Opublikowano dnia 27 pazdziernika 1956 r.VAT£V ^ ^ Ft6j rt/fl POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 39234 KI *tf d, 12" Kazimierz Ostojski Poznan, Polska Sposób zamocowywonia koncówek pellowych i lqczenia lin stalowych Patent trwa od dnia 14 maja 1955 r.Przedmiotem wynalazku jest sposób zamoco- wywania koncówek petlowych lin stalowych oraz sposób laczenia odcinków lin stalowych ich koncami, wyrózniajacy sie tym, ze laczenie kon¬ cówek petlowych wzglednie konców odcinków lin stalowych wykonuje sie przez zalozenie na stykajace sie bezposrednio ze soba odcinki liny, mankietu poddawanego stloczeniu w miejscu la¬ czenia.Dotychczas laczenie lin wzglednie wykonanie petlic zaczepcwych wykonywano w ten sposób, ze koncówke liny wplatano w zwoje liny w celu utworzenia petli lub tez polaczenia konców od¬ cinków linowych. Przeplatanie rozwinietej kon¬ cówki linowej, nastepowalo na stosunkowo dlu¬ gim odcinku liny w celu niedopuszczenia do zeslizgniecia sie koncówek, przy czym jak do¬ swiadczenia wykazaly, wytrzymalosc liny byla stosunkowo mala wlasnie w miejscach splatania.Liny z tak laczonymi koncówkami posiadaly oprócz tego jeszcze te wade, ze wskutek uzywania ich, nastepowalo czesto rozplatywanie sie kon¬ cówek, a wystajace ostre zakonczenia powodo¬ waly okaleczenia poslugujacych sie takimi li¬ nami. Oprócz tego samo laczenie koncówek przez przeplatanie jest bardzo uciazliwe.Znane jest tez laczenie lin wzglednie przytwier¬ dzanie koncówek lin przy wytwarzaniu petli, przsz zastosowanie metalowego mankietu z dwo¬ ma oddzielnymi kanalami, przez które przetyka sie koncówki liny uprzednio wyzarzone, jak to opisuje patent niemiecki 728820. Takie laczenie koncówek jest jednak niekorzystne, go7yz wy¬ maga stosowania metalu stosunkowo miekkie¬ go, wnikajacego miedzy zwoje liny, nie wykazu¬ jacego dostatecznej wytrzymalosci, przy czym li¬ na jest w tym miejscu oslabiona wobec koniecz¬ nosci poddania jej uprzedniemu wyzarzaniu.Wedlug wynalazku okazalo sie, ze liny stalo¬ we bez narazania ich na oslabienie, laczyc moz¬ na w prosty ispoiób odcinkami, jak równiez kon¬ cówki petlicowe, przy bezposrednim zetknieciuodcinków ze soba, przez nasuniecie na miejsce zlaczenia mankietu, najlepiej stalowego, któ¬ ry poddaje sie nastepnie sciskaniu, podobnie jak to czyniono w przypadku lin konopnych.Przy przeprowadzaniu prób okazalo sie, ze wa¬ runkiem wlasciwego zlaczenia koncówek jest za¬ stosowanie jako czesci laczacej tulejki, np. od-, cietej z rury bez szwu, najlepiej stalowej lub wykonanej z blachy stalowej przez przydawa¬ nie zakonczen zagietego mankietu. Tak wykona¬ ny mankiet nalozony na koncówki poddaje sie sciskaniu przy zastosowaniu nacisku od okolo 600—1000 kg/cm2. Jak wykazaly doswiadczenia, tak zlaczone koncówki liny stalowej przy pró¬ bie na rozerwanie okazaly wytrzymalosc sred¬ nio o 25% wigksza anizeli inne miejsca linki.Wedlug wynalazku okazalo sie, ze przy tlocze¬ niu celowe jest wykonanie wyzlobien w tulei stanowiacej mankiet sciskajacy koncówki, bie¬ gnacych najlepiej prostopadle do plaszczyzny istyku odcinków liny, przy tym próby wykazaly, ze grubosc scian mankietu nalezy dobrac odpo¬ wiednio do grubosci linki. Okazalo sie przy tym, ze grubosc scianki mankietu okolo 2 mm star¬ czy dla uzyskania wlasciwej sily zlaczenia dla lin stalowych o znacznej rozpietosci srednic.Wynalazek niniejszy objasniaja najlepiej za¬ laczone przykladowe rysuniki, przeprowadzania sposobu wedlug wynalazku, na których fig. 1 i la przedstawiaja petlice z mankietem sciskajacym koncówke liny w widoku z boku; fig. 2 i 2a petlice ta obrócona o 90° wzgledem fig. 1 i la; zas fig. 3 i 3a — osadzenie lin w mankiecie, w przekroju wzdluz linii »I — I wedlug fig. 1.Utworzona z koncówki V petlice 2 zakonczenia liny 1 unieruchamia sie, przyciskajac jai bezpo¬ srednio do liny 1, najlepiej w stalowym man¬ kiecie 3. Mankiet 3 moze byc wykonany z odcin¬ ka rury, najlepiej bez szwu, lub tez z blaszanej tulei wykonanej z zagietej i spawanej blachy.Tak zlozona koncówke osadza sie w odpowiedniej fermie prasy tloczacej i tloczy przy zastosowaniu nacisku okolo 600—1000 kg/cm2. Przez zaopa¬ trzanie formy w odpowiednie wystepy, uzyskac mozna wyzlobienia 4, jak to uwidoczniono na fig. 1 i 2 lub tez wytloczenia 5, np. koliste, jak to uwidoczniono na fig. la i 2a. Koncówka uchwycona takim mankietem nie jest w stanie sie zeslizgnac nawet przy silach rozrywajacych, przekraczajacych wytrzymalosc liny stalowej. PL