PL44532B1 - - Google Patents

Description

Przedmiotem wynalazku jest sposób wytwa¬ rzania szczepionki weterynaryjnej.Z chwila gdy pasozyt dostaje sie do organiz¬ mu zywiciela — kregowca nastepuje reakcja uodpornienia, bedaca wynikiem pojawienia sie antyciai wytworzonych w celu zwalczania pa¬ sozyta. W ten sposób pasozyt wewnetrzny moze wywolywac reakcje uodpornienia u swego zywi¬ ciela i po infekcji przez pasozyta zywiciel moze stac sie miniej lub wiecej odporny na nastepne iniekcje tego samego pasozyta, lub pasozytów pokrewnych. Wiadomo, ze taka odpornosc na ponowna infekcje zdarza sie w wielu chorobach powodowanych przez pasozyty komórkowe i pierwotniaki, jak równiez w chiorobacih powodo¬ wanych przez bak ternie i wirusy.Uodpornienie niekoniecznie polega na reakcji wynikajacej z obecnosci normalnie nabytych dojrzalych pasozytów. Uodpornienie moze byc osiagniete biernie przez zastosowanie zaistrzyku zabitych pasozytów lub ich wyciagu, albo akty¬ wnie — przez podawanie zyjacych lecz oslabio¬ nych pasozytów, bez poddawania zywiciela wszystkim dolegliwosciom choroby.Oslabiony pasozyt jest to taki, który nadal zyje, lecz nie jest juz zdolny do nominalnego roz¬ woju w organiizmie swego zywiciela.Jest rzecza zniama, ze promieniowanie jonizu¬ jace (na przyklad promienie X i promienie y) oraz promieniowanie ultrafioletowe dzialaja szkodliwie i ewentualnie zabijaja zyjace komór¬ ki, nie wylaczajac pasozytów komórkowych i pierwotniaków. Wiadomo równiez, ze starannie stopniowane dawki promieni X lulb y oslabiaja pasozyty wewnetrzne komórkowe i pierwotniaki, nie zabijajac ich, przy-czym tak oslabione pa¬ sozyty moga byc uzyte do uodpornienia zywicie¬ la.Obecnie stwierdzono, ze naswietlanie promie¬ niami ultrafioletowymi w dawce znacznie niz-\ SBej od dawki ssmieriteliiej „in vitro" wplywa hamujaco na rozwój w zywicielu wielu pasozy¬ tów zwierzat domowych, wskutek czego naswie¬ tlone organizmy moga uodpairniac zywiciela, bez objawów normalnie zwiazanych z poczatkowa infekcja. Tak naswietlone organizmy moga byc podawane w ilosci znacznie przekraczajacej ilosc, która normalnie spowodowalaby symptomy patologiczne i w ten sposób moze byc wytworzo¬ na znaczna odpornosc ochronna.Przedmiotem wymialaizku jest sposób wytwa¬ rzania szczepionki weterynaryjnej z pasozytów wewnetrznych komórkowych i pierwotniaków przez zastosowanie naswietlania promieniami ultrafioletowymi, w celu oslabienia pasozytów.Wytwarzanie szczepionki oslabionej przez zasto¬ sowanie promieniowania ultrafioletowego daje wiele praktycznych korzysci, w porównaniu ze stosowaniem promieniowania jonizujacego. Okres naswietlania potrzebny do wytworzenia takiego samego oslabienia jest krótszy, co pozwala na oszczedzenie czasu pracy. Sprzet jest prosty i latwy do osloniecia, tym samym zapewnia pra¬ cownikom zupelne bezpieczenstwo i nie potrze¬ bne jest wyszukane wyposazenie wymagane w przypadku naswietlania promieniami X lub y i przez to pozwala na osiagniecie znacznej oszcze¬ dnosci.Szczególnie wynalazek ma zastosowanie w przypadku pasozytów: nematodów, trematodów i oestodów. Wynalazek naturalnie jest uzytecz¬ ny tylko w odniesieniu do takich organizmów pasozytniczych zwierzat, które w stanie natu¬ ralnym wywoluja choroby i które sa zdolne do spowodowania uodpornienia tak, ze zywiciel jest uodiporniiony lub mniej podatny ma nastepne in¬ fekcje tym samym organizmem pasozytniczym lub pokrewnymi mu organizmami. Po wtóre ko¬ nieczne jest, zeby ten organizm mógl byc otrzy¬ many lub hodowany w stanie zywym., odpowie¬ dnim do poddawania naswietleniu promienia¬ mi ultrafioletowymii pózniejiszego przechowywa¬ nia 'dostatecznie dlugiego, zeby mozna bylo wy¬ produkowac i rozprowadlzic oslabiona szczepion¬ ke. Wiele organizmów pasozytniczych posiada cykle rozwojowe, w których przechodza one przez liczne rózne pod wzgledem morfologicz¬ nym i fizjologicznym stadia i zazwyczaj istnie¬ je jedno stadium rozwojowe pasozyta, w którym powoduje ono w organizmie zywiciela objawy patologiczne i drugie stadium inwazyjne, pod¬ czas którego nastepuje przekazywanije infekcji.To ostatnie stadium dostarcza zazwyczaj naj¬ odpowiedniejszego materialu do wytwarzania napromieniowanej, oslabionej szczepionki spo¬ sobem wedlug niniejszego wynalazku.Na przyklad Dictyocaulus viviparus jest orga¬ nizmem powodujacym robaczyce pluc (bronchi- tis et bronchopneumonia verminosa) u bydla rogatego. Cykl zyciowy tego organizmu jest naste¬ pujacy. Larwy infekcyjne znajdujace sie na tra¬ wach sa polykane przez bydlo i nastepnie prze¬ nikaja przez scianki jelita, wedruja do wezlów chlonnych i osiagaja uklad krwionosny za po¬ srednictwem ukladu limfatycznego.W strumieniu krwi przenoszone sa one do pluc, rozrywaja sciany pecherzyków plucnych i rozwijaja sie w kanalikach powietrznych pluc, dochodzac do stcdium dojrzalosci. W zwierze¬ tach tak zainfekowanych, które powrócily do zdro¬ wia, wytwarza sie uodpornienie na powtórna infekcje. Jaja i larwy wytworzone przez doj¬ rzale osobniki sa wyksztuszane i polykane. Prze¬ chodza przez jelita i sa wydzielane z kalem jako pierwsze stadium larw.Nastepny rozwój do stadium zakazajacego od¬ bywa sie na zewnatrz zywiciela. Larwy do ce¬ lów doswiadczalnych otrzymuje sie znanym spo¬ sobem Baermaiun'a jak nastepuje: zakazony kal zawierajacy larwy, w pierwszym stadium umieszcza sie na sicie o bardzo drobnych oczkach, osadzonym w otworze lejka o odpowiednich rozmiarach, napelnionego woda, dotykajaca dol¬ na powierzchnie masy kalu i pozastawia w tem¬ peraturze pokojiowej przez dwa*tóescia cztery godziny. W ciagu tego czasu aktywne larwy pierwszego stadium wedruja z masy kalu przez oczka sita i osiadaja u dolu zamknietej szyjki lejka. Po dwudziestu czterech godzinach wyj¬ muje sie gesty osad larw, przemywa sie, prze¬ nosi do duzej ilosci wody i pozostawia w tem¬ peraturze pokojowej przez 7—14 dni. Przez ten czas przepuszcza sie przez zawiesine wolny stru¬ mien powietrza w postaci pecherzyków. Pod ko- * niec 7— 14 dni larwy rozwijaja sie i osiagaja stadium infekcyjne, stajac sie odpowiednimi do naswietlania.Wedlug innego sposobu zakazony kal, zawiera¬ jacy larwy pierwszego stadium, umieszcza sie w zlewce jako diuzy czop z kalu o gladkiej po¬ wierzchni. Zlewke umieszcza sie w zewnetrz¬ nym naczyniu o malej zawartosci wody na dnie i szklanej plytce na wierzchu dla utrzymania wilgotnego powietrza.W ciagu 7—14 dni larwy pierwszego staidium rozwijaja sie do stadium zakaznego i wedruja na powierzchnie masy kalu. Z .tej pc^ieiBchni zbiera sie larwy przez przemywanie powierzen- — 2 —ni kalu mala iloscia wady. Darwy te nadaja sie do naswietlania promieniami ultrafioletowymi.Eimeria tenella jest Równym ogranizmem wywolujacym chorobe znana jako coccidiosis u kurczat. Kurczeta zakazaja sie przez polknie¬ cie infekcyjnych oocyst wydzielonych z kalem juz zakazonych kurczat. Oocysity atakuja nablo- nek jelita slepego, gdzie ulegaja wielostopnio¬ wemu rozwojowi, który prowadza dta powsta¬ wania oocyst niewytwarzajacych sporów, te zas wydalone z kalem rozwijaja sie w zarazliwe oocysty wytwarzajace spory. To stadium jest uzywane do naswietlania. W trakcie choroby poczatek krwawienia zdarza sie na 4 dzien, gdy pokazujie sie krew w kale. Smierc moze nasta¬ pic na 5-ty lub 6-ty dzien. Oocysty wystepuja w wydzielinach ma 8—10-ty dzien. Kurczeta, które 'wyzdrowialy z tej choroby sa uodpor¬ nianie na nastepna infekcje, lecz swierdzono, ze nastepuje zahamowanie ich wzrostu. Oocysty do naswietlania otrzymuje sie usuwajac zakazone jelito slepe na 7-my dzien po sztucznym zakaze¬ niu, emulgujac tkanki i filtrujac emulsje przez gaze muslinowa w celu zatrzymania resztek tka¬ nek, a przepuszczenia przez nia oocyst.Oocysty przemywa sie i zageszcza przez odwi¬ rowanie i sedymentacja i konserwujew l°/o-owym roztworze dwuchromianu potasowego przy stezeniju okolo 500000 na 1 mL Przechowuje sie je w tym roztworze jeszcze 72 godziny w tempe¬ raturze 29°C, w którym to czasie wytwarzaja one spory i staja sie zakazne. Dwuchromian po¬ tasowy usuwa sie przez przemywanie woda przed naswietlaniem promieniami ultrafioletowymi.Do organizmów, do których mozna stosowac wynalazek, nalezy tez Fasciola hepatica, orga¬ nizm powodujacy cysticereosis u bydla rogatego i pasozytnicza gastroenteritis u owiec.Dla organizmów sluzacych do wytwarzania sizozepionek opisanych ponizej stwierdzono, ze dlugosc fali skutecznego naswietlania wynosi od 180 mfi do 313 mu,. Tym nie mmiej dlugosc fali skutecznego promieniowania zmienna jest w za¬ leznosci od organizmu i bardziej korzystne warun¬ ki dla kazdego poszczególnego przypadku mozna latwo oznaczyc przez proste doswiadczenia zgodne ze wskazówkami i specjalnymi przykladami poda¬ nymi w tym opisie. Teoretyczne rozwazania wskazuja, ze szczególnie skuteczne sa promienie o dlugosci fali pomiedzy 250 m#i i 270 nili. Dla wielu organizmów jest korzystna dlugosc fali 253,7 mpi wysylania przez rezonansowy typ lam¬ py rteciowej. Do celów praktycznych jako zró¬ dlo promieniowania w wielu przypadkach jest bardzo odpowiednia lampa emitujaca doza czesc swego promieniowania, o tej lub przyblizonej dlugosci fali. Do naswietlenia organizmy moga byc zawieszone w srodowisku nieszkodliwym dla ich zdolnosci zyciowej i dostatecznie prze¬ zroczystym wobec takiego naswietlania.Wynalazek obejmuje przede wszystkim spo¬ sób wytwarzania szczepionek weterynaryjnych, w których pasozyty wewnetrzne komórkowe lub ; pierwotniaki wywolujace uodpornienie zywicie¬ la zostaja oslabione dawka nizsza od dawki smiertelnej (naswietlania promieniami ultrafio¬ letowymi, o dlugosci fali od 180 m^i do 313 m|i.Wynalazek wyjasniaja nizej podane przyklady.We wszystkich doswiadczeniach zródlem ultra¬ fioletowych promieni byla rteciowa lampa kwar¬ cowa Haniovia z wyladowcza rura kwarcowa w ksztalcie litery U. Ponad 80°/o prornieiniowaniia bylo emitowane z zakresu rezonansu 253,7 mfi.Calkowita wydajnosc laimpjy priy odleglosci 8 cm od srodka rurki wyladowczej wyniosila 2,18 X 1015 kwantów (cm2) sekunde mierzona za pomoca kwantometru zawierejacego rotwór szczawianu uranylu (0,001 M) i kwasu szcza¬ wiowego (0,005 M).Przyklad I. W celu oznaczenia stopnia na¬ swietlania potrzebnego do wytworzenia larw odpowiednio oslabionych do produkcji szcze¬ pionki dokonano nastepujacego doswiadczenia.Infekujace larwy Nippoatrongylus muris, wy¬ legniete z jaj znajdujacych sie w kale zakazo¬ nych szczurów, zawieszono w wodzie, przy czym stezenie zawiesiny wynosilo 20000 larw/ml. Od¬ powiednie ilasci tej zawiesiny umieszczono w naczynku ,.Perspex" i naswietlano pod lampa kwarcowa w okresie 32, 16, 8, 4, 2 i 0 sekund.Przy kazdjorazowym poddawaniu naswietlaniu glebokosc zawiesiny wynosila w przyblizeniu 4 mm, a odleglosc wewnetrznej powierzchni dna naczynka od zródla proniieniowania wynosila 8 cm. Poddawana naswietlaniu zawiesinie dopro¬ wadzono do stezenia 5000 larw/l ml., 0,1 ml tej zawiesimy zaszczepionej podskórnie jest dawka wywolujaca infekcje. Zawiesina z kazdego z wymienionych okresów czasu naswietlania za¬ kazono szesc szczurów. Po 7 dniach dokonano autopsji szczurów i bezposrednio obliczono doj^ rzale robaki w cienkim jelicie.Efekty hamujace wywolane naswietlaniem mozna ocenic, porównujac liczbe dojrzalych ro¬ baków znajdujacych sie w kazdej z naswietla¬ nych grup z iloscia rozwinietych z normalnych larw w grupie kontrolnej. Brana pod uwage gam-pa kontrolna posiadala 0% -zahamowanych w swej aktywnosci larw, grupa poddana naswie¬ tlaniu przez 32 sekundy 100% zahamowanych osobników. Wyniki podiaje tablica I.Tablica I Uzyskane przy sekcji robaki Okres czasu naswie¬ tlania w sekundach Szczur 1 2 3 4 5 6 przecietnie % kontrolnych % zahamowanych 32 0 0 0 0 0 0 0 0 100 16 18 17 12 20 24 20 19 7 93 8 175 111 107 136 152 110 132 48 52 4 285 205 224 174 217 259 227 83 17 2 287 239 273 265 280 — 269 99 1 0 299 232 352 225 265 263 273 100 0 Przyklad II. Larwy zakazne Nippostrongy- lus muris, wylegniete z jaj znajdujacych sie w ka¬ le zarazonych szczurów, zawieszono w wodzie w stezeniu 20000 larw/mL Te zawiesine umie¬ szczono w naczynku „Prespex" o glebokosci 1 cm i poddawano naswietlaniu latmpa kwarcowa przez 20 sekund. Wewnetrzna powierzchnia dna naczynka byla odlegla o 8 cm od zródla promieni.Kazdemu z czterech szczurów dano w pod* skórnych zastrzykach calosc 1800 naswietlanych larw, w czterech kolejnych zabiegach w 7 dnio¬ wych odstepach. Poczatkowa dawka wynosila 120 larw, druga 240 larw, trzecia 480 larw a czwarta 960 larw. Kontrolna 5 grupa szczurów nie byla zarazona w tym okresie.Szesnastego dnia po ostatniej dawce larw wszystkim szczurom lacznie z niezarazona kon¬ trolna grupa damo dawke zakazajaca 4000 nor¬ malnych larw na szczura w jednej dawce w za¬ strzyku podskórnym* nastepnie w ciagu 15 go¬ dzin w dwóch dawkach doustnych (600 mg/kg) jodku benzylodwumetylo-2-fenoksyetyloamono- wego w celu uwolnienia szczurów od dojrzalych robaków, powstalych w wyniku poczatkowego zakazenia. Wiadomo, ze sole tego zwiazku nie oddzialywuja na stadium histotroficzne Nippo- strongylus muris i nie maja wplywu na póz¬ niejszy rozwój normalnej larwy dostarczonej w dawkach szczurom.Przeprowadzono sekcje posmiertna wszystkich szczurów na 8 dzien po wprowadzeniu dawki zakazajacej i okreslono liczbe robaków obec¬ nych w jelitach szczurów. Wyniki umieszczone w tabilcy II.Tablica II Szczur 1 2 3 4 5 prze¬ cietnie % kont¬ roli Uodpornione szczury Ogólna liczba Rozwój robaków 0 0,00% 30 0,75% 40 1,00% 30 0,75% 25 0,63 1,5 Kontrolne Ogólna liczba Rozwój robaków 1,480 39,00% 1,790 44,75% 1,390 34,75% 1,600 40,00% 1,950 48,75% 1,660 41,45 100 Tablica ta wskazuje, ze zakazenie naswietlo¬ nymi larwami przed zakazeniem normalnymi larwami wytwarza stopien uodpornienia, który chroni zywiciela przed infekcja.Przyklad III. Cztery szczury, kazdy o wadze 50 g, zaszczepiono 900 larwami Nippostrongylus muris. Larwy uprzednio naswietlono przez 20 sekund z odleglosci 8 cm od lampy kwarcowej.Drugie szczepienie podobnie naswietlanymi lar¬ wami przeprowadzono w 7 dni pózniej. Po uply¬ wie dalszych 14 dni na szczury te i na kontrolna grupe 4 niezaszczepionych szczurów w tym sa¬ mym wieku podzialano dwiema dawkami brom¬ ku benzylodwumetylo^2-£enoksyetyloamonowego przy wysokosci dawki 520 mg/kg w celu usunie¬ cia wszystkich dojrzalych robaków, znajduja¬ cych sie w jelicie. W tym samym czasie kazde zwierze otrzymalo dawke zakazajaca z 4000 larw normalnych. W 7 dni pózniej zrobiono sekcje wszystkich szczurów i okreslono liczbe robaków znajdujacych sie w jelicie cienkim. Wyniki po¬ dane w tablicy III wskazuja, ze szczury dwu¬ krotnie zaszczepione naswietlonymi larwami staly sie prawie zupelnie odporne na dalsza in¬ fekcje. TablicaIII Dorosle robaki znalezione przy sekcji Uodpornione szczury c,/.vn« Liczba Szczur robaków 1 60 2 50 3 10 4 0 przecietnie 30 % kontroli 1,2 Kontrolne „ Liczba Szczur robaków 1 2120 2 3270 3 2270 4 ' 2370 2810 100 — 4 —Przyklad IV. Grupy oocytftKiineriitenello zaiwieaoano w wadzie i zawiesine. umieszczono w naczynku „Pel^spex,, na glebokosci 1 ero. Na¬ czynko umieszczono ipod lampa kwarcowa tak, ze dno którytka bylo odlegle o 11,3 cm od zród¬ la i bylo naswietlane w okresach 32, 16, 8, 4 i 2 sekundy. Dziesieciu grupom kurczat damo daw¬ ki, albo 5000, albo 100000 naswietlonych oocyst oraz dalszym 1 grupom 9009 i 130080 niefta- swietlonych oocyst. Na óamy dzien kazdej gru¬ pie idano dawke zakazajaca ze ltMMOO nienaswie- tlonych oocyst oraz grupie kontrolnych kurczai, które poprzednio nie byty poddawane zadnym zabiegom. Srednia waga kurczat w kazdej gru¬ pie oraz wskazniki smiertelnosci podane oa w tablicy IV.Gru¬ pa A B G D E F G H I J K L Poczatkowa zakaz dawka 5000 5000 5000 5000 5000 5000 100000 100000 100000 100000 100000 100000 kontrolna Sekundy U. V. 32 16 8 4 2 0 32 16 8 4 2 0 — Tablica IV Dzien 0 85 84 84 85 85 87 87 80 86 84 85 84 Przecietna waga/g Dzien 8 160 156 154 156 140 141 162 133 131 103 113 124 Dzien 15 213 235 226 248 246 234 25» 233 238 197 190 231 Poczatkowy wikaznik smterteln. 0/16 0/18 0/18 0/l8 2/18 2/17 0/17 0/17 5/18 11/18 9/18 9/18 Wskaznik smiertelno¬ sci przy dawce za¬ kazajacej 5/18 1/1* 1/18 0/18 0/16 0/15 0/17 0/17 0/13 0/7 0/9 0/0 17/25 W girupach od A do E wlacznie, na które po¬ dzialano 5000 naswietlonych oocyst, smierc wy¬ stapila tylko w grupie E, w której czas naswie¬ tlania przez 2 sekundy byl najnizszy w tych se¬ riach, oo wskazuje, ze ta dawka jest niedostatecz¬ na do wytworzania zmian w oocystach i mozna ja porównac z grupa kontrolna F (która otrzy¬ mala 5000 nienaswietlonych oocyst). Nastepna dawka zakazajaca z 100000 nienaswietlonych oocyst dana utrzymanym przy zyciu osobni¬ kom z grupy A do F wykazala godna uwagi od¬ pornosc na powtórna infekcje w grupach B, C, D, E i F. W giruplie A poziom naswietlania przez 32 sekundy wywarl zbyt siln dzialanie na oocy- sty, nie powodujac rozwiniecia sie choroby be¬ dacej nastepstwem poczatkowej infekcji i nie wywolujac odpornosci na infekcje zakazajaca.W grupach B, C i D naswietlanie przez 16, 8 i 4 sekundy bylo wystarczajace, zeby zmienic oo- cysty do tego stopnia, aby po dawce poczat¬ kowej spowodowaly uodpornienie kurczat i aby nie nastepowaly przypadki infekcji smiertelnej.W wyniku zakazajacej dawki wystepowala ma¬ la smiertelnosc w grupach BiC,w których na¬ swietlanie wynosilo 16 i 8 sekund. W grupie, D o naswietlaniu przez 4 sekundy nie wystapily przypadki smierci spowodowanej dawka zaka¬ zajaca, co wskazuje na to, ze ustalila sie calko¬ wita odpornosc. W wyniku doswiadczen stwier¬ dzono, ze dla dawki 5000 naswietlonych oocyst optymalny czas; naswietlania do produfecjl szcze¬ pionki wynosi od 4 do 16 sekund.Podobne wyniki uzyskano w grupach G i K, w którym podano jako szczepionke 100000 oocyst naswietlonych. Zwiekszenie liczby oocyst w dawce wymagalo dluzszego czasu naswietlania w celu uchronienia przed smiertelnymi wyni¬ kami bedacymi nastepstwem dawki poczatkowej i wytworzeniu calkowitej odpornosci przy naste¬ pnym podaniu zakazajacej dawki ze 100000 na¬ swietlonych oocysit. W wyniku tego w grupach G i H, w których odnosny czas naswietlania wynosil 32 i 16 sekund, zadne kurcze nie padlo po obu kolejnych dawkach. W grupach I, J i K byl stosunkowo duzy wskaznik smiertelnosci po poczatkowej dawce naswietlonej, chociaz pozo¬ stale przy zyciu uzyskaly calkowita odpornosc ma dawke zakazajaca.Badanie przyrostu ciezaru kurczat w róznych grupach pozwala na stwierdzenie, ze najbardziej zadawalajace warunki osiagniejto w grupach DiG.Z doswiadczenia tego wynika, ze w przygo¬ towaniu szczepionki, okres naswietlania nalezy -*-przedluzac wraz ze zwiekszeniem liczby oocyst w dawce immunirujacej. Na podstawie przepro¬ wadzonych doswiadczen stwierdzono, ze zywa naswietlania szczepionka do rabezpieczenia kur¬ czat przed ooccidiiosiis spowodowana przez Eime- ria tenella moze byc otrzymania przez naswiet¬ lanie promieniaimi ultrafioletowymi oocyst tego organizmu wytwarzajacych spory i ze szcze¬ pionka ta moze byc podawana doustnie.Przyklad V. W doswiadczeniu dotyczacym zakazenia cielat naswietlonymi larwami Dicty- ocaulus viviparus stwierdzono, ze liczba larw na 1 g w kale grup cielat, które otrzymaly 3000 larw naswietlonych promieniami ultrafioleto¬ wymi przez 8, 16 i 24 sekundy, byla znacznie niz¬ sza od liczby larw w kale cielat, które otrzyma¬ ly 3000 nie naswietlonych larw. Nie stwierdzo- no zwiejkazenia liczby larw w wydzielinach, gdy cieletom dano dawka zakazajaca 6000 larw nor¬ malnych po 30 dniach od podzialania na nie naswietlonymi lanwiami* albo w grupie kontrol¬ nej, która uprzednio 'Otrzymala nienaswietlone larwy. Z tego wywnioskowano, ze podawanie szczepionki zawierajacej naswietlone larwy Di- ctyocaulus viviparus nadlalo odjpornosc odpo¬ wiadajaca odpornosci wytworzonej przez larwy normalne podane grupie kontrolnej. U zadnego z cielat, które otrzymaly naswietlone larwy nie rozwinely sie objawy kliniczne robaczycy pluc, jak. równiez nie wystapily one u zadnego cie¬ lecia z grup kontrolnych, jako nastepstwo dawki zakazajacej.Przyklad VI. Zakazne larwy Dictyocaulus viviparus zawieszono w wodzie przy stezeniu 8000 larw/30 ml i naswietlono w naczynku „Per- spex" umieszczonym ponizej rury wyladow¬ czej. Odleglosc od srodka tej rury do wewnetrz¬ nej powierzchni dna naczynka wynosila 8 cm a glebokosc zawiesiny wynosila 1 cm.Larwy podawano cieletom dousitnie w postaci napoju zawierajacego larwy w 150—200 ml wody.Szesc partii zakaznych larw Dictyocaulus viviparus naswietlano przez okres 64, 32, 11, 8, 4 lub 0 sekund i podano szesciu parom cielat dajac 4000 larw na 1 ciele. Nastepnie obliczono liczbe larw Dictyocaulus viviparus w kale cielat, wskazujaca na stopien zakazenia ich pluc. Trzy cieleta padly na trzydziesty dzien po zaszcze¬ pieniu. Dwa, które otrzymaly szczepionke na¬ swietlona, w jednym przypadku przez 64 sekun¬ dy, w drugim przypadku przez 16 sekund, nie mialy robaków w plucach. Trzecie ciele otrzy¬ malo nienaswietlone zakazne larwy i w jego plucach znajdowalo sie 630 robaków.Pozostalym zaszczepionym cieletom, razem z trzema niezaszczelpionymi cieletami na 37-my dzien damo dawke zakazajaca z 8000 nienaswie- tlonych zakaznych larw na jedno siele. Larwy Dictyoea/ulus viviparus policzono w kale cielat tafc jak poprzednio i gdy zwierzeta padly, lub je zabito policzono w ich plucach robaki.Wyniki tego doswiadczenia sa zamieszczone w taibilcy V.Tablica V Dzien Larwy liczone wig kalu i liczby robaków wydobytych z pluc post mortem 64 sekundy naswietlania 32 sekundy naswietlania 16 sekund naswietlania 8 sekund naswietlania Zakazone 4000 naswietlonych larw 7 21 23 25 28 30 32 35 0 0 0 0 0 1 ° Po zabi¬ ciu nie bylo liobaków 0 0 0,2 0 0 0 0 1,0 0 0 0 0 0 0 0,4 1,3 0 0 0 0 0 0 0 ^ 0*3 0 0,2 0 0 0,1 0,3 Po zabi¬ ciu nie bylo robaków 0 0 0 0 0 0 1,3 0 0 0 0,1 0 0,1 0,6 0 0 0 0,1 0,1 0 1,7 — o ^Po dawce zakazajacej z 8 000 normalnych zakaznych larw. 37 39 42 44 46 49 51 53 56 58 60 63 65 67 70 72 74 77 79 81 85 0,1 0,2 0 0 0 0 0 0 0 0 11,9 20,5 65,0 61,0 35,0 16,0 Po zabi¬ ciu 16 robaków __L_j 0,1 0,2 0 0 0 0 0 u 0 0 3,3 10,5 13,6 26,0 43,0 29,0 9,8 3,2 0,5 0 01 Po zabi¬ ciu 1 robaka 0,1 0 0 0 0 0 l ° 0 0 0,5 0,1 0,5 0,9 0,9 1,1 0.4 0,3 0,3 0,5 0 0,5 Po zabi¬ ciu nie bylo robaków 1.6 0,1 0 0 0 0 0 0 0 0 0 1U 24,1 27,0 53,0 27,0 28,6 10,5 5,3 U 0,4 0,1 0,1 0 0 0 0 o 0 0 0 0,5 11.8 36,5 30,0 38,0 22,0 17,1 8,9 6,4 2,6 Po zabi¬ ciu 13 robaków 0 0,1 0 0 0,1 0 o 0 0 0 0 1,7 4,1 2,7 1,5 2,6 0,9 0,8 0,2 0,7 Po zabi¬ ciu 1 robaka Tablica V (c. d.) Dzien 0 7 21 23 25 28 30 32 35 Larwy liczone wig kalu i liczby robaków wydobytych z pluc post mortem 4 sekundy naswietlania 0 sekund naswietlania zakazone 4000 naswietlonych larw 0 0 0 3,0 8,7 7,2 8,8 0 0 0,2 0,6 3,T 2,2 3,2 0 0 8,7 40,5 238 44 18,1 0 0,6 42,6 83,3 91 95 Po zabiciu 630 roba¬ ków Po dawce zakazajacej Kontrolne osobniki — 7 —37 39 42 46 48 49 51 53 56 58 60 63 65 67 70 72 74 77 79 81 85 Po dawce zakazajacej 9,2 8,4 9,4 9,0 4,0 8.5 12,9 8,0 13,1 12,0 3,0 4,0 74 6,2 6,9 5,5 7,7 2,8 4,0 0,9 Po zabiciu 12 robaków 0,6 2,1 3,2 2,3 1,2 0,8 0 0 0 0 0 0,5 1.5 1.4 0,4 0,4 Po zabiciu 6 robaków z 8000 normalnych zakaznych larw 17,8 12,0 5,8 3,0 1,2 1.1 0,2 0 0,2 0,1 0 0 0 0 0,4 0,2_ Po zabiciu nie bylo robaków * 0,3 J53.5 W padlyeh 1193 robaki 0 52,2 237 331 372 1046 1262 742 456 769 padlo 649 robaków 0 8,0 30,0 58,0 55 42 21 11,8 3,7 1,5 0 0 Dwa z trzech nie zaszczepionych cielat padlo wskutek robaczycy pluc w wyniku daw ki zakazajacej i wiele setek robaków znaleziono w ich plucach, trzecie ciele nabawilo sie choro¬ by lecz wyzdrowiala Z zaszczepionych cielat, te które otrzymaly na¬ swietlona szczepionke przechodzily lekko choro¬ be lub wcale jej nie przechodzily i posiadaly w wysokim stopniu odjrjornosc na iniekcje wy¬ wolywana zakazeniem. Cieleta zaszczepione nie- naswietlonymi larwami zapadly na robaczyce pluc, jedno zostalo zabite na 30-ty dzien,- a inne wyzdrowialy i osiagnely w wysokim stop¬ nia odpornosci na infekcje wywolana dawka za¬ kazajaca.Szczepionka wytworzona sposobem wedlug wynalazku przez naswietlanie promieniami ultra¬ fioletowymi zakaznej larwy Dictyocaulus vivi- paras, jak wykazano, wywoluje odpornosc u cie¬ lat bez objawów normalnie towarzyszacych pier¬ wszej infekcji.Przyklad VII. Zakazne larwy Dictyocaulus filaria otrzymane z kalu zarazanych owiec za¬ wieszono w wodzie i naswietlano pod lampa kwarcowa w sposób opisany w przykladzie VI, w ciagu 16 sekund.Dwie grupy po 6 swin gwinejskich zarazono dousitnie larwami Dictyocaulus filaria: pierwsza grupa otrzymala 3000 naswietlonych larw na zwierze, a druga otrzymala 3000 nienaswietlo- nych larw na zwierze. Jedno zwierze z kazdej grupy bplo poddawane autopsji na 11-ty, 16-ty i 21-szy dzien po poczatkowej infekcji i znale¬ zione robaki przeliczono.Pozostalym zwierzetom razem z 3 uprzednio nie- zarazonymi gwiinajiskimi swiniami (kontrolna dawka zakazajaca) wprowadzono dawke zakaza¬ jaca z 6000 nienaswietlonych zakaznych larw Dictyocauliis filaria na zwierze Robiono auto¬ psje jednego zwierzecia z kazdej grupy na ll_ty, 16-ty i 21-szy dzien po zakazeniu, wyniki przed¬ stawione sa w tablicy VI. _ 9 _I Tablica VI Poczatkowe infekcje naswietlone larwy nienaswietlone larwy Po dawce zakazajacej osobniki kontrolne Liczba robaków znale¬ zionych post mortera Dni po po¬ czatkowej infekcji 11 16 21 31 3 0 110 143 29 Dni po za¬ kazeniu dawka zakazajaca 11 16 21 0 0 0 0 padly przed dawka zakazaja¬ ca 159 161 70 Tablica wskazuje, ze swinie gwinejskie, które otrzymaly naswietlone larwy Dictyocaulus filaria byly bardzo slabo zarobaczone i nabraly odpor¬ nosci na dawke zakazajaca z normalnych larw.Zwierzeta poczatkowo zarazone nienaswietlony- mi larwami osiagnely bardzo duze zarobaczanie i dwa padly przed autopsja. Osobniki kontrol¬ ne osiagnely bardzo duze zarobaczenie od dawki zakazajacej. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe Sposób wytwarzania szczepionki weterynary¬ jnej, znamienny tym, ze pasozyta wewnetrznego komórkowego lub pierwotniaka, wywolujacego reakcje uodpornienia w zywicielu, w szczególno¬ sci nematode, np. Dictyocaulus viviparus, oslabia sia w stadium zakazajacym przez naswietlanie promieniami ultrafioletowymi o dlugosci fali wynoszacej od 180 m|i do 313 mu, dawka pro¬ mieni ponizej dawki smiertelnej, najkorzystniej dawka promieni o dlugosci fali w granicach od 250 mp, do 270 mp,, np. 253,7 mu- The Wellcome Foundation Limited Zastepca: mgr Józef Kaminski rzecznik patentowy PL