Wynalazek dotyczy sygnalizacji elektrycznej, a scislej wiaze sie z utozsamianiem linii w tele¬ fonii i przeslaniem wyniku do punktu centralnego w celu zanotowania.W znanych metodach utozsamiania linii sygna¬ ly tozsamosci sa wprowadzane na przewód obwo¬ du, liniowego inny, niz przewód mówny- Sygnaly tozsamosci sa przesylane za pomoca tegoz prze- wpdu w pierwszym wybieraku, a stad przez transformator w zespole przekazników wyjscio¬ wych obwodu mównego linii miedzymiastowej do punktu centralnego dla zanotowania. Takie me¬ tody utozsamiania wymagaly pewnych zmian w wyposazeniach obwodu liniowego abonenta oraz pierwszego wybieraka i chociaz dawaly sie zasto¬ sowac w nowych centralach telefonicznych, byly przeszkoda przy wprowadzaniu utozsamiania linii w centralach istniejacych.Istota wynalazku jest ulepszona metoda utoz¬ samiania linii wywolujacej, dajaca sie zastoso¬ wac we wszystkich typach central telefonicznych.Zgodnie z cecha charakterystyczna wynalazku, w elektrycznym systemie sygnalizacji, posiadaja¬ cym wyposazenie indywidualne dla stacji i wy¬ posazenie wspólne dla wielu stacji, sygnaly, utoz¬ samiajace stacje, sa przesylane miedzy, wspomnia¬ nym indywidualnym i wspólnym wyposazeniem przy uzyciu przewodów, przez które przesyla sie wiadomosci.W elektrycznym systemie sygnalizacji wedlug wynalazku sygnaly, przedstawiajace utozsamienie punktów sygnalizujacych, sa przesylane od tych¬ ze punktów do punktu odleglego calkowicie po¬ przez przewody, normalnie uzywane do przesy¬ lania innych wiadomosci. W systemie telefonicz¬ nym, majacym ulatwienia do wykazywania toz¬ samosci linii wywolujacych w punkcie odleglym, sygnaly tozsamosci sa przesylane do obwodów linii wywolujacej calkowicie poprzez przewody mówne. Tak samo przesylanie sygnalu tozsamos¬ ci w obrebie centrali, w której znajduja sie linie wywolujace, zachodzi po przewodach mównych.W urzadzeniu wedlug wynalazku sa wstawione pary elementów opornosci nieliniowej, zwiazane z linia kazdego abonenta, przylaczone do jedne¬ go z przewodów mównych w obwodzie linii abo¬ nenckiej i do odpowiednich sposród wielu wspól¬ nych przewodów, do których sa przylaczane sygnaly cechujace; zródlo wspólne napiecia zna¬ czacego jest przewidziane tak, ze odpowiednienapiecia sa mzwiniete na elementach opornosci nieliniowej, gdy utozsamianie odbywa sie lub nie odbywa, aby umozliwic przeslanie sygnalów toz¬ samosci do obwodów linii abonenckiej, w celu uskutecznienia tego calkowicie poprzez przewo¬ dy mówne, bez powodowania niewlasciwych zmian napiecia ha tych przewodach.Aby zapobiec wspóldzialaniu miedzy liniami, które sa wlasnie utozsamiane i liniami nie wy¬ magajacymi utozsamienia, indywidualne przewody sygnalizujace sa przylaczane w równych zasad¬ niczo- ilosciach do ujemnego i dodatniego prze¬ wodów mównych- Takie ifrzadzenie jest bardzo wazne na liniach, na których moze zajsc zmiana biegunów baterii. Jednak zgodnie z wynalazkiem na liniach, gdzie nie ma zmiany biegunów, przy¬ lacza se wszystkie indywidualne przewody sygna¬ lizowania do dodatniego lub ujemnego przewodu mównego. # Zastosowana do sygnalizowania wedlug wyna¬ lazku para elementów opornosci nieliniowych, zwiazanych z linia kazdego abone*nta, jest przy¬ laczona do jednego z przewodów mównych w ob¬ wodzie Jinii abonenckiej i do odpowiednich spo¬ sród wielu wspólnych przewodów, do których przylacza sie oznaczone sygnaly cechujace. Po¬ tencjal jest wtedy utrzymywany poprzez elemen¬ ty opornosci nieliniowej, przylaczane do linii, nie potrzebujacych utozsamienia, na takiej wy¬ sokosci (z tym, ze opornosc elementów jest wy¬ starczajaco duza), by dac konieczny wplyw we wspomnianych liniach, odpowiedni do przeslania sygnalów tozsamosci.Zgodnie z wynalazkiem para elementów opor¬ nosci nieliniowej, zwiazanych z linia kazdego a- bonenta, jest, jak wspomniano, przylaczona do jed y nego z przewodów mównych w obwodach linii a- bonenckiej i do odpowiednich z wielu przewodów wspólnych, do których przylacza sie oznaczone sygnaly cechujace, a wymagane utozsamienie' linii jest znaczone potencjalem o1 takiej wartosci, ze elementy opornosci nieliniowej, przylaczone do takich linii, sa zasadniczo zmniejszone, by umoz¬ liwic przeslanie sygnalu tozsamosci.Z punktu widzenia utozsamiania ich — obwo¬ dy liniowe moga byc rozwazane jako dzielace sie na trzy grupy: a) obwody nieczynne, b) obwody, uzyte w polaczeniach rozmownych albo urzadzajace takie polaczenia, i c) obywody utozsamiane.W przypadku a) obwody z indywidualnymi przewodami sygnalizujacymi, przylaczonymi do ujemnego przewodu mównego, doprowadza na¬ piecie baterii (np. przez przekaznik liniowy o wymaganej malej opornosci) poprzez indywidual¬ ne przewody sygnalizacyjne i elementy nielinio¬ wej opornosci z oporem bardzo duzym do wspól¬ nego przewodu sygnalizacyjnego. Reszta, obwo¬ dy z indywidualnymi przewodami sygnalizacyj¬ nymi, przylaczonymi do dodatniego przewodu mównego, doprowadza napiecie poprzez przewo¬ dy sygnalizujace i elementy opornosci nielinio¬ wej, do przewodu wspólnego z ziemia. W przy-, padku b) potencjal baterii o niskiej, opornosci i potencjal ziemi sa przylaczone do indywidual¬ nych przewodów sygnalizujacych za pomoca jed¬ nego albo drugiego 'uzwojenia przekazników zrównowazonych, zwiazanych z doprpwadzeniem baterii mównej, np. w wybierakach' liniowych, albo za pomoca ^podobnych przekazników impul¬ sujacych. Poprzez elementy opornosci nielinio¬ wej sa te potencjaly równiez doprowadzone do przewodów wspólnych. Oczywiscie wiekszosc ob¬ wodów liniowych abonenckich w centrali przy¬ padnie do grupy a) i b) i w ten sposób, w przy-, padku gdy indywidualne przewody sygnalizacyj¬ ne sa przylaczone w równej liczbie do przewodu dodatniego i ujemnego, wspólny przewód sygna¬ lizujacy moze byc rozpatrywany jako punkt srod¬ kowy ukladu potencjometrycznego. Bedzie on utrzymywany bardzo scisle na stalym potencjale, równym polowie napiecia baterii zasilajacej. Np. jesli napiecie baterii zasilajacej wynosi 50 V i bie¬ gun dodatni baterii jest przylaczony do ziemi, wtedy potencjal przewodu wspólnego powinien miec 25 V, ujemne wzgledem ziemi. Wazne jest,' ze obwody, uzywane przy zbudowanych polacze¬ niach i budujace te polaczenia, nie powinny po¬ nosic strat od interferencji sygnalów tozsamosci na liniach, podlegajacych utozsamieniu. Na tym koncu obwody te sa faktycznie odlaczone od wspólnego sygnalizacyjnego przewodu przez utrzymywanie opornosci nieliniowych w przewo¬ dach sygnalizacyjnych takich obwodów liniowych na bardzo duzej wartosci, gdyz istnieje mala róz¬ nica potencjalów miedzy nimi. W tym czasie opor¬ niki nieliniowe w przewodach sygnalizacyjnych obwodów, podlegajacych utozsamieniu, sa zna¬ czone odpowiednio wysoka róznica potencjalów, aby dac droge o malym oporze dla pradów sygna¬ lizacyjnych do przewodów mównych.Ponizej rozwazono bardziej szczególowo wa¬ runki elektryczne na opornikach nieliniowych!, zwiazanych ze zbudowanymi polaczeniami w ty¬ powym systemie telefonicznym. Opornosc petli abonenckiej moze siegac od zera do wartosci rze¬ du 1000 omów w warunkach wyjatkowych, a opor¬ nosc kazdego uzwojenia zrównowazonych przekaz¬ ników zasilajacych moze wynosic np. 200 omów.W tein sposób potencjal w punkcie, gdzie nieli¬ niowe oporniki dolaczaja sie do przewodu mów- — 2 —nego dodatniego lub ujemnego moze siegac od 25 V ujemnych w przypadku petli równej zeru do mniej wiecej 43 V ujemnych albo 7 V ujemnych (zaleznie od przewodu) w przypadku petli 100 o- mów. Poniewaz wspólna strorte grupy oporników jest utrzymywana na ujemnych 25 V, wiec róznica potencjalów na oporniku w uzytym obwodzie nie przewyzsza 18 V- W wiekszosci przypadków jest • ona znacznie mniejsza. Charakterystyki odpowied¬ niego nieliniowego opornika sa takie, ze przy na¬ pieciu tak niskiego rzedu opornosc jego wynosi kilka setek tysiecy omów i indywidualne przewo¬ dy sygnalizacyjne sa w ten sposób wlasciwie od' laczone od wspólnego przewodu sygnalizacyj¬ nego.Ponizej opisano metode zastosowania 'wyna¬ lazku w centrali czterocyfrowej. Na rysunku fig- 1 przedstawia schematycznie obwód liniowy, abo¬ nenta SLC, sprzezonego ukladem jednostek opor¬ nika nieliniowego, fig. 2 zas — zespó^ przekaz¬ ników wyjsciowych CGS, które lacza do osrodka notujacego. Fig. 1 i 2 rysunku nalezy ulozyc cbok siebie, przy tym fig. 1 po stronie lewej. Fig. 1 i 2 f przedstawiaja razem równiez odpowiednie ele¬ menty wyposazenia utozsamiania linii abonen¬ ckiej, które jest podobne do uwidocznionego szczególowo na fig. 4 i 5 patentu nr 33610.Rozmowa, wymagajaca utozsamienia, jest reali¬ zowana w znany sposób, to znaczy, gdy strona wywolujaca podnosi mikrotelefon, dziala w petli przekaznik liniowy L, obrotowy szukacz liniowy rusza i zajmuje wolny pierwszy wybierak, przez co przekaznik L i ziemia na przewodzie dodatnim sa odlaczone, a petla jest przedluzona do prze¬ kaznika A w wybieraku. Przekaznik A zadziala i zareaguje na pierwszy szereg wybieranych impul¬ sów, by spowodowac ruch szczotek na odpowied¬ ni poziom, np. poziom „0". Wtedy szczotki posu¬ waja sie po poziomie i przedluzaja przewody mówne do wolnego zespolu przekazników wy¬ chodzacych, po czym przekaznik A zostaje odla¬ czony, a petla -mówna jest przylaczona do prze¬ kaznika AA. Przekaznik AA zadziala i kontakta¬ mi AA1 wlacza ziemie nadzorcza na przewód P, a przez kontakty AA2 doprowadza baterie po¬ przez dlawik I do przewodu ujemnego linii wy¬ chodzacej OGT. Gdy zespól przekazników, zwia¬ zany ze stanowiskiem telefonistki w osrodku no¬ towania, jest gotów do odbierania sygnalów toz¬ samosci, na przewodzie dodatnim jest przywró¬ cone zasilanie, w celu uruchomienia przekaznika D. Przekaznik D po zadzialaniu zamyka obwód, uruchamiajacy przekaznik SI, poprzez przewód S do wyposazenia, cechujacego linie abonencka.Przekaznik SI przytrzymuje sie kontaktami -SI7 poprzez przewód Z az do skompletowania obiegu cechujacego. Lekko wyregulowane kontakty Sil dzialaja pierwsze^ i wlaczaja kondensator QA w. linie, aby zapobiec trzaskom w sluchawce. Styki SI2 i SI3 przerywaja zasadniczy obwód dzialania przekaznika AA i przerzucaja dodatni, i ujemny ^przewód abonencki na transformator TRG. Ponie¬ waz petla mówna jest odlaczona od baterii zasi¬ lajacej, nastepne sygnaly o czestotliwosci aku¬ stycznej sa nieslyszalne dla strony wywolujacej.Styki SI4 wlaczaja lokalny obwód przytrzymuja¬ cy dla przekaznika AA w szereg z opornikiem ' YD. Styki SI5 uruchamiaja przekaznik startowy ST w wyposazeniu cechowania linii. Styki SI6 tworza droge w przewodzie PU z tetnem 600 okr/. sek. Kontakty SI8 uruchamiaja przekaznik Zl.Kontakty SI9 i SI10 wlaczaja uzwojenie wtórne transformatora- na linie wyjsciowa. Przekaznik Zl, po zadzialaniu kontaktami ZI1, odlacza zasad¬ niczy obwód uruchamiajacy przekaznika SI, a kontaktami ZI2 przytrzymuje sam siebie, / , W miedzyczasie przekaznik ST podczas dzia¬ lania tworzy obwód cechujacy, jak podano w pa¬ tencie nr 33610, dla kontynuowania przebiegu.Z kolei zadziala wspomniany w tym patencie szybki przekaznik DR, puszczajac w czasie ozna¬ czonym. Poniewaz kazdy czasowy przekaznik DR jest w polozeniu normalnym, zostaje uzupelniony obwód od wtórnego uzwojenia transformatora TRA przez kontakty DR1, kondensator QE, prze¬ wód B, uzwojenie pierwotne transformatora TRG, opornik nieliniowy ARC, kontakty SI6, przewód PU, z powrotem do transformatora TRA. Sygnal 600' okr^sek zostaje indukowany w tym obwodzie i idzie do linii wychodzacej OGT przez transfor¬ mator TRG. W ten sposób impulsy 600 okr/sek sa przesylane do zespolu przekazników przycho¬ dzacych. Gdy zadziala przekaznik czasowy DR, zostaje wzbudzony sygnal 750* okr^sek we wtór- . nym uzwojeniu transformatora TRB, skad jest on pobierany w znanej kolejnosci umownych czte¬ rech znaków do pierwotnych uzwojen transfor¬ matorów TRC — TRF, zwiazanych z cechowaniem cyfr tysiecy i dziesiatek, jako oznaczony przez kontakty przekaznika cechujacego MW1 — MZ1, albo do podobnego . zespolu transformatorów, zwiazanego z cechowaniem setek i jednostek przez kontakty przekaznika, cechujacego w* prze¬ wodzie CW1 — CZ1. Uzwojenia? wtórne transfor¬ matorów tysiecy i dziesiatek koncza sie na kon¬ cówkach MTl-O, a uzwojenia wtórne transforma¬ torów setek i jednostek koncza sie na konców¬ kach CUl-O. Przekazniki przestawne MA i CA, razem z przekaznikami rozdzielczymi (nie uwi¬ docznionymi na fig. 1) w wyposazeniu cechuja¬ cym linie abonenckie, robia to, ze cechowanie cyfr bedzie zachodzilo we wlasciwej kolejnosci, — 3a mianowicie: tysiace, setki, dziesiatki i jed¬ nostki.Obecnie zostanie rozwazone cechowanie ty¬ siecznej cyfry 2: W urzadzeniu wedlug wspom¬ nianego patentu przekaznik przestawny MA be¬ dzie nieczynny, a w odpowiednim czasie urucha¬ miaja sie jednoczesnie przekazniki DR i MX. Za¬ znacza sie, ze bateria E, która najwlasciwiej po¬ winna miec SEM=100 V, jest polaczona przez opornik nieliniowy ARB, z tym, ze biegun ujem¬ ny laczy sie przez uzwojenie wtórne transforma¬ tora TRD, M/T2, kontakty NAl'i wspólny przewód 11 z opornikiem ARB, a biegun dodatni przez wspólny przewód B przez pierwotne uzwojenie transformatora TRG, kontakty SI2, ujemny prze¬ wód wybieraka GS, obwód liniowy SJC i prze¬ wód 10 siega do tegoz opornika. Jak'poprzednio wyjasniono, potencjal na wspólnym przewodzie 11 jest zasadniczo ustalony na 25 V ujemnych i w 4ten sposób daje on to, ze potencjal przewodu ujemnego i przewodu 10 jest dodatni i zasadni¬ czo wynosi 75 V w stosunku do ziemi. Na sku¬ tek tego, poniewaz róznica potencjalów na opor¬ niku nieliniowym jest 100 V, potencjal na prze¬ wodzie mównym jest utrzymywany w granicach zadowalniajacych.Wartosc opornosci opornika nieliniowego ARB, majacego potencjal poczatkowy, jest. na skutek tego bardzo znizona, aby dac przejscie dla sygna¬ lów tozsamosci o czestotliwosci akustycznej- W miedzyczasie sygnal czestotliwosci akustycz¬ nej, przylaczony do pierwotnego uzwojenia TRD przez zadzialanie przekazników DR i MX, jest wzbudzony w uzwojeniu wtórnym, konczacym sie na M/T2 i dochodzi do uzwojenia pierwotne¬ go TRC przez obwód, uzyty do polaczenia baterii E z opornikiem nieliniowym, a kondensator QE przez baterie zabezpiecza droge o niskiej opor¬ nosci pozornej dla pradów o czestotliwosci aku¬ stycznej.Nalezy zwrócic uwage, ze w przypadku takich obwodów liniowych, których indywidualne prze¬ wody sygnalizacyjne sa przylaczone do przewo¬ du dodatniego, opornik nieliniowy spolaryzowa¬ ny poprzez obwód sygnalów tozsamosci siega po przewodzie dodatnim przez kontakty SI3.Tetna tozsamosci, odpowiadajace setkom, dzie¬ siatkom i jednostkom sa na linii abonenckiej i 'dochodza do osrodka notowania oraz w podobny sposób do tej z cyfr tysiecy, gdzie moga one byc zamienione na czynnosci przekazników, dla uzy¬ skania slyszalnego lub widzialnego przedstawie¬ nia numeru abonenta wywolujacego. Po skoncze¬ niu przebiegu utozsamienia otwiera sie przewód Z w wyposazeniu, cechujacym linie abonencka, aby zwolnic przekaznik SI, który uzupelnia droge rozmowy i zwalnia wyposazenie, cechujace linie abonencka. Na koniec kontakty Sil wracaja do stanu poprzedniego, by usunac/zwarcie z oporni¬ ka ,YC o duzej opornosci. W centralach, które nie stosuja zmiany potencjalów na przewodach mów- nych dla celów liczenia lub nadzoru, wszystkie indywidualne przewody sygnalizacyjne w obwo¬ dach liniowych moga byc przylaczone do podob¬ nych przewodów mównych w obwodach linio¬ wych, np. wszystkie moglyby byc przylaczone do przewodów ujemnych. W takim przypadku po¬ tencjal na wspólnym przewodzie sygnalizacyj¬ nym winien byc zblizony do pelnego napiecia baterii zasilajacej, np. do 50 V ujemnych; w ten sposób ujemna plyta oddzielnej baterii cechuja¬ cej przybiera ten potencjal, podczas gdy plyta dodatnia, przyjawszy, ze bateria cechujaca jest 100 V, daje potencjal 50 V dodatnie na indywi¬ dualny przewód sygnalizacyjny. W ten sposób chociaz stosowny nieliniowy opornik ma przyla¬ czone do niego 100 V, aby dostarczyc nisko- omowa droge dla sygnalizacji, potencjal na prze¬ wodzie mównym jest utrzymany na poziomie .normalnym. Nalezy zaznaczyc, ze chociaz zrobio¬ no specjarna wzmianke o opornikach nielinio¬ wych, to jednak moga byc uzyte i inne urzadze¬ nia do spelnienia tej samej czynnosci, np. gazo¬ wane lampy wyladowcze tak zbudowane, zeby w zasadzie nie przewodzily przy napieciu normal¬ nym i aby mialy tak mala opornosc, by zabez¬ pieczyc droge sygnalizacji, gdy zostanie przyla¬ czony odpowiedni potencjal cechujacy. PL