Wynalazek dotyczy kierunkowskazu z waha¬ jacym sie pod dzialaniem przeciwwagi ramie¬ niem, bedacym pod dzialaniem na przemian elektromagnesu i sprezyny powrotnej.W znanych rozwiazaniach elektromagnes, kompensujacy dzialanie sprezyny» powrotnej, umieszczony jest w obudowie kierunkowskazu niezaleznie od przeciwwagi i porusza specjalne cieglo urzadzenia zatrzaskowego lub ustalaja¬ cego.Urzadzenie wedlug wynalazku posiada uprosz¬ czona budowe, albowiem magnes, sterujacy urzadzenie ustalajace, umieszczony jest we wnetrzu przeciwwagi. Sprezyna powrotna tez moze byc przeniesiona do przeciwwagi. Wedlug wynalazku sprezyna ta przy przerwaniu ob¬ wodu pradu dociska rdzen elektromagnesu do nieruchomego zderzaka i sprowadza ramie kie¬ runkowskazu do polozenia wyjsciowego.Znane sa urzadzenia, w których elektromag¬ nes miescil sie w przeciwwadze lub sam spel¬ nial role przeciwwagi, jednak rozwiazania takie byly stosowane tylko przy takich kierunko¬ wskazach, których ramiona w pozycji wskazu¬ jacej byly nieruchome. Przy takich rozwiaza¬ niach przeciwwaga nie oddzialywala odrazu, lecz dopiero wtedy, gdy ramie wykonalo juz pewien ruch. Dlatego kierunkowskazy takie ce¬ chuje duze zuzycie pradu przy ograniczonym zakresie pracy. Ponadto tego rodzaju kierunko¬ wskazy daja zbyt powolne przejscie z pozycji wyjsciowej do pozycji wskazujacej i odwrotnie.W urzadzeniu wedlug wynalazku rdzen ma¬ gnesu dociskany jest sprezyna powrotna do nieruchomego oporu. Prosta budowa kierunko¬ wskazu pozwala na zmniejszenie koniecznej przestrzeni oraz zmniejszenie ciezaru urzadze¬ nia powrotnego i zatrzaskowego. Nieruchomy opór, na który dziala rdzen elektromagnesu przy sprowadzeniu ramienia kierunkowskazu do polozenia wyjsciowego, moze stanowic krzywka, zamocowana na osi ramienia kierun¬ kowskazu, której powierzchnia czynna jest tak uksztaltowana, ze dziala na naciskajacy rdzen tak, jak równia pochyla i nadaje przez rdzen magnesu odpowiedni ruch wahadlowy ramieniukienihkówskazu. WK celu zmniejszenia tarcia miedzy krzywka i rdzeniem rdzen zaopatrzony jest w roike. Rolka ta moze sluzyc jednoczes¬ nie do ryglowania ramienia kierunkowskazu podczas spoczynku, zaskakujac w tym/ celu w odpowiednio uksztaltowane zaglebienie krzywki. W ten sposób ramie kierunkowskazu jest elastycznie zabezpieczone przed wyciagnie¬ ciem.Aby udzielic ramieniu kierunkowskazu do¬ datkowego przyspieszenia poczatkowego przy jego ruchu w polozenie wskazujace, który wy¬ wolany jest dzialaniem przeciwwagi, na torze ruchu rdzenia elektromagnesu moga byc umieszczone powierzchnie skosne lub zakrzy¬ wione, na które naciska rdzen przy wlaczaniu pradu w taki sposób, ze ramie kierunkowskazu doznaje impulsu zwiekszajacego predkosc wy¬ chylenia. W ten sposób oba ruchy rdzenia elek¬ tromagnesu wykorzystane sa do sterowania ra¬ mienia kierunkowskazu.Przedmiot wynalazku przedstawiony jest na rysunku w przykladowej postaci wykonania; przy czym fig. 1 przedstawia kierunkowskaz widziany z boku, z odslonieta obudowa ochronna i odslonieta czesciowo przeciwwaga, fig. 2 —wi¬ dok kierunkowskazu z przodu w czesciowym odslonieciu, fig. 3, 4 i 5 — szczególy innej po¬ staci wykonania.Ramie kierunkowskazu 2 przymocowane jest do przeciwwagi, zlozonej z czesci 2 i 3. Czesci te ulozyskowane sa za pomoca lozysk kulko¬ wych 4 i 5 na osi 6, zamocowanej nieruchomo w oslonie 7. Na osi 6 za pomoca wkretu 9 umoco¬ wana jest krzywka 8. Elektromagnes 10 obej¬ mowany jest polówkami 2 i 3 przeciwwagi.Rdzen 11 magnesu pozostaje pod dzialaniem sprezyny powrotnej 12, która dociska rdzen li magnesu do krzywki, gdy magnes jest wyla¬ czony. Rdzen 12 magnesu zaopatrzony jest w rolke 13, toczaca sie po krzywce 8.Przy wlaczaniu kierunkowskazu uzwojenie magnesu wciaga rdzen 11 magnesu wraz z rolka 13 do góry. Dzieki przeciwwadze ramie kierun¬ kowskazu 1 zostaje wychylone do polozenia wska¬ zujacego i gdy prad jest wlaczony, waha sie zu¬ pelnie swobodnie pod dzialaniem przeciwwagi.Chcac uzwojenie elektromagnesu 10 ochronic od nadmiernego nagrzewania sie, gdy ramie kierunkowskazu jest w polozeniu wskuzujacym, mozna wlaczyc w obwód opór w znany sposób.Opór ten moze jednak dopiero wtedy dzialac, gdy rdzen 11 magnesu znajdzie sie w kranco¬ wym polozeniu.Gdy kierunkowskaz zostaje wylaczony, rolka 13, umieszczona pod sprezyna powrotna 12 na rdzeniu 11 magnesu, naciska na krzywke 3.Krzywka 8 dziala teraz jak równia pochyla, wiec rolka 23 stacza sie po krzywce 8, sprowa¬ dzajac przez to ramie kierunkowskazu 2 w jego polozenie wyjsciowe. Korzystnie jest tak umies¬ cic rdzen 22 magnesu, aby jego os wzdluzna nie lezala w plaszczyznie symetrii ramienia kierunkowskazu, przeprowadzonej przez os wa¬ han. Zwiekszaja sie przez to skladowe sil skrecajacych, dzialajace na ramie kierunko¬ wskazu.Wedlug rysunku górny koniec rdzenia mag¬ nesu zaopatrzony jest w rolke 14, która przy podciaganiu rdzenia dociskana jest do skosnej powierzchni 15, przewidzianej w oslonie. Ramie kierunkowskazu otrzymuje dzieki temu podczas wlaczania kierunkowskazu dodatkowy impuls, wzmacniajacy dzialanie przeciwwagi 2, 3.W przykladzie wykonania wedlug fig. 3 do 5 na osi wahan 6 ramienia kierunkowskazu za¬ miast krzywki 8 ulozyskowane jest kólko zeba¬ te 28, dociskane przez sprezyne 19 i tarczka ryglujaca 20 do zamocowanej nieruchomo na osi tarczki ryglujacej 21. Dla zazebienia sie z kolem zebatym 18 rdzen elektromagnesu 20 zaopatrzony jest w zebatke 22 o tak dobranej dlugosci, ze gdy prad jest wlaczony (fig. 4), rdzen nie zazebia sie z kólkiem zebatym 28.Przy ruchu rdzenia z polozenia wedlug fig. 3 w polozenie wedlug fig. 4, kólko zebate 18 obra¬ da sie na osi 6 dzieki tarczkom ryglujacym 20 i 21 oraz sprezynie 29. Przy wylaczaniu pradu zebatka 22 pod dzialaniem sprezyny 12 zazebi sie z kolem zebatym 18, zabezpieczonym tarcz¬ kami ryglujacymi 20 i 21 przeciw obracaniu sie wstecz, tak ze nastepuje sprowadzenie ramienia kierunkowskazu do polozenia wyjsciowego przez sprezyne 12 za posrednictwem rdzenia i nierucho¬ mego teraz kola zebatego 18. PL