Pierwszenstwo: Opublikowano: 25.IX.1967 54042 KI. 24 b, 7/01 MKP F 23 d UKD Urzecfu Patentowego htottil fammtffHij Ute* Twórca wynalazku i Marian Kawecki, Lódz (Polska) wlasciciel patentu Rozpylacz olejowo-powietrzny Przedmiotem wynalazku jest rozpylacz olejo¬ wo-powietrzny do wytwornic pary o malej wydaj¬ nosci.Znane sa rozpylacze olejowo^powietrzne o ciag¬ lej regulacji wydatku, stosowane do wyzej wymie¬ nionych urzadzen. Sa to rozpylacze wielodyszowe i jednodyszowe, przy czym dysze rozpylaczy wie- lodyszowych posiadaja proste cylindryczne komo¬ ry, rozmieszczone na obwodzie rozpylacza i nachy¬ lone wzgledem jego wzdluznej osi o pewien kat oraz jednodyszowe, których dysza rózni sie nieco ksztaltem od poprzednich i umieszczona jest wspólsrodkowo. Tak uksztaltowanymi i rozmie¬ szczonymi dyszami znanych rozpylaczy rozpylona mieszanka paliwowo-powietrzna, wchodzac do ko¬ mory spalania, nie ulega zawirowaniu a tym sa¬ mym nie miesza sie dostatecznie z powietrzem wtórnym, co w rezultacie wplywa niekorzystnie na proces spalania. Jakkolwiek sa to rozpylacze o ciaglej regulacji wydatku, to jednak, ze wzgledu na jakosc poprawnego rozpylania, zakres regulacji ich wydatku jest ograniczony, a zwiekszenie tego zakresu poza ustalona granice dla danego rozpyla¬ cza wymaga wymiany koncówki rozpylajacej, któ¬ ra to czynnosc wymaga z kolei zatrzymania wy¬ twornicy pary i zdemontowania rozpylacza.Celem wynalazku jest opracowanie rozpylacza, którego by regulacja wielkosci wydatku odbywala sie równiez w sposób ciagly ale w szerszym za¬ kresie, przy zachowaniu poprawnej jakosci rozpy- 10 15 20 25 30 lania i bez potrzeby wymiany koncówki rozpyla¬ jacej.Wytyczone zadanie zostalo rozwiazane zgodnie z wynalazkiem w ten sposób, ze na koncu przewo¬ du rurowego jest zamocowana tarcza stozkowa, przy czym przewód rurowy jest umieszczony wspólsrodkowo i przesuwnie wzgledem korpusu rurowego. W koncowej dolnej czesci przewodu ru¬ rowego znajduja sie otwory, które sa usytuowane pod ostrym katem wzgledem osi wzdluznej prze¬ wodu rurowego i stycznie do powierzchni cy¬ lindrycznej komory.Wynikajace korzysci z twórczego rozwiazania rozpylacza polegaja na tym, ze na skutek umie¬ szczenia tarczy stozkowej w korpusie rurowym przesuwnie, w jego dolnej koncowej czesci rozsze¬ rzonej stozkowo otrzymano cylindryczna szczeline, której wielkosc jest regulowana w sposób ciagly, a tym samym regulowany jest w sposób ciagly wydatek rozpylacza w znacznie szerszym zakresie.Natomiast, dzieki znajdujacym sie otworom w koncowej dolnej czesci przewodu rurowego i ich odpowiedniemu skojarzeniu ze znanymi row¬ kami znajdujacymi sie na zewnetrznej powierzch¬ ni koncowej dolnej czesci przewodu rurowego, przy czym rowki te sa wykonane wedlug linii srubowej wzgledem osi wzdluznej przewodu rurowego, uzy¬ skuje sie, ze mieszanka paliwowo-powietrzna wy¬ chodzac z rozpylacza wprawiona jest w ruch wi¬ rowy wedlug spirali rozszerzajacej sie ku dolowi 540423 na ksztalt stozka. W wyniku takiego zawirowania mieszanka paliwowo^powietrzna miesza sie inten¬ sywnie z powietrzem wtórnym w komorze spala¬ nia, dajac pozytywny skutek w jakosciowym pro¬ cesie spalania.Rozpylacz olejowo-powietrzny wedlug wynalazku jest dokladniej wyjasniony na zalaczonym rysun¬ ku, na którym fig. 1 przedstawia rozpylacz cze¬ sciowo w przekroju i czesciowo w widoku, nato¬ miast fig. 2 przedstawia ten sam rozpylacz wedlug linii przekroju A—A na fig. 1.• Jak to przedstawiono na zalaczonym rysunku na fig.*l, przewód rurowy 1, na którego dolnym kon¬ cu zamocowana jest tarcza stozkowa 4, umieszczo¬ ny jest wspólsrodkowo i przesuwnie w korpusie rurowym 3, przy czym korpus rurowy 3 w dolnej swej czesci posiada rozszerzenie stozkowe, a ca¬ losc tych elementów polaczona jest nakretka 2, która wzgledem korpusu rurowego 3 wykonuje tylko ruch obrotowy. W koncowej czesci 13 prze¬ wodu rurowego 1, na jego zewnetrznej powierzch¬ ni, na obwodzie, naciete sa wedlug linii srubo¬ wej znane rowki 9. W koncach tych rowków znaj¬ duja sie otwory 10, usytuowane pod ostrym katem do osi wzdluznej przewodu rurowego 1 i stycznie do powierzchni cylindrycznej komory 8. Konce znanych rowków 9 lacza sie z koncami otworów 10 tworzac wspólne wyloty i wchodza do komory 11, która przy koncu swojego wylotu przechodzi w cylindryczna szczeline 12.Pokrecajac nakretka 2 w lewo, przewód rurowy 1 przesunie sie nieco w dól, a wraz z nim tarcza stozkowa 4, zamocowana na jego koncu. W wyniku tego utworzy sie równomierna szczelina na calym obwodzie 12, której wielkosc jest regulowana w sposób ciagly za pomoca nakretki Z, a tym sa- 4 mym jest regulowany wydatek rozpylacza w spo~ sób ciagly w bardzo szerokim zakresie. Olej wcho¬ dzi otworem 5 pod cisnieniem do cylindrycznej komory 8, przy czym powietrze o cisnieniu wyz- 5 szym od cisnienia paliwa, wchodzi otworem 6 do komory powietrznej 7. Stad rowkami 9, przecho¬ dzac do komory 11, ulega czesciowemu rozpreze¬ niu sie, powodujac korzystne dzialanie, ssace olej z otworów 10. Powstajaca mieszanka olejowo-po- 10 wietrzna dzieki odpowiedniemu skojarzeniu otwo¬ rów 10 z rowkami 9 poprzez komore 11, a na¬ stepnie przez cylindryczna szczeline 12 wydostaje sie na zewnatrz rozpylacza ruchem wirowym we¬ dlug spirali rozszerzajacej sie ku dolowi na ksztalt 15 stozka. Stwarza to korzystne dzialanie dla inten¬ sywnego mieszania sie mieszanki paliwowo-po- wietrznej z powietrzem wtórnym w komorze spa¬ lania, a tym samym poprawia sie proces spalania. 20 PL