Powierzchnie kontaktowe, które sa czesto wlaczane, np. kontaktów w przekaznikach wi¬ bracyjnych, w regulatorach napiecia albo pradu lub w innych przekaznikach, wlaczajacych okre¬ sowo na krótki czas obwody pradu, ulegaja spa¬ leniu, szczególnie przez to, ze powierzchnie kon¬ taktowe nie przylegaja cala powierzchnia.W kontaktach, nawet bardzo dobrze wyko¬ nanych, powierzchnie, stykajace sie zawsze w tych samych miejscach, ulegaja spaleniu. Przy uzyciu pradu stalego wytwarza sie dodatkowo przez dzialanie elektrolityczne na biegunie do¬ datnim wglebienie, a na biegunie ujemnym wy¬ step. Wskutek tego kontakty maja sklonnosc do wytwarzania luku i spiekania sie.Równoczesnie w kontaktach sztywnych prze¬ nosza sie wibracje jednych czesci przekaznika na drugie, co wplywa niekorzystnie na dzialanie przekaznika.Zgodnie z wynalazkiem umieszcza sie przy¬ najmniej jeden kontakt na powierzchni czolo¬ wej sworznia, osadzonego obrotowo w uchwycie kontaktowym, umieszczonym na rdzeniu albo na kotwicy przekaznika.Przyklad wykonania ukladu kontaktów we¬ dlug wynalazku jest przedstawiony na rysunku, na którym fig. 1 przedstawia przekrój przez uchwyt kontaktowy przekaznika,' fig. 2 — wi¬ dok na tulejke obrotowa i wkladke tulejki, fig. 3, 4, 5 i 6 — przedstawiaja widoki ria inaczej wykonane tulejki i wkladki.W Uchwyt kontaktu C przekaznika wpraso- wana jest wkladka V, której otwór jest zaopa¬ trzony w rowek albo w gwint. W wkladce obra¬ ca sie swobodnie zanitowana w niej tulejka P, majaca w stosunku do wkladki V pewien luz w kierunku osi. Tulejka P posiada na stronie, zwróconej do drugiego kontaktu T, okreslonego ksztaltu kolnierzowy wystep p, a wkladka V jest zaopatrzona na swej powierzchni czolowej w boczne wystepy Z, umozliwiajace tylko na pe¬ wien ograniczony obrót tulejki P w granicach, wyznaczonych przez ksztalt wystepów bocznych.Z wystepu kolnierzowego. Wewnetrza powierz¬ chnia tulejki P jest nagwintowana i jest w nia wkrecony sworzen kontaktowy K swoja czescia Ks i zabezpieczony za pomoca nakretki M, przy¬ trzymujacej równoczesnie uszko kontaktowe ka-bla doprowadzajacego L. Przez odpowiednio gle¬ bokie wkrecenie* sworznia K w tulejke mozna nastawic odstep, miedzy powierzchniami kon¬ taktowymi.Na fig. 3 i 4 przedstawiono wystep kolnie¬ rzowy p tulejki P, posiadajacy odmienny ksztalt.Na fig. 3 uwidoczniono wystep ten w polozeniu srodkowym wzgledem bocznych wystepów wklad¬ ki V, a na fig. *4 — w polozeniu w poblizu polo¬ zenia granicznego.Na fig. 5 i 6 uwidoczniono jeszcze inny ksztalt wystepu kolnierzowego tulejki P, przy czym zamiast wystepów bocznych Z we wkladce V jest przewidziany kolek, umieszczony n# czo¬ lowej powierzchni wkladki V.Luz promieniowy pomiedzy tulejka P i wkladka V jest tylko tak duzy, by tulejka P, mogla sie obracac podczas wlaczania kontaktu.Luz wzdluz osi jest równiez tylko tak wielki, by stlumic przenoszenie drgan, powstajacych przy *wlaczaniu i wylaczaniu obu czesci przekaznika.Przy uderzeniach, powstajacych przy wla¬ czaniu kontaktów, nastepuje obrót tulejki P w stosunku do wkladki V, co dozwala na dobre zetkniecie sie obu powierzchni kontaktów, albo- /wiem sworzen ustawia sie samoczynnie w tym polozeniu, w którym powierzchnie w pelni do siebie przylegaja. Równoczesnie, dzieki nieznacz¬ nemu luzowi wzdluz osi, drgania kotwiczki nie przenosza sie tak silnie na rdzen, jak przy sztywnym zamocowaniu, albowiem powstaje sil¬ ne tlumienie. Przekaznik w ten sposób zbudo¬ wany nie podlega wiec w tak silnym stopniu szkodliwemu wplywowi mechanicznego rezonan¬ su, a jego kontakty wykazuja znacznie dluzszy okres pracy, niz kontakty zwyklej konstrukcji.P. O. Z. G./13 Oddz. w B-atoku — 150 \ W ukladzie, przedstawionymi na rysunku, u-- widoczniono tylko jeden ruchomy kontakt. Oczy¬ wiscie mozna ruchomy kontakt umiescic zamiast na rdzeniu równiez na kotwiczce, w razie zas potrzeby moga oba kontakty byc obrotowe. W celu zmniejszenia bezwladnosci i wagi kotwicz¬ ki nalezy jednak w normalnych warunkach dac pierwszenstwo opisanemu ukladowi kontaktów. PL