PL50101B1 - - Google Patents

Download PDF

Info

Publication number
PL50101B1
PL50101B1 PL95602A PL9560261A PL50101B1 PL 50101 B1 PL50101 B1 PL 50101B1 PL 95602 A PL95602 A PL 95602A PL 9560261 A PL9560261 A PL 9560261A PL 50101 B1 PL50101 B1 PL 50101B1
Authority
PL
Poland
Prior art keywords
virus
cells
environment
tissue
incubation
Prior art date
Application number
PL95602A
Other languages
English (en)
Original Assignee
National Research Development Corporation
Filing date
Publication date
Application filed by National Research Development Corporation filed Critical National Research Development Corporation
Publication of PL50101B1 publication Critical patent/PL50101B1/pl

Links

Description

Pozywke organicz¬ na wzbogaca sie izotoniczna pozywka mineralna np. pozywka Parker'a 199 lub pozywka Hank'a.Mozna równiez stosowac inne znane pozywki umozliwiajace wzrost in vitro zywych komórek lub tkanek.Wskazane jest aby srodowisko hodowlane zawie¬ ralo jeden lub wiecej antybiotyków (np. penicyli¬ na, streptomycyna) w celu zabicia niepozadanych mikroorganizmów, oraz wlasciwy czynnik grzybo¬ bójczy jak na przyklad mykostatyne.Sposobem wedlug wynalazku hodowle wirusa prowadzi sie w obecnosci substancji buforujacej, w srodowisku o wartosci pH = 6,4—7,4. Korzystnie przy pH = 6,8—7,2. 5010150101 W przypadku wprowadzenia jako substancji bu¬ forujacej kwasnego weglanu metalu alkalicznego, zwlaszcza NaHC03, sól te stosuje sie w~srodowisku w stezeniu 0,001—0,01 m, najkorzystniej w steze¬ niu 0,002—0,005 m. Mozna jednakze uzyc innych sub¬ stancji, na przyklad roztworu buforowego fosfo¬ ranu sodowego, którym doprowadza sie pH do wartosci 7,14—7,69 przy koncowym stezeniu tej soli w srodowisku równym 0,05 m.Dq* rozwinietej kultury tkankowej wprowadza sie material zawierajacy przynajmniej jeden szczep wirusa kataru nosa. Zakazony wirusem material, pochodzacy od czlowieka, mozna latwo uzyskac przy przeplukiwaniu nosa lub gardla.Hodowle wirusa przeprowadza sie przy wyzej wartosci pH w temperaturze 30—36°C. lajAiybiiiejsze temperatury sa 31—35°C, korzy- f stniejsze tniedzy 32—34°C. Najlepsze jednak wy- \tt\m niki uzyskuje sie w temperaturze okolo 33°C to f2!^" ')*'*^^gf*ffiiedzy 32,5—33,5°C. W tych warunkach —«•**.— wipyi"*gytaru nosa czlowieka rozmnaza sie kosz¬ tem zywych komórek srodowiska hodowlanego.W "czasie inkubacji pozywka wraz z tkanka lub komórkami powinna pozostawac w ciaglym ruchu, najlepiej przez obracanie naczynia zawierajacego pozywke i material tkankowy. Stwierdzono, ze przy hodowli badanych szczepów wirusa kataru nosa sposobem wedlug wynalazku uzyskuje sie wirus w fazie cieklej srodowiska hodowlanego. Po przeprowadzeniu inkubacji w czasie 2 do 14 dni, lepiej 4—12 dni, najkorzystniej w czasie 6—9 dni faze ciekla zawierajaca wirus oddziela sie od sta¬ lych skladników przez odwirowanie.Jesli substancje wirusowa otrzymana wedlug wynalazku stosuje sie do otrzymywania szczepio¬ nek przeciw katarowi, to nalezy wirus zawarty w fazie cieklej zatezyc na przyklad przez ultrawi- rowanie, dialize lub przez przeprowadzenie przez kolumne jonitowa.Jest rzecza zrozumiala, ze nie wszystkie szczepy wirusa kataru nosa beda rosly w opisanym powy¬ zej srodowisku. Z latwoscia mozna jednak okres¬ lic przydatnosc srodowiska dla hodowli róznych szczepów wirusa kataru nosa. W tym celu badany wirus inkubuje sie jak opisano powyzej, nastep¬ nie material komórkowy pozywki bada sie pod mikroskopem. Wystepienie charakterystycznych zmian degeneracyjnych w komórkach swiadczy o rozwoju badanego szczepu wirusa.Moc otrzymanych preparatów wirusowych moz¬ na okreslic za pomoca testu cytopatologicznego.Stwierdzono, ze cytopatologiczny efekt wywola¬ ny przez aktywne czastki wirusa kataru nosa w kulturze zywych komórek zwierzecych, dostar¬ cza srodków do badania mocy stosowanych prepa¬ ratów. Kiedy inkubacje prowadzi sie zgodnie z wa¬ runkami okreslonymi przez niniejszy wynalazek, efekt cytopatologiczny zakaznych czastek wirusa objawia sie w zmianach degeneracyjnych komórek, w tworzeniu sie tak zwanych blaszek, które z lat¬ woscia dostrzegalne sa pod mikroskopem. Po pew¬ nym okresie trwania inkubacji zaczynaja sie po¬ jawiac w warstwie komórek blaszki, jako wynik dzialania pojedynczych czastek wirusa, którym uprzednio zaszczepiono hodowle. Blaszki te nazy- 10 15 20 25 30 35 40 45 50 55 60 wane sa w opisie blaszkami pierwotnymi....W cza¬ sie inkubacji wirus sie rozmnaza, a reprodukowa¬ ny wirus rozprzestrzenia sie w warstwie komórek, zapoczatkowujac powstanie tak zwanych wtórnych: blaszek. Nalezy podkreslic, ze tylko ilosc pierwot¬ nych blaszek istotnie przedstawia stopien mocy poczatkowo uzytego preparatu wirusa. Na podsta¬ wie obserwacji mikroskopowych moznaojjrficzyc ilosc blaszek pierwotnych, a zatem ustalfc stopien mocy preparatu.Nie mozna ustalic dokladnie odpowiedniego cza¬ su, po uplywie którego trzeba przeprowadzic ob¬ serwacje, aby policzyc pierwotne blaszki. W kaz¬ dym podanym przypadku czas ten bedzie zalezal od uzytego materialu komórkowego, szczepu wi¬ rusa zastosowanego do badan i jego mocy oraz od warunków hodowli. Optymalny czas, po uplywie którego przeprowadza sie obserwacje moze wyno¬ sic od dwóch do dwunastu dni (na przyklad 5 lub 6 dni) po rozpoczeciu inkubacji, lecz doswiadczo¬ ny operator przeprowadzajacy badania bedzis z latwoscia mógl ustalic optymalny czas. W czasie powstawania pierwotnych blaszek, ilosc ich w po¬ równaniu z iloscia blaszek wystepujacych w do¬ swiadczeniu kontrolnym ze standartowa iloscia wirusa, bedzie wskazywala na przyblizony stopien mocy badanego preparatu w stosunku do standar- tu. Oczywiscie, oznaczenie mocy preparatu bedzie wtedy najdokladniejsze, gdy badanie to przepro¬ wadzi sie w momencie kiedy pojawila sie maksy¬ malna ilosc pierwotnych blaszek, a jeszcze nie powstaly blaszki wtórne.Nastepujace przyklady ilustruja sposób wedlug wynalazku.Przyklad I. Przygotowuje sie zawiesine ko¬ mórek nerkowych malpy z pierwotnej hodowli tkanki nerkowej malpy. Komórki te rozciencza sie do stezenia okolo 60.000 na ml w srodowisku zawierajacym 5°/o surowicy cielecia, 0,5% hydroli^ zatu laktoalbuminy w roztworze fizjologicznym Hank'a, zawierajacym 0,035°/o kwasnego weglanu sodowego, 100 jednostek na ml penicyliny i lOO^ig streptomycyny. Objetosci po 0,5 ml zawiesiny wprowadza sie do probówek, które inkubowano bez ruchu w ciagu okolo 3 dni. W tym czasie sro¬ dowisko usuwano i zastepowano je 1,5 ml nowej pozywki, zawierajacej 2°/o surowicy cielecia, 0,25°/o laktoalbuminy, kwasny weglan sodowy oraz anty¬ biotyki, jak powyzej. Do kazdej hodowli dodano 0,2 ml wody z przemycia nosa, pobranej od pa¬ cjentów lub ochotników zakazonych szczepem HGP wirusa kataru nosa. Hodowle w probówkach umieszczono w wirujacym bebnie, w inkubatorze o temperaturze 33 °C. Po uplywie okolo 5 dni roz¬ poczela sie degeneracja w warstwie komórek, po okolo 10-ciu dniach degeneracja byla wyraznie widoczna, zas zebrane srodowisko zawieralo duze ilosci wirusa.Przyklad II. Powtórzono przyklad I, lecz uzywajac roztworu buforowego fosforanu sodowe¬ go p pH = 7,2, w takiej ilosci azeby koncowe ste¬ zenie tej soli w srodowisku wynosilo 0,05 m.Ponizej opisano, jak mozna przeprowadzac ba¬ danie mocy preparatów za pomoca testu biologicz¬ nego.50101 6 15 20 Moc preparatów, zawierajacych wirus HGP ba¬ da sie w hodowli tkanek uzywajac drugorzedowej hodowli komórek nerkowych rezusa. Komórki te w ilosciach 30.000—40.000 wprowadza sie do pro¬ bówek stacjonarnych do 0,5 ml pozywki, zawiera- 5 jacej 0,5% surowicy cielecia, 0,5°/o hydrolizatu lak- toalbuminy (LAH) w roztworze fizjologicznym Hank'a, zawierajacym 0,03°/o kwasnego weglanu sodowego oraz 100 jednostek penicyliny, 100 \ig streptomycyny i 20 jednostek mykostatyny na ml. 10 Najlepsze wyniki uzyskuje sie przy uzyciu srodo¬ wiska wykazujacego srednie pH = 7,0—7,4, przy czym wazna jest raczej wartosc pH niz rodzaj za¬ stosowanych jonów, tak ze zamiast kwasnego we¬ glanu sodowego mozna zastosowac roztwór bufo¬ rowy fosforanu sodowego o pH = 7,14—7,69, przy koncowym jego stezeniu w pozywce wynoszacym 0,05 m. Po uplywie okresu hodowli stacjonarnej, trwajacym od 24 do 48 godzin w temperaturze 36°C, usuwa sie srodowisko hodowli i zastepuje sie je 1,5 ml pozywki, zawierajacej 2°/o surowicy cielecia, 0,25% hydrolizatu laktoalbuminy oraz posiadaja¬ cej inne skladniki pierwotnej pozywki w stosun¬ kach okreslonych powyzej.Nastepnie hodowle zaszczepia sie albo bezpo- 25 srednio po, albo w ciagu dnia po zmianie pozywki, scisle okreslona próbka pobrana z preparatu wi¬ rusa badanego na stezenie. Zaszczepione hodowle inkubuje sie w temperaturze 33°C w bebnie obro¬ towym, w warunkach opisanych w przykladzie I. 30 Próby w probówkach badano pod mikroskopem na drugi lub trzeci dzien po inkubacji, przy czym ilosc blaszek pojawiajacych sie w warstwie komó¬ rek byla wprost proporcjonalna do stezenia wi¬ rusa w badanym preparacie. Oczywiscie, przy obli- 35 czaniu blaszek konieczne bylo oznaczenie minimal¬ nej ilosci ognisk z komórkami uszkodzonymi, któ¬ re byly liczone jako blaszka. I tak na przyklad przyjeto, ze uszkodzenie ogniskowe musi zawierac 40 przynajmniej 10 komórek, aby zostalo zanotowane jako blaszka. Konieczne bylo dla celów porównaw¬ czych zastosowanie tego samego systemu liczenia zarówno do badanych preparatów, jak i do stan¬ dartowej ilosci badanego w ten sam sposób wiru- 45 sa. Przy ocenianiu zaobserwowanych wyników mozna umownie pominac próbki, wykazujace nie¬ zwykle wysoka liczbe blaszek, na przyklad 15 lub 18. Stwierdzono, ze po okolo trzech dniach ilosc blaszek zwiekszyla sie. Mozna wiec przyjac, 50 ze te pózniejsze blaszki byly blaszkami wtórnymi.Wykazano takze, ze ilosc blaszek zmniejsza sie, jezeli przed zaszczepieniem srodowiska hodowli wirus HGP zostanie zmieszany ze specyficzna, otrzymana z królika surowica odpornosciowa. Dla¬ tego tez mozna stosowac powyzej opisana metode badan nie tylko jako metode kontrolna przy wy¬ twarzaniu szczepionek, lecz takze w polaczeniu ze specyficzna surowica odpornosciowa do identyfiko¬ wania i kontrolowania szczepów wirusa wlacza¬ nych do szczepionki. Ponadto mozna uzywac tej metody do oceny reakcji antycial na kontrolne szczepionki doswiadczalne, podawane zwierzetom lub ludziom.Zaznacza sie, ze zamiast malpich komórek ner¬ kowych przy oznaczaniu mocy preparatu, mozna zastosowac komórki owodni i ludzkie komórki nerkowe, chociaz w tych przypadkach, blaszki trudno policzyc. Metoda badawcza i sposób wedlug wynalazku mozna atosowac do szczepu PK, HGP i do innych szczepów wirusa kataru nosa czlo¬ wieka. PL

Claims (6)

  1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób hodowania wirusa kataru nosa na dro¬ dze inkubacji w srodowisku hodowlanym za¬ wierajacym komórki lub tkanke pochodzenia ludzkiego lub malpiego, znamienny tym, ze ho¬ dowle prowadzi sie w srodowisku zawierajacym zywe komórki lub tkanke nerkowa zarodku ludzkiego lub malpia w temperaturze 31—35°C, korzystnie 32,5—33,5°C oraz przy pH = 6,4—7,2, korzystnie przy pH = 6,8—7,2.
  2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze w czasie inkubacji pozywke i tkanke lub ko¬ mórki wprawia sie w ruch obrotowy.
  3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze do srodowiska hodowlanego wprowadza sie kwasny weglan alkalicznego metalu, zwlaszcza kwasny weglan sodowy, do osiagniecia jego stezenia w srodowisku wynoszacego 0,001 m — 0,01 m, korzystnie 0,002—0,005 m.
  4. 4. Sposób wedlug zastrz. 1—3, znamienny tym, ze do srodowiska hodowlanego wprowadza sie- jeden lub wiecej antybiotyków.
  5. 5. Sposób wedlug zastrz. 1—4, znamienny tym, ze do srodowiska hodowlanego wprowadza sie czynnik grzybobójczy.
  6. 6. Sposób wedlug zastrz. 1—5, znamienny tym,, ze stosuje sie tkanke lub material komórkowy wy¬ stepujacy w postaci jednej warstwy komórek rosnacej na pozywce. PL
PL95602A 1961-01-23 PL50101B1 (pl)

Publications (1)

Publication Number Publication Date
PL50101B1 true PL50101B1 (pl) 1965-08-15

Family

ID=

Similar Documents

Publication Publication Date Title
Rothfels et al. An air-drying technique for flattening chromosomes in mammalian cells grown in vitro
Koch The etiology of tuberculosis
Fenner et al. A short description of the poxvirus group (vaccinia and related viruses)
Rosenkranz et al. The effect of hydroxyurea on virus development: II. Vaccinia virus
Van Rooyen et al. The optimal conditions for the multiplication of Neethling-type lumpy skin disease virus in embryonated eggs
Nicholson et al. An established cell line from the Atlantic salmon (Salmo salar)
Ward et al. Naturally-occurring Sendai virus infection of athymic nude mice
Davies et al. The quantitative estimation of pinocytosis using radioactive colloidal gold
Boorman et al. Peritoneal macrophage alterations caused by naturally occurring mouse hepatitis virus
Karpas et al. Canine tracheobronchitis: isolation and characterization of the agent with experimental reproduction of the disease
Hoorn Respiratory viruses in model experiments
Tyrrell et al. Some properties of a strain of SV17 virus isolated from an epidemic of conjunctivitis and rhinorrhoea in monkeys (Erythrocebus patas)
Michaels et al. Fine structural observations on cell death in the epidermis of the external gills of the larval frog, Rana pipiens
Scholtissek et al. Characteristics of an influenza mutant temperature-sensitive for viral RNA synthesis
Mackay Tissue culture studies of sheep pulmonary adenomatosis (jaagsiekte): II. Transmission of cytopathic effects to normal cultures
Haywood et al. Effects of an imprinting procedure on RNA polymerase activity in the chick brain
PL50101B1 (pl)
Hoerl et al. Plasma membrane vesiculation: A cellular response to injury
Silverstein et al. Restricted replication of adenovirus type 2 in mouse Balb/3T3 cells
Giuma et al. Potential of Nematoctonus conidia for biological control of soil-borne phytonematodes
Vigier Effect of agar, calf embryo extract, and polyanions on production of foci of transformed cells by Rous sarcoma virus
Chopra et al. Morphology of Simian Foamy Viruses, With Particular Reference to Virus Isolated From Spontaneous Tumor of o Rhesus Monkey
Williams Growth and titration of louping-ill virus in monolayer tissue culture of pig kidney
US3432595A (en) Melanoma cell line of canine origin,its propagation and use,and vaccines derived therefrom
Mazzola et al. Electron microscope studies of Anaplasma marginale in an Aedes albopictus culture system