PL37148B1 - - Google Patents

Description

Do masowego rozpowszechniania wiadomosci o istniejacych dokumentach pismiennictwa, a w szczególnosci pismiennictwa naukowo-technicz¬ nego sluza tak zwane karty dokumentacyjne sporzadzone i wydawane drukiem przez odpo¬ wiednie osrodki dokumentacji.Karty te sa znormalizowane w róznych kra¬ jach co do wielkosci, np. w Polsce sa one dru¬ kowane w formacie A6 (105 X 148 mm) i poda¬ ja oprócz cechy klasyfikacyjnej, tytulu, oraz krótkich danych odnosnie pochodzenia publika¬ cji takze krótkie streszczenie danej publikacji, zwane analiza, pozwalajace na zorientowanie sie w tresci publikacji oryginalnej. Karty takie sa rozsylane w abonamencie, przy czym mozna abonowac je wedlug poszczególnych tematów zamieszczonych w odpowiednim wykazie tema¬ tycznym. W przypadku gdy uzytkownik po za¬ znajomieniu sie z krótkim streszczeniem danej publikacji umieszczonym na karcie, chce za¬ znajomic sie z oryginalem, musi zamówic li¬ stownie odnosne fotokopie lulb mikrofilmy, które *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze twórca wy¬ nalazku jest inz. Zygmunt Majewski. jako wykonywane indywidualnie sa juz o wiele drozsze. Znane sa równiez projekty, polegajace na doczepianiu do kart dokumentacyjnych mi¬ krofilmów oryginalów, ale systemy te nie na¬ daja sie do produkcji masowej.Przedmiotem wynalazku jest karta dokumen¬ tacyjna, która nie tylko podaje wszystkie dane karty dotychczasowej, ale zawiera sama w sobie równiez *oryginalna tresc omawianego dokumen¬ tu w formie pomniejszonej, czyli w postaci mi¬ krodruku publikacji oryginalnej.Sposób wykonywania kart dokumentacyjnych wedlug wynalazku, jako oparty na druku (wy¬ puklym, wkleslym, litografii czy offsecie) ma zastosowanie przy produkcji masowej, poczaw¬ szy powiedzmy od paruset egzemplarzy wzwyz, natomiast wytwarzanie kart w mniejszej ilosci egzemplarzy oparte na technice czysto fotogra¬ ficznej i materialach fotograficznych do wykony¬ wania odbitek (mikrofilmy) nie wchodza w za¬ kres tego wynalazku.Wedlug wynalazku strona tytulowa karty do¬ kumentacyjnej zostaje niezmieniona, natomiast druga jej strona zostaje wykorzystana na mikro-.nosicie: ^ / r{ \ yrcneszezenie |ak najwieksze^1* 1 publifeacji orygin^lkej na jednej strc druk publikacji oryginalnej, spelniajacy w tym pomniejszeniu trzy zasadnicze warunki, a mia- nofwlcie: f r{ liczby stron stronie formatu normalnego np. A6, uzyskanie mikrodruków lat¬ wo czytelnymi przy uzyciu popularnych szkiel powiekszajacych trzy, lub czterokrotnie, oraz mozliwosc wykonywania takich mikrodruków na tanim papierze lub kartonie znana technika dru¬ karska, np. offsetowa co najwyzej przy prze¬ strzeganiu pewnych ostroznosci w pracy.Okazalo sie, ze warunki te mozna spelnic, je¬ zeli przy oryginale drukowanym petitem zasto¬ sowac pomniejszenie 2,5—5 razy.Na rysunku przedstawiona jest, tytulem przy¬ kladu, karta dokumentacyjna wedlug wynalaz¬ ku, gdzie fig. 1 przedstawia strone tytulowa, fig. 2 -— jej strone odwrotna, a fig. 3 — karte podwójna.Górna czesc strony tytulowej (fig. 1) karty do¬ kumentacyjnej, przeznaczona jest na adnotacje klasyfikacyjna i inne, zas przestrzen 5 na po¬ danie autora, tytulu, zródla i skrótu publikacji.Druga strona karty przedstawiona na fig. 2 — zawieira mikrodruki (1, 2, 3, 4) publikacji ipoda- nej na stronie, pierwszej i u doju ewentualny margines 7 na dodatkowe adnotacje. Kaorta po¬ siada ewentualnie otwór 6 do osadzenia jej na precie kartotekowym.Podany przykladowo uklad i pomniejszenie pozwalaja na odczytanie tytulów, oraz na ogólne zorientowanie sie w rysunkach nawet bez pomo¬ cy szkiel powiekszajacych, co w wielu przypad¬ kach daje lepsza orientacje wstepna od paru zdan streszczenia. Jezeli oryginalna publikacja zawiera wiecej' niz 4 strony formatu A4 (2X0 X 296 mm), mozna do karty glównej docze¬ pic w dowolny sposób karte dodatkowa, zawie¬ rajaca z obydwóch stron po cztery mikrodruki czyli 8 stron dodatkowych. Poniewaz przeszlo 50% publikacji naukowo-technicznych nie prze¬ kracza 4 stron formatu A4, wiekszosc kart be¬ dzie posiadalo calosc in extenso. W wlielu przy¬ padkach publikacji dluzszych bedzie mozna po¬ dac 4 wybrane najwazniejsze strony, w czym strona ostatnia oryginalu zawierajaca przewaz¬ nie konkluzje i wnioski, a tylko w nielicznych przypadkach podawac calosc w formie mikro¬ druków z 12 stron (4 na karcie glównej i fi na dodatkowej). /" Przy publikacjach ksiazkowych mozna podac spis rzeczy wstep lub przedmowy i ewentualnie strony najwazniejsze, co zwykle daje dosyc dob¬ re, wyobrazenie o tresci.Oczywiste jest, ze przy publikacjach dwustron- nicowych mozna je podac w mniejszym pomniej¬ szeniu, ale zawsze w ramach '2x/2 do 5 razy tak, aby zajely one razem cala strone karty (fig. 2) a nie tylko jej polowe.Uzytkownik abonujacy karty wedlug wyna¬ lazku, ukladajac je wedlug klasyfikacji podanej na karcie, ma moznosc stworzenia sobie biblio¬ teki fachowej podrecznej na dany temat, obej¬ mujacej wszystkie publikacje analizowane przez dany osrodek dokumentacji i to w sposób do¬ stepny nawet dla osób prywatnych, co dotych¬ czas bylo zupelnie wykluczone.Karta dokumentacyjna wedlug wynalazku jest duzo wygodniejsza niz mikrofilmy wymagajace specjalnych uciazliwych aparatów do czytania i pozwala na udostepnienie dokumentacji w oryginalach szerokim masom.Najwygodniejszym sposobem drukowania kart wedlug wynalazku jest technika foto offseto¬ wa, wedlug której z oryginalu publikacji wyko¬ nuje sie fotograficznie negatywy na przezroczy¬ stych blonach, robi z nich fotomontaz wielkosci kliszy cynkowej lub aluminiowej i kopiuje na uczulona klisze metalowa, która*po wywolaniu i przyrzadzeniu zaklada sie na maszyne offseto¬ wa. Przy takiej technice czesci oryginalnej, strony zawierajace tresc nie nalezaca do danej puiblikacji, moga byc 'wyeliminowane przez za¬ maskowanie.Karty dodatkowe nalezy odpowiednio zna¬ czyc albo u góry albo na dole. Równiez karta glówna winna w tym przypadku miec ozna¬ czenie wskazujace o listniemiu karty dodatko¬ wej. Sposób spinania czy laczenia karty dodatkowej z karta glówna moze byc dowol¬ ny, lub karta ta moze byc równiez wykona¬ na na jednym arkuszu z karta glówna a format znormalizowany np. A6 otrzy¬ mamy przez zlozenie jej na pól. W tym ostatnim przypadku odpada koniecznosc spinania oraz spe¬ cjalne znakowanie, gdyz obydwie karty tworza jedna calosc. W ten sam sposób, ale uzywajac do druku formatu potrójnego np. w tym przy¬ padku formatu (148 X 315) i skladajac go pod¬ wójnie do srodka otrzymuje sie karte zlozona przykladowego naszego formatu A6, zawierajaca 6 stron z analiza na jednej, stronie i mikrodru¬ kami 20 istron oryginalu na pozostalych stro¬ nach.Przy innych formatach kart dokumentacyjnych lub innych formatach oryginalów nalezy sie trzymac trzech zasad podanych powyzej, np. przy karcie dokumentacyjnej formatu A7 (74X105) lub podobnym, ma sie na odwrotnej iej Nr patentu 37148stronie miejsce tylko na mikrodruki dwóch stron oryginalów o formacie A4 (210 X 296 mm) przy podanym pomniejszeniu okolo 5 razy, a karta dodatkowa zawierac bedzie mikroduki 4 dal¬ szych stron. Jezeli natomiast przy normalnych co do wielkosci czcionkach (petit) oryginal posiada format A5 (148 X 105. mm) mozna w tym przy¬ padku zastosowac uklad pokazany na fig. 2 i zmiescic 4 strony oryginalu na kazdej stronie karty dokumentacyjnej, czy dodatkowej. PL

Claims (1)

Zastrzezenia patentowe

1. Karta dokumentacyjna, znamienna tym, ze posiada co najmniej na jednej stronie wydru¬ kowana mikrodrukiem (wypuklym, wkleslym, sposobem litograficznym lub offsetowym) ory¬ ginalna tresc calosci lub czesci odnosnej pu¬ blikacji. . Karta wedlug zastrz. 1, znamienna tym, ze drukowana czesc, odpowiadajaca oryginalowi, przedstawia go w pomniejszeniu 2,5—5 krot¬ nym. Odmiana karty wedlug zastrz. 2, znamienna tym, ze posiada format dwa lub trzyJkrotnie wiekszy, niz format zasadniczy i jest zlozona do formatu zasadniczego. Sposób wykonywania kart wedlug zastrz. 1— 3, znamienny tym, ze przed przeniesieniem tekstu oryginalu na klisze drukarska, np. na cynkowa lub aluminiowa klisze offsetowa, stosuje sie uklad negatywów z fotomontazem i z ewentualnym maskowaniem. Centralny Instytut Dokumentacji Naukowo- Technicznej Zastepca: Kolegium Rzeczników Patentowych lL3±L u * o 7 M ^igj^ jt^j: ' o i 0 -#¦£ Nr patentu 37148 PL