Opublikowano dnia 20 marca 1963 r.IUrzedu Patentowe^©! VM\t) Rzeczypospolitej Ludowej! POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 46748 KI. 81 e, 4 KI. internat. B 65 g Cable Belt Limited *) Inverness, Szkocja, Wielka Brytania Przenosnik z plaska tasma Patent trwa od dnia 18 kwietnia 1961 r.Wynalazek dotyczy przenosników z plaska tasma, które skladaja sie z pewnej liczby ulo¬ zonych na zakladke plaskich elementów, wza¬ jemnie polaczonych w celu utworzenia petli bez konca, przy czym te plaskie elementy maja ksztalt rynnowaty i tworza ciagla rynne na prostoliniowym lub prawie prostoliniowym to¬ rze przenosnika, ale moga wzajemnie sie odchy¬ lac, aby umozliwic im przechodzenie dokola ele¬ mentów odwracajacych ich kierunek ruchu, ta¬ kich jak kola lancuchowe lub krazki linowe na koncah przebiegu przenosnika.Takie plaskie elementy sa zazwyczaj laczone z jednym lub wiecej niz jednym lancu¬ chem drabinkowym, przesuwajacym sie po kolach lancuchowych, za pomoca których naped jest przekazywany na plaska tas- * Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca wynalazku jest James Morison Amdamson. me, przy czym tasma ta w swym przebiegu roboczym i nawrotnym opiera sie na krazkach, osadzonych w pewnych odstepach na lancu¬ chach i toczacych sie po nieruchomych szynach.Celem wynalazku jest stworzenie ulepszone¬ go ksztaltu przenosnika z plaska tasma.Zgodnie z wynalazkiem, w przenosniku z pla¬ ska tasma podanego wyzej typu, skladajacego sie z plaskich elementów napedzanych i podpar¬ tych za pomca ustawionych po bokach lin, prze¬ biegajacych wzdluz przenosnika, plaskie ele¬ menty sa osadzone pomiedzy dwoma gietkimi ciegnami, z których kazde tworzy zamknieta petle z kazdej strony szeregu plaskich elementów, przy czym te gietkie ciegna sa zaopatrzone we wzdluzne rowki, w celu obejmowania i ciernego sprzegania sie z linami.Plaskie elementy sa najkorzystniej przymoco¬ wana do praktycznie sztywnych pretów, w któ¬ rych kazdy siega od jednego gietkiego ciegnado drugiego i jest osadzony w tych gietkich ciegnach.Najkorzystniej jest, gdy kazdy plaski ele¬ ment laczy sie ze swymi dwoma sztywnymi pre¬ tami, przy czym jeden z nich jest umieszczony w poblizu wlotowej krawedzi, a drugi — w po¬ blizu wylotowej krawedzi plaskiego elementu.Ciegna gietkie moga byc wykonane z wzdluz¬ nymi rowkami na dwóch przeciwleglych stro¬ nach, tak ze zespól plaskiej tasmy moze opierac sie na linach, zarówno podczas górnego jak i dolnego przebiegu przenosnika.Wynalazek zostanie teraz opisany z powola¬ niem sie na rysunek, na którym fig. 1 jest rzu¬ tem z boku czesci przenosnika z plaska tasma wedlug wynalazku, fig. 2 —przekrojem plasz¬ czyzna oznaczona linia 2—2 na fig. 1, fig. 3 — rzutem z boku w zwiekszajacej podzialce, czes¬ ciowo w! przekroju przez wzdluzna os symetrii przenosnika, fig. 4 — czesciowym rzutem z góry w tej samej podzialce jak na fig. 3, oraz fig. 5 — przekrojem plaszczyzna oznaczona linia 5—5 na fig. 4.Zgodnie z rysunkiem przenosnik sklada sie z pewnej liczby plaskich elemntów 10, z których kazdy ma odgiete do góry boki w sposób poka¬ zany w miejscu oznaczonym liczba 11 na fig. 2 i fig. 5, tak ze w przekroju poprzecznym ma on ksztalt rynny. Kazdy plaski elemnt 10 ma male¬ jaca szerokosc w kierunku od jednego do dru¬ giego konca, tak ze jeden koniec kazdego ele¬ mentu moze wchodzic do wewnatrz sasiaduja¬ cego konca nastepnego z kolei elementu i ele¬ menty te zachodza na siebie w celu tworzenia ciaglej rynny. Do dolnej strony kazdego z ele¬ mentów 10 sa przymocowane, na przyklad za pomoca spawnia, dwa prety 13, które siegaja od jednego do drugiego boku plaskiego elementu i które wystaja poza te jego boki. Prety 23 sa umieszczone w poblizu kazdego z konców pla¬ skiego elementu, a kazdy koniec kazdego z nich ma czesc 24 o mniejszej srednicy i te wlasnie czesci o mniejszej srednicy przechodza przez poprzeczne otwory 25 w podatnych ciegnach 16, z których kazde tworzy zamknieta petle ulozona wzdluz obrzeza zespolu elementów 10. Rozsta¬ wienie otworów 15 w ciegnach 16 jest takie, ze plaskie «lemnty 10 wzajemnie zachodza fca sie¬ bie, tworzac w ten sposób w rzeczywistosci cia¬ gla rynne pomiedzy dwoma ciegnami 16.Kazde cieglo 16 jest zaopatrzone w dwa wzdluzne rowki 27 na dwóch przeciwleglych je¬ go stronach, a dwusieczna plaszczyzna tych dwóch rowków jest prostopadla do pretów 13.Konce o zmniejszonej srednicy 14 pretów 13 sa ustalone w otworach 25 za pomoca podkladek 18 i 19, przy czym podkladka 18 opiera sie o odsa¬ dzenia przy wewnetrznych koncach czesci 14 o mniejszej srednicy, a podkladki 19 opieraja sie na zewnetrznych koncah czesci 24 za pomoca pierscieci sprezynujacych.Zespól utworzony z plaskich elementów 10 i ciegien 26 opiera sie na dwóch obwodach lino¬ wych, liny których sa oznaczone liczba 21.Wzdluz przenosnika te obwody linowe opieraja sie w okreslonych odstepach, poprzez krazki li¬ nowe takie jak .22, 23, na wspornikach 24, a na koncach przenosnika przechodza na nawrotne krazki linowe lub bebny, w celu zmiany kierun¬ ku swego ruchu. Przewidziane sa równiez ele¬ menty na koncach przenosnika do zabierania gietkich ciegien 16. z lin 21 i odwracania ich po¬ lozenia wzgledem tych lin, tak ze ciegna 16 mo¬ ga pozostawac na górnej stronie lin zarówno podczas górnego jak i dolnego przebiegu tasmy przenosnika i nie jest potrzebne dodatkowe pod¬ pieranie zespolu plaskich elementów i gietkiego ciegna na calej dlugosci przenosnika. Na przy¬ klad gietkie ciegna 16 moga byc .oddzielane od lin 21, gdy liny te zblizaja sie do nawrotnych bebnów lub krazowników linowych i moga byc nastepnie odpowiednio skierowywane poprzez praktycznie biorac pólkolowy tor, przy czym liny 21 sa skierowywane na zewnatrz pomiedzy miejscami, w których gietkie ciegna schodza z nich i znów na nie wracaja, a to w cela przepuszczenia gietkiego ciegna, a nastepnie sa skierowywane z powrotem do wewnatrz do swego normalnego polozenia, w celu przyjecia ciegna gietkiego w czasie drugiego prostolinio¬ wego przebiegu przenosnika.Czesci den plaskich elementów 20, rozciaga¬ jace sie od jednego do drugiego ich konca, zo¬ staja odksztalcone w kierunku do góry w celu utworzenia lukowych rowków na ich dolnej stronie, przy czym kazdy plaski element jest w taki sposób odksztalcony na obydwóch swych koncach oraz w srodku. Odksztalcona czesc 25 na wezszym koncu kazdego plaskiego elementu przykrywa odksztalcona czesc 26 na szerszym koncu nastepnego z kolei plaskiego elementu i te odksztalcone czesci zostaly za¬ kreslone lukiem zasadniczo z srodka umieszczo¬ nego w polowie grubosci ciegna 16, tak ze gdy to ostatnie jest odksztalcane podczas zmiany na przeciwny kierunku ruchu, odksztalcone czesci 25 i 26 poruszaja sie wzgledem siebie zasadniczo dokola ich wspólnego srodka, unikajac w ten — 2 —sposób stwarzania jakiejkolwiek szczeliny po¬ miedzy tymi dwoma elementami plaskimi, co umozliwialoby materialowi transportowanemu na przenosniku przedostawanie sie do tej szczeliny i przeszkadzanie nastepnie powrotowi plaskich elementów do ich normalnego wzajem¬ nego polozenia. Odksztalcone lukiem czesci plas¬ kich elementów, z których jedno jest oznaczone liczba 27 na fig. 3, sluza do usztywnienia tych elementów. PL