^ Wynalazek dotyczy radiowego urzadzenia nadawczego, w szczególnosci zas odnosi sie do systemu kontroli fazy w celu regulowania sto¬ sunku faz miedzy zsynchronizowanymi nadawa- niami wielkich czestotliwosci z oddalonych od siebie anten i przy niejednakowych lecz skoja¬ rzonych czestotliwosciach.Przy pomocy nadawan z odleglych od siebie punktów zsynchronizowanych wielkich czestotli¬ wosci niejednakowych, lecz skojarzonych, mozna ustanawiac poprzekladane i wzajemnie przecina¬ jace sie linie jednakowego przesuniecia fazy, a to w celu okreslenia ukladu wspólrzednych, któ¬ ry moze byc zastosowany do kierowania przy nawigacji pojazdów róznych typów.Azeby tego rodzaju system nawigacji byl nie¬ zawodny w swym dzialaniu, stosunek faz pomie¬ dzy róznymi nadawaniami musi byc scisle i w sposób ciagly regulowany; najlepiej przy pomo¬ cy urzadzen samoczynnych. Tego rodzaju system regulacji musi utrzymywac bardzo precyzyjna kontrole nad stosunkiem faz, a zakres tej kon¬ troli musi byc wystarczajacy do kompensowania wply\vów atmosferycznych, temperatury, wilgo¬ ci i pogody, oddzialywajacych na aparature na¬ dawcza i wplywajacych na zmiane lub zaklóce¬ nie pozadanego wzajemnego stosunku faz.Przyrzad do kontroli fazy musi byc ponadto tak urzadzony, by mozna bylo prowadzic ciagla kontrole jego pracy w celu niezwlocznego wykry¬ wania kazdego bledu i umozliwiania takich ko- rektur, jakie bylyby pozadane do przywrócenia normalnych warunków pracy.W zwiazku z powyzszym, jednym z zadan wynalazku jest stworzenie radiowego urzadzenia nadawczego do wykonywania wiecej niz jedne¬ go nadawania zsynchronizowanych , wielkich czestotliwosci z oddalonych od siebie anten i to przy czestotliwosciach niejednakowych, lecz sko¬ jarzonych. Urzadzenie to posiada wyposazenie do ciaglej regulacji stosunku faz w nadawa.- niach, w swym dzialaniu calkowicie samoczvn- ne. *• Wynalazek ma równiez na celu stworzenie.w urzadzeniu, omówionym w poprzedzajacych ustepach, wskaznika stosunku faz, umozliwiaja¬ cego ciagle jego nadzorowanie.Ponadto wynalazek ma na celu stworzenie w urzadzeniu omówionym pewnego szablonu prze¬ suniecia fazowego, który moze byc wlaczony do tego urzadzenia w kazdej chwili, w celu kontro¬ la #dzialania wyposazenia, nadzorujacego stosu- nek faz.Na rysunku fig.. 1 przedstawia schematycz¬ nie elementy radiowe ukladu nawigacyjnego; którego czesc skladowa stanowi nadajnik opisa¬ ny ponizej, fig. 2, 4 i 5 przedstawiaja schema¬ tyczny wykres, uwidaczniajacy budowe i dzia¬ lanie róznych typów nadajnika, a fig. 3 przed¬ stawia uklad polaczen, uwidaczniajacy poszcze¬ gólne czesci skladowe i elektryczne polaczenia, zastosowane w czesci urzadzenia, sluzacej do kontroli fazy.Na fig. 1 przedstawiono znany radiowy uklad nawigacyjny, w którym omawiany nadajnik sta-, nowi czesc skladowa. Uklad nadawczy moze skla¬ dac sie z trzech nadajników A, B i C. W przy¬ padku, gdy urzadzenie to ma sluzyp do kierowa¬ nia statkami na morzu, jak to uwidoczniono na fig. 1 przy pomocy zarysu statku 1, nadajniki A, B i C moga byc umieszczone na wybrzezu 2 lub w jego poblizu i sa oddalone od siebie na ustalona z góry odleglosc oraz pracuja synchro¬ nicznie na niejednakowych lecz skojarzonych cze¬ stotliwosciach, np. 60, 80 i 90 kilocyklów*. Po¬ nadto stosunek faz pomiedzy tymi trzema nadaj¬ nikami jest staly. . - Przy tym sposobie dzialania pola wielkiej czestotliwosci, wytwarzane przez nadajniki A i B,. oddzialywuja na siebie wzajemnie w celu stworzenia7 takiego pola, jak przedstawione* li¬ niami ciaglymi 3 na fig. 1. Kazda z nich przed¬ stawia miejsce geometryczne jednakowych prze¬ suniec fazowych pomiedzy sygnalami, pochodza¬ cymi z nadajników A i B, i to w odniesieniu do czestotliwosci, która jest pierwsza wspólna wie¬ lokrotna czestotliwosci, na jakich pracuja na¬ dajniki. W wybranym przykladzie 60 i 80 ki¬ locyklów dla nadajników A i B wspomniana wspólna czestotliwosc wynosi 240 kilocyklów.Podobnie oddzialywanie wzajemne pól, wytwa¬ rzanych przez nadajniki A i C, jest przedstawio¬ ne za pomoca przerywanych linii* 4. jednakowe¬ go przesuniecia fazowego wzgledem czestotliwos¬ ci, równej pierwszej wspólnej wielokrotnosci dwóch nadawanych czestotliwosci; w niniejszym przykladzie jest to czestotliwosc 180 kilocyklów.Statek 1 jest zaopatrzony w antene odbiorcza o, polaczona z odbiornikiem, który sluzy do wska¬ zywania -stosunku faz pomiedzy nadawaniami z nadajników A \ B oraz stosunku faz pomiedzy nadawaniami z A i C, w celu wskazywania po¬ lozenia geograficznego statku 1 przy . pomocy ukladu wspólrzednych, przedstawionego linia¬ mi 3 i 4 jednakowego przesuniecia fazowego.Wynalazek dotyczy specjalnie urzadzenia na¬ dawczego i jego urzadzenia kontrolnego, które obejmuja nadajniki A, B i C. Jak to przedsta¬ wiono schematycznie na fig. 2, nadajnik A, któ¬ ry pracuje jako nadajnik glówny i moze miec postac odpowiedniego rodzaju oscylatora 10, któ¬ rego fala wyjsciowa jest wzmacniana przez wzmacniacz mocy* 11 i doprowadzana za posre¬ dnictwem zespolu sprzegajacego 12 (oraz w ra¬ zie potrzeby z/ linii przesylowej) do anteny na¬ dawczej 13, której polozenie geograficzne ozna¬ czono na" fig. 1 litera A.Na rysunku pracujace czestotliwosci, przy¬ dzielone do róznych czesci urzadzenia, zostaly okreslone w oparciu o wybrany przyklad nada¬ wania czestotliwosci 60, 80 i 90 kilocyklów. W przypadku, gdyby pozadana byla praca na in¬ nych lub odmiennych czestotliwosciach, czestotli¬ wosci oznaczone na rysunku musialyby byc od¬ powiednio zmienione.Nadajnik B, uwidoczniony schematycznie na fig. 4, zawiera antene nadawcza 14, zasilana poprzez odpowiedni zespól sprzegajacy 15 ze wzmacniacza mocy i powielacza czestotliwosci 16. Wzmacniacz mocy 16, aczkolwiek pracujacy na 90 kilocyklach, jest jednak stacja przekazni¬ kowa, sluzaca do wysylania sygnalów,. odebra¬ nych z nadajnika glównego A w miejscu gdzie jest nadajnik B. Sygnaly te sa odbierane na ra¬ mowej antenie 17', odbierajacej 60 kilocyklów..Ramowa antena odbiorcza 17 jest polaczona za posrednictwem odpowiedniego zespolu sprzegaja¬ cego 18 z obwodem wejsciowym Wzmacniacza i ^dzielnika czestotliwosci 20. Znany dzielnik cze¬ stotliwosci jest zastosowany w celu wytwarza¬ nia czestotliwosci wyjsciowej, stanowiacej polo¬ we czestotliwosci wejsciowej, tzn. w niniejszym przykladzie czestotliwosci 30 kilocyklów.Wspomniana czestotliwoscia 30 kilocyklów, która jest czestotliwoscia wyjsciowa wzmacnia¬ cza-i dzielnika 19, zasila sie urzadzenie 20 kon¬ trolujace faze, którego budowe i sposób dzia¬ lania opisano nizej. Obwód wyjsciowy urzadze¬ nia kontrolnego 20 jest sprzezony ze wzmacnia¬ czem Jiiocy 21, który pracuje równiez na czesto¬ tliwosci 30 kilocyklów i który dostarcza moc wyjsciowa, wystarczajaca do umozliwienia na¬ dania sygnalu wyjsciowego poprzez odpowied¬ nia linie przesylowa 22 do miejsca polozenia an- — - 2 —teny nadawczej 14/ w którym znajduje sie wzmacniacz mocy 16. Wzmacniacz mocy 16 za¬ wiera równiez obwód potrajajacy czestotliwosc, • sluzacy do przemiany 30 kilocyklów czestotliwos¬ ci wejsciowej na 90 kilocyklów czestotliwosci wyjsciowej, która promieniuje z anteny 14 jako sygnal nadajnika B.Urzadzenie kontrolne 20 pracuje jako samo¬ czynne urzadzenie, przesuwajace faze w celu utrzymania wlasciwego stosunku fazowego po¬ miedzy nadawaniami z nadajników A i B. Osia¬ ga sie to przez porównywanie i okreslanie sto¬ sunku faz i przez dzialanie wyposazenia prze¬ suwajacego faze w sposób przeciwstawiajacy sie wszelkim zmianom, jakie moglyby zajsc. W tym celu antena ramowa, odbierajaca 60 kilo- cyklowe* sygnaly, nadawane przez nadajnik A, jest sprzezona za pomoca polaczenia 23 z jedna koncówka dwubiegunowego przelacznika 24, któ¬ rego jeden drazek 25 jest polaczony z obwodem wejsciowym wzmacniacza i powielacza czestotli¬ wosci 26. Aczkolwiek nie przedstawiono tego na rysunku, do przewodu 23 powinien byc wlaczo¬ ny stopien, zaopatrzony w prózniowa lampe elektronowa, a to w celu zapobiegania przesu¬ nieciom faz, powodowanym przez zmiany w ob¬ ciazeniu obwodu.Potrajacz czestotliwosci 26 ma za zadanie przemiane czestotliwosci wejsciowej' 60 kilocy¬ klów, pochodzacej z ramowej anteny odbiorczej 17, na czestotliwosc wyjsciowa 180 kilocyklów, przy czym obwód wyjsciowy jest sprzezony z jednym zespolem koncówek wejsciowych wyróz¬ niacza fazy 27. Drugi sygnal wejsciowy, dopro¬ wadzany do wyrózniacza fazy 27, pochodzi z ma¬ lej ramowej anteny odbiorczej ,28, która* jest zmontowana w poblizu anteny nadawczej 11+ i jest! z tego powodu wzbudzana czestotliwoscia $0 kilocyklów^ przez nadajnik B. Odbiorcza an¬ tena ramowa 28 jest polaczona za pomoca linii przesylowej 29 z inna koncówka dwubiegunowe¬ go przelacznika 24, którego drugi drazek 30 jest polaczony z obwodem wejsciowym przesuw- nika fazy 31.Obwód wyjsciowy przesuwnika fazy 31 jest polaczony z obwodem wejsciowym wzmacniacza; i podwajacza czestotliwosci 32, sluzacego do przemiany 90 kilocyklowej czestotliwosci wej¬ sciowej na 180 kilocyklowa czestotliwosc wyj¬ sciowa. Obwód wyjsciowy wzmacniacza i podwa¬ jacza 32 jest polaczony z druga para koncówek wejsciowych wyrózniacza fazy 27. Wyrózniacz fazy 27 posiada dwa obwody wyjsciowe, z któ¬ rych jeden jest polaczony ze wskaznikiem fazy 33, sluzacym do ciaglego wskazywania stosunku pomiedzy nadawaniami z A i B w odniesieniu do porównawczej czestotliwosci 180 kilocyklów, podczas gdy drugi obwód wyjsciowy jest sprze¬ zony z urzadzeniem kontrolnym 20. Wyrózniacz fazy 27 i urzadzenie kontrolne 20 wspólpracuja ze soba w celu utrzymania stalego stosunku po- 1 miedzy nadawaniami z .A i B. ¦ . ¦ ¦ Stosunek ten moze byc zmieniany w zaleznosc ci od wymagan warunków pracy lub innych czynników przez przesuniecie fazy za pomoca przesuwnika fazy 31.Jak to zostalo schematycznie przedstawione na fig. 5, nadajnik C jest nadajnikiem prze¬ kaznikowym, sluzacym do odbierania sygnalów z nadajnika A i przekazywania ich na czestotli¬ wosci 80 kilocyklów. Zastosowane w nim urzadzenia sa w zasadzie identyczne z opisanymi w zwiazku z nadajnikiem B, z ta jednakze ró¬ znica, ze powielacze i rozdzielacze czestotliwos*- ci sa przystosowane do zmieniania odbieranej czestotliwosci 60 kilocyklów na nadawana czesto¬ tliwosc 80 kilocyklów oraz do porównywania faz na bazie czestotliwosci porównawczej 240 kilo- cyklów. Odbierana z ramowej anteny odbiorczej czestotliwosc 60 kilocyklów jest redukowana na czestotliwosc 20 kilocyklów we wzmacniaczu i rozdzielniku 86 nim zostanie przekazana do urza¬ dzenia kontrolnego 20. Czestotliwosc te podwaja sie na 40 kilocyklów we wzmacniaczu mocy i podwajaczu 88, po czym powtórnie podwaja' sie ja w dalszym wzmacniaczu mocy 89. Czestotli¬ wosc wyjsciowa 80 kilocyklów promieniuje sie z anteny 80. Odbiorcza antena ramowa 83 slu¬ zy do zasilania wyrózniacza fazy 21 poprzez wzmacniacz i powielacz czestotliwosci w sygnaly o czestotliwosci 240 kilocyklów. Druga czestotli¬ wosc wejsciowa 240 kilocyklów, doprowadzana do wyrózniacza faz, jest otrzymywana ze wzmac¬ niacza i powielacza czestotliwosci 85, w którym sygnal 60 kilocyklów, odbierany z ramowej an¬ teny odbiorczej 17 poprzez przewód 23 i prze¬ lacznik 25, jest uczterokrotniony na 240 kilo¬ cyklów.Przewidziano równiez srodki umozliwiajace w kazdej chwili kontrolowanie pracy urzadzenia* Dokonuje sie tego przez przestawianie dwubie^ gunowego przelacznika 24 w polozenie, przeciw¬ ne uwidocznionemu na fig. 4 i 5. Gdy przelacz¬ nik jest tak przelozony, obwód wejsciowy wzmac¬ niacza i potrajacza 26 (fig. 4) lub uczterokrat- niacza 85 (fig. 5) oraz obwód wejsciowy prze¬ suwnika fazy 31 sa polaczone z obwodem wyj¬ sciowym generatora34. %J . Generator 34 wytwarza wyjsciowy sygnal, skladajacy sie z szeregu impulsów o czestotli¬ wosci np. 10 kilocyklów, z których kazdy trwa kilka mikrosekund. Cecha znamienna tego typusygnalów wyjsciowych jest to, ze sygnal taki sklada sie nie tylko z podstawowej czestotliwos- • ci 10 kilocyklów, lecz z nieskonczonego szeregu jego parzystych i nieparzystych harmonicznych.Ponadto wielokrotny stosunek faz pomiedzy do- . wolnymi dwiema harmonicznymi jest taki sam, jak istniejacy miedzy jakimikolwiek v innymi dwiema .harmonicznymi. W ten sposób, gdy prze¬ lacznik 24 wlacza generator 34 do ukladu, har¬ moniczna 60 kilocyklów zostaje wzmocniona i potrojona przez wzmacniacz 26 (fig. 4), pod¬ czas gdy harmoniczna 80 kilocyklów jest zasila¬ na poprzez przesuwnik fazy 31 i wzmacniana przez wzmacniacz i podwajacz 32. Poniewaz wielokrotny stosunek faz pomiedzy tymi dwiema harmonicznymi jest ustalony, wskaznik fazy. 33 da okreslone wskazanie, które nie zmieni sie do¬ póki we wzmacniaczu i powielaczu czestotliwos¬ ci, wspólpracujacym z obwodem wyróznia*cza fa¬ zy, nie zaistnieje dzialanie wadliwe lub niedo¬ pasowane.Przy pierwszym uruchomieniu urzadzenia umieszcza^ sie w znanym polozeniu geograficz¬ nym zespól odbiorczy, taki jak uzywany na sta¬ tku 1, a przesuwnik fazy '31 dla nadajnika B \ podobny przesuwnik fazy dla nadajnika C przy¬ stosowuje sie do wytwarzania w odbiorniku za-" danych wskazan w uldadzie wspólrzednych.Uruchamia sie generatory 34 w 'nadajnikach B i C i notuje odczyty wspólpracujacych wskazni¬ ków fazy 33. Odczyty te przyjmuje sie za szablo¬ nowe odcArty porównawcze i ilekroc w czasie normalnej pracy, po .wlaczeniu w obwód gene¬ ratorów 34, wskazniki fazy 33 dadza wlasnie ta¬ kie odczyty, mozna byc pewnym, ze cale urza¬ dzenie pracuje* wlasciwie.Urzadzenie kontrolne 20 moze zawierac taki przyrzad, jaki uwidoczniono na fig. 3, na którejf\ pominieto obwody, dostarczajace praoj do pod¬ grzewania katod, jako ogólnie znane. Podobnie zastosowano strzalke, oznaczona /?+, do zazna- czenia polaczenia z odpowiednim zródlem energii w obwodzie anody, przy' czym rozumie sie, ze moze byc zastosowane dowolne odpowiednie zródlo.Moc wyjsciowa dzielnika (na 30 kilocyklach ze wzmacniacza i dzielnika czestotliwosci 19 (fig. 4 ) w nadajniku B lub moc na 20 kilocyklach z takiegoz urzadzenia 86 (fig. 5) w nadajniku C) jest doprowadzana za posrednictwem prze¬ wodów 35 i 36 (fig. 3) do niesjtrojonego uzwo¬ jenia pierwotnego 37 transformatora wejscio¬ wego 38, którego slabo sprzezone uzwojenie wtórne 39 jest dostrojone do czestotliwosci wej¬ sciowej za pomoca kondensatorów strojeniowych 40 lub 41- Jedna koncówka uzwojenia wtórnego 39 jest przylaczona za posrednictwem przewo¬ dów 42, 43 -do zródla energii w obwodzie anody poprzez amperomierz 44, stosowany do mierze¬ nia pradu anodowego, plynacego w przewodzie 43. Druga koncówka uzwojenia wtórnego 39 jesc polaczona za posrednictwem przewodów 45, i 46 z anoda lampy prózniowej 47, najlepiej pentody.Katoda i siatka przeciwemisyjna lampy 47 sa polaczone ze soba i uziemione poprzez opór 48, zablokowany odpowiednim kondensatorem 49. Siatka oslonna lampy 47 jest zablokowana do ziemi poprzez kondensator 50 i otrzymuje swój potencjal roboczy z przewodu 43, laczace¬ go sie z ta siatka za posrednictwem przewodu .51' i oporu 52. Siatka sterujaca lampy 47 jest polaczona z przewodem 45 poprzez siatkowy kon¬ densator sprzegajacy 53. Pomiedzy lampe 47 i opór sprzegajacy 56 wlaczone sa w szereg za pomoca przewodu 57 opór 54 i indukcyjnosc 55, przy czym druga koncówka oporu sprzegajace¬ go 56 jest polaczona za pomoca przewodu 58 z" obwodem wyjsciowym wyrózniacza fazy.Wspomniany uprzednio transformator 38 jest ponadto zaopatrzony w silnie sprzezone uzwojjenie wtórne 59, dostrojone do czestotli¬ wosci wejsciowej za pomoca kondensatora 41- Jedna koncówka uzwojenia 59 jest przylaczona do przewodu 42, druga zas jest polaczona z ano¬ da lampy prózniowej 60. Obwody katody, siatki przeciwemisyjnej i siatki oslonnej tej lampy sa identyczne z obwodami, opisanymi w zwiazku z lampa 47. Tak samo i siatka lampy 60 jest' sprzezona z jej anoda poprzez kondensator sprzegajacy 61 oraz jest polaczona z oporem sprzegajacym 56, równiez poprzez opór 62 i in¬ dukcyjnosc 63.Kondensator 61, opór 62 i indukcyjnosc 63 (a równiez kondensator 53, opór 54 i indukcyj¬ nosc 55) sa tak dopasowane, aby dostarczaly, siatkom odnosnych lamp napiecia o 'kwadrato¬ wym stosunku fazy do napiecia, panujacego na anodach odnosnych lamp. Gdy warunek ten jest wypelniony, prad anodowy, pobierany z uzwo¬ jen wtórnych 39 i 59 transformatora, jest w kwadratowym stosunku fazy do napiec, powsta¬ jacych w tych uzwojeniach, tak ze lampy 47 i 60 pracuja jako obciazenia o charakterze opornos¬ ci urojonej, nalozone nfcP te uzwojenia transfor¬ matora.Wielkosc równowaznej opornosci urojonej jest okreslana wspólna przewodnosdia lamp.Reguluje sie to poczatkowym napieciem siatek, odnosnych lamp:. Nalezy zaznaczyc, ze Ujemny przewód siatek lamp 47 i 60 idzie od oporu sprzegajacego 56^ i wyrózniacza fazy 27.\ Wy- rózniacz fazy 27 pracuje w celu wytwarzania — 4 —potencjalu stalego, bedacego funkcja sinusowa kata fazowego pomiedzy dwoma wejsciami wiel¬ kiej czestotliwosci do wyrózniacza 27. Wskutek tego zmiana w stosunku faz pomiedzy wielkimi czestotliwosciami, wchodzacymi do wyrózniacza fazy, powoduje zmiane poczatkowego napiecia siatki, zastosowanego do lamp prózniowych J+7 i 60. To znowuz powoduje zmiane wielkosci pra¬ du anodowego tych^ lamp i odpowiednia zmiane w skutecznej opornosci pozornej, stawianej przez te lampy obwodowi.* Ta zmiana w opornosci obwodu sluzy do przesuwania fazy sygnalów, doprowadzanych z * uzwojenia wtórnego 39 transformatora do siat¬ ki lampy* wzmacniajacej 04 poprzez kondensator sprzegajacy 65. Obwód wejsciowy, katodowy, siatki oslonnej i siatki przeciwemisyjnej lampy $U sa typu zwykle stosowanego. Anoda lampy 6U jest polaczona z odpowiednim zródlem e- nergii anodowej poprzez stala cewke 66 recznie -strojonego przesuwnika fazy, oznaczonego ogól¬ nie liczba 67. Najlepiej gdy cewka 66 jest dostro¬ jona do czestotliwosci wejsciowej za pomoca, kon¬ densatora strojeniowego 68.Anoda lampy 6U jest równiez sprzezona 7 druga stala cewka 70 przesuwnika fazy 67 po¬ przez kondensator sprzegajacy 69, przy czym cewka 70 jest dostrajana do czestotliwosci wej¬ sciowej za pomoca kondensatora strojeniowego 71, a druga jej koncówka jest uziemiona poprzez przewód 72.Przesuwnik fazy 67 posiada jeszcze trzecia cewke 73, ruchoma w stosunku do cewek 66 i 70, tak ze kat fazowy napiecia, indukowanego w cewce 70, moze byc dopasowany do wytwarza¬ nego w cewce 66. Jedna koncówka cewki 73 jest uziemiona a obydwie koncówki polaczone za po¬ moca przewodów 7U i 75 z obwodem wejscio¬ wym wzmacniacza mocy 21 (fig. 4) w nadajni¬ ku* B lub z 88 w nadajniku C (fig. 5).% Podczas pracy urzadzania amperomierz UU •sluzy do oznaczania pradu anodowego lamp U7 i 60. W przypadku gdy stosunek faz pomiedzy nadawaniami ma tendencje do wzrostu, napiecie poczatkowe siatek lamp U7 i 60 przesuwa sie w podobny sposób w celu utrzymania ustalonego stosunku faz, wbrew tendencji do wzrostu. Je¬ zeli prad anodowy lamp U7 i 60 spadnie do nie¬ pozadanie niskiej wartosci lub wzrosnie do nie¬ pozadanie wysokiej, co bedzie wykazane na am¬ peromierzu UU, mozna zastosowac reczne regu¬ lowanie przesuwnika fazy. 67, w celu obnizenia lub podwyzszenia obciazenia lamp U7 i 60. Przy normalnej pracy staly potencjal kontrolny, do¬ starczany przez wyrózniacz fazy, nie wynosi wiele ponad mniej wiecej 1 — 2 V, albowiem dzialanie kontrolne lamp obciazajacych jest do¬ statecznie czule do odpowiedniej regulacji, przy malych przesunieciach w poczatkowym napieciu siatki.Jak wynika z powyzszego stworzono nadaj¬ nik radiowy wysylajacy wiecej niz jedne zsyn¬ chronizowane nadawanie na wielkich czestotli¬ wosciach z oddalonych od siebie anten i przy niejednakowych lecz skojarzonych ze soba cze¬ stotliwosciach, wraz z urzadzeniami do ciaglej regulacji stosunku faz pomiedzy tymi nadawa¬ niami, ' ~' . ' Szczególna uwage nalezy zwrócic na zastoso¬ wanie wyrózniacza fazy w polaczeniu z fazo-, wym urzadzeniem kontrolujacym, w celu regulo¬ wania fazy sygnalów, nadawanych przez nadaj¬ niki przekaznikowe, w stosunku do sygnalów, wypromieniowanych przez nadajnik glówny.Zaznacza sie, ze przewidziano tu równiez srodki do ciaglego wskazywania regulowanego stosunku faz oraz szablon porównawczy, umozli¬ wiajacy natychmiastowe wykrywanie kazdego bledu w pracy urzadzenia. ' ^ PL