PL4359B1 - Laczenie zerdzin wiertniczych. - Google Patents

Description

KI. 5 a 4. 5a Tl-1 OZ W Malopolsce i na innych obszarach naftowych do swidrów udarowych uzywaja zerdzin w postaci okraglych drazków me¬ talowych, skrecanych ze soba w szereg. Do wytworzenia gwintu kazda zerdzina posia¬ da z obu konców zgrubienia, przyczem dol¬ ny koniec, w postaci mufki, wyposaza sie w gwint wewnetrzny, górny zas koniec w od¬ powiedni gwint zewnetrzny. Zazwyczaj gwinty te posiadaja ksztalt stozkowy.Proponowano równiez wyrabianie calej zerdziny z jednego kawalka tworzywa i zgrubiale konce na gwinty poszczególnych kawalków zastapic peczeniem i skuwa- niem.W obu wypadkach trzeba bylo poslugi¬ wac sie w charakterze tworzywa zelazem lub stopem o wysokiej spawalnosci. Oko¬ licznosc ta stanowi zasadnicza i w skutkach swych dotkliwa wade wyrobu zerdzin. Wy¬ soka spawalnosc, lub kowalnosc zwiazana jest, jak wykazuje doswiadczenie, z mala pewnoscia pracy. W praktyce trwalosc po¬ laczenia, zwlaszcza wykonywanego spawa¬ niem, nie przekracza zazwyczaj dwu mie¬ siecy; trzymiesieczny czas pracy nalezy za¬ liczyc do wyjatków. Atoli kazde zlamanie zerdzin wywoluje dotkliwa przerwe w pra¬ cy, narazajaca na znaczna strate czasu i po¬ wazne koszty.Wynalazek niniejszy ma na celu usunac wspomniane niedogodnosci, a jednoczesnie znacznie obnizyc koszty wyrobu zerdzin; stosuje sie w charakterze materjalu tylko tworzywo wysoko wartosciowe.Nowe zerdziny uwidacznia tytulem przykladu zalaczony rysunek, na którym fig. 1 jest czescia dolna pojedynczej zerdzi¬ ny, fig. 2—zlaczem, wtreszcie fig. 3—czescia górna zerdziny.Stosownie do wynalazku, koncom zer¬ dzin nadany jest ksztalt taki, aby mozna by-lo bezposrednio zaopatrzyc je w stozkowy gwint zewnetrzny.Wedlug fig- 1 koniec dolny a zerdziny wyposaza sie w. stozkowy gwint 6, górny zas koniec zerdziny a1 (fig. 3) w gwint stoz¬ kowy c. Obie zerdziny lacza sie nasada d (fig. 2) wyposazona z obu stron w stozkowe |gwinty ^ewpefy-zne b i c.* Ws^yst^'gwinty s^ jednakowe, prawe albo* lewe, zaleznie od kierunku obrotu u- darowego warsztatu wiertniczego, pracuja¬ cego zazwyczaj z pewnein przestawianiem katowem.Zewnatrz nasada jest graniasta, najko¬ rzystniej szescioboczna, do latwi^szego ob¬ racania (skrecania) podczas zestawiania zerdzin w szereg. Nasada d9 laczaca konce zerdzin, moze skladac sie z jednej czesci, jak to uwidoczniono na fig. 2, lub tez z dwu lub wiecej czesci polaczonych w sposób wla¬ sciwy. Odksztalcanie konców poszczegól¬ nych zerdzin jest zupelnie zbyteczne, cho¬ ciaz moze byc pozyteczne, daje sie zas uzy¬ skac przez slabe napeczenie tworzywa, aby czesci nagwintowane nie zostaly oslabione w przekroju poprzecznym. Zerdziny wyra¬ bia sie zapomoca walcowania. Wpoblizu cze¬ sci nagwintowanej zerdziny winny miec ksztalt cztero luib szescioboczny do zaklada¬ nia na nie klucza, Wskazany ksztalt pryz¬ matyczny owych czesci nie jest jednak ko¬ nieczny, gdy do skrecania i rozkrecania zer¬ dzin posluguja sie kleszczami uzywanemi do skrecania rur.Nowa zerdzina usuwa potrzebe spawania lub koniecznosc poslugiwania sie tworzy¬ wem o wysokich zaletach (odksztalcalno- sci), zapewnia tedy wieksza swobode w wy* borze i moznosc stosowania tworzywa o do¬ wolnej wytrzymalosci, przytem jest rzecza obojetna, czy tworzywa uzyte do wyrobu ma dostateczna wytrzymalosc, czy tez nabywa ja dopiero po obróbce, stosujac cementowa¬ nie, nitrowanie, hartowanie lub wogófe u- szl&chetnianie. Przyrost wytrzymalosci i trwalosci zerdziny zabezpiecza od przerw w pracy, gdyz ciezar martwy ulega zmniej¬ szeniu wskutek mniejszego przekroju po¬ przecznego zerdzin. Wreszcie powstaje moz^ nosc dokonywania glebszych wiercen w po¬ równaniu z glebokoscia osiagana przy po¬ mocy zerdzin stosowanych dotychczas, wo¬ bec mniejszej pewnosci pracy tychze.Nie nalezy sie obawiac, aby nasada pod¬ czas pracy mogla sie obluzowac (rozkrecac), poniewaz obrót stosowany przy swidrach u- darowych, zachodzacy, rozuimie sie, w kie¬ runku gwintu, a to po kazdem podniesieniu zerdziny, powoduje wkrecania sie gwintu zewnetrznego poszczególnych pretów w gwint wewnetrzny nasady, co stale zapew¬ nia sztywne polaczenie.Dzialanie to ulatwia przelot d1 nasady.Podczas skrecania poszczególnych zerdzin z poczatku nagwintowana czesc górna c (fig. 3) wkreca sie w czesc dolna c1 nasady (fig. 2). W praktyce obie czesci nagwintowane zewnatrz wkrecaja sie w nasade, zblizajac sie ku sobie, lecz nigdy nie stykaja sie ze soba.Rzecz prosta, ze korzyslnem jest, gdy gwint zewnetrzny zerdzin jest dluzszy od odpowiadajacego mu gwintu wewnetrznego nasady, mianowicie, aby nawet po najgleb- ssem wkreceniu w nasade, gwint wewnetrz¬ ny tej ostatniej byl stale wypelniony przez gwint zewnetrzny zerdzin. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie patentowe. Laczenie zerdzin wiertniczych, znamien¬ ne tem, ze dla unikniecia spawania i znacz¬ nego odksztalcania poszczególnych zerdzin konce tychze zaoipatruije sie w gwint stoz¬ kowy i kazde dwie zerdziny lacza nasade, wyposazona po obu stronach w gwint stozko* wy wewnetrzny. Antonius Schuller. zastepca: M. Skrzypkowski, rzecznik patentowy.t)o opisu patentowego Nr 435$. T^ig z 7^. 3. iss*""*! o \ fi f 6 d C- 1 uL. ~H £' Vrd' I—*4Jft» e la' bruk L. Boguslawskiego, WarszaWa. PL