Wynalazek dotyczy generatora bardzo krót¬ kich impulsów, który moze byc stosowany rów¬ niez do wytwarzania impulsów dluzszych.W nowoczesnej technice impulsów próbuje sie stale uzyskac coraz krótsze impulsy. Wedlug do¬ tychczas znanego stanu techniki podaje sie dolna osiagalna granice dlugosci impulsów jako 0,1 mikrosekund, która uzyskuje sie przy oscylato¬ rach lampowych przez staranny dobór lamp elektronowych i najdalej idace zmniejszenie po¬ jemnosci montazowych i rozproszenia.Dzieki wynalazkowi mozna uzyskiwac bardzo krótkie impulsy rzedu wielkosci 0,005 mikro¬ sekund (5 . 10-9 sekund).Istota wynalazku polega na zastosowaniu obwodów drgan w ukladzie podobnym do mono- stabilnego multiwibratora.Na rysunku uwidoczniono kilka przykladów wykonania przedmiotu wynalazku, przy czym fig. 1 przedstawia schematycznie uklad sprzezo¬ nego katoda generatora impulsów z obwodem rezonansowym w obwodzie anody pierwszej lam¬ py elektronowej, fig. 2 — przebieg napiecia i pradu w glównych punktach ukladu, uwidocz¬ nionego na fig. 1, i to jako funkcje czasu, fig. 3 — inny uklad generatora impulsów z obwodem drgan w obwodzie anody pierwszej lampy elektro¬ nowej, a fig. 4 — uklad sprzezonego katodowogeneratora impulsów z dlawikiem porykujacym w obwodzie anody drugiej lampy elektronowej, z dodatnim sprzezeniem zwrotnym i wtórnikiem katodowym na wyjsciu w celu uzyskania malych pojemnosci wyjsciowych.Za pomoca ukladu, przedstawionego na fig. 1, mozna uzyskiwac impulsy o bardzo malym czasie trwania. W ukladzie tym, którego dzialanie jest podobne do dzialania sprzezonego katodowo mo- nostabilnego multiwibratora, w stanie stabilizo¬ wanym plynie przez lampe V2 pelny prad anodo¬ wy i*2, poniewaz* opornik uplywowy Ra jest przy¬ laczony do bieguna dodatniego Eb nie uwidocz¬ nionego na rysunku zródla pradu. Na wspólnym oporniku katodowym R2 powstaje napiecie t2 x R2, a poniewaz opornik uplywowy siatki lampy Vi jest uziemiony, lampa ta zostaje zablo¬ kowana tym napieciem, tak ze prad przez nia nie przeplywa.Jesli do siatki lampy Vi zostanie doprowadzo¬ ny dodatni implus synchronizacyjny o ksztalcie, uwidocznionym na fig. 2 w wierszu 1, napiecie na tej siatce wzrasta tak dalece, ze zaczyna prze¬ plywac prad anodowy, a obwód drgan Li — C3 zaczyna drgac ze swa czestotliwoscia rezonanso¬ wa fo. Ujemna polówka fali zostaje przeniesiona przez kondensator C2 na siatke lampy V* (postac falowa 3, fig. 2) i blokuje te lampe podczas okresu czasu 1 : 2 fo (postac falowa 4, fig. 2).Na opornosci wyjsciowej R4 ukazuje sie wiec impuls, którego czas trwania wynosi polowe cza¬ su trwania drgania obwodu drgan Li — Ca (postac falowa 5, fig. 2) Dodatnia polówka fali o postaci 3 \ U zostaje stlumiona pradem siatki lampy V2, tak ze multiwibrator powraca ( do sta¬ nu spoczynku. Stala czasu C2 x Rz nie ustala wprawdzie czasu trwania impulsów, tym nie¬ mniej najlepsze wyniki uzyskuje sie, gdy C2XR3 =^3)^ Lampa V2, rozpatrujac ja od strony anody, dziala jak wzmacniacz, tak ze ksztalt impulsów (postac falowa 5, fig. 2) moze byc poprawiany za pomoca dlawika korygujacego La, podobnie jak we wzmacniaczu szeroko wstegowym (fig. 4).Przez wlaczenie dodatniego sprzezenia zwrotnego za pomoca kondensatora C* (fig. 4) i przylacze¬ nie wyjscia do ukladu wtórnika katodowego Vi w celu uzyskania malych pojemnosci obciazenia (fig. 4), jak równiez przez zastosowanie pentody o stromej charakterystyce, mozna otrzymywac impulsy o bardzo malym czasie trwania, wyno¬ szacym do 0,005 mikrosekund.Na fig. 3 przedstawiono odmienny uklad ge¬ neratora wedlug wynalazku, spelniajacego po¬ dobne funkcje i posiadajacego te same wlasci wosci, jak generator opisany wyzej.Sprzezenie miedzy obiema lampami elektrono'- wymi uzyskuje sie ze stala czasu d x R5. W sta¬ nie ustabilizowanym przeplywa przez lampe Vi pelny prad anodowy, poniewaz ^opornik uplywo¬ wy Rs posiada napiecie dodatnie, podczas gdy lampa Vi jest zablokowana ujemnym napieciem wstepnym. Jesli do siatki lampy elektronowej Vi zostaje doprowadzony dodatni impuls synchroni¬ zujacy, wówczas napiecie wzrasta tak dalece, ze zaczyna plynac prad anodowy, a obwód drgan Li — Cs zaczyna drgac, przy czym ujemna po¬ lówka fali blokuje lampe elektronowa V2. Wzra¬ stajace napiecie na anodzie lampy V2 zostaje przeniesione ze stala czasu Ca x R5 na siatke lampy Vi i przyczynia sie do szybszego odbloko¬ wania lampy Vi. Podobnie jak w pierwszym przypadku równiez i tu prad siatki tlumi dodat¬ nia polówke fali i generator powraca do stanu spoczynku. Na anodzie lampy V2 otrzymuje sie wiec pozadany impuls. Poza obwodem drgan Li — C3 uklad ten jest taki sam, jak w zwyklym monostabilnym multiwibratorze. PL