PL53188B1 - - Google Patents

Description

Pierwszenstwo: Opublikowano: 28. VI. 1967 KI.Fa, "5 c, 11 MKP E 21 Twórca wynalazku: mgr inz. Wladyslaw Podgórski Wlasciciel patentu: Kopalnia Rudy Zelaza. „Grodzisko" Przedsiebiorstwo Panstwowe w Grodzisku, Grodzisko (Polska) Uklad kotwiacy do mocowania liny w górotworze Przedmiotem wynalazku jest uklad kotwiacy do mocowania liny w górotworze. Mocowaniu w ot¬ worze wiertniczym podlega badz petla liny, badz oba konce odcinka liny. Kotwie linowe stosowane sa zarówno na wybierkach jak i w wyrobiskach korytarzowych i komorowych.Podczas kotwienia warstw stropowych za po¬ moca liny, lina zostaje wprowadzona do otworu kotwiowego w formie petli. Znany dotychczas spo¬ sób mocowania tej petli polega na jej zabetono¬ waniu zaprawa cementowa na calej dlugosci otwo¬ ru. Do mocowania zas konców odcinka liny sto¬ suje sie elementy klinowe, podtrzymywane i na¬ suwane na glowice linowa przy pomocy sprezyny.W innych znanych rozwiazaniach, glowica lino¬ wa sklada sie ze stozkowego klina srodkowego, wbitego w rozczepiony koniec liny, umieszczony w drugim klinie gladkim, posiadajacym odpowie¬ dnie wglebienie w formie odwróconego stozka. Tak utworzona glowica rozpiera podczas zesuwu kliny boczne dociskajac je do sciany otworu wiertni¬ czego. Kliny zewnetrzne podtrzymywane sa za po¬ moca kaptura nalozonego na glowice linowa, przy czym do stozkowego klina srodkowego wkrecona jest sruba z lbem, która ulatwia zaklinowanie glo¬ wicy i przeciwdziala opadnieciu klinów zewnetrz¬ nych podczas wprowadzania glowicy do otworu.Wielkosc przesuwu glowicy linowej wzgledem kli¬ nów zewnetrzynych ograniczona jest wysokoscia sruby. 10 15 25 30 2 Dotychczasowe sposoby mocowania kotwi lino¬ wych w otworze sa pracochlonne, kosztowne i trud¬ ne do zmechanizowania. Celem wynalazku jest umozliwienie mocowania liny w otworze wiert¬ niczym sposobem mechanicznym, bez uzycia ja¬ kiegokolwiek spoiwa wiazacego.Zadaniem wynalazku jest opracowanie odpo¬ wiedniego ukladu klinów rozporowych do mocowa¬ nia zarówno petli jaki i obu konców odcinka liny.Cel ten zostal osiagniety przez skonstruowanie do mocowania petli liny ukladu 3-ch lub 2-ch klinów, zas do mocowania konców liny, ukladu 4-ch do 6-ciu lub 3-ch klinów.Uklad 3-ch klinów sklada sie z gladkiego klina srodkowego i 2-ch uzebrowanych poziomo klinów bocznych. Dwie skosne powierzchnie klina srodko¬ wego sa gladkie, zas obie powierzchnie przeciw¬ legle posiadaja rowek dla pomieszczenia petli liny.Do powierzchni gladkich klina srodkowego przy- egaja powierzchnie gladkie klinów bocznych. Klin srodkowy sluzy do rozpierania obu klinów bocz¬ nych i przyciskania ich do scianki otworu kotwio¬ wego. Petla liny obejmuje klin srodkowy z dwóch stron, który to klin przy naciagu liny wciska sie miedzy oba kliny boczne i dociska je do scianki otworu.W ukladzie 2-ch klinów, klin górny gladki z u- mieszczona w rowku lina przesuwa sie po gladkiej powierzchni klina dolnego, rowkowanego poprzecz¬ nie dla zwiekszenia przyczepnosci ze skala. Petla 5318853188 liny obejmuje z dwóch stron klin górny, który przy naciagu liny dociska klin dolny do sciany otworu wiertniczego.Analogicznie, do zamocowania obu konców od¬ cinka liny sluzy uklad 4-ch do 6-ciu lub 3-ch. 5 klinów. W obu ukladach koniec liny mocowany jest na stale za pomoca dwóch klinów, z których je¬ den posiadajacy wglebienie w formie odwróconego stozka zostaje nasuniety na koniec liny, zas drugi klin — stozkowy — zostaje wbity w rozczepiony 10 koniec liny, mocujac ja trwale z klinem gladkim.Samohamownosc istniejaca miedzy obu klinami utwierdza koniec liny w glowicy. We wszystkich ukladach wystepuja kliny samohamowne o kacie zbieznosci pojedynczego klina równym a. Samoha- w mownosci klinów osiaga sie wtedy gdy tg a jest mniejszy lub równy wspólczynnikowi tarcia klinów o siebie.Przyklad wykonania wynalazku przedstawiono graficznie na rysunku, przy czym fig. 1, la, Ib, lc, 2e Id, le, lf, przedstawia uklad 3-ch klinów do mecha¬ nicznego mocowania petli liny 3 w uprzednio od¬ wierconym otworze kotwiowym 5. Uklad ten skla¬ da sie z 2-ch klinów bocznych 2, rowkowanych od strony zewnetrznej i z jednego gladkiego klina 29 srodkowego 1. Fig. 2,2a, 2b, 2c, 2d, 2e, 2f, przedsta¬ wia uklad 2-ch klinów do mechanicznego mocowa¬ nia petli liny w otworze. W ukladzie tym klin 1 jest gladki, zas klin 2 posiada rowkowana powierz¬ chnie zewnetrzna. Fig. 3, 3a, 3b, 3c przedstawia * uklad 6-ciu klinów do mocowania konca odcinka liny, przy czym klinów zewnetrznych winno byc co najmniej dwa, zas fig. 4, 4a, 4b, 4c przedstawia uklad 3-ch klinów do mocowania konca liny kbt- wiowej.Kliny w ukladzie wedlug wynalazku stanowic moga odlewy zeliwne, lub staliwne o dokladnie oszlifowanych powierzchniach styku (dla zmniej¬ szenia wspólczynnika tarcia). Wybór odpowiednie¬ go ukladu mocujacego zalezy od charakteru kot¬ wionej skaly. O sile zakotwienia decyduje bowiem wielkosc powierzchni styku uzebrowanych klinów bocznych z górotworem.W ukladzie 3-ch klinów, z górotworem zczepiaja sie dwa kliny, natomiast w ukladzie 2-ch klinów — tylko jeden klin. Ze wzgledu na wieksza powierz¬ chnie styku ukladu 3-ch klinowego z górotworem, uklad ten nadaje sie szczególnie do skal miekkich, zas uklad 2-ch klinów dó skal zwiezlych. W góro¬ tworze zwiezlym, jednolitym i nieuwarstwionym, wystarcza uklad o mniejszej ilosci klinów a w gó¬ rotworze slabym, miekkim i uwarstwionym ko¬ nieczna jest wieksza ilosc elementów klinowych mocujacych line. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Uklad kotwiacy do mocowania liny w góro¬ tworze, znamienny tym, ze odcinek srodkowy liny w ksztalcie petli jest umocowany w otworze na klinie dociskowym (1), przy czym petla liny obej¬ muje klin dociskowy (1) wzdluz plaszczyzny nie¬ oslonietej klinami bocznymi (2).KI. 5c, 11 53188 MKP E 21 dKI. 5c, 11 53188 MKP E 21 d ej ;S^ rrmTrTTTrnKI. 5c, 11 53188 MKP E 21 dKI. 5c, 11 53188 MKP E 21 d „Prasa" Wr. Zam. 590/67. Naklad 280 egz. \ A PL