Opublikowano dnia 17 maja 1961 *, i mmm ¦a POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY •£/ *#<*» ___*% Nr 44475 W. 3 L, 9/01 Kopalnia Wegla Kamiennego „Julian"*) EW^l 15/00 Piekary Slaskie, Polska Sposób urabiania grubych pokladów weglowych o duzym kacie nachylenia Patent trwa od dnia 22 lutego 1960 r.Zloza weglowe wystepujace na róznych gle¬ bokosciach, posiadaja róznie uksztaltowane po¬ klady. Zdarza sie czesto, ze grubosc pokladu weglowego dochodzi nawet do 12 m, a jego nachylenie przekracza 30°.Dotychczas poklady o grubosci do 6 m ura¬ biano z powodzeniem jedna warstwa na cala grubosc zloza, przy grubosci jednak powyzej 6 m i kacie nachylenia powyzej 30° eksploa¬ tacja oraz obudowa zloza byla trudna, skom¬ plikowana i bardzo pracochlonna. Poklad taki, urabiano dotychczas, postepujac od dolu kil¬ koma warstwami równolegle do ulawicenia, foib warstwami poziomymi o wysokosci war¬ stwy 3—4 m. W obu przypadkach eksploatacje takich zlóz prowadzono zwykle jednym ze zna- *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wspól¬ twórcami wynalazku sa mgr inz. Józef Hylin- ski, mgr inz. Zygmunt Paciej, doc. mgr inz.Jerzy Rabsztyh, mgr inz. Wlodzimierz Micha¬ lowski i mgr niz. Alojzy Frysztacki. nych systemów urabiania, np. scianowym, fi- larowo-ubierkowym, filarowo-zabierkowym lub N komorowym.Dodatkowa trudnoscia przy urabianiu po¬ kladów o grubosci ponad 6 m i duzym nachy¬ leniu jest czesty brak ulawicenia pokladu.W takich przypadkach do eksploatacji zloza nie mozna bylo zastosowac znanych systemów urabiania, gdyz powodowaloby to zawaly we¬ gla ze stropu, praca bylaby malo wydajna i nie ekonomiczna. Ponadto, zaden ze znanych sposobów odbudowy nie zapewnialby zatrud¬ nionej zalodze wymaganych warunków bezpie¬ czenstwa.Przedmiotem wynalazku Jest sposób urabia-* nia grubych pokladów, zwlaszcza o grubosci ponad 6 m, ulawiconych lub nieulawiconych i kacie nachylenia przekraczajacym 30°. Spo* sób wedlug wynalazku polega na wydrazeniu wzdluz rozciaglosci pokladu dwóch poziomych chodników — dolnego odstawczego po spagu i górnego wentylacyjnego pod stropem, póto*rzttnyclrod siebie w odleglosci 30—50 m, dwóch laczacych te chodniki przecinek — górnej pod stropem, zabezpieczonej obudowa kotwiowa i opinka druciana, i dolnej — po spagu z obu¬ dowa drewniana, pokrywajacych sie ze soba w rzsieie poziomym oraz wiencowym zastrzale lawy wegla, znajdujacej sie pomiedzy prze¬ cinkami, do przecinki dolnej, z której urobio¬ ny wegiel po pochylni zsuwa sie na przenos¬ nik pancerny w chodniku odstawczym.Zasadnicza zaleta sposobu urabiania wegla wedlug wynalazku jest jego prostota, znaczne obnizenie kosztów eksploatacji i calkowite bez¬ pieczne wybranie co najmniej 66% zasobów weglowych danej partii pokladu, bez wzgledu na to, czy mozna to osiagnac przez to, ze po¬ klad jest lub nie jest ulawicony. Zgodnie z wynalazkiem powyzsze zalety osiaga sie dla¬ tego/ze: a) roboty strzelnicze wykonuje sie z miejsca bezpiecznie zabudowanego, tj. przecinki dolnej, inne zas roboty przodkowe na za- v„ Jbierce, -np^ obutfowa wysokich wyrobisk, * . a poza tym ladowanie urobku sa wyelimi¬ nowane, b) wiercenie i kotwienie stropu górnik moze wykonac stojac na urobionym weglu,- pozo¬ stawionym do czasu wykonczenia poszerze¬ nia górnej przecinki, dzieki czemu wyko7 nanie tych czynnosci jest ulatwione i bez¬ pieczne, c) przy odbudowie grubych pokladów zasto¬ sowano obudowe kotwiowa, eliminujac dro¬ ga obudowe drewniana, stosowana z ko¬ niecznosci w dotychczasowych systemach eksploatacyjnych, opartych / na wielowar¬ stwowym urabianu grubych i pochylych po-. kladów, d) urabiany wegiel nie posiada zbednych za¬ nieczyszczen, gdyz nie styka sie z piaskiem podsadzkowym, jak to ma miejsce przy wszystkich znanych systemach odbudowy wielowarstwowej.Wynalazek jest szczególowiej opisany nizej wedlug rysunku, na którym fig. 1 przedstawia pYzekrój poziomy pokladu weglowego przez przecinke górna z widokiem od dolu na strop, fig. 2 •.— przekrój pionowy pokladu weglowe¬ go wzdluz linii A—A, zaznaczonej na fig. 1, fig. 3— szczegól B, zaznaczony na fig. 2 po przebiciu lawy weglowej, znajdujacej sie po¬ miedzy przecinkami górna i dolna, fig. 4 — przekrój pionowy pokladu wzdluz linii C—C, zaznaczonej na fig. 2, a fig. 5 — przekrój wzdluz linii D—D, znaznaezonej na fig. 3.W pokladzie weglowym drazy sie dwa chod¬ niki jeden dolny odstawczy 1 po spagu 2, a drugi górny wentylacyjny 3 pod stropem 4.Z chodnika odstawczego 1 przebija sie pod strop szybik 5 pod katem okolo 45°, z którego przy stropie po wzniosie drazy sie przecinke górna 6 o wymiarach: wysokosc okolo 2 m, szerokosc okolo 3 m. Strop przecinki opina sie siatka druciana 7 (fig. 3) i zszywa sie ko¬ twami 8, rozmieszczonymi co 1 m po cztery kotwy. Nastepnie przecinke ta poszerza sie do okolo 6 m i kotwi sie pozostala odkryta po¬ wierzchnie stropu. Jednoczesnie pod stropem pokladu na kotwach 8 zamocowuje sie drew¬ niane rynny 9 (fig. 2) z okienkami, zabezpie¬ czonymi plótnem, do odplywu wody podsadz¬ kowej. Urobiony wegiel, uzyskany z poszerze¬ nia przecinki, pozostawia sie w przecince, a zasuwa, wykonana w tamie 10, upuszcza sie jedynie nadmiar objetosciowy. Po rozszerzeniu przecinki górnej otwiera sie zasuwe, i urobiony wegiel w calosci zsuwa sie rynnami 12 (fig. 2) przez szybik 5 na przenosnik pancerny 12 umie¬ szczony w chodniku odstawczym 7.W dolnej czesci pokladu po spagu 2 drazy sie druga przecinke 13 z obudowa drewniana lub stalowa o wysokosci 2 m i szerokosci 3 m.Obydwie przecinki w czesci górnej polaczone sa szybikiem 14, przez który odprowadza sie zuzyte powietrze do chodnika wentylacyjnego 3 i którym moze przechodzic zaloga.Po wykonaniu przecinki 6 i 13 nastepuje urabianie weglowej lawy 15, znajdujacej sie pomiedzy tymi przecinkami. Z przecinki dol¬ nej 14, zabezpieczonej obudowa drewniana, pozostawiajac od dolu okolo 4 m lawy 15 na filar ochronny 16, wierci sie otwory strzelni¬ cze 17 i wiencowa metoda strzelania urabia sie wegiel z lawy 15 i ociosów bocznych. Uro¬ biony wegiel samoczynnie zsuwa sie rynnami 18, zabudowanymi w dolnej przecince na prze¬ nosnik pancerny 12 w chodniku odstawczym.W miare postepu urabiania, zatrudniona zale¬ ga stopniowo wycofuje sie coraz blizej chod¬ nika wentylacyjnego 3, , przebywajac stale w bezpiecznie zabudowanym miejscu. Po wy¬ braniu weglowej lawy 11 az do górnego szy¬ biku 14 wzmacnia sie odpowiednio tamy 10, przeksztalcajac je w tamy podsadzkowe. W po¬ wstale wyrobisko wtlacza sie rurociagami z chodnika wentylacyjnego 3 material pod- . sadzkowy 19, a nastepnie urabia sie pozostaly - 2 -filar ochronny 16. W ten sposób zostaje calko¬ wicie zakonczone urabianie danej zabierki.Dalsza eksploatacja pokladu nastepuje w wy¬ zej opisany sposób przez wykonanie nowych przecinek pomiedzy chodnikami 1 i 14 w od¬ stepach okolo 9 m od osi przecinek z pozo¬ stawieniem filarów ochronnych 20 (fig. 4) o szerokosci okolo 3 m. PL PL