Wytrzymalosc paszy fermentujacej, umieszczo¬ nej w silosie naziemnym, zalezy przede wszyst¬ kim od jego szczelnosci. Celem wynalazku jest zbudowanie silosu o konstrukcji drewnianej, nie przepuszczajacego powietrza. Szczelnosc silosu osiagnieto wedlug wynalazku przez zastosowanie podwójnej warstwy sciennego deskowania z umieszczona w srodku warstwa izolacyjna.Istnieja juz silosy naziemne o ksztalcie becz¬ kowatym i o profilu okraglym, przy czym, spo¬ istosc tych silosów jest zapewniona obreczami, wytrzymalymi na rozciaganie. Drewno w tych silosach ulega wplywom atmosferycznym, wsku¬ tek czego powstaja czesto nieszczelnosci. Poza tym powietrze moze przechodzic przez otwory po wypadnietych sekach lub przez inne uszko¬ dzenia w drewnie.Zastosowanie obreczy zelaznych jest obecnie niekorzystne ze wzgledu na koniecznosc oszcze¬ dzania zelaza. Wynalazek usuwa te wady przez zastosowanie warstwy uszczelniajacej, odpornej na wplywy atmosferyczne, umieszczonej miedzy dwiema warstwami odeskowania drewna. Ponie¬ waz pasza w silosie nie styka sie bezposrednio z warstwa uszczelniajaca, wiec jako uszczelnienia mozna uzywac dowolnej izolacji, odpornej na wplywy atmosferyczne.Profil silosu jest wielokatny; na rysunku uwi¬ doczniono profil osmiokatny. Wielokajtne ramy drewniane, umieszczone dookola wlasciwej scia¬ ny silosu i polaczone sworzniami, moga przejac zarówno sily zginajace, wywolane przez cisnie¬ nie wewnetrzne, jak i naprezenia rozciagajace, dzieki czemu nie ma potrzeby stosowania obreczy zelaznych. Sworznie i poszczególne elementy ra¬ my sa znormalizowane.Najbardziej celowe sa silosy z zamykanymi otworami wlazowymi, umieszczonymi na róznych wysokosciach. W silosach okraglych, wzmocnio¬ nych obreczami, kazdy otwór zaklóca statycznosc silosu. Wedlug wynalazku w silosie wdelokatnym nalezy umiescic otwory wlazowe miedzy usztyw¬ niajacymi ramami drewnianymi tak, aby spoi¬ stosc statyczna nie ulegala zaklóceniu.Szczelnosc wlazów osiaga sie przez zastosowa¬ nie plastycznej masy uszczelniajacej podczas na¬ pelniania silosu. Masa uszczelniajaca moze skla¬ dac sie np. z otrab lub z innego materialu, nie-szkodliwego dla .paszy. We -wlazach fz«czA fbar¬ dzo celowa jest umieszczenie uchwytów zapro¬ jektowanych tak, aby mogly sluzyc jednoczesnie jako szczeble drabinki.Na rysunku fig. 1 przedstawia zewnetrzny wi¬ dok silosu, fig. 2 rzut poziomy, fig. 3i4 przed¬ stawiaja widok i przekrój wlazu, wreszcie fiig. 5 przedstawia umieszczenie warstwy uszczelniaja¬ cej miedzy sciennymi warstwami drewnianymi.Poprzeczne styki deskowania przykrywaja sie nawzajem przez obie warstwy desek, natomiast styki podluzne sa naprzemianlegle.Na fig. 1 i 2 litera a oznacza podwójna scianke silosu, b wielokatne ramy drewniane, c otwory wlazowe. Na fig. 3 i 4 litera d oznaczono wlaz, a litera e uchwyt, sluzacy jednoczesnie jako szczebel drabinki. Na fig. 4 litera / oznacza mase uszczelniajaca, nakladana do wpustów wlazo¬ wych przy napelnianiu silosu, litera g zaryglo¬ wanie zewnetrzne. Na fig. 5 a1 oznacza zewne¬ trzne odeskowanie, a h warstwe uszczelniajaca obu deskowan.Przy budowie sdlosu laczy sie srubami ramy drewniane b. Do nich przymocowuje sie od we¬ wnatrz deskowanie o1 tak, aby spoiny czolowe desek byly naprzemianlegle. Nastepnie umiesz¬ cza sie warstwe uszczelniajaca h wewnatrz silo¬ su, uszczelnia sie ja i przekleja do zewnetrznej scianki za pomoca kleju. Drugie deskowanie a2 umieszcza sie w trakcie napelniania silosu bez przybijania do deskowania zewnetrznego. Za¬ miast przybijania gwozdziami przyciska sie deski do warstwy uszczelniajacej tak, aby styki po¬ dluzne deskowania a1 i a2 byly pokryte nawza¬ jem przez obie warstwy deskowania, a spoiny czolowe obu deskowan byly naprzemianlegle.W ten sposób zapewnia sie szczelnosc dwuscien- nego deskowania silosu. PL