PL33756B1 - Lampo elektronowa z elektroda emisji wtórnej - Google Patents

Description

Wynalazek dotyczy lampy elektronowej z zes¬ polem elektrod, zawierajacym jedna lub kilka elektrod emisji wtórnej. Elektroda emisji wtór¬ nej jest pokryta przynajmniej na czesci swej powierzchni substancja, wysylajaca latwo elek¬ trony wtórne pod wplywem bombardowan stru¬ mieniem elektronów pierwotnych. Elektrody ta¬ kie moga byc stosowane np. w lampach o emisji wtórnej oraz w lampach, powielajacych elektro¬ ny.Znane sa juz rózne substancje do pokrywania powierzchni elektrod emisji wtórnej. W znanych patentach i publikacjach przewaznie wymienia sie potasowce, np. cezv i wapniowce lub ich tlen¬ ki.Jezeli przeprowadzi sie doswiadczenia z sub¬ stancjami, znanymi z literatury, napotyka sie na niejasne na pierwszy rzut oka i jakby dowol¬ nie wystepujace zjawiska. Stwierdzono np., ze emisja wtórna elektrody, powleczonej potasow- cem lub wapniowcem, moze posiadac rózna war¬ tosc poczatkowa, jak równiez moze zmieniac sie w czasie pracy lampy, a w pewnych przypadkach moze znacznie wzrastac. Stwierdzono rów¬ niez, ze w wielu przypadkach emisja wtórna tlenków potasowców lub wapniowców maleje w czasie pracy lampy.Po wielu badaniach ustalono wreszcie, ze naj¬ lepsze rezultaty uzyskuje sie w lampie elektro¬ nowej wedlug wynalazku, posiadajacej zespól elektrod, zawierajacy miedzy innymi elektrode emisji wtórnej, pokryta przynajmniej na czesci swej powierzchni zwiazkiem lub kilkoma zwiaz¬ kami potasowców, wapniowców lub glinowców.Lampa ta zawiera wedlug wynalazku srodki do wprowadzania do lampy substancji chemicznych albo do wywiazywania w lampie substancji, lacza¬ cych sie w zwiazek chemiczny z metalem, wchodza¬ cym w sklad warstwy emitujacej elektrony wtórne, gdyby taki metal wydzielil sie w czasie pracy lampy. Do potasowców zaliczono: lit, sód, potas, rubid i cez; do wapniowców: wapn, stront, bar, jak równiez beryl i magnez; do glinowców: glin, skand, itr, lantan i pozostale metale grupy lan-tanowców (metale ziem rzadkich), a takze tytan, cyrkon, hafn i tor.Stwierdzono, ze przypadkowe zjawiska, wy¬ stepujace w razie stosowania substancji, lat¬ wo wysylajacych elektrony wtórne, sa powodo¬ wane tym, ze elektroda emisji wtórnej posiada najwieksza emisje wtórna, gdy jest powleczo¬ na zwiazkiem potasowca, wapniowca lub glinow- ca, którego zdolnosc emitowania elektronów wtórnych jest o wiele wieksza od taki ej ze zdol¬ nosci odpowiednich metali czystych. Stwierdzon no równiez, ze jezeli stosuje sie wspomniane zwiazki, wówczas po pewnym czasie pracy lam¬ py emisja wtórna maleje, co prawdopodobnie jest spowodowane tym, ze zwiazek czesciowo sie rozklada i powstaje wolny metal. Jezeli stoso¬ wac zwiazek nie zawierajacy praktycznie wolne¬ go metalu oraz postarac sie, aby przez szcze¬ gólne traktowanie zostal z powrotcm utworzony zwiazek emitujacy wtórnie, wówczas uzyska sie elektrody o emisji wtórnej, utrzymujacej sie sta¬ le na duzej wartosci w ciagu dluzszego czasu pracy.Wedlug jednej z odmian wykonania wynalaz¬ ku w samej lampie lub w przestrzeni, polaczo¬ nej z lampa, umieszcza sie substancje, z której przy podgrzaniu wydziela sie gaz, laczacy sie z potasowcem, wapniowcem lub glinowcem. W tym celu lampe mozna polaczyc z rurka lub moz¬ na umiescic w lampie kolpak zawierajacy sub¬ stancje, np. dwutlenek manganu, z której wy¬ dziela sie tlen przy stosunkowo slabym podgrza¬ niu. Mozna jednak zastosowac równiez inny spo¬ sób otrzymywania tlenków np. z weglanów, z których wydziela sie przy podgrzewaniu dwu¬ tlenek wegla, który z kolei daje tlenki potasow- W przypadku przeprowadzania tej reakcji w lampie calkowicie zatopionej gazy pozostale nie powinny oddzialywac szkodliwie na dalsza prace lampy, przeto po wytworzeniu gazów moz¬ na odparowywac substancje chlonne, sporzadzo¬ ne np. z baru lub magnezu i sluzace do zwia¬ zania pozostalej reszty gazów. W wielu przypad¬ kach wymagana jest równiez regeneracja katody pierwotnej.Na rysunku cyfra 1 oznaczono scianke lampy powielajacej elektrony, wyposazonej na jednym koncu w siodelko 2, w które wtopione sa przewo¬ dy doprowadzajace prad. Z drugiego konca lam¬ py powielajacej wyprowadzony jest przez scian¬ ke na zewnatrz przewodnik 3 do zasilania anody U. W lampie znajduje sie katoda pierwotna 5-, pewna liczba elektrod emisji wTtórneJ 6, pewna liczba elektrod 7, z których kazda jest polaczo¬ na z elektroda emisji wtórnej, lezaca na wprost nastepnej elektrody 7, oraz siatka 8. Lampa jest otoczona cewka magnetyczna (nie przedstawio¬ na na rysunku), której pole magnetyczne wspól¬ dziala tak z polami elektrostatycznymi, wyste¬ pujacymi pomiedzy elektrodami 6 i 7, iz przy pracy lampy elektrony, wychodzace z Katody 5, trafiaja na pierwsza elektrode emisji wtórnej 6, a elektrony, wyswobodzone z pierwszej elektro¬ dy emisji wtórnej, padaja na nastepna z kolei elektrode emisji wtórnej i tak dalej. Elektrody 6 sa pokryte substancja o duzej zdolnosci emito¬ wania elektronów wtórnych, np. tlenkiem cezu, weglanem baru lub weglanem strontu. W lampie umieszczone sa kolpaki 9 i 10. Cyfra 9 oznaczo¬ no kolpak, zawierajacy dwutlenek manganu, z którego wydziela sie tlen przy stosunkowo sla¬ bym nagrzewaniu, podczas gdy kolpak 10 zawie¬ ra tabletki magnezowe. Gdy po dluzszym prze¬ ciagu czasu pracy lampy emisja wtórna elektrod 6 zacznie mniejszac sie, nagrzewa sie kolpak 9, np. przez miejscowe nagrzanie lampy od zew¬ natrz lub pradami wielkiej czestotliwosci, dzieki czemu wydziela sie tlen, wskutek czego ewentual¬ nie wytworzony wolny metal zostaje utleniony.Nastepnie nagrzewa sie kolpak 10, zawierajacy tabletke z substancja chlonna, dzieki czemu mag¬ nez paruje w lampie, usuwajac niezuzyte reszt¬ ki tlenu. W ten sposób w ciagu dlugiego czasu utrzymuje sie bardzo duza emisja wtórna. Np. w razie stosowania tlenku baru uzyskuje sie \ przy napieciu 400 V w ciagu bardzo dlugiego czasu emisje wtórna równa 4,75; w razie stoso¬ wania chlorku cezu uzyskuje sie przy napieciu 400 V emisje wtórna 6,5, a w razie stosowania fluorku baru — przy 600 V emisje wtórna 5,0, wreszcie w razie stosowania tlenku magnezu "— przy 300 V — emisje wtórna 2,18. Dla metali czystych wtórna emisja wynosi: dla baru 0,8, dla cezu 0,72 i dla magnezu 0,95. PL

Claims (2)

1. Z a s t r z e z e n i a p a t e n t o w e 1. Lampa elektronowa z elektroda emisji wtór¬ nej, pokryta na powierzchni jednym lub kil¬ koma zwiazkami potasowców, wapniowców lub glinowców, znamienna tym, ze posiada srod¬ ki, sluzace do wprowadzania do lampy lub do wywiazywania w lampie substancji che¬ micznych, przeprowadzajacych ponownie w v zwiazek chemiczny metal, wchodzacy w sklad warstwy, pokrywajacej powierzchnie elektro- — 2 —pakach (9) oraz pewna liczbe kolpaków (10), zawierajacych tabletki z substancja chlonna. N. V. Philips' Gloeilampenfabrieken Zastepca: Mgr. Andrzej Au rzecznik patentowy P.O.Z.G/13 Oddz. wB-stoku — 150 zam. 2020 — 5.11—T 06082—19.11-50 r. dy emisji wtórnej, ewentualnie wydzielony na tej elektrodzie w czasie pracy lampy.
2. 2. Lampa elektronowa wedlug zastrz. 1, zna¬ mienna tym, ze zawiera substancje, latwo wy¬ dzielajaca tlen, lub kilka takich substancji, np. dwutlenek manganu, umieszczony w kol- PL