Wynalazek dotyczy palenisk na pyl weglowy dla kotlów ekranowanych z prostokatna ko¬ mora spalania, otoczona imrami chlodzacymi, opalana duza liczba palników, a zwlaszcza po¬ siadajaca odplyw do plynnego zuzla. Wynalazek polega na tym, ze osie wszystkich palników skierowane sa do jednego punktu, lezacego w. srodku komory spalania.W paleniskach gazowych i olejowych udalo sie osiagnac wysokie obciazenie paleniska za pomoca malej ilosci palników o duzej wydaj¬ nosci. W paleniskach na pyl weglowy widac przeciwny kierunek rozwoju,. obciazenie bowiem komory spalania obnizylo sie z 300.000 na 150.000 Kal/|m3 godz.,, poniewaz inaczej nie udaje sie w pelni spalic dostarczanego paliwa. Wydaj¬ nosc paleniska na pyl weglowy jest okreslona dokladnoscia zmielenia i mozliwosciami wymie¬ szania. W paleniskach na pyl weglowy dla ko¬ tlów ekranowanych istnieje ponadlto, w zalez¬ nosci od (rodzaju zuzla, okreslona górna granica temperatury w komorze spalania, o ile ta gra¬ nica nie jest juz wyznaczona przez naprezenia cieplne w ogrzewanych runkach. Najwazniej¬ szym warunkiem jest tu doprowadzenie powie¬ trza do spalania. W paleniskach gazowych lub olejowych cale powietrze potrzebne do spalania mozemy mieszac z paliwem w palniku. Nato¬ miast w paleniskach na pyl weglowy mozna dostarczyc w postaci powietrza ,pierwotnego" tylko okolo trzeciej czesci calego powietrza, gdyz w przeciwnym przypadku zapalenie plo¬ mienia staje sie niebezpieczne lub /tez bedzie odbywalo sie na zbyt duzej drodze. TjrudnosC domieszania tych pozostalych dwóch trzecich powietirza, czyli tzw. powietrza „wtórnego", do¬ prowadzila do wspomnianego wyzej zmniejsze¬ nia obciazenia paleniska.Jest jednak oczywiscie pozadane zbudowanie paleniska na pyl weglowy z wysokim obciaze¬ niem. Na podstawie powyzszych uwag jest to mozliwe tylko wtedy, gdy plomien przez dobry rozklad palników zostanie rozdzielony na taJk diuza liczbe staianTieni czesciowych, ze dostar¬ czone powietrze wtórne znajdzie w calym przekroju komory spalania palace sie gazy lub paliwo, które potrzebuja powietrza. Nie wystar¬ czy wiec na obwodzie komory spalarnia o wiel-kosci 16—20 metrów umiescic 2, 4 lub 8 palni¬ ków, lecz zastosowac ich tu trzeba 80—160 sztuk.Alby pomiescic tak wielka liczbe palników, jest rzecza konieczna zaopatrzyc w palniki wszystkie boczne sciany paleniska. (Poniewaz je¬ dnak na ogól komory spalania palenisk kotlów zasilanych pylem weglowym posiadaja przekrój kwadratowy, wiec wynika stad, ze powszech¬ nie uzywane wdmuchiwanie prostopadle do sciany nie nadaje sie tutaj do uzycia, poniewaz strumienie wdmuchiwane w poblizu narozników komory beda wzajemnie sobie przeszkadzaly.Dlatego wiec ' wedlug wynalazku wszystkie strumienie pylu skierowane sa w kierunku srod¬ ka komory spalania. Przy tyim jeldnak poiwBtaje wada, polegajaca na tym, ze strumienie pylu, wychodzace z narozników, maja dluzsza droge do przebycia, zanim dotra do srodka. Stad wy¬ nika, ze musza byc zastosowane tego rodzaju dy¬ sze pylowe, aby spadki cisnien byly w przybli¬ zeniu proporcjonalne do dlugosci strumieni.O ile wszystkie strumienie pylu bejda lezaly w danej plaszczyznie i beda skierowane do jed¬ nego punktu, to pod wplywem ciajgu i dopro¬ wadzonego ponizej palników powietrza bedzie tworzyl sie plomien w formie piramidy, skiero¬ wanej wierzcholkiem ku górze, srodek zas jej bedzie wypelniony powietrzem. To powodlowa- loby nieproporcjonalne wykorzystanie paleniska oraz przesuniecie najgoretszego punktu plomie¬ nia od kapieli zuzlowej ku wylotowi gazów.Aiby itego uniknac, celowe jeslt skierowanie stru¬ mienia pylu w formie jpiramady, obróconej wierzcholkiem ku dolowi. W ten sposób po¬ wstaje wskutek silnego wiru bezposrednio nad zuzlem goracy „rdzen" plomienia, który zapo¬ biega chlodzeniu zuzla przez dodatkowe po¬ wietrze.Pozadane szybkie spalanie moze byc ulatwione przez wysokie wstepne podgrzanie powietrza oraz zasilanie komory spalania z nadcisnieniem co najmniej 200 mim slupa wody. Poza itym jest jeszcze rzecza konieczna w strefie dopalania plomieni raz jeszcze dostarczyc powietrze. Po¬ niewaz wedlug doswiadczenia predkosc przeply¬ wu gazu w naroznikach komory spalania jest mniejsza ze wzgledu na wieksze tarcie i istnieje tam lepsze chodzenie na skutek silnego promie¬ niowania, nie jest korzystne wdmuchiwanie po¬ wietrza w przestrzenie naroznikowe. Na tej pod¬ stawie zostalo zaprojektowane wdmuchiwanie powietrza w jednej plaszczyznie, prostopadle do scian bocznych, jednak z pominieciem przesluze¬ ni naroznikowych. Przez tego rodzaju rozwia¬ zanie temperatura gazu przed wejsciem na ruszt wylapujacy zuzel nie jest zbyt wysoka, tym bardziej,, ze w tym miejscu wdmuchiwane jest zimne powietrze. Przez lfcó moze byc oszcze¬ dzona ta czesc podgrzewacza powietrza, która lezalaby w zakresie temperattur gazu ponad 500° C i dlatego musialaby byc wykonana z dro¬ gich materialów ognioodpornych.Dodaikowe powiettrze, celowo wdmuchiwane ponizej lub powyzej palników pylowych, prze¬ chodzi przez dysze, ulozone podobnie jak dysze pylowe. Przy tym wszyslkie piramidy moga miec wspólny wierzcholek, co daje bardzo go¬ racy plomien kulisfty, lub tez moga miec równo¬ legle sciany boczne, przez co otrzymuje sie sze¬ roki plomien. P|rzez wbudowanie w dyszach od¬ powiednich kierownic, które sa wspólnie prze¬ stawiane, moze byc przesuwany wierzcholek pi¬ ramidy i przez to zmieniona postac plomienia.Na rysunku pokazana jest istota wynalazku w uproszczonej formie. W szczególnosci fig, 1 pokazuje przekrój podluzny przestrzeni paleni¬ skowej kotla ekranowanego; fig. 2 — przekrój poprzeczny kotla wedlug fig. 1; fig. 3 i 4 — ulo¬ zenie dysz pylowych; fig. 5 — ulozenie dyisz powietrznych w przekroju; fig. 6 — zamocowa¬ nie grup dysz w kanale powietrznym; fig. 7 — widok wygiecia rur chlodzacych sciany komory spalania; figury 8—17 przedstawiaja schematy ukladów dla róznych podlaczen dysz na przewo¬ dach doprowadzajacych.Na fig. 1 i 2 komora spalania paleniska o za¬ rysie kwadratowym jest ograniczona czterema Scianami rurowymi 1, 2, 3 i 4, przy czym na fig. 1 ze wzgledu na lepsza jasnosc nie jest po¬ kazana sciana rurowa 2. Grupa rur 1 przegradza góre komory spalania tak, ze jej rury tworza ruszt 5, wylapujacy zuzel. Poza rurami znajduje sie wewnetrzna sciana komory spalania, sWa- daijaca sie z warstwy ognioodpornej 6 i wairsitjwy izolujacej 7. Calosc miesci sie w bieganej obu¬ dowie «. Na podlodze paleniska, ttt&te wykonane jest w ten sam sposób, (powstaje podczas (pracy warstwa stalego zuzla 0, ponad która zbiera sie plynny zuzel 10. Ten plynny zu£el odprowa¬ dzany jest w sposób ciagly lub okresowo przez odplyw U.W przekroju poprzecznym komory spalania miedzy rurami chlodzacymi umieszczone sa pio¬ nowo dysze 12 dla zasilania pylem. Sa one za¬ silane z przewodu rozdzielczego 13 i sa zaopa¬ trzone w zamykane otwory 14, sluzace do czy¬ szczenia. Osie palników sa skierowane w tan sposób, ze wszystkie zbiegaja sie w punkcie, w którym os komory spalania przebija zwierciadlo zuzla; tym samym tworza piramide z wierzohol- kiem, skierowanym ku dolowi. W podobny spo¬ sób sa uksztaltowane przewody rozdzielcze 15,16 i dysze 17, 18 sluzace do dostarczania dodatko¬ wego goracego powietrza. Wbudowane w dy¬ szach kierownice 19, sprzegniete razem sluza do zmiany pochylenia strumienia, poczawszy od — 2 —Jderunku poziomego az do wierzcholka pira- :midy. Przed wejsciem gazów spalinowych na nusaty, wylapujace zuzel, dodawane jest dla do¬ palenia zuzla zimne powietrze przez dysze 20 z przewodów rozdzielajacych 21.Fig. 3 pokazuje cze&Biowy przekrój poprzeczny przez komora apalama na wysokosci dysz palni¬ kowych, z równoczesnym przekrojem kanalu rozdzielczego. Dla uproszczenia sciana komory opalania przedstawiona jest jako wykonana z materialu jednorodnego. Symetrycznie wzgle¬ dem przekajtnej naroznika rozmieszczone dysze sa podlaczone do wspólnego doprowadzenia.Przewody rozdzielajace dysz posiadaja .zmniej¬ szajacy sie przekrój poprzeczny. Przez zwieksza¬ jace sie odchylenie dysz od sciany przewodu roz¬ dzielajacego oraz przez zmniejszenie przekroju i dluzsza droge zostalo osiagniete to, ze dysze blizej osi komory spalania otrzymuja nizsze ci¬ snienie, co powódce, iz w poblizu osi komory spalania wszystkie strumienie posiadaja mniej wiecej jednakowa energie.Przy ukladzie pokazanym na fig. 4 dysze je¬ dnej sciany sa zasilane z dwóch stron i w ten sposób jest osiagniete to samo dzialanie. Rury chlodzace musza w poblizu palników zachodzic na siebie, aby nie przeszkadzac strumieniowi.Na fig. 5 przedstawione sa dysze „górnego" powietrza. Przechodza one prostopadle do sciany i sa zasilane od jej srodka. W ten sposób srod- « kowe dysze wytwarzaja najdalej siegajace Stru-, mienie, a silnie chlodzone narozniki nie sa gjrze- dlmuchiwane.Fig. 6 pokazuje, w jaki sposób dysze polaczone sa z kanalem rozdzielczym. Kilka dysz tworzy grupe, która jest zamocowana za pomoca kol¬ nierza do kanalu u dolu otwartego.Fig. 7 uwidacznia, w jaki sposób sa uksztalto¬ wane przechodzace miedzy dyszami rury chlo¬ dzace, aby nie przeszkadzaly w pracy dysz.Na figurach 8—17 przedstawione sa schematy ukladów, realizujacych istote wynalazku, przy czym fig. 8—11 opieraja sie na fig. 4, natomiast filg. 12—16 na fig. 3. Kola na schematach ozna¬ czaja doprowadzenia pylu.Wedlug fig. 8 kazda sciana komory spalania jest zaofpatrzona w jeden przewód pylowy. Przy obtiazeniu czesciowym najlepiej pracuja wtedy dwie naprzeciwko siebie lezace sciany.Na fig. 9 pokazano, ze dwie naprzeciw siebie lezace sciany zasilane sa z jednego przewodu pylowego, co wynika z poprzednio wspomnianej pracy przy obciazeniu czesciowym.Fig. 10 przedstawia dwa wience dysz, które moga byc umieszczone jeden pod drugim krt jeden w drugim, przy czym kazdy z nich jest zasilany jednym pazewodem pylowym.Fig. 11 podaje uklad podwójny, odpowiada¬ jacy przedstawionemu na fig. 10, z uwzglednie¬ niem mysli przewodniej na f}& 9. W tym przy¬ padku jednak tylko #wie naprzeciw siebie le¬ zace sciany sa podwójnie zasijane.Na fig. 12 zasikanie przcwitóane jest odpo¬ wiednio do fig. 3, to znaczy z kazdego naroznika kwadratu jest zasilana jedna cwiartka ukladu dysz. Takie urzadzenie daje dobre wypelnienie komory spalania nawet wówczas, gdy czynna jest tylko jedna cwiartka.Fig. 13 pokazuje polaczenie dwóch przeciwle¬ glych narozników odippwiednio do fig. 9.Fig. 14 przedstawia podwójny uklad kwadra¬ tów zasilanych szeregowo.Na fig. 15 z jednego naroznika zasilane sa dwie pelne boczne sciany.Fig. 16 pokazuje taki uklad zdwojony, przy czym pozostawione sa jeszcze przewody dopro¬ wadzajace.Fig. 17 jest ilustracja polaczenia projektów z fig. 9 i IB w jeden uklad podwójny. PL