Rodzaj czy wielkosc opakowania (butel¬ ka, banka, ibeczka, cysterna) nie maja istotnego wplywu na wynik koncowy.W celu umozliwienia oceiny odpornosci piwa na 2o metnienie w niskiej temperaturze i przyczepnosci jego piany, potrzebne sa pewne normy, pozwala¬ jace na dokonywanie pomiarów tych danych.W sposobie wedlug wynalazku stosuje sie nizej po¬ dane metody inormy. 25 Okreslanie przyczepnosci piany. Stosuje sie me¬ tode opracowana przez Henry'ego L. Ziliotto, Johna B. Bockelmanna i Williama Tirado z The F. & M. Schaefer Brewing Co., Brooklyn, Nowy Jork, przedstawiona na corocznym zjezdzie Amerykan- skiego Towarzystwa Chemików Piwowarskich (American Society of Brewinig Chemistis) w r. 1962.Metoda ta polega na wytwarzaniu piany, wytwa¬ rzaniu blonek pianowych i mierzeniu przyczepnosci piany dokufla. 35 Wytwarzanie blonki. Piwo pozostawia sie co najmniej przez jedna noc w temperaturze 10^C, po czym wlewa sie do kufli metoda opisana przez H. Zilioitto i Johna B. Bocikeilmanna w „American Society of Brewing Chemistis Proceedings" (1954), str. 108, tworzac piane o wysokosci 20-^35 mm.Stosuje sie do tego celu kufle muszlowate o pojem¬ nosci okolo 170 ml, ponumerowane z bobu przy podstawie, z zaznaczonymi piecioma punktami roz¬ mieszczonymi wokól obrzeza dna w równydh od¬ stepach, z których jeden ,punkt jest najwyrazniej- 45 szy. Punkty te sluza do odczytywania pomiarów.Po opadnieciu górnej warstwy piany (na co wskazuje zmiana barwy powierzchni piany lufo pokazanie sie piwa), otacza sie kufel na wysokosci powierzchni zetkniecia piwa z piana, czarna przy¬ czepna tasma o dlugosci okolo 20 om i szerokosci 1,9—2,5 om.(Wysokosc piany w punkcie wyjsciowym i pred¬ kosc jej opadania nie wymaga wyznaczania, chyba « ze pozajdane jest równoczesne okreslenie okresu trwalosci piany). Nastepnie usuwa sie z kufla piwo 00 do kropli przy pomocy aispiralora, uwazajac by nie naruszyc piany. Po wyschnieciu kufla na po¬ wietrzu przez CO' najmniej 10 minut, mierzy sie od- 60 leiglosc miedzy tasma a brzegiem kufla, po czym wyciera sie zewnetrzna strone kufla wilgotna scie¬ reczka i poleruje do sucha.Odczytywanie pomiarów. Do odczytywania po¬ miarów stosuje sie radiometr, opisany przez 65 R. S. W. Thonne^ i R. F. Beckleya w „Journal of the Institute of Brewing" 64. (1958), str. 38, z tym, ze zmniejsza sie natezenie swiatla przyrzadu przez wlaczenie do obwodu lamp opornika nastawnego tak, by nie wplynelo to na dzialanie wbudowanego wentylatora lub innych dlementów urzadzenia.W celu zmierzenia przyczepnosci piany ustawia sie opornik tak, by uzyskac napiecie 60 woltów, natomiast przy pomiaraidh zmetnienia nastawia sie przyrzad ponownie na na pelny prad.Na przednia krawedz kazdej lopatki radiometru nasuwa sie gumowa rurke dlugosci 45 mm (o sred¬ nicy otworu 6 mim i grrufbosci scian 2 mm), prze¬ cieta wzdluz calej dlugosci. Na górnym koncu ru¬ rek umocowuje sie kawalki tasmy tak, by rurki sie nie zsunely. Dolne konce rurek winmy znajdo¬ wac sie tuz nad wierzcholkiem qpisanej nizej pod¬ stawy.Za podstawe dla kufli sluza cztery tarcze o sred¬ nicy nieco wiekszej od srednicy kufli (srednica 59—60 mm w stosunku do srednicy wewnetrznej kufla 55 mm i srednicy zewnetrznej 58 mim), poma¬ lowane na matowy czarny odcien. Tarcza dolna ma grubosc 25 mm, podczas gdy trzy pozostale tar¬ cze maja grubosc 10 mm.Kufel z blona piankowa odwraca sie na tarcze, a najwyrazniejszy pumklt na kuflu skierowuje sie w kierunku zródla swiatla. Nastepnie zamyka sie przyrzad i natychmiast po wlaczeniu pradu nacis¬ ka na przycisk lampy wywolujac swiatlo padania, przy czym nalezy zaznaczyc odchylenie*igly przy¬ rzadu. Nastepnie zwalnia sie przycisk laimpy i usta¬ wia sie tarcze tak, by igla zatrzymala sie na zerze.Oswietlanie i naistawiamie tarczy powtarza sie kil¬ ka razy do momentu uzyskania stalego wskazania tarczy w granicach 0,1 jednostki odchylenia igly od zera, po czym zaipisuje sie stan wskaznika.Nastepnie kufel obraca sie o Vs obrotu wokól jego osi, wykorzystujac punkty na jego sciance i jak po¬ przednio notuje sie wyniki. Czynnosc te powtarza sie w sumie 5 razy. Jesli konieczne jest odczytanie wyników przy innym poziomie piany, górna tarcze usuwa sie obnizajac w ten sposób kufel i odczytuje sie 5 dalszych pomiarów. W ten sam sposób poste¬ puje sie po raz trzeci. Nizej przytoczone dane po¬ zwalaja na zorientowanie sie w liczbie koniecz¬ nych poziomów.Wysokosc Liczba blonki plany poziomów 0—15mim 1 15—24mm 2 25—36mm 3 Przecietna wszystkich pomiarów oblicza sie z dokladnoscia do jednej dziesiatej otrzymanych wartosci.W ten sam sposób dokonuje sie trójpoziomowych pomiarów kontrolnych na czystym kuifilu bez zdej¬ mowania -tasmy. Od czasu do czasu nalezy spraw¬ dzac dane zgodnie ze zmianami powierzchni.W celu otrzymania wskaznika przyczepnosci pia¬ ny w jednym kufUu, odejfrrruje sie przecietny wynik pomiaru kontrolnego od wyniku pomiaru robocze¬ go. Ogólna przyczepnosc piany piwa oblicza sie z dokladnoscia do jednej dziesiatej jako przecietna szesciu wyników.7 Przeprowadzone badania nie wykazaly zmiany wskazników suchej piany po trzydniowym odsltaniu w temperaturze pokojowej. Fakt ten umozliwia przeprowadzanie pomiarów dopiero po rozlaniu calej ilosci piwa w danej serii Mokrych kufli nie nalezy przykrywac ze wzgledu na to, ze zamknieta w nidh para rozpuszcza piane lub zmienia jej wyglad.Wskazniki optyczne. Poza wyzej podana ocena, (przyczepnosc piany ocenia sie równiez optycznie w nastepujacy sposób: Dokladnie badajac kufel, zawierajacy sucha blonke piany usitala sie przecietny procent po¬ wierzchni miedzy tasma a brzegiem kufla pokrytej pecherzykami piany. Przyczepnosc piany okresla sie jako jedna dziesiata otrzymanej wartosci pro¬ centowej.Pomiary zmetnienia piwa ochladzanego. Stosuje sie metode F.& M. Sohaefer Brewing Oo., Brooklyn, New York, przy czym poniewaz sposób wyznacza¬ nia przyczepnosci piany nie wchodzi w zakres wy¬ nalazku, opisuje sie go w celu pelniejszej oceny przedstawionych danych.Próbki butelkowanego piwa chlodzi sie przez Okreslony czas w kapieli o temperaturze U°C w po¬ zycji pionowej. - . ¦ Stosujac na przyklad metnosciomierz Clarka (Cangille Sciemtific Oo., New York, N.Y.), okresla sie zmetnienie próbki przez optyczne porównanie zmetnienia sklarowanego plynu ze zmetnieniem wzorców zawieszonych w butelkach tego samego ksztaltu i koloru co butelki zawierajace próbki.Wzorcami takimi moga byc wzorce Formazin American Society of Brewing Chemists (A.S.B.C.Proceedings 1057, sir. 165) liib zawiesiny substancji nierozpuszczalnych, standaryzowanych wzgledem wzorców Formazin. Wzorce metnosci Schaefera maja wartosci w granicach 0—9, których jednost¬ ka jest optycznym równowaznikiem 90 jednostek Formazin, czyli mejtnosc 2 wedlug Schaefera od¬ powiada 60 jednostkom Formazin.Podobnie jak poprzednio ochladza sie próbki w puszkach z tym* ze do oceny zmejtnienia przele¬ wa sie piwo do ochlodzonych butelek ze szkla kry¬ sztalowego.W niniejszym opisie stosunek czesci wagowych do czesci objetosciowych jest taki sam jak stosu¬ nek gramów do miliilitrów; czesci na milion ozna¬ czaja wszedzie czesci wagowe dodatków ma milion czesci objetosciowych gotowego produktu. W po¬ nizszych przykladach piwo, nie zawierajace zadne¬ go srodka chemicznego jeslt paisteryzowane, nato¬ miast piwo zawierajace jakiskolwiek z wymienio¬ nych srodków chemicznych, to riiepasteryzowane piwo jasne pelne.Pomiarów metnienia chlodzonego piwa i przy¬ czepnosci jego piany dokonuje sie zgodnie z opisa¬ nymi wyzej metodami, a wyniki postepowania, objetego przykladami podane sa w tablicy I.Ponizsze przyklady objasniaja sposób wedlug wynalazku nie ograniczajac jego zakresu Przyklad I. Kidka czystych, brazowych bu¬ telek do piwa o pojemnosci 355 ml wypelnia sie 355 ml zimnego, niepasteryzowanego, gotowego pi- 3 642 8 wa, nie zawierajacego srodka konserwujacego. Po spienieniu piwa, w celu usuniecia powietrza, bu¬ telki te kapsluje sie. Czesc butelek z piwem paste¬ ryzuje sie, w wyniku czegp kazda z takich butelek s zawiera 355 ml pasteryzowanego piwa jasnego pel¬ nego. Butelki te wykorzystano do badan odjpornosci piwa na metnienie w niskiej temperaturze i przy¬ czepnosci jego piany, przy czym wyniki podane sa w tablicy I. 1(l Pozostale butelki z niepasteryzowanym piwem . przechowuje sie w temperaturze 0*C do prób opi¬ sanych w nastepnych przykladach.Przygotowuje sie nastepujace roztwory podsta¬ wowe: 15 Roztwór 1. Mieszajac szybko, rozpuszcza sie 1,42 g Keicoioidu-L (Kelco Co.) — (alginian glikolu propylenowego, wytworzony sposobem opisanym w opisie patentowym Stanów Zjednoczonych Ame- 20 ryki nr 2659605, nazywany dalej KDL) w wodzie, w ilosci wystarczajacej do uzyskania 100 ml roz¬ tworu. Po dodaniu 0,5 ml tego roztworu, zawiera¬ jacego 7,1 mg KDL do 355 ml piwa, otrzymuje sie roztwór zawierajacy 20 czesci KDL na milion czesci 25 pti/wa. Po dodaniu 1 ml tego roztworu, zawierajace¬ go 14,2 mg KDL, do 355 ml piwa, otrzymuje sie roztwór, zawierajacy 40 czesci KDL na milion czesci piwa. so Roztwór 2. 0,852 g para-hydroksyfbenzoeteanu n-heptylu rozpuszcza sie w takiej ilosci 95 procen¬ towego etanolu, aby otrzymac 100 ml roztworu. Po diodaniu 0,5 ml tego roztworu, zawierajacego 4,3 mg para-hydroksyfbenzoesanai, do 355 ml piwa, 35 otrzymuje sie roztwór, zawierajacy 12 czesci ben¬ zoesanu na milion czesci piwa.Roztwór 3. 0,172 g szesciowodzianu chlorku kobaltawego (CoOa • 6HsO) rozpuszcza sie w takiej 40 ilosci wody, aby otrzymac 100 ml roztworu. Po dodaniu 0,4 ml tego roztworu, zawierajacego 0,17 mg jonu kobaltawego, do 355 ml piwa, otrzymuje sie roztwór, zawierajacy 0,5 czesci kobaltu na mi¬ lion czesci piwa. Po dodaniu 1 ml tego roztworu, 45 zawierajacego 0,43 mig jonu kobaltawego, do 355 ml piwa, otrzymuje sie roztwór, zawierajacy 1,2 czesci jonów kobaltawych na milion czesci piwa.Roztwór 4. Szybko mieszajac, rozpuszcza sie 50 2,13 g kompozycji FS-20W w takiej ilosci wody, aby otrzymac 100 ml roztworu. Po dodaniu 1 ml t3go roztworu, zawierajacego 21,3 mg FS-26W, dD 355 ml piwa, otrzymuje sie roztwór, zawieraja¬ cy 60-czesci FS-26W na milion czesci piwa. Po do- 55 darmiu 2 ml roztworu, zawierajacego 42,6 mg FS-26W, do 355 ml piwa, otrzymuje sie roztwór, zawierajacy 120 czesci FS-26W na milion czesci piwa. 60 Przyklad -II. Po otwarciu kilku butelek zimnego, niepasteryzowanego piwa z przykladu I, dodaje sie do kazldej z nich 1 ml roztworu 1, po czym spienia sie piwo w celu usuniecia powietrza i kapsluje buiteilfci. Po pasteryzacji tych butelek, 55 poddaje sie zawarte w nich piwo ?pomiarom od-a pornosci na metnienie w niskiej temperaturze i przyczepnosci piany. Kazda butelka zawiera 355 ml pasteryzowanego piwa jaanego pelnego oraz 40 czesci na milion alginianu glikjolu piiopyienowego (Kelcoloid-L)^ Przyklad III. Po otwarciu kilku butelek zimnego niepasteryzowaneigo piwa z przykladu I, dodaje sie do kazdej z nich 1 ml roztworu 3, po czym ^pienia sie piwo w celu usuniecia powietrza i kapsluje butelki. Po pasteryzacji tych butelek poddaje sie zawarte w nich piwo pomiarom od¬ pornosci na metnienie w niskiej temperaturze i przyczepnosci piany. Kazda butelka zawiera 355 m] pasteryzowanego piwa jasnego pelnego i 1,2 czesci na milion kobaltu.Przyklad IV. W kazdej z szeregu czystych butelek o pojemnosci 355 ml umieszcza sie 0,5 ml roztworu 2(para-hydroksy1benzoesan n-heptylu), po czym kazda z tych butelek wypelnia sie 355 ml takiego samego zimnego niepaisteryzowanego goto¬ wego piwa jak w przykladzie I, po czym spienia sie piwo w celu usuniecia powietrza i kapsluje bu¬ telki. Kazda taka butelka zawiera 355 ml niepa- staryzowamego piwa, zawierajacego 12 czesci na milion para-hydnoksybenzoesanu n-heptylu.Piwo z kilku butelek z tej grupy poddaje sie pomiarom odpornosci na metnienie w niskiej tem¬ peraturze i przyczepnosci jego piany. Wyniki po¬ dane sa w tablicy I. Pozostale butelki przechowuje sie w temperaturze 0°C w celu przeprowadzenia prób, opisanych w nastepnych przykladach.Przyklad V. Po otwarciu kilku butelek spo¬ sród przechowywanych, jak opisano w przykladzie IV, dodaje sie do kazdej 1 nil roztworu 1, po czym spienia sie piwo w celu usuniecia powietrza i kaps¬ luje butelki. Kazda taka butelka zawiera 12 czesci na imilion para-hydrokisytoenzoesanu n-heptylu i 40 czesci na milion algimianiu glikolu propylenowego (Kelcolodd-L) w 355 ml niepasteryizowamego zakon¬ serwowanego piwa. Piwo w butelkach tych podda¬ no pomiarom odjpornosci na metnienie w ndiskiej temperaturze i przyczepnosci jego piany.Przyklad VI. Po otwarciu kilku sposród prze¬ chowywanych butelek, jak opisano w przykladzie IV, dodaije sie do kazdej z nich 0,4 ml roztworu 3, po czym spienia sie piwo w celu usuniecia po¬ wietrza i kapsilulje butelki. Kazda taka butelka zawiera 12 czesci na milion para-hydroksylbenzoe- sanu nnheptylu i 0,5 czesci na milion kobaltu w 355 ml niepasteryzowanego, zakonserwowanego piwa. Piwo w butelkach tych poddaje sie nastep¬ nie pomiarom odlpornosci na metnienie w niskiej temperaturze i przyczepnosci jego piany.Prz-yklad VTI. Po Otwarciu kilku butelek z przykladu IV, dodaje sie do kazdej 1 ml roztwo¬ ru 3, po czym spienia sie piwo w celu usuniecia powietrza i kapsluje butelki. Kazda taka butelka zawiera 12 czesci na milion para-hydroksy(bezoesa- nu n-hepythi i 1,2 czesci na mifldon kobaltu w 355 ml niepaisteryzowanego, zakonserwowanego piwa. 642 10 Piwo w butelkach tych poddaje sie nastepnie po¬ miarom odtppnnosci na mejtadetnie w niskiej tem¬ peraturze i przyczepnosci jego piany. 5 Przyklad VIII. Bo oftrw^pdu kilku bultelek jak w przykladzie IV, dodaje crie do kazdej z nich 0,4 ml roztworu 3 i 1,0 ma rOatworu 1, po czym spienia sie piwo w celu usuniecia powietrza i kaps¬ luje butelki Kazda taka butelka zawiera 12 czesci io na milion paira^hydiokisyjbenzc^saimi n-heptylu, 0,5 czesci na milion kobaltu oraz 40 czesci na miltan algindanu glikolu propylenowego (Kelcolodd-L) w 355 ml niepasteryzowanego, zakonserwowanego pi¬ wa. Piwo w tych butelkach poddaje sie nastepnie 15 pomiarom odpornosci na metnienie w niskiej tem¬ peraturze i przyczepnosci jego piany.Przyklad IX. Po otwarciu kilku butelek z przykladu IV, dodaje sie do kazdej z nidh 1,0 ml 20 roztworu 3 i 1,0 ml iptalworu 1, po czym spienia odlpornosci na metnienie w niskiej temperaituirze i przyczepnosci piany zawartego w nich piwa. 30 Przyklad X. Po otwarciu kilku butelek z przykladu IV, dodaje sie do kazdej z nich 1,0 ml roztworu 4 i 0,5 ml roztworu 1, po czym spienia sie piwo w celu usuniecia powietrza i kapsluje bu- 35 telki. Kazda taka butelka zawiera 12 czesci na mi¬ lion para-hydroJtasylbenzoesanu n-heptylu, 60 czesci na milion FS-26W i 20 czesci na milion algiinianu glikolu propylenowego (Kelcoloid-L) w 355 ml nie¬ pasteryzowanego, zafcónlserwowaneigo piwa. Piwo 40 w tych butelkach poddaje sie nastepnie pomiarom odlpornosci na metnienie w niskiej temperaturze i przyczepnosci jego piany.Przyklad XI. Po otwarciu kilku* butelek z 45 przykladu IV, dodaje sie do kazdej 2,0 ml roztwo¬ ru 4 i 0,5 ml roztworu 1, po czym spienia sie piwo w celu usuniecia powietrza i kajpsluje butelki.Kazda taka butelka zawiera 12 czesci na milton para-hydroksybenizoesanu n-heptylu, 120 czesci na 50 milion FS-20W i 20 czesci na milion algimanu glikolu propylenowego JKelcoloidu-L) w 355 ml niepasteryzowanego, zakonserwowanego piwa. Pi¬ wo w tych butelkach poddaje sie nastepnie po¬ miarom odpornosci na metnienie w niskiej tem- 55 peraturze i przyczepnosci jego piany.Przyklad XII. Po otwarciu kilku butelek z przykladu IV, dodaje sie do kazdej 1,0 ml roztwo¬ ru 4 i 1,0 ml roztworu 1, po czym agrienia eie piwo 60 w celu usuniecia powietrza i kapsluje butelki.Kazda taka butelka zawiera 12 czesci - na milion para-hydrotosytoenaoesanu n-heflftyiki, 60 czesci na milion FS-26W i 40 czesci na milion alginiatnu gli¬ kolu propylenowego (Kelcoloid-L) w 355 ml nie- 65 pasteryzowanego, zakonserwowanego piwa. Piwo w53 642 11 tych butelkach poddaje sie nastepnie pomiarom odpornosci na metnienie w niskiej temperaturze i ¦przyczepnosci jego piany.Przyklad XIII. Po otwarciu kilfcu butelek z przykladu IV dodaje sie do kazdej 2,0 ml roz¬ tworu 4 i 1,0 ml'roztworu 1, po czym spienia sie piwo w celu usiUtoiecia powietrza i kapsluje butelki. 12 Kazda taka butelka zawiera 12 czesci na milion para-hydroksyibeanzoeisainiu nnheptylu, 120 czesci na milion FS-26W i 40 czesci na miliom aUginianu gli¬ kolu projpylenowego (Kelcolodd-L) w 355 ml nie- paseryzowanego, zakonserwowanego piwa. Piwo w tych butelkach poddaje sie nastepnie pomiarom odpornosci na metnienie w niskiej temperaturze i przyczepnosci jego piany.Tablic I Odpornosc piwa na metnienie w niskiej temperaturze i wlasciwosci piany piwa po zastosowaniu estrów kwasu hydroksybenzoesowego i stabilizatorów piany Przyklad I II III IV V VI VII vm IX X XI XII XIII Dodatki do piwa przechowywanego w temperamurze 32,2°C: Bez dodatku — pr6ba kc: "rolna Kelcdloiti-L. 40 czesci/rulion Kobalt — 1,2 czesci/milion Benzoesan — 12 czesci/milion Benzoesan — 12 czesci/milion + Keicoloid-L — 40 czesci/milion Benzoesan — 12 czesci/milion + Kobalt — 0,5 czesci/milion Benzoesan — 12 czesci/milion + Kdbalta — 1,2 czesci/miilion Benzoesan — 12 pzesci/milion + Kobalt — 0,5 czescd/milion + Kelcoloid-L — 40 czesci/milion Benzoesan 12 czesci/milion Kobalt — 1,2 ozesci/nililiojn + Kelcoloid-L — 40 czesci/milion Benzoesan — 12 czesci/milion + „ FS-I26W — 60 czesci/milion Kelcoloid-L — 20 czesci/milion Benzoesan — 12 czesci/mdJliora + FS-20W — 120 czesci/milion + Kelcoloid-L 20 czesci/imilion Benzoesan — 12 czesca/imUion + FS-26W — 60 czesci/milion + Kelcoloid-L — 40 czesci/milion Benzoesan — 12 czesd/imilion + FS-26W — 120 azesci/imiiilion + Kelcoloid-L — 40 czescdtoilion Metnosc studzenia*) swieze 0 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1 0 1 1 2 tyg. o 0 0 0 0 0 0 0 0 1 2 1 1 I 4 tyg. 1 0 1 3 3 ' 3 o 2 2 2 5 2 2 1 6 tyg. 3 1 2 5 3 4 4 3 2 4 5 3 1 8 tyg. 6 1 4 8 4 7 6 3 3 4 8 5 5 3 mies. 9 2 8 9 5 9 9 4 4 6 8 5 5 Przyczepnosc piany (optycznie)** swieze | 2 tyg. 7 7 7 4 4 5 4 4 6 7 6 6 6 7 7 8 3 3 5 6 4 5 6 6 . 6 7 *) Przecietne jednej lub dwóch prób: 24 godzin w 48 godtin w **) 12 prób powtórzonych (po 2 zlewki z • butelek).Z powyzszych danych mozna wyciagnac nastepuja¬ ce wnioski: Paranhydrokisylbenzoesan heptylu skraca o 2 ty¬ godnie odpornosc piwa na metnienie w niskiej tem¬ peraturze i zmniejsza przyczepnosc jego piany o 50% (Przyklad IV w porównainiu z przykladem I).Wprowadzenie do piwa, zawierajacego para^hy- droksyibenzoesan heptylu, alginianu glikolu propy- lemowego i kobaltu wyrównuje a nawet zwieksza odpornosc piwa na zmetnienie i znacznie zwieksza temperaturze 0°C dla swiezego piwa; temperatune 0°C dla piwa starszego jednostki Bon Ami) zmniejszona przyczepnosc piany. (Przyklad IX w io porównaniu z przykladami I i IV).Wprowadzenie do piwa, zawierajacego para-hy- droksybemzoasan heptylu, samego alginianu glikolu prcpylenowego lu/b samego kobaltu nie powoduje zwiekszenia odpornosci piwa na zmetnienie ani 15 przyczepnosc piany. (Przyklady V, VI i VII w po¬ równaniu z przykladem I).Wprowadzenie do piwa, zawierajacego para-hy- droksybenzoesan heptylu, alginianu glikolu pro-53 642 13 pylenowego i kompozycji ES-26W wyrównuje a nawet zwiejkisza odpornosc piwa na zmetnienie i praktycznie calkowicie przywraca uprzednio zmniejszona przyczepnosc plany. (Przyklady X, XII i XIII w porównaniu z przykladem I).Nizeij opisany przyklad ilustruje' zastopowanie sposobu wedlug wynalazku do produkcji przemy¬ slowej. 14 do przeplyniecia zawartosci 100 beczek z filtra do zbiornika.Pirwo znajdujace sie w zbiorniitau jest zabeizpie- czone przed rozwojem drobnoustrojów i wykazuje dobra odpornosc na mejtnienie w niskiej tempera¬ turze i dobra przyczepnosc piany, a takze inne wlasciwosci piwa odpowiedniego do sprzedazy ryn¬ kowej.Przyklad XIV. A. Szybko mieszajac roz¬ puszcza sie stopniowo 6,12 kg alginianu glikolu propylenowego (Kelcoloid-L) w 3 beczkach wody i miesza sie calosc w ciagu pól godziny do uzyska¬ nia jednorodnego roztworu. Nastepnie dodaje sie 499 g szesciowodzianu chlorku kobaltawego i kon¬ tynuuje sie mieszanie do momentu calkowitego rozpuszczenia sie tego zwiazku.Równoczesnie z wprowadzeniem innych skladni¬ ków roztwór ten dodaje sie stopniowo do strumie¬ nia piwa, wyplywajacego z filtra do 900 beczek po uprzednim etapie lezakowania. Piwo w zbiorniku zawiera teraz 60 czesci na milion Kelcoloidu-L i 1,2 czesci na milion kobaltu.B. Roztwór podstawowy soli sodowej para-hy- droksybeimzoesanu n-heptylu w ilosci okolo 7,5 litra otrzymuje sie w nastepujacy sposób.Ilosc wodorotlenku sodowego, potrzebna do wy¬ tworzenia soli sodowej z 136,2 g para-hydrokisy- benzoesanu n-heptyilu oblicza sie w nastepujacy sposób: — X 40 = 23 £ NaOH na 136 g para-hydroksyben- 236 zoesainu nnheptylu (238 = ciezar czasteczkowy para-hydroksybenzoe- sanu n-heptylu; 40 = ciezar czasteczkowy NaOH).W okolo 7,5 liltraidh wody rozpuszcza sie 23 g NaOH, a w 50 ml 45-procentowego alkoholu etylo¬ wego rozpuszcza sie 136,2 g para-hydroksybenzo- esamu n-heptylu, po czym tan drugi roztwór wpro¬ wadza sie do pierwszego mieszajac calosc. Wartosc pH otrzymanego roztworu wynosi 11,2.Roztwór ten rozdziela sie na 100 beczek piwa wyplywajacego z filtra do zibiornika gotowego pi¬ wa, jak wspomniano wyzej w czesci A. Szybkosc tego przeplywu odpowiada przefplywowi zawar¬ tosci 384 beczek/godz. Roztwór wody wpompowuje sie w ciagu 15,7 minut, czyli w czasie potrzebnym 20 25 35 40 PL