PL48490B1 - - Google Patents

Description

Podczas re¬ akcji wydzielilo sie cieplo, po czym reakcja oslab¬ la, mieszanine ogrzewano W ciagu 5 minut na laz- 15 ni parowej. Nastepnie roztwór zatezono w prózni az do wystapienia krystalizacji. Po oziebieniu mie¬ szaniny, istaly produkt odsaczono, przemyto wod¬ nym alkoholem i otrzymano N-2-chlorobenzylo- N'-metylotiomocznika, o temperaturze topnienia 2o 118 — 121°. Czesc tego produktu (7,55 g) przepro¬ wadzono w jodowodorek N-2-chlorobenzylo-N',S- dwumetyloizotiomocznika (jak opisano w przykla¬ dzie XX), czesc (3,56 g) ogrzewano pod chlodnica zwrotna z roztworem dwumetyloaminy w metano- 25 lu (10 ml, 50%) w ciagu 8 godzin. Wydzielal sie me- tylomerkaptan. Roztwór odparowano do sucha w prózni, pozostalosc zalkalizowano roztworem wo¬ dorotlenku sodowego i olej ekstrahowano benze¬ nem i eterem. Dodano do wyciagu nadmiar kwasu 3Q bursztynowego w etanolu, przy czym utworzony olej powoli krystalizowal. Po kilku krystalizacjach z n-propanolu i eteru otrzymano czysty wodoro- bursztynian N-2-chlorobenzylo-N',N"-trójmetylo- guanidyny, o temperaturze topnienia 112 — 114°.Pr zyklad XXII. N-benzylo-N'-etylotiomocz- nik (21,6 g) zawieszono w etanolu (10 ml) i doda¬ no jodek metylu (25 ml), przy czym wydziela sie cieplo, powodujace lagodne wrzenie. Po pozosta¬ wieniu w temperaturze pokojowej w ciagu 25 mi¬ nut roztwór stezono w prózni. Wykrystalizowal jodowodorek N-benzylo-N'-etylo-S-metyloizotio- mocznika, o temperaturze topnienia 123—124°.Czesc jego zalkalizowano i przeksztalcono w wo- doroiszczawian, o temperaturze topnienia 97 — 99°.Czesc soli (2,98) ogrzewano pod chlodnica zwrotna z roztworem metyloaminy w metanolu (25 ml, 40%) ciezar (objetosc) i wody (15 ml) w ciagu 5 godzin.Roztwór odparowano do sucha w prózni i pozosta¬ losc rozpuszczono w rozcienczonym kwasie solnym, przemyto eterem w celu usuniecia zwiazków nie- 50 zasadowych. Roztwór w kwasie solnym zalkalizo¬ wano roztworem wodorotlenku sodowego i olej ekstrahowano eterem. EteroWe wyciagi odparowa¬ no do sucha i dodano roztwór kwasu szczawiowe¬ go w n-propanolu, a nastepnie eter. Wykrystalizo- 55 wal wodoroszczawian N-benzylo-N^etylo-N^-me- tyloguanidyny, o temperaturze topnienia 162 —163°.Przyklad XXIII. Izotiocyjanian benzylu 45 (14,9 g) dodawano powoli do roztworu n-propylo- aminy (15 ml) w n-propanolu (20 ml) oziebiajac wode w celu zmniejszenia reakcji egzotermicznej.Utworzony roztwór po pozostawieniu w tempera¬ turze pokojowej w ciagu 20 minut, odparowano do sucha W prózni i pozostalosc krystalizowano z mie¬ szaniny benzenu i lekkiej frakcji nafty (tempera¬ tura wrzenia 60 — 80°). Otrzymano N-benzylo-N'- n-propylotiomocznik o temperaturze topnienia 93— —94°. Czesc tego produktu (16,5 g) dodano do jod¬ ku metylu (20 ml), w którym rozpuszczal sie przy lekkim ogrzewaniu. Po pozostawieniu na V2 godzi¬ ny w temperaturze pokojowej roztwór odparowa¬ no do suchosci w prózni i pozostalosc powoli kry¬ stalizowala przy dodaniu eteru. Otrzymano suro¬ wy jodowodorek N-benzylo-S-metylo-N'-n-propy- loizotiomocznika, o temperaturze topnienia 71—76% którego nie oczyszczano dalej. Czesc jodowodorku (3,5 g) ogrzewano pod chlodnica zwrotna z roztwo¬ rem metyloaminy w metanolu (20 ml, 40%) w cia¬ gu 5V2 godziny. Utworzony roztwór odparowano do sucha w prózni, pozostalosc rozpuszczono w roz¬ cienczonym kwasie solnym, roztwór przemyto i zalkalizowano roztworem wodorotlenku sodowe¬ go, olej ekstrahowano eterem. Wyciagi odparowa¬ no do sucha, w prózni, i dodano roztwór kwasu szczawiowego n-propanolu, a nastepnie octanu etylu i eteru. Wykrystalizowal Wodoroszczawian.N- benzylo- N'-metylo- N"- n-propyloguanidyny, o temperaturze topnienia 158,5 — 159,5°. PL

Claims (2)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób wytwarzania benzyloguanidyn o wzo¬ rze podanym na rysunku, w którym Z1 oznacza atom chlorowca lub grupe metylowa trójfluoro- metylowa lub nitrowa, R1, R2, R* i R4 sa takie same lub rózne i oznaczaja grupe alkilowa^ a dowolne trzy z symboli Z1, R1, R2, R3 i R4 mo_ ga tez oznaczac atom wodoru, znamienny tym, ze guanidyne o wzorze R5N = C(NR&Ri) (NR*Rt) lub jej sól wprowadza sie w reakcje ze zwiaz¬ kiem o wzorze R10X, przy czym R5 oznacza gru¬ pe benzylowa, grupe R\ R2, R3 lub ii4, albo atom wodoru, R6 oznacza jedna z pozostalych pieciu grup wymienionych jako podstawniki dla R5, R7 — jedna z czterech pozostalych grup, R8 — jedna z trzech, R9 — jedna z pozostalych dwu, a R10 ostatnia pozostala grupe z tym, ze R10 nie moze oznaczac wodoru, a X — oznacza atom taki jak atom chlorowca i otrzymany produkt ewentualnie przeprowadza sie w sól addycyjna z kwasem.
2. 2. Odmiana sposobu wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze wprowadza sie w reakcje amoniak, lub pochodna amoniaku z sola S — podstawionego izotiomocznika lub z izotiomocznikiem lub sola albo pochodna amoniaku z cyjanamidem, a uzy¬ skany produkt ewentualnie przeprowadza sia w sól addycyjna z kwasem. / 2 NRR ZG „Ruch" W-wa, . 895-64 naklad 300 egz. PL