PL403141A1 - Sposób oczyszczania biogazu do parametrów gazu przesyłowego oraz instalacja do oczyszczania biogazu - Google Patents

Abstract

Sposób oczyszczania biogazu charakteryzuje się tym, że usuwanie dwutlenku węgla odbywa się poprzez schłodzenie biogazu ciekłym azotem, doprowadzając do rozdziału faz w ten sposób, że nieuzdatniony biogaz kierowany jest rurociągiem (1) na sprężarkę (2) w celu podniesienia ciśnienia do wartości wyższej niż 1,5 MPa, a następnie przepływa przez wstępny wymiennik ciepła (3), gdzie nieoczyszczony zostaje wstępnie schłodzony biogazem wyjściowym z instalacji, a następnie, po wstępnym schłodzeniu, nieoczyszczony biogaz kierowany jest na kolumnę wstępnego oczyszczania (7), gdzie następuje oddzielenie wody oraz usunięcie siarkowodoru, po czym tak przygotowany biogaz kierowany jest do wymiennika ciepła (9), gdzie przy użyciu ciekłego azotu zostaje schłodzony do temperatury w zakresie od -62 do -72°C, a następnie z wymiennika ciepła (9) biogaz kierowany jest do separatora (13), gdzie następuje rozdzielenie dwutlenku węgla wraz z pozostałymi zanieczyszczeniami od metanu.

Description

Sposób oczyszczania biogazu do parametrów gazu przesyłowego oraz instalacja do oczyszczania biogazu.

Przedmiotem wynalazku jest sposób oczyszczania biogazu do parametrów gazu przesyłowego oraz instalacja do oczyszczania biogazu, zwłaszcza otrzymywanego w biogazowniach oraz na wysypiskach śmieci.

Biogaz jest mieszaniną składającą się głównie z metanu i dwutlenku węgla, produkowaną przez mikroorganizmy z rozkładu substancji organicznych w warunkach beztlenowych. Powstały biogaz składa się w 50-75% z metanu i 25-45% z dwutlenku węgla, a także z małych ilości siarkowodoru, azotu, tlenu i wodoru. Skład biogazu zależy od procesu technologicznego i zastosowanych substratów. Procentowy udział metanu w biogazie stanowi o wartości opałowej tego paliwa. Im większy jego udział, tym większa wartość kaloryczna biogazu (przyjmuje się, że biogaz o zawartości 65% metanu ma zazwyczaj wartość kaloryczną 23 MJ/m3.

Ze względu na obecność zanieczyszczeń bezpośrednie wykorzystanie wytworzonego w procesie fermentacji biogazu jest właściwie niemożliwe. Biogaz jest zazwyczaj wykorzystywany do wytwarzania energii cieplnej w kotłach lub do produkcji energii elektrycznej i cieplnej w skojarzeniu. Oczyszczanie biogazu w takich instalacjach sprowadza się do usuwania siarkowodoru i pary wodnej, odpowiedzialnych za korozję i obniżenie żywotności urządzeń energetycznych. Natomiast, aby wytworzony biogaz można było wtłoczyć do sieci gazowej lub wykorzystać do napędu pojazdów należy usunąć z niego dwutlenek węgla, a także siarkowodór, siloksany, a następnie go osuszyć.

Stosując odpowiednie technologie oczyszczania biogazu, można uzyskać tzw. biometan o zawartości metanu powyżej 95%. Biometan może być bezpiecznie wtłaczany do sieci oraz wykorzystywany do produkcji energii, nawet w ogniwach paliwowych czy mikroturbinach, które wymagają gazu pozbawionego zanieczyszczeń. Ze względu jednak na to, że uzyskanie biometanu jest procesem kosztownym, stosowane technologie oczyszczania biogazu powinny być odpowiednio dobrane do planowanego sposobu jego wykorzystania.

Dotychczas znane technologie oczyszczania gazu z biogazowni i wysypisk śmieci dzielą się na dwie grupy: metody wykorzystujące membrany oraz metody oparte o reakcje chemiczne.

Metody membranowe oparte są na stosowaniu separatora membranowego rozdzielającego mieszaninę gazu na półp rzep u szcza In ej membranie, którą tworzą kapilary porowate z naniesioną na ich powierzchnię litą warstewkę, wykonaną z odpowiedniego materiału kompozytowego. Wykorzystana jest selektywna przepuszczalność tego materiału dla różnych gazów. Przykładowo przepuszczalność dla dwutlenku węgla jest ok. siedemnaście razy większa niż przepuszczalność dla metanu.

Metody oparte o reakcje chemiczne wykorzystują powinowactwo fizyczne i chemiczne różnych związków chemicznych do zanieczyszczeń gazowych. Wśród tych metod stosowane są m.in.: o metody wykorzystujące reakcję chemiczną z ługiem sodowym, o metody wykorzystujące adsorpcję na węglu aktywnym i sitach molekularnych, o metody wykorzystujące absorpcję przez związki aminowe.

Metoda adsorpcji polega na fizycznym przyciąganiu i wiązaniu pomiędzy cząstkami gazu na powierzchni lub w mikroporach ciała stałego. Procesy adsorpcji podobnie jak i absorpcji dzieli się na fizyczne i chemiczne. Jako adsorbenty wykorzystuje się materiały charakteryzujące się dużą powierzchnią właściwą. Do adsorpcji dwutlenku węgla stosuje się m. innymi węgiel aktywny, koks aktywny, węglowe i zeolitowe sita molekularne, korund oraz żel glinowy i krzemionkowy. Procesy adsorpcji wykorzystywane są w przypadku oczyszczania mniejszych ilości gazów.

Proces adsorpcji przebiega efektywnej gdy jest niska temperatura oraz wysokie ciśnienie biogazu. Składa się on dwóch cyklów: adsorpcji i odzyskiwania dwutlenku węgla (regeneracja adsorbentu). Gaz doprowadzany jest do warstwy stałej, gdzie zatrzymywany jest dwutlenek węgla, a pozostałe gazy są przepuszczane. Po zaadsorbowaniu na warstwie, gaz kierowany jest na inną czystą warstwę adsorbującą, a wypełniony adsorbent jest odzyskiwany poprzez usunięcie z niego dwutlenku węgla.

Stosowane są trzy rodzaje adsorpcji do oddzielania dwutlenku węgla i związane z tym sposoby regeneracji adsorbentu: o zmiennociśnieniowa PSA - Pressure Swing Adsorption - adsorbent jest regenerowany przez zmniejszenie ciśnienia o zmiennotemperaturowa TSA - Temperature Swing Adsorption - adsorbent jest regenerowany przez podnoszenie jego temperatury, o zmiennoelektryczna ESA - Electric Swing Adsorption - regeneracja adsorbentu następuje poprzez przepuszczanie niskonapięciowego prądu elektrycznego.

Absorpcja chemiczna polega na przepuszczeniu spalin przez kolumnę absorpcyjne, gdzie dochodzi do kontaktu z cieczą, która absorbuje dwutlenek węgla. Proces ten stosuje się jeśli wymagany jest duży stopień czystości dwutlenku węgla w produkcie. Gazy przepływające przez absorber powinny być schłodzone i wstępnie oczyszczone ze związków siarki, gdyż wchodzą one w reakcje z rozpuszczalnikiem tworząc trwałe termiczne sole i nie ulegając rozkładowi w procesie regeneracji, co powoduje wzrost kosztów związanych z koniecznością uzupełniania rozpuszczalnika. Zazwyczaj jako rozpuszczalnik stosowane są aminy - monoetyloamina MEA, dietyloamina DEA, jak również wodny roztwór amoniaku lub kwaśnego węglanu potasu. Rozpuszczalnik bogaty w dwutlenek węgła przepuszczany jest przez desorber, gdzie następuje proces uwalniania dwutlenku węgla, który następnie jest sprężany i oczyszczany. Proces regeneracji wymaga dostarczenia ciepła do układu. Zużycie energii w procesach absorpcji chemicznej dwutlenku węgla w zależności od zastosowanej metody zawiera się w zakresie od 0,3 do 0,8 kWh/kg dwutlenku węgla (przy niskim ciśnieniu - 0,34 kWh/kg dwutlenku węgla, a dla absorpcji przy wysokim ciśnieniu - 0,11 kWh/kg dwutlenku węgla). W procesie absorpcji fizycznej dwutlenek węgla może być absorbowany przez rozpuszczalnik zgodnie z prawem Henry'ego i regenerowany poprzez redukcję ciśnienia i wzrost temperatury (jednoczesną zmianę obu parametrów lub jednego z nich). Efektywność procesu rośnie wraz ze wzrostem całkowitego ciśnienia gazu i stężenia separowanych związków. Proces ten powinien przebiegać przy niskich temperaturach, zapewniających odpowiednią rozpuszczalność wydzielanych składników gazów. Zapotrzebowanie na energię w procesie absorpcji zależne jest od rozpuszczalności separowanych składników i temperatury procesu. Proces separacji dwutlenku węgla wzrasta wraz ze spadkiem temperatury, dlatego wymagane jest doprowadzenie dodatkowej energii do ochłodzenia gazów. Zapotrzebowanie na energię do procesu absorpcji fizycznej zależne jest od rozpuszczalności absorbowanego składnika i dla dwutlenku węgla zawiera się w granicach od 0,03 do 0,11 kWh/kg dwutlenku węgla.

Do uzdatniania biogazu znane i stosowane są również instalacje kriogeniczne, gdzie proces oczyszczania biogazu oparty jest na wykorzystaniu zjawiska Jouela - Thompsona i polega na sprężaniu biogazu do wysokiego ciśnienia, a następnie jego rozprężaniu, przez co uzyskuje się niską temperaturę biogazu. Rozdzielanie dwutlenku węgla przebiega dwuetapowo, najpierw około 40 % w postaci ciekłej, a dopiero w kolejnym etapie resztę gazu, ale juz w postaci ciała stałego. Wadą tego typu instalacji jest to, że aby sprężyć biogaz do wysokiego ciśnienia np. 50 MPa potrzeba odpowiednich sprężarek, co generuje bardzo wysokie koszty całego procesu.

Istotą rozwiązania według wynalazku jest sposób oczyszczania biogazu polegający na usunięciu gazowych zanieczyszczeń z gazu celem otrzymania gazu o wysokiej koncentracji metanu zgodnie z odpowiednimi normami (około 97%), a także instalacja do tego oczyszczania biogazu.

Sposób oczyszczania biogazu według wynalazku, w którym z nieczyszczonego biogazu usuwa się dwutlenek węgla, charakteryzuje się tym, że usuwanie dwutlenku węgla odbywa się poprzez schłodzenie ciekłym azotem biogazu doprowadzając go do rozdziału faz w ten sposób, że nieuzdatniony biogaz kierowany jest rurociągiem na sprężarkę w celu podniesienia ciśnienia do wartości wyższej niż 1,5 MPa, a następnie przepływa przez wstępny wymiennik ciepła dla wstępnego schłodzenia celem łatwiejszego oddzielenia wody, przy czym schładzanie biogazu odbywa się biogazem wyjściowym z instalacji, a następnie, po wstępnym schłodzeniu, biogaz kierowany jest na kolumnę wstępnego oczyszczania w celu oddzielenia wody oraz usunięcia siarkowodoru, po czym tak przygotowany biogaz kierowany jest do wymiennika ciepła, gdzie przy użyciu ciekłego azotu zostaje schłodzony do temperatury w zakresie od -62 do -72°C, a następnie po opuszczeniu wymiennika ciepła biogaz kierowany jest do separatora, w celu rozdzielenia dwutlenku węgla wraz z pozostałymi zanieczyszczeniami od metanu.

Korzystnie jest, gdy podczas etapu wstępnego schładzania następuje pomiar parametrów ciśnienia i temperatury przepływającego biogazu celem dokładnego dostosowania żądanych parametrów biogazu w tej części procesu.

Korzystnie jest, gdy przebieg procesu schładzania ciekłym azotem jest na bieżąco monitorowany przez układ pomiarowy.

Korzystnie jest, gdy wstępne schładzanie nieoczyszczonego biogazu doprowadzanego do wymiennika ciepła odbywa się za pomocą przepływającego przez ten wymiennik oczyszczonego biogazu schłodzonego do temperatury od -50 do -60°C .

Instalacja oczyszczania biogazu według wynalazku charakteryzuje się tym, że składa się ze sprężarki gazu połączonej z jednej strony z rurociągiem doprowadzającym nieoczyszczony biogaz do instalacji, a z drugiej strony połączonej ze wstępnym wymiennikiem ciepła, przy czym wstępny wymiennik ciepła połączony jest w jednej linii przepływowej z rurociągiem schłodzonego biogazu oczyszczonego, zaś w drugiej linii przepływowej biogazu nieoczyszczonego, poprzez rurociąg, z dolną częścią kolumny wstępnego osuszania, zaś kolumna wstępnego osuszania w swej górnej części połączona poprzez rurociąg z wymiennikiem ciepła gaz-ciekły azot, który z jednej strony połączony jest z kolumną wstępnego osuszania, zaś z drugiej strony z separatorem, przy czym do wymiennik ciepła gaz-ciekły azot połączony jest również z pompą ciekłego azotu oraz zbiornikiem na ciekły azot (dewar).

Korzystnie jest, gdy pomiędzy wejściem a wyjściem wymiennika ciepła na linii przepływowej biogazu nieoczyszczonego usytuowany jest układ pomiarowy, zaś pomiędzy wejściem a wyjściem wymiennika ciepła gaz - ciekły azot sytuowany jest układ pomiarowy.

Korzystnie jest, gdy końcowa cześć instalacji składa się z układu wtrysku LPG (propan butan), sprężarki oraz analizatora składu gazu.

Przedmiot wynalazku jest przedstawiony w przykładzie wykonania na rysunku ilustrującym schemat instalacji oczyszczania biogazu.

Sposób oczyszczania biogazu składa się z trzech faz: fazy przygotowania biogazu do oczyszczania z dwutlenku węgla, fazy właściwej oczyszczania biogazu z dwutlenku węgla oraz fazy dostosowania oczyszczonego biogazu do wymogów użytkownika. W fazie przygotowania biogazu do oczyszczania z dwutlenku węgla nieuzdatniony biogaz kierowany jest rurociągiem 1 na sprężarkę 2 w celu podniesienia ciśnienia do wartości wyższej niż 1,5 MPa. Następnie kierowany jest na wstępny wymiennik ciepła 3 dla wstępnego schłodzenia celem łatwiejszego oddzielenia wody. Schładzanie biogazu odbywa się oczyszczonym biogazem przepływającym rurociągiem 4 wychodzącym z instalacji oczyszczającej.

Kolejnym krokiem jest pomiar parametrów ciśnienia i temperatury przepływającego biogazu w układzie pomiarowym 5, celem dokładnego dostosowania żądanych parametrów biogazu w tej części procesu. Pomiar odbywa się za pomocą nie wyszczególnionego na rysunku elektronicznego przetwornika ciśnienia i temperatury, którego czujniki są umieszczone bezpośrednio w rurociągu. Wyniki pomiarów są wskazywane na ciekłokrystalicznym wyświetlaczu.

Po wstępnym schłodzeniu biogaz kierowany jest rurociągiem 6 na kolumnę wstępnego oczyszczania 7, w celu oddzielenia wody oraz usunięcia siarkowodoru. Usuwanie zanieczyszczeń biogazowych odbywa się w standardowej kolumnie oczyszczania (stosowanej powszechnie w gazownictwie np. na kopalniach biogazu ziemnego) z wsadem tabletkowym - metoda chemiczna. Skład chemiczny tabletek zapewnia usunięcie z biogazu wody, siarki całkowitej oraz siarkowodoru. Po przebiegu tego procesu w biogazie pozostaje głównie metan (około 50-60%) oraz dwutlenek węgla (około 40-50%).

Tak przygotowany biogaz poddawany jest fazie właściwej oczyszczania biogazu z dwutlenku węgla, która przebiega w ten sposób, iż biogaz kierowany jest rurociągiem 8 do wymiennika ciepła gaz - ciekły azot 9, gdzie przy użyciu ciekłego azotu biogaz zostaje schłodzony do temperatury w zakresie od -62 do -72°C. W wyniku schłodzenia biogazu następuje wykroplenie się fazy ciekłej z biogazu, zawierającej dwutlenek węgla wraz z pozostałymi zanieczyszczeniami.

Przebieg procesu schładzania jest na bieżąco monitorowany przez układ pomiarowy 10, którego zadaniem jest rejestracja parametrów temperatury, ciśnienia oraz składu biogazu. Pomiar temperatury oraz ciśnienia odbywa się za pomocą nie wyszczególnionego na rysunku przetwornika, którego czujniki są umieszczone w rurociągu, natomiast pomiar stężenia metanu odbywa się za pomocą miernika stężenia metanu z sygnalizacją przekroczenia minimalnego stężenia metanu.

Ciekły azot znajduje się w obiegu, składającym się z pompy 11 i zbiornika na ciekły azot (dewara) 12. Pompa ciekłego azotu jest w całości wykonana ze stali nierdzewnej lub innego materiału odpornego na działanie niskich temperatur (temp. -200°C). Wydajność pompy wynosi około 10 l/min tłoczenia ciekłego azotu, dzięki czemu można zastosować wymiennik o mniejszych rozmiarach, a także obniżyć jego koszt produkcji.

Zbiornik na ciekły azot (dewar) 12 jest standardowym kriogenicznym pojemnikiem na ciekły azot, stosowanym w medycynie do przechowywania zamrożonych próbek.

Po opuszczeniu wymiennika ciepła biogaz kierowany jest do separatora 13, gdzie następuje rozdzielenie faz gazowej oraz ciekłej. Dwutlenek węgla wraz z pozostałymi zanieczyszczeniami w ilości śladowej zostaje oddzielony od metanu za pomocą nie pokazanych na rysunku sit, filtrów lub innych narzędzi do rozdziału faz, zabudowanych wewnątrz separatora 13. Konstrukcja filtrów uniemożliwia przepływ fazy ciekłej, dzięki czemu następuje rozdział faz. W dolnej części separatora 13 kumuluje się postać ciekła (skroplony dwutlenek węgla), natomiast faza gazowa (metan) przepływa do dalszej części procesu.

Po oddzieleniu dwutlenku węgla schłodzony biogaz kierowany jest na wstępny wymiennik ciepła 3, gdzie następuje wymiana ciepła: wchodzący do instalacji nieoczyszczony jeszcze biogaz zostaje wstępnie schłodzony oczyszczonym biogazem wylotowym, którego temperatura wynosi od - 50°C do -60°C, a tym samym oczyszczony biogaz wylotowego zostaje ogrzany za pomocą nieoczyszczonego biogazu wlotowego o temperaturze powyżej 10°C.

Po opuszczeniu przez biogaz wymiennika ciepła 3 następuje faza dostosowania oczyszczonego biogazu do wymogów użytkownika, w której to fazie biogaz kierowany jest do układu wtrysku LPG (propan butan) 14, gdzie oczyszczony biogaz może być wzbogacony o gaz propan-butan w ilości do 2%. Układ wtrysku LPG 14 składa się ze zbiornika LPG 15, pompy wtryskowej 16 oraz wtryskiwacza 17.

Po opuszczeniu układu wtrysku LPG biogaz jest sprężany sprężarką 18 do ciśnienia wymaganego przez użytkownika (odbiorcę) gazu w zależności od dalszego procesu użycia biogazu. Parametry biogazu wychodzącego do użytkownika kontrolowane są poprzez analizator składu gazu 19. W podobny sposób, poprzez schłodzenie biogazu ciekłym azotem, doprowadzając do rozdziału faz, można oddzielić od metanu również pozostałe związki zawarte w nieoczyszczonym biogazie, jak siarkowodór czy wodę.

Przedmiot wynalazku może znaleźć zastosowanie: o w biogazowniach, w celu dostosowania parametrów biogazu do parametrów gazu sieciowego lub zwiększenia kaloryczności gazu, o w instalacjach pozyskujących gaz na wysypiskach śmieci, w celu dostosowania gazu do parametrów gazu sieciowego lub zwiększenia kaloryczności gazu, o na kopalniach gazu ziemnego, w celu dostosowania gazu do parametrów gazu sieciowego lub zwiększenia kaloryczności gazu, o w instalacjach chemicznych, w których zachodzi konieczności rozdzielenia metanu i dwutlenku węgla.

Proponowana instalacja uzdatniania biogazu do parametrów gazu przesyłowego umożliwia w sposób prosty i łatwy w realizacji przystosowanie gazu uzyskiwanego w biogazowniach i na wysypiskach śmieci do gazu przesyłowego, a tym samym powiększa potencjał gazu znajdującego się w sieciach dystrybucyjnych. Korzystnym skutkiem wynalazku jest przeprowadzenie procesu w taki sposób, że oprócz realizacji podstawowego zadania, jakim jest uzyskanie gazu o wysokiej zawartości metanu, otrzymany zostaje produkt uboczny, czyli dwutlenek węgla w formie wygodnej do jego dalszego wykorzystania - albo praktycznie bezpośrednio jako "suchy lód" albo do elektrochemicznej konwersji do związków energetycznych, jak np. kwas mrówkowy.

Proponowane rozwiązanie spełnia warunki rozwiązania ekologicznego, jak również prowadzi w perspektywie do zmniejszenia ilości importowanego do Polski gazu.

Sposób uzdatniania biogazu do parametrów gazu przesyłowego oraz instalacja do uzdatniania biogazu może w perspektywie wpłynąć na rozwój biogazowni rolniczych wprowadzających biogaz do sieci gazowej, poprawiając jednocześnie bilansowanie gazu sieciowego.

Rys.

Claims (7)

1. Zastrzeżenia patentowe

   1. Sposób oczyszczania biogazu, w którym z nieczyszczonego biogazu usuwa się dwutlenek węgla, znamienny tym, że usuwanie dwutlenku węgla odbywa się poprzez schłodzenie ciekłym azotem biogazu doprowadzając do rozdziału faz w ten sposób, że nieuzdatniony biogaz kierowany jest rurociągiem (1) na sprężarkę (2) w celu podniesienia ciśnienia do wartości wyższej niż 1,5 MPa, a następnie przepływa przez wstępny wymiennik ciepła (3), gdzie nieoczyszczony biogaz zostaje wstępnie schłodzony biogazem wyjściowym z instalacji, a następnie, po wstępnym schłodzeniu, nieoczyszczony biogaz kierowany jest na kolumnę wstępnego oczyszczania (7), gdzie następuje oddzielenie wody oraz usunięcie siarkowodoru, po czym tak przygotowany biogaz kierowany jest do wymiennika ciepła (9), gdzie przy użyciu ciekłego azotu zostaje schłodzony do temperatury w zakresie od -62 do -72°C, a następnie z wymiennika ciepła (9) biogaz kierowany jest do separatora (13), gdzie następuje rozdzielenie dwutlenku węgla wraz z pozostałymi zanieczyszczeniami od metanu.
2. 2. Sposób oczyszczania biogazu wg zastrz. 1 znamienny tym, że podczas etapu wstępnego schładzania następuje pomiar parametrów ciśnienia i temperatury przepływającego biogazu.
3. 3. Sposób oczyszczania biogazu wg zastrz. 1 znamienny tym, że przebieg procesu schładzania ciekłym azotem jest na bieżąco monitorowany przez układ pomiarowy (10).
4. 4. Sposób oczyszczania biogazu wg zastrz. 1 znamienny tym, że wstępne schładzanie nieoczyszczonego biogazu doprowadzanego do wymiennika ciepła (3) odbywa się za pomocą przepływającego przez ten wymiennik oczyszczonego biogazu o temperaturze od -50 - -60°C .
5. 5. Instalacja oczyszczania biogazu znamienna tym, że składa się ze sprężarki gazu (2) połączonej z jednej strony z rurociągiem (1), doprowadzającym nieoczyszczony biogaz do instalacji, a z drugiej strony połączonej ze wstępnym wymiennikiem ciepła (3), przy czym wstępny wymiennik ciepła (3) połączony jest w linii przepływowej schłodzonego biogazu oczyszczonego z rurociągiem (4), zaś w drugiej linii przepływowej biogazu nieoczyszczonego, poprzez rurociąg (6), z dolną częścią kolumny wstępnego osuszania (7), zaś kolumna wstępnego osuszania (7) w swej górnej części połączona poprzez rurociąg (8) z wymiennikiem ciepła gaz - ciekły azot (9), który z jednej strony połączony jest z kolumną wstępnego osuszania (7), zaś z drugiej strony z separatorem (13), przy czym wymiennik ciepła gaz - ciekły azot (9) połączony jest również z pompą ciekłego azotu (11) oraz zbiornikiem na ciekły azot (dewar) (12).
6. 6. Instalacja oczyszczania biogazu według zastrz. 5 znamienna tym, że pomiędzy wejściem a wyjściem wymiennika ciepła (3) na linii przepływowej biogazu nieoczyszczonego usytuowany jest układ pomiarowy (5), zaś pomiędzy wejściem a wyjściem wymiennika ciepła gaz-ciekły azot (9) usytuowany jest układ pomiarowy (10).
7. 7. Instalacja oczyszczania biogazu według zastrz. 5 znamienna tym, że końcowa część instalacji składa się z układu wtrysku LPG (propan butan) (14), sprężarki (18) oraz analizatora składu gazu (19).