Wynalazek dotyczy udoskonalen w ukladach telefonów i odnosi sie przede- wszystkiem do systemów, korzystajacych z laczników automatycznych.Wynalazek przewiduje przedewszyst- kiem odpowiednie uszeregowania wezwan rozmaitych kategorji w taki sposób, aby mogly byc odpowiednio przyjmowane. Na¬ stepnie chodzi o to, by wezwania stosow¬ nie do potrzeby kierowane byly do telefo¬ nisty lub do automatycznego lacznika sto¬ sownie do kategorji abonenta.Stosownie do powyzszych zalozen na¬ lezy posiadac lacznik wrazliwy na prady sygnalizujace wlasciwe linji lub grupie li- nji, dla których lacznik jest przeznaczony.Lacznik taki pozwoli przekazac wezwania bliskie i dalekie telefoniscie, wzglednie lacznikom automatycznym.W postaci przykladu przedstawiony jest ponizej opis instalacji, w której we¬ zwania z róznych punktów sieci, a wiec np, z róznych miast, zalatwiane sa w rozmai¬ ty sposób* Litery A, B i C na fig, 1 oznaczaja trzy stacje telegraficzne, umieszczone w roz¬ maitych miastach. Miasta A i B polozone sa na nieznacznej odleglosci. Litery moga oznaczac stacje znajdujace sie w poszcze¬ gólnych dzielnicach tego samego miasta, W kazdym razie A, B i C leza tak blisko siebie, ze wezwanie odbywac sie moze tak jak zwykle miejscowe wezwanie telefo¬ niczne. Miejscowosc A jest wiecej odda¬ lona i, o ile wezwania A—B nie wymaga¬ ja warunków dodatkowych, o tyle wezwa¬ nie A—C wymaga wzmocnionych pradów.Rozmowy miedzymiejskie, zarówno jak imiejscmtft* tabónfenci uskuteczniaja auto¬ matycznie. Telefonista jest potrzebny je¬ dynie dla tych rozmów, które tfry&a£kjit wzmocnionego pradu. Wzmdctó&nie to od¬ bywa sie w glównych irysach w sposób nastepujacy: Na stacji A istnieja stetekló- ry, ustawione, jak zwykle u kazdego % zl- ^bonentów „sieci, uruchomiane na poczatku -rHcazditó ^eflcWej i miedzymiastowej * "roatnowy? v* v W ten sposóib detektor S |rz^l$fc2 jest do sieci miejscowe] i do sieci prowa¬ dzacej do stacji B. Jedna z takich linij przedstawia rysunek, liftjA. ta fcrdtffedM do selektora S1 stacji S, *no§5facelgo naLZ*A selektora iiwedzyfnlastowego dla odróznie¬ nia go od selektora miejscowego S2, po¬ dobnego kó setóktora S stacji A. Selekto¬ ry S1 i S2 polaczone sa z sfódfti tów&jscóWA i siecia miedzymiastowa, $ttcwrafrdzipoa *lo stacji B. Abonenci obu stacyj moga sie przeto laczyc z siecia prowstdzaca do sta¬ cji C. Poniewaz wezwania B—C nie wy¬ magaja wzmocnionych pradów, odbywaja sie przeto automatycznie. W tym celu kazda linja posiada na stacji C odgalezie¬ nie zakonczone lacznikiem automatycznym. ©la. wtetown A—*C pbtrzebnfe '\est nato¬ miast flzsnocniekae {pradu, co zmusza do kiencrwania '-wezwan *d© ^telefonisty, który •posredniczy w ^polaczeniu abonentów. W tym celu sluzy druga odnoga kazdaj linfi, prowadzaca ^do ssteMowiska telefonisty.•Rystflfók Wskttattje, $e lroja B—C kon¬ czy ^ 'ha stabj iC -lacznlktóm X, który ftitfzfe fatóyfc tttife z kontaktem J albo z Ti^&Sfa, pfdfcfcdssaca db 'lacznika S3. ^ d&iytti wyf&dlrii chodzi przede- ^^54tMfefai •* *to, aby itacye W 4«fcfe ' milonitttydzlie wsadzenia, 4ctóre t^^SJzkd^ft^y ^^W&fltfa, ^pochodzace ze st&iti A-i^ stacji 5,4 Wirowalyby pier¬ wsze ^%fch fo tóleftmtety, vdrt^ie zas do laSEfflfcóW^airtoitiaty<5ztóyrfh, za 'których *po- s¥&aiilctv^^fti udfomet&i ohiby urzec2y- fy\rfi!Aic*|rt5fre^ eSporóbroz¬ wiazania tego zadania, stanowiacy istote niniejszego wynalazku, opisujemy, w po- Wólaifiu sie na fig. 2 rysunku, ponizej.Liczby 36 i 5l oznaczaja przewody jed¬ nej z linij laczacych 5 i C. Linja prowadzi na stacji B do cewki indukcyjnej fi1, la¬ czacej linje z przewodami 8 i 9. Przewody te koncza sie szeregiem kontaktów, umie¬ szczonych na poszczególnych selektorach S2 (fig. 1) oraz kontaktami, polaczonemi £ sektorami S1 (fig. i).Pierwsza grupa sklada sie z kontaktów 2, 3, 4, polaczonych z selektorem miejsco¬ wym, druga zas sklada sie z kontaktów 5, 6 i 7, polaczonych z selektorem miedzy¬ miastowym. Niezaleznie od liczby kontak¬ tów linjowych pomiedzy selektorami miej¬ scowym, a miedzymiastowym pfzelaczni- *k*em liczka feontaktów abonenta pozostaje foez zmiany.Kontakt 3 komunikuje sie przytern tyl¬ ko •« pozostalemi lokalnemi selektorami, kontakt 6 zas tylko z selektorami miedzy- miastowemi.Stacja C posiada cewke indukcyjna i?2, laczaca przewody 30 i 31 z przewodami 32 i 33. Kazdy z tych przewodów moze byc polaczony albb z odnogami 44 i 45, prowa- dzacemi do kontaktu J, albo z odnogami 42 i 43, -prowadzacemi ^do selektora *S3 (fig. 1) w zaleznosci od pobudzenia prze¬ kazników polaryzowanych 46 i 47.Najlepiej dzialanie i czynnosci od¬ dzielnych przekazników wytlomaczyc sie dfedza, jezeli przódstawic sobie szereg po- lAcfefcn ma wspólnym przewodzie telefo¬ nicznym. Zakladamy, ze abonent stacji B urzeczywistnil przy pomocy selektora S2 i kontaktów 2, 3 d 4 polaczenie z abonentem stacji C. Po uskutecznieniu tego polacze¬ nia i po wlaczeniu 'kontaktów 2, 3 i 4 na¬ stapi eiektryzacja przekaznika linj owego 13 abonenta. Przekaznik przyciagac be¬ dzie kotwice t5 i zamknie prad elektryzu¬ jacy przekaznik powolnego dzialania 14.Przekaznik ten ^ayd^jpfe pi&ytem i ^a-mknie prowadzacy do selektora S2 wylacz¬ nik znanego typu, uziemiony przy G1 i po¬ laczony za posrednictwem kotwicy 16 i kontaktu roboczego, uzwojenia przekazni¬ ka 20 i przewodu 10 z kontaktem 3. Stad prad idzie poprzez klucz lacznika przed przekaznik, utrzymujacy lacznik w pozy¬ cji czynnej i wreszcie do uziemionego bie¬ guna baterji. Prad krazacy w obwodzie pomocniczym elektryzuje przekaznik 20, który wskutek tego wytwarza prad do¬ datkowy w sieci prowadzacej do C. Prad ten obiega droge nastepujaca: ziemia G2, baterja B1, kontakt roboczy kotwicy 22, kotwica 18 i jej kontakt roboczy, kontakt roboczy kotwicy 17 i sama kotwica, prze¬ wód 19, prawe uzwojenie cewki indukcyj¬ nej R1 polaczone równolegle, przewody 30 i 31 polaczone równolegle, lewe uzwojenie cewki R2 polaczone równolegle, przewód 51 i uzwojenie polaryzowanych przekaz¬ ników 46 i 47 polaczone w szereg, ziemia G3. Prad ten krazy w takim kierunku, ze przekaznik 47 dziala na swoja kotwice, podczas gdy przekaznik 46 pozostaje nie¬ czynnym. Czynny przekaznik 47 uzupel¬ nia prad obiegajacy przekaznik 36, który zkolei zamyka obwód pradu, pobudzaja¬ cego przekaznik do dzialania powolnego 37. Pobudzony do dzialania przekaznik 37 wylacza przewody 32 i 33 z obwodu od¬ nogi 44 i 45 za posrednictwem kotwicy 40 i 41 i laczy je z przewodami 42 i 43 pro- wadzacemi do selektora S3 (fig. 1). Prze¬ kaznik 36 zamknal tymczasem polaczony ze swoja kotwica 39 i zwykle otwarty wy¬ lacznik, prowadzacy do przewodu 42. W ten sposób przekazniki 36 i 37 wytwarza¬ ja zamkniety obwód pradu, obejmujacy prawe uzwojenie cewki R2 i dochodzacy do przekaznika linj owego selektora.Prady dodatkowe uruchomiajace kon¬ takty selektora i laczniki posrednie na sta¬ cji C przekazuja sie linja wzmacniajaca w sposób nastepujacy, W chwili, gdy abonent stacji B uruchomia swój sygnal wzywaja¬ cy do rozmowy, powstaje szereg przerw pradu w obwodzie linjowym, powodujac odpowiednia ilosc odciazen elektrycznych na linj owych przekaznikach 13. Kazde od¬ ciazenie przekaznika 13 wytwarza przerwe w obwodzie pradu dodatkowego, plynace¬ go ku C, wywolujac odciazenie przekazni¬ ka polaryzujacego 47, powtórzone tylez ra¬ zy, W ten sposób przekaznik 47 regulu¬ je prad przekaznika 36. Przekaznik 36 zostaje przeto tylez razy odciazony i wy¬ twarza szereg przerw w obwodzie pradu plynacego po przewodach 42 i 43 do lacz¬ nika selektora. Dalsze dzialanie abonenta B sygnalizujace rozmowe polega na uru¬ chomieniu lacznika dodatkowego lub lacz¬ ników na stacji S, co sprawia polaczenie w sposób normalny, powszechnie znany.Po omówieniu operacyj, polaczonych z prowadzeniem rozmowy, pomiedzy sta¬ cjami B i C, nalezy objasnic, jak postepu¬ je abonent stacji A przy wywolaniu abo¬ nenta, Przypuszczamy, ze chodzi o polacze¬ nie ze stacja C. Abonent osiagnal przy pomocy selektorów S i S1 polaczenie prze¬ wodu z lin ja, zawierajaca kontakty 5, 6 i 7. Przez zamkniecie obwodu pradu, na¬ stepuje elektryzacja przekaznika 13 i prze¬ kaznika 14, który zamyka obwód selektora S1 w taki sam sposób, jak to mialo miejsce poprzednio z selektorem S2, zamiast prze¬ kaznik 20 pracuje obecnie przekaznik 21.Po elektryzacji przekaznika 21 laczy ba- terje B2 z obwodem pradu dodatkowego plynacego po przewodach równolegle do stacji C, gdzie obejmuje przekazniki pola¬ ryzowane 46 i 47. Baterje B1 i B2 posia¬ daja bieguny, przystosowane do wlacza¬ nia ich do obwodów pradu dodatkowego.Innemi slowy, przeciwlegle bieguny baterji sa uziemione. Wynika stad, ze o ile w wy¬ padku poprzednim dzialal przekaznik 47 polaczony z baterja B1, o tyle obecnie przekaznik 47 pozostaje nieczynny i dzia¬ lac bedzie przekaznik 46. Przekaznik 46 — 3 —laczy sie kotwica 48 z sygnalem wzroko¬ wym V, który latwo pomiescic na przewo¬ dach 44 i 45 odgalezienia i na prawem u- zwojeniu cewki R2. Zauwazywszy sygnal, telefonista umiesci wtyczke odpowiednie¬ go przewodu sznurowego (nie wskazane¬ go) w kontakcie G1 i postapi dalej w zwykly znany sposób, odpowiadajac na wezwanie i wykonywujac zadane polaczenie.Wyjasnienia powyzsze wyswietlaja istote wynalazku* Polega ona na zastoso¬ waniu obwodu pradu dodatkowego, lacza¬ cego obie stacje, który z jednej strony do¬ stepny jest dla miejscowych i pozarniej- scowych abonentów, z drugiej zas posiada urzadzenie, sprawiajace, ze wezwania pew¬ nej grupy abonentów automatycznie prze¬ kazywane sa telefoniscie, podczas gdy in¬ na grupa abonentów poslugiwac sie moze lacznikami automatycznemi. PL