Cel niniejszego wynalazku stanowi spo¬ sób laczenia rur, przeznaczonych do rozpro¬ wadzania plynów bedacych pod cisnieniem, przyczem przy zastosowaniu tego polacze¬ nia otrzymujemy zupelna szczelnosc nawet wzgledem gazów, a samo urzadzenie pola¬ czen jest proste, niekosztowne i nie wyma¬ ga stosowania materjalów uszczelniajacych.Skladanie i rozbieranie polaczen jest bardzo latwe.Wedlug wynalazku koniec jednej z la¬ czonych rur posiada wglebienie obraczko¬ we, wypukle od srodka, koniec zas drugiej rury ma zakonczenie stozkowe o scian¬ kach cienkich, które zachodza do wnetrza zaokraglonej powierzchni pierwszego prze¬ wodu. Cienkosc scianki stozkowego konca rury daje mu moznosc, pod wplywem ci¬ snienia osiowego, ugiac sie naksztalt spre¬ zyny obraczkowej.Wskutek róznicy w profilaich czesci sty¬ kajacych sie, powstaje miedzy niemi prze¬ strzen pusta, przez co pod wplywem bardzo silnych cisnien wewnetrznych przestrzen ta pozwala cienkim stozkowym koncom rury wypelniac role uszczelnien skórza¬ nych.Potrzebne do przylegania sciatnek kon¬ ców rur, cisnienie osiowe mozna otrzymac w jakikolwiek znany sposób; przez zesru- bowanie jednego konca z drugim, przez za¬ stosowanie nagwintowanego nasrubka, kol¬ nierza z trzpieniami lub innego urzadzenia.Zalaczony rysunek przedstawia rózne sposoby wykonania wynalazku w przekroju podluznym.Na poszczególnych figurach rysunku litera a oznacza powierzchnie zaokraglona rury A, przeznaczonej do zlaczenia, a litera b — powierzchnie stozkowa konca dru¬ giej rury B. Litera C oznacza przestrzen pu¬ sta pomiedzy powierzchniami koncowemi laczonych rur. Zakonczenie czesci stozko- , watej najlepiej zaokraglic tak, jak to wska¬ zuje litera 6M, f Fig. 1 do 4 pokazuja polaczenie zapo- rnoca zasrubowania koncai rury A na koncu B. Zakonczenie A moze posiadac zgrubie¬ nie i tworzyc nad koncem B wystep (fig. 1), lub tez dba konce A i B moga byc polaczo¬ ne gladko bez wystepów (fig. 2, 3, 4). Pola¬ czenie mozna uskutecznic zapomoca na¬ gwintowanej mufy e, która posiada z dwóbh kolfficów wewnetrzne w dwóch prze¬ ciwnych kierunkach naciecia srubowe.W tymze samym celu mozna zastosowac kryzy /, g (fig. 6), stanowiace czesc nieroz- dzielna rur, zesrubowane sworzniami /z. Fig. 7 wyobraza trzy polaczone ze soba czesci 5, A, B1; czesc A jest mufa lacznikowa i po¬ siada zaokraglony wewnetrzny wystep, a konce rur B, B1 posiadaja zakonczenie stozkowe 6. Laczenie dokonywa sie przez nasrubowanie mufy A na konce rur B.Fig. 8 uwidocznia trzy polaczone czesci A, B, A1, z których srodkowa jest krótka wstawka pierscieniowa w ksztalcie stozka podwójnego i jest zacisnieta miedzy dwie¬ ma powierzchniami zaokraglonemi a kon¬ ców rur A, A1, zapomoca mufy laczniko¬ wej e, wyposazonej w gwinty o kierunkach odwrotnych.Fig. 9 przedstawia odmiane, w której konce rur A, A1 posiadaja kryzy /, g i sa zlaczone ponad pierscieniem dwustozkowa- tym B sworzniami.Powierzchnia koncowa b, zamiast miec forme scisle stozkowa moze byc lekko za¬ okraglona. Niezbednym warunkiem dobre¬ go polaczenia jest to, azeby konce laczo¬ nych rur byly cienkie i byly wykonane z materjalu dostatecznie sprezystego, aby mogly dzialac jak sprezyny obraczkowe.Dla, osiagniecia szczelnosci polaczenia, stozek 6 oraz zaokraglenie wystepu a win¬ ny byc starannie odpolerowane. Do wyko¬ nania tych czesci nalezy uzywac narzedzia odpowiedniego ksztaltu i polerowac je den¬ kiem plótnem szmerglowem. Przy skladaniu polaczenia laczniki, stozek i czesci zaokra¬ glone nalezy dostatecznie smarowac jakim¬ kolwiek czystym smarem, by uniknac u- szkodzenia powierzchni przylegania.Sruby powinny obracac sie swobodnie w otworach. W ich polozeniach dopuszcza sie nawet pewna nieprawidlowosc, gdyz na tern nie cierpi szczelnosc polaczenia.Przestrzen c moze pozostawac nawet bez szkody w zetknieciu z zewnetrzna prze¬ strzenia.Poniewaz wkrecanie odbywa sie swo¬ bodnie bez wysilku, wiec moment zetknie¬ cia sie stozka z czescia zaokraglona z la¬ twoscia sie wyczuwal. Od tej chwili wystar¬ cza dokrecenie jednej z tych czesci o Vs lub % kroku srubowego, a szczelnosc otrzymu¬ je sie lepsza, anizeli przy dokrecaniu! sil¬ nem. W tych warunkach mozna dokonac kil¬ kakrotnego rozbierania polaczenia, bez nad¬ wyrezenia szczelnosci nawet przy dzialaniu znacznych cisnien wewnetrznych.Doswiadczenia z rurami niespawanemi o srednicy 150 mm i grubosci scianek 5 mm dowiodly, ze po trzykrotnem ich rozlacze¬ niu i polaczeniu, przy cisnieniu 50 kg otrzy¬ mywano zlaczenie jaknajzupelniej szczelne.Podobny sposób laczenia posiada naste¬ pujace zalety. 1. Prostote. 2. Koszt urzadzenia jest mniejszy od kosztu innych urzadzen, zwlaszcza w wy¬ konaniu wedlug fig. 1—5 lub 8—9. 3. Poniewaz stozkowate zakonczenie spelnia role sprezyny i uklada sie odpo¬ wiednio do wypuklosci,wiec niedokladna o- kraglosc wykonania cienkich stozkowych konców rury nie szkodzi laczeniu.4. Ukladanie w rowach ulatwia okolicz¬ nosc, ze jeden robotnik z latwoscia moze wykonac polaczenie, posilkujac sie dzwignia o dlugosci okolo 0,50 m, przy rurach o sred¬ nicy 150 mm. 5. Polaczenie, wedlug fig. 3, zapewnia absolutna szczelnosc przy zastosowaniu cze¬ sci tylko metalowych kosztem minimalnym, co ma szczególna donioslosc przy drenowa¬ niu. 6. Poniewaz polaczenie wykazuje zupel¬ na szczelnosc nawet dla gazów, daje przeto zupelna pewnosc szczelnosci wzgledem plynów. Skoro mamy do czynienia z gazami lub plynami dzialajacemi szkodliwie na ma- terjal, z jakiego sa wyrobione rury, mozna stosowac wstawke pierscieniowa z odpo¬ wiedniego materjalu odpornego na ten gaz lub plyn. PL PL