PL36642B1 - - Google Patents

Description

Polaczenia lin, zwlaszcza metalowych, sluza znane zlacza, których zasada budowy i dziala¬ nia jest podana ponizej. Kazdy z dwóch konców lin, które maja byc zlaczone,* wprowadza sie do oddzielnej mufy. Mufy te laczy sie ze soba prze¬ waznie przez skrecanie. Kazda z muf zaciska sie na danej linie. Zaciskanie nastepuje albo na sku¬ tek wzajemnego laczenia muf, albo na skuitek na¬ ciagu wywieranego przez liny, badz tez przez je¬ dno i drugie. Zaciskanie spowodowane jest z reguly tym, ze wnetrze mufy jest zbiezne ku wy¬ lotowi, a poza tym posiada narzad wewnetrzny, np. sitozek wkladany do srodka liny lub stozko¬ wa ponacinana mufke,, nakladana na koniec liny, które zaklinowuja sie w zbieznym kanale mufy.Wade znanych urzadzen do laczenia lito., spel¬ niajacych role elektrycznych przewodów napo¬ wietrznych stanowi okolicznosc, ze ze wzgledu na walrunek duzej przewodnosci wykonane sa z me- *) Wlasciciel patentu oswiadczyl, ze wynalazca jest Eugeniusz Klein w Bangowie tali o malej wytrzymalosci mechanicznej, jak glin lub miedz, na skutek czego ulegaja czesto odksatalcamiom w czasie pracy. Zwlaszcza nisz¬ cza sie gwinty silnie obciazone i dlatego przy remontach sieci po dluzszym okresie ich pracy nalezy liczyc sie z tym, iz wiekszosc zlaczy nie da sie rozkrecic i bedzie wymagala przeciecia i wymiany.Przedmiotem wynalazku jesit zlacze, które w za¬ sadzie jest oparte na wymienionych zasadach zlacz znanych, nie posiada jednak ich wad. Isto¬ ta wynalazku polega na funkcjonalnym podziale czesci o znacznej wytrzymalosci .mechanicznej i czesci przewodzace prad elektryczny.Zlacze wedlug wynalazku sklada sie z dwóch zespolów czesci. Zespoly te umieszczone sa jeden wewnatrz drugiego i kazdy z nitah stanowi od¬ dzielne izlacze. W dalszym ciagu opisu zespoly te nazywane sa: zespól wewnetrzny i zespól zew¬ netrzny. Zaspól wewnetrzny jest zespolem cze¬ sci,, wykonanych ze stali. Ma on za zadanie uchwycic tylko wewnetrzna clzesc przekroju lin,wyknoena *e -stali. Zespól aewjiejtrany zacftfci sie na powierachni liny i jest wylamany z metalu o duzej przewodnosci, np* z miedzi lub glinu. Slu¬ zy on wylacznie do przewodzenia pradu J Jest calkowicie lub w znacznym stopniu odciazony od naprezen mechanicznych, lctóre przejmuje zespól wewnetrzny.Podczas rewizji sieci, zaopatrzonej w zlacza wedlug wynalazku, przewaznie chodzi jedynie o oczyszczenie powierzchni styku zlacza zewnetrz¬ nego z lina, w celu zmniejszenia opornosci miej¬ sca styku. Wobec tego wystarcza rozkrecenie ae- spolu zewnetrznego bez rozkrecania zespolu we¬ wnetrznego, który nie przesta je utrzymywac liny.Rozkrecanie zespolu zewnetrzneio ^nie nastrecza trudnosci, gdyz gwint, wykonany z glinu lub mie¬ dzi, który nie pracowal na rozerwanie, rozkreca sie bardzo latwo. Gdyby zaszla potrzeba rozkre¬ cenia równiez i zespolu wewnetrznego, np. w celu wymiany pewnego odcinka liny, to i to nie przed¬ stawia trudnosci, poniewaz czesci, wykonane ze steli, nie ulegaja zbyt latwo odksztalceniom pod wplywem sil rozciagajacych oraz konserwuja sie doskonale w szczelnej oslonie, która stanowi ze¬ spól zewnetrzny, zwlaszcza jezeli przed monta¬ zem zostaly nasmarowane odpowiednim smarem.Smar nie przeszkadza w tym przypadku, gdyz nie chodzi tu o przewodzenie pradu.Na rysunku przedstawiono przyklad wykona¬ nia zlacza wedlug wynalazku, czesciowo w' wido¬ ku z boku, czesciowo w przekroju. Konce dwóch lin 1, skladajacych sie z zewnetrznej czesci glino¬ wej 2 i wewnetrznej czesci stalowej 3, uchwyco¬ ne sa 2a pomoca zlacza wedlug wynalazku Sta¬ lowa czesc wewnetrzna sklada sie z Uulejki 4, w lcfcórej umieszczone sa dwie tulejki 5 wewnat" wytoczonego stozka, równiez stalowe. Tulejki te zacisniete sa na koncach linki stalowej 3 w spo¬ sób nastepujacy: po nasunieciu (tulejki 5 na lin¬ ke /stalowa 3, rozplata sie jej warstwe zewnetrz¬ na i miedzy te warstwe a rdzen linki steflowej wsuwa sie przewiercony stozek 6 w ten sposób, iz ndtoen linki wchodzi do wnetrza stozka, a roz¬ plecione druty obejmuja stozek. Na skutek wy ciagania liny wraz iz umieszczonym w jej koncu stozkiem 6, nastepuje zaklinowanie w tulejce 5.Poniewaz tulejka 5 umieszczona jest w tulei 4 i unieruchomiona wkretem 7, lina zostaje zamo- . cowana w tulei 4. W podobny sposób zostaje za¬ mocowana z drugiej strony tulei 4 druga lisia sta¬ lowa, stanowiaca czesc srodkowa drugiej liny przewodowej. Tuleja stalowa 4 wraz ze stalowy¬ mi elementami 5, 6, i 7, stanowi zespól czesci zlacza wedlug wynalazku okreslony jako zespól wewnetrzny. Po zlaczeniu wewnetrznych (stalo¬ wych) czesci lin w opisany sposób, laczy sie ich zewnetrzne, np. glinowe czesci 2 nieco krócej ucie¬ te, pmzez polaczenie ze soba uprzednio nalozo¬ nych na te liny tulei 9, wkrecajacych sie do wspólnej nakretki S, z jednej strony na gwint prawy a z drugiej na lewy. Styk zlacza z po¬ wierzchnia liny glinowej 2 osiagnieto tu w spo¬ sób opisany ponizej. Na koncu czesci glinowej 2 jest nalozona ponacinana stozkowa tuleja 10, któ¬ ra przy zakrecaniu nakretki 8, opierajac sie o tu¬ lejke rozpórkowa 11, wtlacza sie do stozkowego kanalu tulei 9, a przez to zgniata sie i zaciska na powierzchni liny. Elementy 8, 9 i 10, wykona¬ ne z tworzywa o duzej przewodnosci, np. glinu, c kreslone jako zespól zewnetrzny, sluza do prze¬ wodzenia pradu z tym, ze ich dodatkowa funkcja polega na szczelnym oslanianiu stalowego zlacza wewnetrznego 4, 5, 6 i 7, przed wplywami atmo¬ sfery cznymi. PL

Claims (1)

1. Zastrzezenie pa te n t o w e Zlacze lin przewodowych, wykonanych z meta¬ lu o duzej przewodnosci, np. z miedzi lub glinuj i zawierajacych rdzen stalowy, znamienne tym, ze sklada sie z dwóch zespolów, umieszczonych jeden wewnatrz drugiego, z których kazdy stano¬ wi oddzielne zlacze, przy czym zespól wewnetrzny wykonany jest ze stali dla przeciwdzialania silom rozrywajacym, a zespól zewnetrzny z metalu o duzej przewodnosci (Ha przewodzenia pradu. Zaklady Przemyslu Azotowego „Chorzó w" Zastepca: Kolegium Rzedznzków Patentowych.Do opisu patentowego nr 36642 ® ® ®® (2) § ® ® ®@ ® ® PL