A Opublikowano dnia 30 listopada 1955 r AMj^/# POLSKIEJ RZECZYPOSPOLITEJ LUDOWEJ OPIS PATENTOWY Nr 38445 KL 3 j, 11/03 Pawel Wos Wanszawa, Polska 3c I ^6 Podwiqzka do skarpetek Patent trwa od dnia 10 grudnia 1954 r.Przedmiotem wynalazku jest podwiazka do skarpetek.Znane dotychczas podwiazki do skarpetek oprócz tasmy gumowej, do obu koncó/w której sa przy¬ mocowane odpowiednio wykonane czesci zapiecia, posiadaja przyszyty do tej tasmy kawalek stóry lub innego materialu, do którego dopiero jest przymocowany uchwyt do skarpetek. Uchwyt ten sklada sie zazwyczaj z gumki z guzikiem oraz z wycietej blasizki, nan zachodzacej, i utrzymujacy brzeg skarpetki.Stosowanie wymienionego kawalka skóry utrud¬ nia i podraza wykonanie podwiazki.Podwiazka wedlug wynalazku ma na celu uproszczenie jej wykonania i tym samym jej po¬ tanienie. Podwiazka ta rózni sie zasadniczo od wszystkich znanych tyin, ze gumowa jej tasma zaopatrzona na jednym koncu w haczykowy narzad, który zaklada sie na odpowiednie miejsce tej tasmy po zalozeniu jej na lydke nogi, posiada na drugim koncu dowolnego rodzaju, np. znane zapiecie.Podwiazka wedlug wynalazku jest blizej wy¬ jasniona na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia widok z góry jednej postaci wykonania tej pod¬ wiazki, fig. 2 — podluzny jej przekrój wzdluz linii A—B na fig. 1, fig. 3 — widok z góry odmiany postaci wykonania podwiazki, fig. 4 — przekrój podluzny odmiany podwiazki wzdluz linii E—F na fig. 3 w polozeniu, w któryni zacisk jest zam¬ kniety, a fig. 5 — tenze przekrój przy zacisku otwartym.Podwiazka wedlug fig. li 2, skladajaca sie z tasmy gumowej 1, posiada do jednego konca przymocowana haczykowo wygieta blache, któ¬ rej ponadto zewnetrzny koniec posiada postac haczyka 2, natomiast wewnetrzny koniec 3 jest nieco szerszy i zaopatrzony w dwa znane otwory 4 i 5, oddzielone poprzeczka 6. Zewnetrzny koniec haczyka 2 jest zagiety i pod tym zagieciem 7 jest zamocowany koniec tasmy 1 , przez zacisniecie.W celu zamocowania tego konca tasmy 1 pod za¬ gieciem 7 tasma jest uprzednio przewleczona z do¬ lu poprzez otwór 5, nastepnie przebiega po po-k przeczce 6, po czym przewleczona jest z góry przez otwór 4'i dalej ijwrzebiega wzdluz dolnej czesci 2' .* haczyka* 2, ,a naltenie po górnej jego powierzchni az po, zagiecie 7 tak, iz dio lydki dotyka jedynie tasma i. Na tasme f jest na jej drugim koncu nasuniety znany zacisk, skladajacy sie z dwóch blaszek 8 i 9.Blaszka 8 jest zaopatrzona w podluzny otwór 13 oraz w dwa poprzeczne otwory 10 i 11, oddzielone poprzeczka 12, blaszka zas 9 posiada róiwniez dwa otwoFjf poprzeczne 15 i 16 i jest zaopatrzona w srodku w znany guzik 14, przystosowany do zahaczenia o wezszy koniec podluznego otworu 13 blaszki 8. Tasma 1 jest z poczatku przewleczona z dolu przez poprzeczny otwÓT 10, nastepnie prze¬ biega po poprzeczce 12, po czym jest przewleczona z góry poprzez otwór poprzeczny 11 i dalej prze¬ biega pod podluznym otworem 13 blaszki 8 az do drugiej blaszki 9, jest wsunieta z góry do jej otworu 15, nastepnie przebiega pod blaszke 9, jest zagieta na jej zewnetrzna krawedz 17, wsunieta z góry do otworu 16 i wreszcie podsunieta pod dolna strone srodkowej czesci 18 tej blaszki 9.Przez tego rodzaju przewleczenia tasma jest moc¬ no zacisnieta w obu blaszkach 8 i 9, jednakze moze byc przez obydwie te blaszki latwo przesu¬ wana, umozliwiajac zarówno ich zdjecie, jak i skrócenie tasmy przez odpowiednie odciecie jej konca.Podwiazka wedlug fig. 3—5 stanowi odmiane podwiazki wedlug fig. 1 i 2 i rózni, sie od niej nieco innym ksztaltem haczykowego narzadu 2 oraz innym zacislkiem do skarpetki.Podczas gdy haczykowy narzad wedlug fig. 1 i 2 posiada na swym wewnetrznym koncu 3 dwa poprzeczne otwory 4 i 5, przedzielone poprzeczka 6, to zewnetrzny koniec 3 narzadu wedlug fig. 3—5 posiada tylko jeden poprzeczny otwór 4, ze¬ wnetrzny zas koniiec haczyka 2 nie jest zagiety, poniewaz tasma jest zamocowana w koncu 3 przez przewleczenie tego konca z góry przez otwór 4 i jego zszycie z ta tasma 1. Przeciwny natomiast koniec tasmy 1 jest zamocowany przez jego odej¬ mowalne zacisniecie w zacisku przegubowym.Ten zacisk przegubowy sklada sie z trzech czesci, a mianowicie: z podstawy 19 o dwóch prostopadle do niej zagietych bokach 20 oraz z dwóch prze¬ gubowych blaszek 21 i 22, z których pierwsza jest osadzona w zewnetrznych koncach boków 20 w stosunku do podwiazki, druga zas w wewnetrz¬ nych koncach tychze boków 20. Blaszka 21 posiada krótkie zagiecie 23. "Druga blaszka 22 posiada ksztalt daszka o wystajacych jak zeby dolnych krawedziach, które sluza do zacisniecia tasmy 1 pomiedzy nimi a podstawa 19. Podstawa 19 po¬ siada zewnetrzny swój koniec 24 nieco zwezony i odgiety niieco w dól. Na ten jezyczkowaty ko¬ niec 24 nasuwa sie brzeg skarpetki, zaciskanej w opisanym uchwycie przez nacisniecie na nia. dolnej krawedzi zagiecia 23 po przechyleniu blaszki 21 do jej dolnego polozenia, uwidocznio¬ nego na fig. 5 pelnymi liniami.Na fig. 5 liniamii przerywanymi jest pokazana, blaszka 22 w polozeniu, odwróconym krawedzia¬ mi do góry, jakie zajmuje ona przy wkladaniu tasmy 1 do zacisku, oraz blaszka 21 w polozeniu, odchylonym w góre, w jakim odbywa sie zakla¬ danie skarpetki na koniec 24 tego zacisku.Jest rzecza oczywista, ze podwiazka wedlug wy¬ nalazku moze byc zaopatrzona w dowolny znany zacisk do skarpetki, tj. inny, anizeli dwie jego postacie wykonania pokazane na rysunku.Sposób uzycia podwiazki wedlug wynalazku jest nastepujacy: po opasaniu lydki tasma 1 odpowie¬ dnie miejsce dlugosci tej tasmy wsuwa sie do haczykowatego narzadu, tj. pomiedzy jego ra¬ miona 2 i 2', a nastepnie górny brzeg skarpetki zamocowuje sie w odpowiednim nacisku, zamo¬ cowanym na przeciwnym do haczykowego narzadu 2, 2' koncu tasmy 1. PL