Wynalazek dotyczy przegrzewacza z plomieniówkami o szczególnie ulozonych e- lementach.Znane jprzegrzewacze plomieniówkowe o elementach, zlozonych z dwóch wiezownic rurowych, umieszczonych w plomieniówce, okazaly dostateczna dzielnosc w wielkich parowozach. Lecz przegrzewacze powyzsze¬ go typu sa niedosc sprawne w parowozach i lokomobilach o kotlach mniejszej dlugosci, szczególnie podczas stale przerywanego ru¬ chu, jak np. w plugach parowych i lokomo¬ bilach ruchomych. Znane uklady przegrze- waczy plomieniówkowych wykazuja te wa¬ de, ze wymagane przegrzanie zostaje osia¬ gniete zaipózno, czyli w kazdym okresie pracy dopiero w koncu tejze, lub troche wczesniej. Tymczasem im predzej osiagnie sie pozadany stopien przegrzania pary, tym sprawniej dziala maszyna.Szybkie przegrzanie pary wymaga wiel¬ kiej powierzchni przegrzewacza. Elementy zllczone z czterech wezownic prowadza czesto do silnego sipadku cisnienia, szcze¬ gólnie jezeli srednica rur jeist mala.W mysl wynalazku stosuje sie wobec tego elementy z trzech wezownic. Elementy takiej budowy sa juz znane. Lecz znane u- klady takich elementów nasuwaja trudno¬ sci, jezeli nalezy je umiescic w kotlach o malej srednicy, uzywanych, jak zaznaczo¬ no, w parowozach i lokomobilach, dla ruchu przerywanego.Wedlug wynalazku umieszczone sa dwa elementy, zlozone z trzech wezownic kaz¬ dy, w trzech plomieniówkach. Wzajemne•;v- ich polozenie moze byc wlasciwie dowolne, i zostaje wybrane z uwzglednieniem najko- "^rA,rz^t^jsza^/'in^tp^ania, lub najlepsze¬ go ¦Wyzyskania ciepla* Z trzech tworzacych element wezownic ulozone sa dwie wspól¬ nie w jednej plomieniówce, trzecia wezow- nica natomiast ulozona jest wspólnie zjed¬ na z wezownic innego elementu w innej plomieniówce. Trzecie zas wezownice ulo¬ zone sa w plomieniówkach, lezacych w stre¬ fie najgoretszych gazów ogrzewajacych.Przytem jest obojetmem czy wysokosc tem¬ peratury w tej strefie osiagnieto przez ciag naturalny czy sztuczny, jak np. przez szcze¬ gólna budowe, lub szczególny uklad rury dmuchajacej. Z pewnych przyczyn moze byc korzystnem zamiast ostatnich wezow¬ nic zlaczyc pierwsze lub drugie wezownice, nalezace do dwóch róznych elementów, w jednej plomieniówcfe.Na fig. 1 rysunku podano kociol paro¬ wy z 9-ma plomieniówkami. W plomietiiów- kach a, b, c umieszczone sa dwa elementy przegrzewajace d, e. Pierwsze dwie we- zownice elementu d znajduja sie w plomie¬ niówce o, zas pierwsze dwie wezow¬ nice elementu d — w plomieniówce c.Obie trzecie wezownice elementów d i & znajduja sie w plomieniówce b. Para plynie w kierunku strzalki poprzez ele¬ menty przegrzewacza. Z rysunku wynika, ze z 6 elementów mozna bez przeszkód 4 wyjac, gdyz nie sa zakryte. Tylko 2 ele¬ menty zakryte sa innemi i dlatego mozna je wyjac dopiero po usunieciu innych.Na fig. 2 podano kociol parowy z dwoma kolisto ulozonemi rzedami plomieniówek, W plomieniówkach zewnetrznych umie¬ szczono zawsze pierwsze dwie wezownice, w wewnetrznych natomiast zawsze wezow¬ nice trzecie, gdyz wewnetrzne plomieniów- ki leza w najgoretszej strefie gazów.Na fig. 3 przedstawiono gotowy prze- grzewacz w widoku ziprzodu, na fi(g. 4 — w przekroju pionowym. Z rysunków tych widoeznem jest oprowadzenie rur przegrze- wacza oraz przylaczenie ich do komór pa¬ rowych kotla.Przez niniejszy wynalazek osiagnieto nastepujace korzysci: wielka powierzdhnie ogrzewalna przegrzewacza, wobec tego wy¬ soki stopien przegrzewania, przy niskim spadku napiecia, dodatnie podzielenie we¬ zownic, z uwzglednieniem wykorzystania ciepla oraz z uwzglednieniem montowania szczególnie w kotlach malych. PL