Opublikowano dnia 10 grudnia 1956 r. o^T^ JOSh J/SV fp 4l POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 39254 KL 1 a, 13 Stripa Gruvaktiebolag *) Ludvika, Szwecja Sposób rozdzielania mieszaniny rozdrobnionej rudy surowej lub materialów podobnych, sk!adajqcej sie z czqstek o róznych ciezarach wlasciwych, oraz urzadzenie do wykonywania tego sposobu Patent trwa od dnlia 1 wrzesnia 1954 r.Wynalazek dotyczy sposobu rozdzielania czas¬ tek rudy od czastek skaly plonnej lub rozdzie¬ lania mieszaniny czastek materialów na sklad¬ niki o róznych ciezarach wlasciwych przez wsplywanie i osadzanie w masie sfluidyzowanej o stosunkowo drobnych czastkach i odpowied¬ nim ciezarze wlasciwym w wodzie lub innych ciezarach.Masa rozdzielajaca winna posiiadac mniej wiecej konsystencje piasku ruchomego a jej pozorny przecietny ciezar wlasciwy winien od¬ powiadac posredniemu ciezarowi wlasciwemu miedzy ciezarem wlasdiwym rudy i ciezarem wlasciwym skaly plonnej rozdzielanej miesza¬ niny.*) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca wynalazku jest Karl Jonas Valter Svensson.Rozdzielanie przeprowadza sie w pochylym lub poziomym korycie najlepiej o stosunkowo duze} szerokosci, przy czym koryto to jest wstrzasane w taki sposób, aby masa rozdziela¬ jaca i mieszanina rozdzielanych materialów do¬ prowadzane przy jednym koncu koryta, poru¬ szaly slie do drugiego jego konca. Przy wytwo¬ rzeniu odpowiednich warunków przeprowadza¬ nia materialów wzdluz koryta nastepuje roz¬ dzial mieszaniny materialów tak, ze czastki po¬ siadajace wiekszy ciezar wlascdwy niz pozorny przecietny ciezar wlasciwy masy rozdzielajacej osiadaja na dno koryta, natomiast czastki o mniejszym ciezarze wlasciwym niz pozorny przecietny ciezar wlasciwy masy rozdzielajacej wsplywaja na powierzchnie.Przy koncu wylotowym koryta nastepuje roz¬ dzial strumienia materialu na dwie lub kilka oddzielnych warstw, odprowadzanych osobno,.Podzial rozdzielanych materialów na dwie war- &E&WZ& uzyskac *p^w%i sposób, ze w ko- lj3M!^^a l^nj© ^s^osci ponad dnem umieszcza* s$ przegrbUe*' równolegla do dna o takiej samej szerokosci jak szerokosc koryta.Dzieki zastosowaniu przegrody i boków koryta wystajacych poza jego dno, warstwy materialu powyzej i ponize) tej przegrody beda odprowa¬ dzane w miejscach oddalonych od siebie w kie¬ runku podluznym.W razie potrzeby po.dzoalu strumienia mate¬ rialów na wiecej niz dwie warstwy, mozna oczy¬ wiscie zastosowac kilka takich przegród. Duza zaleta takiego urzadzenia jest to, ze znanymi mechanicznymi srodkami latwo jest spowodo¬ wac podnoszenie i opuszczanie przegród tak, aby mozna bylo przystosowac je do grubosci roznych warstw uzyskiwanych przy rozdziale materialów w strumieniu. Zamiast odprowadza¬ nia dolne} i górnej warstwy rozdzielonych ma¬ terialów w miejscach oddalonych od siebie w kie¬ runku podluznym koryta, w wielu przypadkach wskazane jest kierowanie ich jako strumieni równoleglych plynacych w korycie obok siebie.Mozna to uzyskac przez zastosowanie przedlu¬ zenia przegrody w kierunku przeplywu, jako plyty powodujacej kierowanie warstwy górnej na jeden bok koryta, a warstwy dolnej na dru- £i bok koryta. Przegroda z poczatku pozioma, przechodzi w tym przypadku stopniowo w po¬ zycje pionowa dzielaca koryto wzdluznie. Moz¬ na równiez dokonac tego podzialu za pomoca ukladu lopatek zasadniczo podobnych do uzy¬ wanych w sortowniku pneumatycznym Hoope- ra. W zasadzie przewaznie mozna stosowac te same sposoby, które sa uzywane w sortowni- kach do rozdzialu wzajemnego róznych warstw.Mase rozdzielajaca oddziela sie nastepnie od rozdzielonych materialów, np. przez plukanie mieszaniny na sicie o oczkach przez które prze¬ chodzi masa a rozdzielone materialy Jako grub¬ sze nie przechodzai. Nastepnie usuwa sie z masy rozdzielajacej nadmiar wody i kieruje sie ja ponownie do wejsciowego konca koryta. W za¬ sadzie jednak czesc masy rozdzielajacej winna byc przed odwodnieniem oczyszczona z drobnych zanieczyszczen wprowadzonjjch do niej podczas procesu rozdzielania i w celu utrzymania stale mozliwie iednialcowego Jej przecietnego cieza¬ ru wlasciwego.Aby rozdzial czastek ciezkich od lekkich mógl byc przeprowadzony w korycie jaknajszybciej, co Jest wskazane ze wzgledu na wydajnosc urza¬ dzenia, pozorna lepkosc masy winna byc jak¬ najmniejsza. Czynnikami majacymi duzy wplyw w tym kierunku sa ksztalt i wielkosc czastek tej masy, jej porowatosc, oraz intensywnosc i kierunek drgan koryta. Oczywiscie. czastki masy rozdzielajacej winny byc mozliwe kuliste.Jednak ten czynnfik ma w praktyce mniejsze znaczenie, niz mozna bylo by sie tego spodzie¬ wac, bo nawet jezeli te czastki posiadaja ksztalty nierówne w chwili przyrzadzania masy, to przewaznie wkrótce scieraja sie i uzyskuja ksztalt okragly. Zwiekszenie wielkosci czastek masy rozdzielajacej do pewnego stopnia zdaje sie czynic ja bardziej ruchliwa. Nalezy unikac stosowania masy o zbyt malych czastkach tak¬ ze z tego powodu, ze takie czastki osiadaja "zbyt wolno i przez to zostaja wymyte. Odpo-. wolednie wielkosci czastek masy rozdzielajacej znajduja sie w zakresie 0,05 — 5mm, ale z re¬ guly nie posiada sie czastek z calego tego za¬ kresu. Dolna granica wielkosci czastek sama sie ustala, gdyz czastka zbyt male zostaja wymyte podczas rozdzialu materialów, natomiast górna granica zalezy w pewnym stopniu od przebiegu procesu. Porowatosc masy niekoniecznie musi definitywnie wskazywac na wartosc jej pozornej lepkosci. Czynnikiem lepszym do okreslania te¬ go jest róznica miedzy faktyczna porowatoscia masy a najmniejsza porowatoscia, jaka ona mo¬ ze przyjac. Im "mniejsza jest ta róznica, tym wieksza, jest pozorna lepkosc. Najmniejsza poro¬ watosc, jaka masa moze posiadac, okreslona jest zasadniczo przez ksztalt czastek substancji masy i Jej sklad wedlug wielkosci tych czastek. Przyj¬ muje sie, ze masa o czastkach zaokraglonych wykazuje mniejsza porowatosc, niz 6 czastkach ostrokanciastych i nierównych, a czastki o róz¬ nych wielkosciach daja mniejsza porowatosc, niz czastki o jednakowej wielkosci. Wskutek- drgan, któYym poddaje &ie mase w korycie, wykazuje ona tendencje do zbijania sie w sku¬ piska, a nadmiar cieczy znajdujacej sie w masie dostarczonej do koryta zostaje z niej wydzielona. Jednak drgania równiez przyczynia¬ ja sie do utrzymywania zawiesmy w stanie latwo ruchliwym, czyn sfluid^zówanym pomimo tych okolicznosci. Zasadniczo jednak nalezy przedsiewziac srodki przeciwko zbijaniu sie lub rozluznianiu jej podczas krótkich przerw w pra¬ cy urzadzenia, w przeciwnym bowiem razie roz¬ dzielanie materialów moze postepowac zbyt wol¬ no. Mozna to np. uczynic przez spryskiwanie ciecza z góry pod duzym cisnieniem lub przezprzetlaczanie cieczy przez zawiesine w kierunku z dolu io góry wykonywane w sposób ciagly albo przerywany, lub wreszcie przez kombina¬ cje tych dwóch sposobów. Sposób drugi posia¬ da te zalete, ze pozwala na regulowanie w pew¬ nym stopniu pozornego przecietnego ciezaru wlasciwego masy. Fróby wykazaly, ze ciecz jest przetlaczana przez mase, a szybkosc przsp'ywu cieczy jest mala, wówczas masa utrzymuje mniej wiecej te sama porowatosc jak na poczatku, chociaz nadaje sde jej w ten sposób wieksza ruchliwosc.- _ ... __..„..Jezeli iszybkosc przeplywu masy wzrasta, wówczas otrzymuje sie mniej lub wiecej wyraz- nai granice, przy której masa staje sie bardzo ruchliwa. Mówi sie wtedy o uplynnieniu czyli sfiluidyzowaniu masy. Tak uplynniona masa jest trwala w granicach pewnego zakresu szybkosci.Jezeli podwyzszy sie szybkosc poza te granice, wówczas czastki substancji masy zaczynaja ply¬ nac z szybkoscia strumienia cieczy a masa za¬ mienia sie w zawlUesine. W granicach zakresu szybkosci, w jakich wystepuje tak uplynniana masa, jej porowatosc zwieksza sie mniej wiecej prostopadle do szybkosci przeplywu cieczy.W tym zakresie porowatosc masy moze ulegac zmianom w zakresie od mniej wliecej 0,4 do mniej wiecej 0,5 pod warunkiem, ze substancja masy sklada sie z czastek stosunkowo okrag7ych, to znaczy ze procentowa objetosc czastek stalych moze wynosic 50 — 60% objetosci masy. W prak¬ tyce, uplynriionai w sten sposób mase mozna otrzymac w korycie, posiadajacym dno dziur¬ kowane w calosci lub czesciowo. Ponizej czesci dziurkowanej kcryta zamocowana jest od góry otwarta skrzynia, do której doprowadza sie ciecz za pomoca weza gumowego, zaopatrzonego w zawór regulacyjny, i przewodu rurowego z wiekszego naczynia ustawionego na odpowied¬ nim poziomie ponad powierzchnia masy i w któ¬ rym utrzymuje sie staly poziom za pomoca zaworu plywakowego. W ten sposób mozna re¬ gulowac zaworem szybkosc przeplywu cieczy przez mase rozdzielajaca.Przy okresowym doprowadzaniu strumienlLa cieczy, co w niektórych przypadkach moze byc korzystne, mozna to uczynic w ten sam spo¬ sób, jak w sortowniku pulsacyjnym (Richard^ sa).Zgodnie z powyzszym sposób wedlug wyna¬ lazku polega na tym, ze surowa kopaline wraz z masa pomocnicza, skladajaca .sie z wody i ma¬ terialu rozdrobnionego, którego wieksza czesc posiada ziarna o wielkosci C.05 do 5 mm, do¬ prowadza sie w rposób ciagly z jednego Honca poziomego lub troche pochylego, poddawanego wstrzasom koryta tak, aby ladunek tm pf#fc- suwal sie wzdluz tego koryta na drugi Jego koniec, podczas gdy masa pomocnicza moze osiadac tworzac ruchliwe podloze zawierajace objetosciowo co najmniej 50% a najlepiej 60% skladników stalych, w którym czastki ciezsze opadaja na dno, a czastki lzejsze plywajai na powierzchni, przy czym przesuwajacy sie ma¬ terial zostaje rozdzielony po* wyjsciu z koryta na dwie lub wiecej warstw umieszczonych jedna nad druga, z których masa pomocnicza zostaje oddzielona i po uprzednim odwodnieniu a, w razie potrzeby, i oczyszczeniu zawrócona z powrotem do koryta. Zaleta sposobu wedlug wynjaftazku' w ^tostinku do isposobów obecnie stosowanych jest przede wszystkim to, ze wy¬ maga on prostszego urzadzenia, co bedzie opi¬ sane nizej na podstawie przykladów z praktyki.Ponadto rozdzial mieszaniny materialów moze byc dokonany przy stosunkowo wiekszych cie¬ zarach wlasciwych niz poprzednio, albo jezeli wskazane jest prowadzenie rozdzialu przy tych samych ciezarach wlasciwych jak dotychczas, to moze byc zastosowany do przyrzadzenia ma¬ sy rozdzielajacej surowiec lzejszy i tanszy.Przy ogólnie dotychczas stosowanym procesie rozdzialu przez wsplywanie i osadzanie przyj¬ muje sie, ze rozdzial nastepuje w zawiesinie stosunkowo rzadkiej. W praktyce trudno bylo utrzymywac w masie wyzszy procent czastek ciezkich, niz 40% objetosciowo. Jak widac z po¬ wyzszego mozna jednak utrzymywac w masie okolo 60% _objetosciowo czastek stalych. Sto¬ sowane do biezacej praktyki skladniki stale masy rozdzielajacej przewaznie skladaja sie z ze¬ lazokrzemu, z okolo 15% Si albo magnetytu lub ich mieszaniny. Powodem dlaczego wlasnie te ma¬ terialy sa pozadane, jest przede wszystkim to* ze dzieki swym wlasciwosciom magnetycznym moga byc one latwo odzyskiwane i oczyszczane.Poniewaz zagadnienie oczyszczania i odzyskiwa¬ nia czastek masy posiada zasadniczo to samo znaczenie wedlug wynalazku, Jak i przy sposo¬ bach dotychczasowych, te same wiec materialy sa równiez odpowiednie do przygotowywania omawianej masy rozdzielajacej; Przy obecnych sposobach z trudem mozna uzyskac mase o wiekszym pozornym przecigt* nym ciezarze wlasciwym, anizeli okolo 2,6 przy uzyciu samego magnetytu i okolo 3,4 przy uzy¬ ciu samego zteflazokrzemu. Przy sposobie w^ — 3 —dlug wynalazku masa moze posiadac pozorny przecietny ciezar wlasciwy az do okolo 3,4 przy uzyciu samego magnetytu i az do okolo 4,5 przy uzyciu zelazokrzemu. Taki stan rzeczy ma szcze¬ gólne znaczenie przy rozdzielaniu rud zelaznych, zawierajacych magnetyt, które wymagaja roz¬ dzielania przy uzyciu masy rozdzielajacej o cie¬ zarze Wlasciwym 3,0 — 3,4.Wedlug dotychczasowej praktyki jest sie skrepowanym w uzyciu masy z zelazokrzemu.Poniewaz ruda magnetytowa po przejsciu i w cza¬ sie oczyszczania zbiera sie w masie zelazokrze¬ mu, przeto nie jest mozliwe nadawanie jej po¬ zadanego ciezaru wlasciwego, jezeli nie stosu¬ je sie specjalnych sposobów do oczyszczania ze¬ lazokrzemu z magnetytu. Dotychczas zagadnie¬ nie to mozna bylo opanowac tylko wtedy, gdy zawartosc magnetytu w rozdzielanej rudzie by¬ la stosunkowo niska, a ruda byla twarda i nie sliska i to przy zastosowaniach urzadzenia do¬ datkowego do oczyszczania masy. W urzadzeniu takim zelazokrzem oddziela sie' od magnetytu na stolach wibracyjnych lub przez flotacje.Wedlug wynalazku zagadnienie to odpada, gdyz mozna uzywac sam czysty magnetyt.W wielu przypadkach starano sie przez zmia¬ ne dotychczasowych sposobów uzyc ciezszych skladników rudy do sporzadzania zawiesiny do wzbogacenia rudy sposobem wsplywania i osa^ dzania. Okazalo sie to jednak mozliwe tylko w wyjatkowych przypadkach, gdyz mineraly ru¬ dy rzadko sa dostatecznie ciezkie, aby pozwolic na wytworzenie z nich dostatecznie plynnej za¬ wiesiny o dostatecznie duzym pozornym cieza¬ rze wlasciwym tak, aby skala plonna mogla na niej plywac.Wedlug wynalazku usunieto te trudnosc i moz¬ na utrzymywac mase o znacznie wiekszym po¬ zornym ciezarze wlasciwym niz] dotychczas.Jaki jest przebieg faktyczny w takim przypadku bedzie blizej wyjasnione w odniesieniu dio przy¬ kladów zastosowania wynalazku oraz w odnie¬ sieniu do schematycznego rysunku.Na rysunku fig. 1 przedstawia przekrój pdo- nfcwy przykladowego rozwiazania koryta roz¬ dzielczego, wyposazonego w sito pluczkowe, fig. 2 '—'widok z góry tego koryta, fig. 3 i 4 przedstawiaja widoki z boku i z góry odmiany koryta rozdzielczego z sitem pluczkowym, fig. 5, 6 r 7 — odnosne przekroje wzdluz linii 5—5, fr^-5, i 7—7 na fig. 4, fig. 8 przedstawia widok z gó¬ ry urzadzenia do rozdzielania za pomoca masy przygotowanej z materialów magnetycznych, a fig. 9 — widok z góry odmiany urzadzenia do rozdzielania mieszaniny materialów, w których drobne czastki ciezkiego skladnika mieszaniny tworza mase rozdzielajaca.Pokazane na fig. 112 koryto rozdzielcze jest otwarte u góry. Posiada ono plaskie dno 1 i pio¬ nowe scianki boczne 2 przy lewym jego koncu.Material rozdzielany doprowadza sie do koryta z lewego jego konca, a odprowadza sie z prawe¬ go konca na sito pluczkowe 4. Prawy koniec koryta jeist zaopatrzony w przegrode 5 równo¬ legla do dna 1, przechodzaca w poprzek przez cala szerokosc koryta. Jest ona zamocowana mniej wiecej w polowie wysokosci koryta i wska¬ zane jest, aby byla nastawna w kierunku pio¬ nowym. Sito pluczkowe 4 jest podzielone na dwie czesci pionowa przegródka 6, zamocowana pcd zewnetrznym brzegiem przegrody 5 tak, aby warstwa rozdzielonych materialów przecho- , dzaca ponad ta przegroda wyplywala na prawa czesc 7 slita, podczas gdy dolna warstwa mate¬ rialów wyplywa na lewa czesc 8 sita. W tym ce¬ lu przednia czesc dna 1 koryta rozdzielczego jest wycieta do wytworzenia otworu, przez który material moze plynac; na lewa czesc 8 sita.Wskazane jest, aby dno 1 koryta rozdzielczego bylo dziurkowane, a otwarta od góry skrzynia 3 byla ustawiona, tuz pod ta czescia dziurkowana w celu dostarczenia masie cieczy w sposób opi¬ sany powyzej. ¦ -v .W odmianie urzadzenia wedlug fig. 3 i 4 za¬ stosowano lopatke kierownicza, za pomoca któ¬ rej te dwie warstwy materialu moga byc odpro¬ wadzone na obydwie strony w poprzek koryta rozdzielczego. Lopatke kierownicza stanowi plytka 9 uksztaltowana tak, aby jednoczesnie sluzyla jako przegroda oddzielajaca od siebie warstwe górna materialu od dolnej, krawedz 10 plytki, stykajaca sie z warstwa rozdzielanych materialów, przechodzi poziomo w poprzek przez ^ koryto rozdzielcze 1,2 na poziomie polowy % warstwy materialów. Krawedzie plytki sa wy¬ giete tak, aby tworzyly wygiecia 11 i 12 z któ¬ rych wygiecie. 11; jak to widac na fig. 5 skiero¬ wane, jest do dolu, a drugie wygiecie 12 do góry.Te dwa wygiecia (fig. 4 i 6) sa zbiezne w kie¬ runku wylotowi i schodza sie razem przy tym koncu tak, ze tworza przegródke pionowa (fig. 7). W ten sposób dwie warstwy materialu opusz¬ czaja koryto rozdzielcze w postaci dwóch sLru- mieni równoleglych, kazdy o szerokosci równej polowie koryta rozdzielczego, lecz b takiej samej wysokosci co koryto i moga byc w ten sposób — 4 —odprowadzone na sito pluczkowe 4, którego dwie czesci 7, » przedluzone ku co koryto rozdzielcze 1, 2. Tu sito pluczace moze przechodzic bezposrednio w koryto roz¬ dzielcze, aby ewentualnie utworzyc jego prze¬ dluzenie, zaopatrzone w scianke dzielaca 6.Na fig. 8 i 9 przedstawiono widok z góry urzadzenia, zaopatrzonego w zasobnik 13 na roz¬ dzielane materialy. Wskazane jest, aby miesza¬ nina rozdzielanych rraterialów posiadala naj¬ wieksze kawalki o wielkosci ponizej 60 mm.Z zasobnika 13 materia- doprowadza sie w spo¬ sób ciagly za pomoca podajnika 14 na sito plucz¬ kowe 15, na którym usuwa sie czastki mniejsze niz okolo 5 mm. Materialy o czastkach ponad 5 mm doprowadza sie do koryta rozdzielczego 16, do którego jest równiez dostarczana odwod¬ niona masa rozdzielajaca z klasyfikatorów 17 i 18.Wskazane jest, aby substancja tej masy byla dostarczana bezposrednio do przedniego konca koryta rozdzielczego, natomiast rozdzielane ma¬ terialy doprowadza sie w pewnej odleglosci od tego konca ku srodkowi koryta tak, aby masa rozdzielajaca zostala utworzona przed doprowa¬ dzeniem do niiej materialów rozdzielanych.W tym przypadku do wytworzenia masy roz¬ dzielajacej uzyto magnetytu lub zelazokrzemu o zawartosci iWo Si, których najwieksze czastki sa mniejsze, niz najmniejsze czastki materialów rozdzielanych. Urzadzenie przedstawione na fig. 3 — 7 posiada koryto rozdzielcze zaopatrzo¬ ne w lcpatke kierujaca do podzialu strumienia rozdzielanych materialów, przez co dolna czesc jest kierowana wraz z czastkami ciezszymi roz¬ dzielanych materialów na lewai strone koryta, natomiast górna czesc masy rozdzielajacej wraz z czastkami lzejszymi skierowana zostaje na prawa istrone koryta. Te dwa strumienie mate¬ rialu, przechodza z koryta rozcMelczego na sito pluczkowe 19 podzielone przegródka na dwie czesci. Sito pluczkowe 19 ma takie otworki, aby przez nie mogly przejsc czastki masy rozdziela¬ jacej, ale nie czastki materialów podlegajacych rozdzialom. W ten sposób substancja masy roz- czilelajacej zostaje wyplukana na sicie pluczko¬ wym, pó czym ciezka frakcje rozdzielanych ma¬ terialów odprowadza sie w miejscu 20 a lekka frakcje — w miejscu 21. jacej zostaje wyplukana na sicie pluczkowym, po czym ciezka frakcje rozdzielanych materialów odprowadza sie w miejscu 20 a lekka frakcje — w miejscu 21.Glówna czesc substancji masy rozdzielajacej rozcienczona woda pluczkowa przechodizi przez sito pluczkowe i przeplywa na dól do klasyfika¬ torów 11 i 1$. Czesc substancji masy rozdziela¬ jacej pochodzacej z boku sita pluczkowego, na którym znajduje sie frakcja lzejsza, przechodzi przez scrtownik magnetyczny 22, w którym Cfcas^- tki nie magnetyczne zo3tajaj usuniete. Dzieki poddaniu masy magnetycznemu wydzieleniu z niej czastek lekkich, zostaja usuniete z niej przade wszystkim niemagnetyczne lekkie czast¬ ki materialów rozdzielanych, co jest bardzo wskazanB, gdyz te wlasnie czastki powoduja zmniejszenie gestosci masy rozdzielajacej. Wska¬ zane jest, aby czastki niemagnetyczne z sorto- wnika byly przerobione razem z rozdzielanymi materialami, które przeszly przez sito pluczkowe 15. Material przelewowy z1 klasyfikatorów jest odprowadzony, jak pokazuja strzalki 23, 24 i uzyty bezposrednio albo po oddzieleniu mulu jako woda pluczkowa do sita pluczkowego.Oczywiscie wynalazek obejmuje równiez inne odmiany, nie przekraczajace jego zakresu. Na przyklad wie potrzeba przed rozdzialem oddzie¬ lac materialów o wielkosci czastek mniejszej niz okolo 5 mm. Cala masa przechodzaca przez prawostronna czesc sita pluczkowego 19, na któ¬ rym jest wyplukiwana frakcja lzejsza, winna byc w tym przypadku oczyszczona magnetycznie przed odprowadzeniem jej na dól do klasyfika¬ tora 18. Z drugiej zas strony przewaznie zby¬ teczne jest oczyszczanie masy przechodzacej przez lewostronna czesc sita pluczacego, gdzie plucze sie ciezka frakcje materialów, gdyz za¬ warte w niej zanieczyszczenia sa przewaznie tak ciezkie, ze masa rozdzielajaca nadal bedzie miala dostateczny ciezar wlasciwy. Jak podano powyzej, mozna równiez zastosowac inny spo¬ sób rozdzialu materialów na rózne warstwy np. za pomoca poziomych plytek rozdzielczych we¬ dlug fig. 1 i 2. Mechaniczny sortownik moze byc równiez zastapiony pompami 4 zageszczaczami.W urzadzeniu pokazanym na fig. 9, w którym dirobne czastki skladnika ciezkiego mieszaniny rozdzielanych materialów tworza substancje masy rozdzielajacej, materialy o pozadanej. , wielko&i czastek ponizej okolo 60 mm sa zasi^ lane z zasobnika 13 za pomoca podajnika 14 d© koryta rozdzielczego 16, do którego jest £ówT niez dostarczana odwodniona masa z klasyfika¬ torów 17 i 18. Poniewaz, jak to bedzie c]alej .wyr jasnione, masa z klasyfikatora 17 posjada znacz¬ nie wiekszy ciezar wlasciwy, niz masa dbstarr czana z klasyfikatora 18, przeto zasilanie koryta rozdzielczego odbywa sie w ten sposób, ie naj¬ pierw doprowadza sie mase z klasyfikatora l7la nastepnie w, pewnej odleglosci ku srodkowi koryta, gdzie nastapilo juz utworzenie sfluidy- zdwanej masy rozdzielajace}, doprowadza* sie materialy podlegajace rozdzialowi, a natych¬ miast doprowadza sie substancje z klasyfika¬ tora Id.Podczas rodizielania w korycie tylko ciezkie czastki moga przenikac na dól do ciezkiej frak¬ cji materialów, podczas gdy czastki lzejsze po¬ zostaja w górnej' lzejszej warstwie masy. Na granicy miedzy tymi dwiema warstwami zbiera sie pewna ilosc drobnych czastek ciezkich wraz z pewna iloscia grubszych czastek lzejszych.Górna lekka warstwa zostaje za pcmoca lopatki kierujacej skierowana na koncu koryta na pra¬ wa jego strone, zas dolna ciezka warstwa skie¬ rowana na lewa strone. Wyzej wspomniana warstwa graniczna przechodzi razem z warstwa górna. Kazda z tych dwóch frakcji przechodzi na jedna ze stron podzielonego na dwie czesci sita pluczkowego 19, na którym drobno ziarnis¬ ty material zostaje wyplukany i nastepnie, jak to pokazano na rysunku* przeplywa do klasy¬ fikatorów 17 i 18. Jezelli drobne ciezkie czastki, które trafily do warstwy górnej, chce sie zawró¬ cic na koryto rozdzielcze, a jednoczesnie unie¬ mozliwic w miare moznosci unoszenie przez nie czastek lekkich wskazane jest ustawienie sto¬ sunkowo gestego sita po prawej stronie sita pluczkowego, to jest tam gdzie wyplukiwane sa czastki lekkie. Odwrotnie z lewej strony sita pluczkowego nalezy wstawic sito o stosunkowo duzych oczkach w celu zapewnienia uzyskania dostatecznej ilosci ciezkiej masy rozdzielajacej, ©odpowiednimi sitami z lewej strony sa sita pluczace o oczkach okolo 4 mm, a z prawej stro¬ ny o oczkach okolo 2 mm. Material, który nie przechodzi przez sito pluczace stanowi gotowy produkt. W miejscu 20 odprowadza sie frakcje ciezka a w miejscu 21 — frakcje lekka za siitem pluczkowym.Poniewaz nowa masa jest dostarczana do roz¬ dzielanych materialów w sposób diagly przeto mala czesc ciezkiej masy, która przeszla do kla¬ syfikatora 17, mozna doprowadzic jako frakcje ciezka w miejscu 25. Materialy przelewajace sie z klasyfikatorów 17. i 18 doprowadza sie do osad¬ ników 26 i 27. Material wychodzacy przez prze¬ lew z tych osadników moze byc najlepiej uzyty ponownie jako woda pluczkowa w tym procesie.Material usuwany w dole z osadników w miejs¬ cach 28 i 29 po dalszym odwodnieniu moze byc przejety, o ile to jest potrzebne, jako produkt, gdyz material wychodzacy z osadnika 26 zawie¬ ra zasadniczo czastki ciezkie, a material wycho¬ dzacy z osadnika 27 zawiera zasadniczo czastki lekkie. Jezeli jednak to jest mczliwe winny byc one dodatkowo oczyszczone w inny sposób np. przez flotacje. PL