PL444981A1 - Sposób określania typu rozkładu kierunkowego poziomej radialnej prędkości drgań gruntu przy urabianiu skał poprzez odpalenie ładunków materiałów wybuchowych - Google Patents

Abstract

Sposób określania typu rozkładu kierunkowego poziomej radialnej prędkości drgań gruntu przy urabianiu skał poprzez odpalenie ładunków materiałów wybuchowych [MW] umieszczonych w rozmieszczonych w linii otworach strzałowych i odpalanych kolejno z opóźnieniem 25 milisekund w stosunku do poprzedniego ładunku, znajdujący zastosowanie w górnictwie odkrywkowym w celu określenia bezpieczeństwa sejsmicznego obiektów znajdujących się w pobliżu urabianego złoża, charakteryzuje się tym, że określa się wartość wskaźnika rozkładu kierunkowego Wrk dla bloku skalnego na kierunku X będącym kierunkiem prostopadłym do linii otworów strzałowych, którą stanowi stosunek iloczynu dwukrotności sumy długości L i wysokości H bloku skalnego urabianego dwoma pierwszymi otworami, które są źródłem drgań do długości λx powstałej podczas urabiania takiego bloku skalnego MW poziomej radialnej fali podłużnej na kierunku X, Wrk=2(L+H)/λx, kolejno na podstawie otrzymanej wartości Wrk dokonuje się określenia typu rozkładu kierunkowego poziomej radialnej prędkości drgań w oparciu o następujące zależności: gdy Wrk<1,75 to rozkład poziomej radialnej prędkości drgań jest kołowy, gdy Wrk=1,75-6,0 to rozkład poziomej radialnej prędkości drgań jest przejściowy od rozkładu kołowego do rozkładu kierunkowego elipsoidalnego, a gdy Wrk>6,0 to rozkład kierunkowy poziomej radialnej prędkości drgań jest elipsoidalny; przy czym długość λx powstałej podczas urabiania bloku skalnego materiałem wybuchowym MW poziomej radialnej podłużnej fali na kierunku X stanowi stosunek prędkości Cox fali podłużnej na kierunku X w złożu do częstotliwości drgań fx fali podłużnej; λx=Cox/fx; gdzie wartość częstotliwości drgań fx oblicza się z zależności, którą stanowi iloczyn stosunku prędkości Vt detonacji MW do wartości 2π oraz pierwiastka kwadratowego ze stosunku iloczynu gęstości objętościowej ρmw MW i prędkości Cox fali podłużnej na kierunku X w złożu do iloczynu gęstości objętościowej ρs skały, prędkości drgań Vx cząsteczek bloczka na kierunku X oraz dwukrotności objętości Vb urabianego bloczka skalnego; fx=[(Vt/(2π)]٭[ρs٭Vx٭Vb*2)]˄(1/2); gdzie; Vb-objętość urabianego bloczka skalnego stanowi iloczyn wartości zabioru z, odległości między otworami strzałowymi a oraz wysokości bloczka H; Vb=a*z*H; prędkość drgań Vx cząsteczek bloczka na kierunku X stanowi iloczyn odkształcenia krytycznego bloczka skalnego ɛx oraz prędkości Cox fali podłużnej na kierunku X w złożu; Vx=ɛx٭Cox.