RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 47578 Stanislaiu Bednarski Kraków, Polska KI. 12 d, 1/01 KI. internat. B 0A-a, H\16 Mullihydrocyklon Patent trwa od dnia 22 maja 1962 r Wazna zaleta multihydrocyklonu stanowia male wymiary zewnetrzne przy jak najwiekszej ilosci zawartych w nim hydrocyklonów. Dal¬ sza wazna zaleta jest latwosc montazu i roz¬ biórki. Znane rozwiazania multihydroicyklonów zawieraja pojedyncze hydrocyklony przebie¬ gajace miedzy dnami sitowymi osadzone i uszczel¬ nione uszczelkami w otworach tych den. W celu uszczelnienia hydrocyklony zaopatrzone sa w kolnierze, pod które podklada sie uszczel¬ ki. Ponadto przewidziany jest uklad dociskaja¬ cy kolnierze do dna sitowego i zgniatajacy uszczelki. Ten ostatni polega na gwincie w otworze dna sitowego i gwincie zewnetrz¬ nym na hydrocyklonie lub na nakretce wkre¬ canej na gwint zewnetrzny na hydrocyklonie.Koniecznosc dobrego uszczelnienia powoduje, ze srednica gabarytowa hydrocyklonu wraz z kolnierzem, a w pewnych rozwiazaniach wraz nakretka, jest z koniecznosci znacznie wieksza niz teoretyczna zewnetrzna srednica naczynia wyliczona ze srednicy wewnetrznej plus podwojona grubosc scianki naczynia.Gestosc rozmieszczenia otworów w dnie sito¬ wym ogranicza srednica gabarytowa oraz koniecznosc pozostawiania miedzy poszczegól¬ nymi1 hydrocyklonami miejsca niezbednego do manipulacji jak wkrecanie hydrocyklonu lub nakretki na hydrocyklon, chwytanie hydrocyklonu w celu wyciagania go z otworu itp. Poza tym nie mozna zbytnio Oislabiac otworami dna sitowego, które powinno byc wytrzymale/ na jednostronne cisnienie kilku atmoisfer. Na przyklad praktyczna maksymal¬ na gestosc rozmieszczenia hydrocyklonów o maksymalnej wewnetrznej srednicy 0 15 mm, wynosi okolo 106 sztuk w plycie sitowej multihydrocyklonu, którego wewnetrzna sred¬ nica wynosi 0 400 mm.Wynalazek polega na laczeniu poszczególnych hydrocyklonów w zespoly stanowiace jedna calosc i w calosci wkladane do multihydrocyk-Lonu. Poniewaz hydrocyklony wytwarzane sa z reguly z tworzyw sztucznych, technika tloczenia pozwala na wytworzenie calych zes¬ polów hydrocyklonów w jednej calosci z tym, ze poszczególne hydrocyklony sa polaczone z sasiednimi w plaszczyznie najwiekszej sred¬ nicy, przez co tworzy sie plyta, z której wy¬ staja po jednej stronie zwezone czesci hydro¬ cyklonów czyli koncówki wyplywowe. Po za¬ lozeniu glowic poszczególnych hydrocyklonów wystaja z drugiej strony plyty cienkie króc¬ ce przelewowe. Plytowy zespól hydrocyklonów montuje sie w multihydrocylkonie przez osa¬ dzenie w jednej plycie sitowej koncówek wy¬ plywowych hydrocyklonów, a w drugiej króc¬ ców przelewowych ich glowic. Jedne i dru¬ gie wymagaja otworów o malych srednicach w plytach sitowych. Do ich uszczelnienia sto¬ suje sie elastyczne uszczelki zwlaszcza gumo¬ we, które trzeba docisnac przez minimalne zblizenie plyt sitowych ku sobie. W tym celu multihyd(roicyklon wedlug wynalazku ma w kazdej parze plyt sitowych co najmniej jedna plyte o ograniczonym przesuwie w kie¬ runku prostopadlym do powierzchni, czyli w kierunku osiowym hydrocyklonów. Jednym ze sposobów uzyskania tej ograniczonej prze- suwnosci, który okazal sie szczególnie prak¬ tyczny, jest wkladanie do obudowy- luznej ply¬ ty sitowej mogacej sie w niej swobodnie przesuwac na pewnym ograniczonym odcinku i podkladanie pod nia na obwodzie elastycz¬ nej zwlaszcza gumowej uszczelki. Przez do¬ krecanie srub laczacych, nastepuje zblizanie sie do siebie plyt sitowych o minimalny od¬ cinek odpowiadajacy zgniiataniu elastycznej uszczelki uszczelniajacej plyte sitowa wzgle¬ dem obudowy na obwodzie. To zblizenie plyt wystarcza do docisniecia wszystkich uszcze¬ lek za posrednictwem których osadzone sa koncówki wyplywowe multihydrocyklonów w jednej plycie r krócce przelewowe ich glo¬ wic w drugiej plycie. A ponadto pozwala na uzyskanie doskonalej szczelnosci polaczenia glowic z hydrocyklonamii stykajacych sie ze soba gladkimi powierzchniami tworzywa sztucz¬ nego bez uszczelek.Praktyczna maksymalna gestosc rozmiesz¬ czenia hydrocyklonów, która osiaga sie dzieki zastosowaniu zespolów plytowych w multihydro- cyklonie wedlug wynalazku, jest znacznie wieksza niz mozliwa w rozwiazaniach zna¬ nych, np. w przypadku hydrocyklonów o sred¬ nicy wewnetrznej w najszerszym miejscu naczynia wynoszacej 0 15 mm, wynosi okolo 150 sztuk w plycie sitowej multihydrocyklonu, którego wewnetrzna srednica wynosi 0 400 mm, przy czym dzieki malej srednicy otworów plyta sitowa o tej samej grubosci uzyskuje wieksza wytrzymalosc na jednostronne cis¬ nienie.Okazalo sie szczególnie korzystne zabezpie¬ czanie plyty laczacej hydrocyklony od dzia¬ lania na nia cisnienia cieczy przez zaopatrze¬ nie jej w otwory przelotowe. Plyta ta jest umieszczona wewnatrz komory zasilajacej w multihydrocyklonie, która to komore sta¬ nowi przestrzen zamknieta z dwóch stron dwoma dnami sitowymi. Na zewnatrz jednej plyty sitowej znajduje sie komora do odbioru frakcji zageszczonej, a na zewnatrz drugiej plyty sitowej komora do odbioru frakcji skla¬ rowanej.Plytowe zespoly hydrocyklonów moga zawie¬ rac dowolna ilosc hydrocyklonów polaczonych w jedna calosc np. od kilkudziesieciu do kil¬ kuset. Praktycznie wielkosc zespolu ograniczo¬ na jest jedynie wielkoscia prasy do wytlacza- niia tych przedmiotów z tworzywa sztucznego.Zespoly moga byc wytlaczane od razu w do¬ stosowaniu do wymiarów wewnetrznych multi¬ hydrocyklonu lub w arkuszach jednakowej wielkosci np. Im x Im, z których wycina sie czesci i uklada obok siebie a ewentualnie klei je zo soba, aby utworzyc pojedynczy Wklad dostosowany wielkoscia i ksztaltem do danego multihydrocyklonu. Rozmieszczenie hydrocyklonów w zespole plytowym wedlug zasad geometrii moze sie opierac na siatce kwadratów, trójkatów równobocznych lub szesciokatów foremnych.Przyklad rozwiazania multihydrocyklonu wedlug wynalazku przedstawiony jest sche¬ matycznie na rysunku, którego fig. 1 jest przekrojem fragmentu multihydlrocyklonu przechodzacym * przez os jednego rzedu hydro¬ cyklonów, fig. 2 .— widokiem zespolu plytowego hydrocyklonów od strony wiekszych srednic hydrocyklonów, fig. 3 jest przekrojem piono¬ wym czesci multihydrocyklonu stanowiacego odmiane jednostopniowa pozioma o pionowym ustawieniu hydrocyklonów, a fig. 4 jest prze¬ krojem pionowym multihydrocyklonu stano¬ wiacego odmiane jednostopniowa pionowa o poziomym ustawieniu hydrocyklonów.Poszczególne hydrocyklony 1 zostaly zwia¬ zane ze soba w jedna calosc w miejscu naj¬ wiekszych srednic przez wspólne wytloczenie z tworzywa sztucznego przez co powstala ply¬ ta laczaca 2. Plyta ta jest zaopatrzona w otwo-ry przelotowe w celu wyrównania cisnienia po. oibu jej stronach. W przykladzie przed¬ stawionym na fig. 1 i1 fig. 2 posiada ona otwo¬ ry niniejsze . 3 i wieksze 4. Kanaly 5 dopro¬ wadzajace ciecz otaczajaca do wnetrza hydtro- cyklonów w kierunku stycznym, maja pocza¬ tek w otworach 4. Dno 6 oddziela komore za¬ silajaca, przez której wnetrze przebiegaja hydrocyklony d w której znajduje sie plyta laczaca 2, od przestrzeni, do której wycieka frakcja zageszczona. W bliskosci konców wy¬ plywowych 7 znajduja sie uszczelki 8 uszczel¬ niajace hydrocyklony w dnie sitowym 6.Dtno sitowe 9 oddziela komore zasilajaca od przestrzeni, do której przelewa sie frakcja sklarowana. W dnie 9 uszczelnione sa krócce przelewowe glowic 10 hydrocyklonów, za po¬ moca uszczelek U. Co najmniej jedno z den sitowych 6 lub 9 jest wyjmowane z multi- hydrocyklonu w celu" wkladania zespolu hydro- cyklonów oraz co najmniej jedno jest w malym stopniu przesuwne w kierunku osiowym hydro- cyklonów, aby uzyskac docisk uszczelniajacy wywierany na uszczelki 8 i 11 w miejscach styku glowic z hydrocyklonami. W odmianie multihydrocyklonu przedstawionej na fig. 3, oprócz tych samych elementów co na fig. 1, uwidocznione sa dalsze elementy multihydro¬ cyklonu. Kanal zasilajacy 31 sluzy do wpro-< wadzania surowej cieczy do komory rozdziel¬ czej 32 stanowiacej przestrzen miedzy naczy¬ niami 1 hydlrocyklonu. Przelew frakcji sklaro¬ wanej z krócców przelewowych glowic 10 odplywa do komory 33 utworzonej miedzy dennica 34, a plyta sitowa 9. Wyplyw frakcji zageszczonej odbywa jsie przez komore 35.W odmianie multiihydrocyklonu przedstawio¬ nej na fig. 4 mozna odnalezc wszystkie te same elementy co na fig. 3 pelniace te same zadania lecz nieco odmiennie uksztaltowane, jak kanal zasilajacy 41, komora rozdzielcza 42 miedzy naczyniami hydrocyklonów 1, ko¬ mora odplywowa 43, miedzy dennica 44 zwia¬ zana nieruchomo z obudowa, a plyta sitowa 9 oraz komora 45 dla wyplywu frakcji za¬ geszczonej.W obu tych o<3mianach zblizanie sie do siebie plyt sitowych 6 i 9 zachodzi przez do¬ krecanie odpowiednich srub 36, 46 co powo¬ duje posuw jednej z plyt ku drugiej w miare zgniatania elastycznej uszczelki 37, 47. Posuw ten wzdluz bardzo malego odcinka jest wystar¬ czajacy do uzyskania docisku uszczelniajacego miedzy naczyniami hydrocyklonów 1 a ich glowicami 10 oraz do zgniecenia elastycznych uszczelek 21 i 8 na tyle, aby osadzenie hydro- cjrklomów w obu plytach sitowych 6, 9 bylo calkowicie szczelne. - Na fig. 3 uwidoczniono pare odmian uksztalto¬ wania uszczelki 8 i zwiazane z tym uksztalto¬ wania koncówki wyplywowej hydirocyklonu.W rzeczywistosci w jednym aparacie stosuje sie z reguly jednakowa postac uszczelek i koncówek.Przedstawione tu na fig. 3 i 4 dwie odmia¬ ny multihydracyklonu wedlug wynalazku nie wyczerpuja mozliwosci tworzenia dalszych odmian na' podstawie wynalazku oraz na pod¬ stawie znajomosci budowy znanych multi^ hydrocyklonów, .np. dwustopniowych lub o dwóch komorach równoleglych itp. PL