PL33823B3 - - Google Patents

Description

przedmiotem niniejszego wynalazku jest ulepszenie budowy zurawia znanego z pa¬ tentu nr 33815.Wedlug patentu nr 33815 zuraw wypadowy sklada sie z ramy stalej, wahliwego wysiegnika o swobodnych koncach oraz sworznia znajduja¬ cego sie posrodku dlugosci wysiegnika, laczni¬ ków miedzy wysiegnikiem a rama, zmuszajacych ów..sworzen do poruszania sie po torze luko¬ wym, dalej laczników miedzy rama a wysiegni¬ kiem, zmuszajacych pewien punkt nie lezacy w jego osi podluznej, do poruszania s:e po torze dokladnie promieniowym w odniesieniu do to¬ ru lukowego,, przy czym tory te sa tak dobra¬ ne, ze przy wychylaniu wysiegnika jego srodek, ciezkosci porusza sie po linii poziomej, zas je¬ go tylny koniec, po linii pionowej.Urzadzenia dopelniaja bloki, jeden umieszczo¬ ny na wspomnianym wyzej tylnym koncu wysie¬ gnika, drugi na ramie, znajdujacy sie pionowo pod blokiem pierwszym, oraz lina nosna wycho¬ dzaca z bebna obrotowego, umieszczonego w ra¬ mie, przerzucona przez te bloki i przez blok, , znajdujacy sie na unoszacym ciezar koncu wy¬ siegnika. W zurawiu takim naciski liny nosnej na wysiegnik sa takie, ze ich momenty wzgle¬ dem srodka ciezkosci wysiegnika sa równe, przy czym. stosunek dlugosci wysiegnika, wysuniete¬ go przed srodek ciezkosci do pozostalej czesci wysiegnika, jest równy stosunkowi dlugosci li¬ ny nosnej u tylnego konca wysiegnika do dlu¬ gosci tej samej liny u konca unoszacego ciezar.Urzadzenie laczace wysiegnik z rama obej¬ mowalo pare laczników, z których kazdy byl je¬ dnym koncem przymocowany do ramy, a dru¬ gim koncem do wysiegnika, i umieszczonych tak, ze gdyby je przedluzono poza sworznie, którymi sa polaczone z wysiegnikiem, to spotkalyby sie one na przecieciu poprzecznej pionowej plasz¬ czyzny, przechodzacej przez srodek ciezkosci wy¬ siegnika i plaszczyzny poziomej, w której znaj¬ duje sie tylny koniec wysiegnika.• /Lacznik górny wychodzil z ramy z punktu, lezacego na tym samym poziomie co srodek ciez¬ kosci wysiegnika, do punktu na wysiegniku, któ¬ ry byl oddalony zarówno od jego tylnego konca, jak i srodka ciezkosci .o odleglosc równa dlugos¬ ci tego lacznika. Lacznik dolny byl poprowadzo¬ ny z .punktu na ramie, znajdujacego sie piono¬ wo pod tylnym koncem wysiegnika, do punktu na wysiegniku, przesunietego w" dól od punktu zamocowania lacznika górnego do wysiegnika, przy czym odleglosc miedzy obydwoma sworznia¬ mi byla równa ^dlugosci lacznika górnego.Ze wzgledów praktycznych wymieniony wy¬ zej lacznik górny zastepowano zwykle równo¬ waznym, lecz krótszym lacznikiem, majacym je¬ den koniec przymocowany do ramy w punkcie lezacym na linii laczacej sworzen wiazacy wy¬ siegnik i lacznik dolny, z punktem, w którym znajdowalby sie normalnie. sworzen, laczacy ra¬ me z lacznikiem górnym. Ten krótki lacznik mial taki kierunek, ze jego przedluzenie prze¬ chodzilo przez punkt przeciecia sie laczników górnego i dolnego (ich przedluzen), a byl przy¬ mocowany do wysiegnika w punkcie, lezacym na linii, laczacej polaczenie wysiegnika i dolnego lacznika z punktem, w którym normalny górny lacznik bylby sie wiazal z wysiegnikiem.W takich zurawiach punkt na wysiegniku (odtad bedzie nazywany punktem odniesienia), który znajduje sie pionowo nad punktem prze¬ ciecia lacznika górnego (lub lacznika mu równo¬ waznego) i lacznika dolnego (wlasciwie ich przedluzen) musial w czasie wychylania wysie¬ gnika poruszac sie poziomo (na skutek zwiaza¬ nia go wyzej opisanym systemem laczników przegubowych). Z tego tez powodu uwazano za konieczne, by konstrukcja wysiegnika byla tak pomyslana, aby jego srodek ciezkosci zbiegal sie z owym punktem odniesienia, co zreszta jasno wy¬ nika z krótkiego opisu patentu glównego. Gdy tor, po którym poruszal sie ptfnkt odniesienia byl poziomy, wówczas tylny koniec wysiegnika musial z koniecznosci poruszac sie po linii piono¬ wej, a czesc lub czesci liny nosnej, przechodza-* ce przez blok na tylnym jego koncu i blok na ramie zurawia, byla lub byly równiez skiero-. wane pionowo.Obecnie zdarza sie czesto, ze wzgledy pra¬ ktyczne odnosnie do budowy zurawia wypadowe¬ go powoduja, ze nie I jest wygodna budowa, w której srodek ciezkosci zbiega sie .z punktem od¬ niesienia, ani budowa, gdzie blok, znajdujacy sie na ramie zurawia, byl umieszczony pionowo pod blokiem, znajdujacym sie na tylnym koncu wysiegnika. Np. w opisie patentu nr 33815 jest opisana budowa, w której punkt odniesienia znajduje sie w srodku dlugosci wysiegnika. W rozwiazaniu praktycznym wymagaloby to zró- ) wnowazenia przedniego konca wysiegnika lub zastosowania metalu lekkiego do budowy tylnej jego czesci lub tez zastosowania olu sposobów równoczesnie, by osiagnac "zbiegniecie sie pun¬ ktu odniesienia ze srodkiem ciezkosci wysiegni¬ ka.Celem obecnego rozwiazania jest wprowadze¬ nie ulepszen do omówionego poprzednio patentu, które by umozliwily pokonanie rozbieznosci punktu odniesienia i srodka ciezkosc: wysiegni¬ ka bez uzycia przeciwwagi, czy zastosowania ja¬ kiegos innego niepozadanego sposobu.Wedlug rozwiazania, w którym zuraw wypa¬ dowy jest skonstruowany zgodnie z opisem f wspomnianego patentu, lecz którego wysiegnik posiada srodek ciezkosci przesuniety do tylu w stosunku do punktu odniesienia, blok, przez któ¬ ry przechodzi lina nosna na tylnym koncu wy¬ siegnika, jest tak umieszczony, ze linia, laczaca os bloku z punktem odniesienia, jest wzniesio¬ na do góry w stosunku do linii, laczacej punkt odniesienia z. osia bloku prowadzacego line nos¬ na na przednim koncu wysiegnika, i tworzy z nia okreslony z góry kat a.Urzadzenia zas laczace rame zurawia z wy¬ siegnikiem sa tak wykonane, ze punkt odniesie¬ nia porusza sie po torze nachylonym do pozio¬ mu pod katem a Kat ten jest okreslony wzorem n + /ii gdzie n jest dlugoscia liny nosnej u przedniego konca wysiegnika a Wi dlugoscia liny nosnej u jego tylnego konca. Wskutek tego blok na tyl¬ nym koncu wysiegnika porusza sie po linii na¬ chylonej do pionu pod katem , a i przechodzacej przez os bloku prowadzacego line noSna umiesz¬ czonego na ramie zurawia, srodek zas ciezkosci wysiegnika porusza sie poziomo.Zasade wynalazku latwiej zrozumiec z na¬ stepujacych opisów paru przykladowych rozwia¬ zan oraz nasuwajacych sie przy tych przykla¬ dach rozwazan teoretycznych. Umieszczone w tekscie oznaczenia obnosza sie do zalaczonych rysunków, które sa przewaznie schematyczne.Z rysunków tych fig. 1 jest szkicem przedsta¬ wiajacym schematycznie urzadzenie laczników przegubowych, które bylo zasadnicza cecha wy¬ zej wspomnianego rozwiazania, opisanegj) szcze¬ gólowo w patencie nr 33815, fig. 2 jest po¬ dobnym szkicem schematycznym, przedstawiaja¬ cym ulepszone urzadzenie wedlug obecnego roz- wiazania; fig. 3 jest widokiem z boku schema¬ tycznie nakreslonego zurawia, w którym pra¬ ktycznie zostal zastosowany system przegubowy pokazany na fig. 2, przy czym zarówno przy.przednim, jak i przy tylnym koncu wysiegnika znajduje sie po jednej czesci liny nosnej; fig. 4 jest podobnym widokiem zurawia o innym ksztalcie, odpowiednio do rozwiazania, w którym inne umieszczenie punktu odniesienia Jest spo¬ wodowane zmiana sposobu przeprowadzenia lin nosnych przez bloki tak, ze jedna czesc liny znaj¬ duje sie przy nosnym koncu wysiegnika, trzy zas czesci tej samej liny znajduja sie przy dru¬ gim jego koncu.Na fig. 3 i 4 zaznaczono tylko te czesci, któ¬ re sa konieczne do jasnego zrozumienia obecnego rozwiazania, przy czym glówne czlony wysiegni¬ ka sa narysowane liniami pelnymi, glówne zas czesci ramy liniami podwójnymi. Pominieto licz¬ ne czlony laczace i inne znane szczególy konstru¬ kcyjne lacznie z urzadzeniami, które pozwalaja na obracanie zurawia naokolo jego osi lub prze¬ suwanie go wzdluz szyn zaleznie od potrzeby, gdyz urzadzenia te i konstrukcje sa kazdemu fachowcowi znane.W konstrukcji, bedacej przedmiotem patentu nr 33815 a pokazanej na fig. 1, wahajacy sie wokól sworznia C wysiegnik AB jest podtrzy- « mywany z ramy zurawia (nie pokazanej) przez dwa laczniki przegubowe. Wystajace w dól ra¬ mie D jest sztywno zwiazane z wysiegnikiem w punkcie C, a dlugosc jego jest równa dlugosci tylnej czesci B wysiegnika. Dolny koniec ramie¬ nia D jest polaczony przegubowo w punkcie E z przednim koncem lacznika wspornikowego F, którego koniec tylny jest zwiazany przegubowo z rama zurawia w punkcie" G, lezacym pionowo pod koncem tylnej czesci-Z? wysiegnika/Drugi lacznik H swym górnym koncem jest polaczony przegubowo z rama zurawia w punkcie J, polo¬ zonym pionowo nad tylnym koncem wysiegnika, dolnym zas koncem jest polaczony przegubowo z wysiegnikiem w punkcie C. Dlugosc lacznika H jest równa dlugosci ramienia D. Laczniki Fi H, gdyby je przedluzyc, spotkaja sie w punkcie K, który lezy pionowo pod punktem odniesienia L na wysiegniku, ten zas z kolei lezy poziomo na¬ przeciw* punktu J. Naciski liny nosnej, wywiera¬ ne na wysiegnik AB, przedstawiaja strzalki M ' i N.- ' W patencie nr 33815 zostalo wykazane, ze podczas wahania wysiegnika AB, gdy jest on polaczony, z rama zurawia w wyzej opisany spo¬ sób, punkt odniesienia L zawsze przesuwa sie po linii poziomej, tylny zas koniec wysiegnika po lin^i pionowej, a zmniejszenie lub zwieksze- ne odleglosci tylnego konca wysiegnika od pun¬ ktu G pozostaje zawsze w okreslonym stosunku do wzniesienia sie lub opadniecia noSnego konca wysiegnika. Wartosc liczbowa tego stosunku za¬ lezy od stosunku dlugosci czesci przedniej i tyl¬ nej wysiegnika, a wiec odpowiednio A i B. W przepadku, gdy srodek ciezkosci wysiegnika zbiega sie z punktem odniesienia L, a momenty " nacisków liny nosnej M i N wzgledem "tego wlas¬ nie punktu sa równe, wysiegnik jest w równo¬ wadze w kazdej pozycji w czasie przesuwania sie punktu L po swoim torze poziomym. Co wie¬ cej , ciezar, zawieszony u górnego kranca wysie¬ gnika ABt w czasie przechylania wysiegnika po¬ rusza sie równiez po torze poziomym, zalozyw¬ szy, ze lina nosna u tylnego konca wysiegnika biegnie prostopadle w dól do bloku, osadzonego na ramie zurawia na sworzniu G lub blisko niego.Ze wzgledów praktycznych konstrukcyjnych chetnie zastepuje sie lacznik H równowaznym mu lacznikiem O, który jest przegubowo pola¬ czony z rama zurawia w punkcie P, lezacym na linii E, J i z ramieniem D w punkcie Q, leza- , x cym na linii PK. Po wstawieniu lacznika O lacznik H zostaje usuniety.Jak wjfzej pokazano, bylo dotad uwazane za rzecz zasadnicza, by srodek ciezkosci wysiegni¬ ka AB zbiegal sie z punktem odniesienia L, czesc zas czy czesci liny nosnej, przechodzace z tylnego konca wysiegnika do bloku na ramie zu¬ rawia, byly koniecznie skierowane prostopadle.Wedlug obecnego rozwiazania ograniczenia i niedogodnosci dawniejszego ukladu przegubo¬ wego moga byc usuniete przez wprowadzenie do niego kilku ulepszen, jak to pokazuje fig. 2. ' Na figurze tej czesci i punkty, odpowiadajace czesciom i punktom z fig. 1, sa tak samo ozna-~ czone jak na fig. 1.W wybranym tu przykladzie punkt odniesie¬ nia L znajduje sie posrodku wysiegnika AB, a jego srodek^ ciezkosci CG jest przesuniety do tylu w stosunku do punktu odniesienia L. Przy konstrukcji takiej, jak na fig. 1, wychylanie ta¬ kiego wysiegnika spowodowaloby, ze srodek ciez¬ kosci CG podnosilby sie i opadal* w czasie po¬ ziomego przesuwania sie punktu L. Konstrukcja wedlug fig. 2 pozwala tego uniknac; tutaj punkt odniesienia przesuwa sie po linii LJ, która w odniesieniu do poziomu wznosi sie do tylu pod katem ^ tak ze srodek ciezkosci CG zawsze przesuwa sie po torze poziomym. Wartosc tego kata p da sie latwo, okreslic przez wyznaczenie/ krancowj&h polozen wysiegnika (przyjmujac, ze punkt odniesienia porusza sie poziomo), zmierze¬ nie opadniecia srodka ciezkosci przy przejsciu z jednego polozenia w drugie, a. nastepnie takie dobranie drogi punktu L, by w czasie przechyla¬ nia wysiegnika podniósl sie on o taka sama wiel¬ kosc. Kat P wynosi przewaznie okolo 8° w przy¬ padkach, gdy punkt odniesienia L lezy w srodku dlugosci wysiegnika. Odpowiednio do nachylenia toru LJ kat prosty, który wyznacza polozeni^/punktów L i «/, jest obrócony wokól swojego wierzcholka L o kat fi punkt C zas, w którym jest przegubowo osadzony wysiegnik, znajduje sie teraz nieco wyzej niz tylna czesc B wysiegni¬ ka. Konstrukcja geometryczna, wyznaczajaca po¬ lozenia i dlugosci laczników O i F i ramienia' D, jest w drugim przypadku taka sama jak na fig. 1; nadmienic tylko nalezy, ze ze wzgledu na wy¬ gode pokazano ramie D jako konczace sie na tylnej'czesci B wysiegnika, chociaz jego efektyw¬ na dlugosc przedstawia odcinek EQ.Dalej ze wzgledu na nachylenie toru LJ tyl¬ ny koniec wysiegnika nie porusza sie po linii pionowej, ani tez dlugosc zakreslonego przez nie¬ go toru nie pozostaje w stalym okreslonym sto¬ sunku do podniesienia sie czy opadniecia nosne¬ go konca wysiegnika, co jest warunkiem, by przenoszony ciezar przesuwal sie w plaszczyznie poziomej. Aby wiec zachodzilo takie przenosze¬ nie ciezaru, blok prowadzacy line nosna, który1 normalnie winien sie znajdowac na koncu tylnej czesci wysiegnika, jest podniesiony ponad ów koniec na taka wysokosc, ze linia Bl, laczaca je¬ go- os z punktem odniesienia L, tworzy z czescia tylna B kat a , dlugosc zas jej jest równa dlu¬ gosci czesci B. Teraz podczas ruchu wysiegnika blok porusza sie po torze (którego kierunek po¬ kazuje strzalka N), tworzacym z pionem równiez kat a .Mozna wykazac, ze droga, przebyta przez blok wzdluz tego toru, pozostaje zawsze w za¬ danym stalym stosunku do pionowego odcinka h1, o jaki przesunal sie w tym czasie przedni koniec wysiegnika. W przykladzie tu przyto¬ czonym odleglosci h i h1 sa równe, gdyz i dlu¬ gosci liny nosnej, znajdujacej sie u przedniego i u tylnego konca wysiegnika, sa równe. Zwia¬ zek miedzy katami a i g podaje wyrazenie: n + iii gdzie n jest dlugoscia liny nosnej u konca przed¬ niego, a n dlugoscia liny u konca tylnego wy¬ siegnika. Gdy «=/!,, kat |3 jest równy polowie kata a, ale gdy 3 n=nx kat fl równa sie trzem czwartym kataa. J Praktyczna forma konstrukcji zurawia, odpo¬ wiadajacego szkicowi z fig. 2, jest pokazana na fig. 3. Tu rama W jest zbudowana na platfor¬ mie obrotowej X, która mozna nastawiac w do¬ wolny wygodny do obracania zurawia sposób, a takze moze byc jeszcze umieszczona na szynach dla umozliwienia przesuwania calej konstrukcji dzwigu. Czesci dzwigu, odpowiadajace elementom szkicu z fig. 2, sa. oznaczone tymi samymi znakami,,, jakich uzyto na tym szkicu, podatkowo oznaczo¬ no blok S na tylnym koncu wysiegnika, blok R na nosnym jego koncu, hak nosny T, czesc li¬ ny nosnej U wychodzacej z bloku U1 na ramie zurawia (a na który czesc N liny dochodzi a bloku S) do bebna V nawijajacego line. Zazna¬ czone tez jest urzadzenie napedowe, ,obejmuja¬ ce srube Y, polaczona przegubowo w F1 z lacz¬ nikiem O i zazebiona z napedzanym przez silnik kolem zebatym Z, które jest osadzone przegubo¬ wo w Z1 na ramie W dzwigu. Zuraw ten pracu¬ je w sposób objasniony na fig. 2.Fig. 4 pokazuje inna konstrukcje, w której tak dalece, jak to bylo mozliwe, odpowiednie czesci sa znowu oznaczone tymi samymi litera¬ mi. W urzadzeniu tym srodek ciezkosci wysiegni¬ ka (nie zaznaczony) jest* oddalony od bloku 5 o jedna czwarta^ dlugosci wysiegnika AB, natu¬ ralnie przy zastosowaniu przeciwwagi, która jednak jest umieszczona na wzniesionym do gó¬ ry tylnym koncu wysiegnika (nie pokazana). .Na skutek tego jedna czesc M liny nosnej, znaj¬ dujacej sie u górnego konca wysiegnika R, wy¬ maga trzech czesci tej samej liny u jego dolne¬ go konca S, co uzyskuje sie przez odpowiednie przewiniecie liny, pokazane w Nlf zanim poprzea U dojdzie ona do bebna V. Dzialanie tego zura¬ wia jest w zasadzie takie samo, jak wyzej opi¬ sano, przy czym kazde trzy czesci N1 liny zwalniaja lub sciagaja jedna trzecia z calosci liny potrzebnej w czasie przechylania wysiegni¬ ka. PL

Claims (1)

1. Z astrzezenie patento we Zuraw o zmiennym wysiegu wedlug patentu nr 33815 lecz majacy srodek ciezkosci wysiegni¬ ka przesuniety do tylu w stosunku do punktu odniesienia, znamienny tym, ze blok, prowadzacy line nosna przez tylny koniec wysiegnika, jest tak umieszczony, iz lina, laczaca os bloku z pun¬ ktem odniesienia, jest wzniesiona do góry pod katem a w stosunku do linii, laczacej punkt odniesienia z osia bloku prowadzacego line nosna u przedniego konca wysiegnika, laczniki zas mie¬ dzy rama zurawia a wysiegnikiem sa tak roz¬ mieszczone, iz powoduja przesuwanie sie punktu odniesienia po torze, który w stosunku do pozio¬ mu wznosi sie do tylu pod katem p, który jest równy n -\- nlprzy czym n oznacza liczbe czesci liny nosnej u przedniego konca wysiegnika, a /i, — liczbe czesci liny nosnej u jego konca tylnego, wobec czego blok, znajdujacy sie na tym tylnym koncu,' bedzie sie poruszac po torze nachylonym w stosunku do pionu do tylu i ku dolowi pod katem a i przechodzacym przez os bloku prowadzace¬ go line nosna, a umieszczonego na ramie zura¬ wia tak, iz srodek ciezkosci wysiegnika musi sie poruszac po linii poziomej. The Wellman Smith Owen Engineering Corporation Limited Zastepca: Dr. S. Bolland adwokat PO. Z. G/13 Oddz. w B-stoku — 150 zam. 12/2^52 2.1,—T-l-14452— 11.VI11-50 r.Do opisu patentowego nr 33823 -R r^ m !l'I u' 'u lv 'x PL