym do * * "drutu,'przyczeniii ostrosc tych petli zalezy od dlugosci uzytego drutu. Osiaga sie to przez skoncentrowanie czesci drutu odpo¬ wiadajacych kolejnym polówkom dlugosci fali wewnatrz malej przestrzeni, zwijajac te czesci w ksztalt cewek indukcyjnych luib skladajac je we dwoje i ku tylowi, tak, iz, praktycznie biorac, czesci te nie promie¬ niuja1 zupelnie.Fazy pradów w czesciach pozostalych drutu sa wiec zasadniczo iMszyalfcie jedna¬ kowe i dzialania ich dodaja si^ w kierun¬ ku, biegnacym pod katem prostym do drutu.Antena wykonana w sposób powyzszy nadaje sie równiez1 dla stacyj odbiorczych.Ten sam sposób mozna zastosowac do rozpostartej anteny plaskiej, opisanej w pa/tencie angielskim Nr 226 246.Na zalaiCKmyim rysunku fig. 1 wyobraza rozklad pradu ii wykres biegunowy anteny normalnej o dlugosci równej polowie dlu¬ gosci fali, fig. 2 — rozklad pradu i wykres biegunowy normalnej anteny o dlugosci równej póltorej dlugosci fali, a fig. 3 — antene zasadniczo o dlugosci równej pól¬ torej dlugosci falii, wykonana w mysl wy¬ nalazku niniejszego.Na figurach tych widzimy antene A, krzywa B rozkladu pradu (na antenie) i wykr#s biegunowy C.Wedfug fig. 1 antena posiada dlugosc równa polowie dlugosci fali.Na fiig, 2 widzimy, ze krzywa rozkladu pradu B sklada sie z trzech czesci, z któ¬ rych dwie skrajne przedstawiaja dwie jed¬ nakowe fazy pradu, przeciwlegle fazie cze¬ sci srodkowej.Wykres biegunowy C sklada sie z sze¬ sciu wezlów, po trzy po kazdej stronie an¬ teny.Fig. 3 wyobraza antene wykonana we¬ dlug niniejiszego wynalazku; czesc srodko¬ wa anteny zlozona jest we dwoje, wskutek czego czesc ta nie promieniuje wcale. Roz¬ klad pradu B jest tu podobny.do rozkladu na fig. 2, poniewaz jedhak promieniowanie czesci srodkowe] zostalo zniweczone, pro¬ mieniowania przeto czesci skrajnych sumuj- fa sie w kierunku prostopadlym do anteny, dajac w wyniku przyblizlony wykres bie¬ gunowy C.Jak widac z rysunku, wykrels bieguno¬ wy C na filg. 3 jest o wiele ostrzejszy ani¬ zeli na fig. 1, a wobec tego antena A na fig. 3 jest o wiele dokladniej kierunkowa.Przy uzyciu anteny jeszcze dluzszej i zniszczeniu w podobny sposób promienio¬ wania z kolejnych polówek dlugosci fali wykres biegunowy zaostrza sie jeszcze bar¬ dziej, a maksymalne promieniowanie utrzy¬ muje sie nadal w kierunku zasadniczo pro¬ stopadlym do anteny.Zamiast iskladac Wstecz we dwoje te czesci anteny, których promieniowanie ma byc zniweczone, mozna zastosowac równo¬ wazniki elektryczne, jak nip, cewke induk¬ cyjna z kondensatorem przylaczonym rów¬ nolegle, albo tez cewke indukcyjna o wy¬ starczajacej1 pojemnosci wlasnej. Równo¬ waznik wlaczony celem zastapienia „zlo¬ zenia we dwoje'* anteny powinien byc za¬ sadniczo dostrojony do zastosowanej w wy¬ padku danym czestotliwosci i wykazywac promieniowanie bardzo slabe w porówna¬ niu z prostym drutem (antena) o dlugosci równej polowie dlugosci fali.W antenie, wykonanej wedlug wynalaz¬ ku, otrzymuje sie silne skupienie energji w kierunku biegnacym pod katem prostym — 2 —anteny i w plaszczyznie druta W wypad¬ ku zastosowania wynalazku w rozpostartej antenie plaskiej, typu opisanego w paten¬ cie angielskimi Nr 226246 lub w pewnej i- losci anten ustawionych w szereg, mozna osiagnac dowolny stopien skupienia (kon¬ centracji) w plaszczyznach przechodzacych przez linje srodkowa ukladu antenowego i równolegle do anten. PL