PL36477B1 - - Google Patents

Description

FmedmJatem niniejszego wynalazku jest isposób budowy, rusztowan metalowych, polegajacy na tym, iz profile i inne elementy zaopatruje sie, przed postawieniem rusztowania i przed polacze¬ niem ich, w prostokatna siartke, zlozona z otworów lub ze znaków, w których maja byc wybite otwo¬ ry, wykonanych w rogach tak utworzonych kwa¬ dratów. Otwory te sluza do zespolenia ze soba elementów przez umieszczenie w nich srub lub nitów. Zaleznie od ksztaltu rusztowania, jakie ma byc wzniesione, ustala sie na miejscu budowy ile i które otwory maja znalezc zastosowanie.Dalsza cecha wynalazku polega na tym, ze pa¬ rametr wyznaczajacy prostokatna siatke, a mia¬ nowicie bok pojedynczego kwadratu, jest oznacza¬ ny zaleznie od charakterystyki (szerokosci, grubo¬ sci itd.) elementów budowlanych.Rozumie sie, ze owa prostokatna siatka powta¬ rza sie, w calosci lub czesciowo, zachowujac je¬ dnak zawsze parametr, na calosci elementów bu¬ dowlanych.Dzieki temu wszelkiego rodzaju rusztowania mejMowe mozna budowac w sposób prosty i szybki. Wystarcza zaopatrzyc wszystkie elemen¬ ty skladajace sie na rusztowanie, tj. wegielnice, szyny w ksztalcie litery U i litery T, kliny, szta¬ by itd. w prostokatna siatke otworów, aby utwo¬ rzyc z nich zespól elementów znormalizowanych lub standaryzowanych. Budowniczy bedzie mial moznosc wybrania tych sposród otworów lub zna¬ ków wskazujacych otwory, które w danym przy¬ padku beda nadawac sie do umieszczenia w nich nitów lub srub.Znaczenie wspomnianych elementów nie po¬ trzebuje zadnych specjalnych narzedzi, gdyz bar¬ dzo latwo dobrac jeden lub kilka znaczników i przesuwac wzdluz nich w odpo¬ wiedni sposób element przeznaczony do znaczenia.Przedmiotem wynalazku sa elementy, profilo¬ wane lub nieprofilowane, otrzymane w sposób wyzej opisany.Na rysunku przedstawiono przedmiot wynalazku w przykladowej postaci wykonania. Fig. 1 przed-itawia schemat montazowy kilku wegielnie, fig. 2 przedstawia wegielnice wedlug wynalazku, fig. 3 przedstawia, sklin, ^edlug wynalazku, a fig. 4 — sztaba Wedlug wynalazku.Na fig. 1 przedstawiono bardzo czesto spoty¬ kany sposób zastosowania wegielnie, przy czym pokazano sposób ich laczenia, badz to skrzydla¬ mi (skrzydlo do skrzydla), badz tez na ksztalt litery U.Na rysunku tym przedstawiono zespolone czte¬ ry wegielnice, Cl, C2, C3, C4, a mianowicie we¬ gielnice Cl, C2 — skrzydlem do skrzydla, C2t C4, równiez skrzydlem do skrzydla, podczas gdy mo¬ zliwe jest równiez zestawienie wegielnie parami C1 — C3 i C2 — C4 w ksztaflt litery U.Otwory zespolu Cl, C2, C3, C4 sa rozmieszczone w nastepujacy spsób: L + e odleglosc konców al, oZ, oZ, a4 • • • — odleglosc katów zewnetrznych pi, b2, b3,b4 L — e 2 przy czym L oznacza calkowita szerokosc, zas e grubosc wegielnie.Jesli chodzi o uksztaltowanie litery U, umie¬ szcza sie pod wegielnicami Cl i C3 jeden klin GL Otwory Og, sluzace do polaczenia zespolu, powin¬ ny byc oddalone, o odleglosc (L+e) w kierunku szerokosci wegielnie. Grubosc klina winna byc równa grubosci e wegielnicy.W kierunku dlugosci (p. fig. 2), otwory lub oznaczenia O, O' O" ... winny byc oddalone o odstep (L + e).Dla wykonania kompletnego, zespolu czterech wegielnie, przedstawionego na fig. 1, tzn? dla ze¬ spolenia ze soba grzbietami dwóch zespolów w ksztalcie litery U, a takze dla zespolenia dwóch wegielnie skrzydlami (skrzydlo do skrzydla), uzy¬ wa sie dwócl} nalozonych klinów Ql, G2 i ewen¬ tualnie cjwóch innych klinów G3, G4, umieszczo¬ nych przy koncach.Otwory lub oznaczenia otworów rozmieszcza sie zawsze w ten sposób, aby zachowane byly odleglosci nastepujace: L + e (Cl — Ol) lub (CX — Qg3) = _ L + e (Ol — bl) lub (Og3 — bl) = — 2 (M— 02) lub *2 — Qg3) =* X02 — C2) lub (Og3 — C2) = L - e 2 L+ e Wynika stad, ze odleglosci pomiedzy otworami (Og3 — Og3) wynosza: - 2—+2e+^ L + e.W ten sposób rozmieszczenie otworów w kli¬ nach G3, G4, jest takie same jak na klinach Ol, G2.Nalezy zaznaczyc, iz w razie jesliby nalozone kliny Gl, G2 mialy zbytnio obciazac zespól, wów¬ czas mozna jeden z nich zastapic w czesci lub w calosci przez podkladki o odpowiedniej gru¬ bosci.Siatka otworów wyglada wiec tak, jak przed¬ stawiono na fig. 3 i 4. Otwory sa rozstawione w odleglosciach (L + e) tak w plaszczyznie po¬ ziomej, jak i pionowej (p. rysunek).Dla uzupelnienia siatki mozna np. wykonac oznaczenia otworów biegnace na skos, tworzac w ten sposób kwadraty o boku (L+e) lub (L + e)^ 2.Zaleca sie wykonanie tych oznaczen przed od¬ cieciem okucia. Na fig. 3 przedstawiono liniami przerywanymi sposób ksztaltowania lub odcinania sztaby stosownie do fig. 4.Mozna tez w fabryce wykonac jedynie otwory brzegowe (fcizedisllaiwione na rysunku jako otwory o wiekszej srednicy), zaznaczajac tylko znaczni¬ kiem miejsca pozostalych otworów (na rysunku — o mniejszej Srednicy).Siatka jest wyznaczona przez parametr (L + e).Oczywiscie jedna i ta sama siatka moze byc zastosowana dla wielokrotnosci lub podwielokrot- nosci parametru. ^ Tak np. jesli L = 4Q mm, a e = 4 mm, wów¬ czas mozna uzywac elementów znormalizowanych z wegielnicami 40-milimetrowymi, jak równiez 20~ i 60^milimetrowymi.BoLumie sie, ie wynalazek nie o#ranioza sie eto sposobu wykonania przedstawionego na rysunku i w opisie, który ma jedynie znaczenie przykladu. PL

Claims (16)

1. Zastrzezenia patentowe 1. Sposób budowy rusztowan metalowych lub podobnych, znamitnay tym, ze profile lub inne elementy zaopatruje sie, praed utworze¬ niem rusztowania i przefl polaczeniem ich W prostokatna §iafce^tWQrów lub magzen wskazujacych mjejsca, w których nalezy wy¬ bic te otwory w naroznikach kwadratowi któ¬ re to otwory sluza do polaczenia zespolu zlo¬ zonego z reznyeh elementów pomiedzy soba przy pomocy wsuwanych w Mde s*ub Hub lu¬ tów, przy czym ilosc i raanieseczenie oftMorów majacych w danym przypadku zastosowanie, - 2 -wyznacza sie na miejscu, zaleznie od ksztaltu budowanego rusztowania.
2. 2. Sposób wedlug zastrz. 1, znamienny tym, ze parametr wyznaczajacy siatke, a mianowicie bok pojedynczego kwadratu, jest wyznaczany zaleznie od charakterystyki (grubosci, szero¬ kosci itd.) elementów zespolu.
3. 3. Sposób wedlug zastrz. 1 i 2, znamienny tym, ze siatka powtarza sie, w calosci lub w czesci, lecz z zachowaniem parametru, na wszystkich elementach zespolu.
4. 4. Sposób wedlug zastrz. 1—3, znamienny tym, ze w razie wykonywania polaczenia przy po¬ mocy wegielnie z klinami, sztabami itp., wspomniany parametr jest równy sumie sze¬ rokosci i grubosci wegielnie (L+E).
5. 5. Sposób wedlug zastrz, 1-—4, znamienny tym, ze otwory w skrzydlach wegielnie wykonuje sie, jesli chodzi o szerokosc w odstepie (L — E) od kata zewnetrznego wegielnicy i w odstepie (L + E) od konca wolnego, pod¬ czas gdy, jesli chodzi o dlugosc, otwory sa oddalone o dlugosc (L + E).
6. 6. Sposób wedlug zastrz. 1—5, znamienny tym, ze grubosc poszczególnych klinów lub sztab jest równa grubosci wegielnie.
7. 7. Sposób wedlug zastrz, 1—6, znamienny tym, ze w razie laczenia zespolu dwóch wegielnie skrzydlami (skrzydlo do skrzydla), rozstawia sie je o odstep 2e, umieszczajac miedzy nimi jeden lub dwa kliny, z podkladkami lub bez podkladek.
8. 8. Sjposób wenfiug zastrz. 1—7, znamienny tym, ze oddnattie w fabryce potrzebnych elemen¬ tów (klinów, sztab itd.) nastepuje po wyz¬ naczeniu siatki otworów.
9. 9. Elementy znormalizowane lub standaryzo¬ wane do wykonania sposobu wedlug zastrz. 1—8, znamienne tym ze posiadaja prostokat¬ na siatke — otworów lub znaków, albo otwo¬ rów i znaków, w których umieszcza sie sru¬ by i nity.
10. 10. Elementy wedlug zastrz. 9, znamienne tym, ze parametr wyznaczajacy siatke, a miano¬ wicie bok poszczególnego kwadratu, jest wy¬ znaczany zaleznie ód charakterystyki (grubo¬ sci, szerokosci itd. elementów przeznaczo¬ nych cto polaczenia.
11. 11. Elementy wecjlug zastrz. 9 i 10, znamienne tym, ze siatka otwofów powtarza sie, w ca¬ losci lub w czesci, lecz z zachowaniem para¬ metru, na calosci elementów zespolu.
12. 12. Elementy wedlug zastrz. 9—11, znamienne tym, ze w razie gdy wegielnica ma szerokosc L i grubosc E, parametr jest równy (L + E).
13. 13. Elementy wedlug zastrz. 9—12, znamienne tym, ze grubosc poszczególnych klinów i sztab jest równa grubosci wegielnie.
14. 14. Elementy wedlug zastrz. 9—.13, znamienne tym, ze otwory w skrzydlach wegielnie wyko¬ nuje sie, jesli chodzi o szerokosc, w odleglosci (L —E) — od kata zewnetrznego wegielnicy 2i (L + E) i w odleglosci — od konca wolnego, je- 2 sli zas chodzi o dlugosc, otwory sa oddalone o odstep (L + E).
15. 15. Elementy wedlug zastrz. 9—14, znamienne tym, ze potrzebne elementy (kliny, sztaby itd.) odcina sie w fabryce po wykonaniu siatki- otworów.
16. 16. Elementy wedlug zastrz. 9 —15, znamienne tym, ze prostokatna siatka-otworów jest uzu¬ pelniona przez otwory i znaki wykonane wzdluz linii skosnych. Andrc Joseph Francoi& Laporte Zastepca: Kolegium Rzeczników PatentowychDo opisu patentowego nr 3647T Fig. 1 SA 2 i Lie'M ± L-e U _"Z"_. Ol £ £*< . z .;. :x_. I f1.\ °3- o2,_ U/ B^ f^-H-H w. V ,°Jz \ \ \ 0 Fig. 2 L-e\ TJ Ó- i—^-h /% 5 ^flr. * 1lBlBLlOTEKA| 15i) PL