Wynalazek niniejszy dotyczy uchwytu recznego, nadajacego sie do zastosowania do róznych przedmiotów podnoszonych lub przesuwanych.Uchwyt wedlug wynalazku jest wyko¬ nany tak, ze przylega do reki i poshda wygodne powierzchnie uchwytowe, co po¬ woduje równomierny rozklad nacisku, a przez to zmniejsza wysilek i zmeczenie.Przedmiot wynalazku jest przedstawio¬ ny na rysunku, na którym fig. 1 przedsta- wia widok z góry uchwytu, fig 2 — widok boczny, fig. 3 — widok od dolu i fig. 4 — widok czesci przedniej.Uchwyt wlasciwy 1 posiada na przed¬ nim i tylnym koncu dwie czesci 2 i 3 z otworami 4 i 5 do polaczenia uchwytu z przedmiotem przenoszonym. Uksztaltowa¬ nie tych skierowanych ku dolowi czesci laczacych nie jest zasadnicza cecha wyna¬ lazku. Dlatego, w celu odróznienia uchwy¬ tu wlasciwego od czesci, laczacych go z przedmietern, na rysunku zaznaczone sa kropkowane i kreskowane linie 6 i 7, któ¬ re go w przyblizeniu oddzielaja od tych czesci.Wedlug wynalazku os uchwytu jieist po¬ chylona w stosunku do powierzchni, do której uchwyt jest przymocowany, a któ¬ ra w wykonaniu przedstawionym na ry< sunku jest plaszczyzna pozioma, przecho¬ dzaca przez otwory 4 i 5. Mozna przyjac, ze os uchwytu stanowi kropkowana i kres¬ kowana linia 8, styczna do zaglebien 9 i 10. wykonanych odpowiednio do polozenia malego i srodkowego palca reki. Kat po¬ miedzy osia w ten sposób ustalona a pla¬ szczyzna przedmiotu wynosi od 10° — 20°,a najlepiej okolo 15°, Kat ten jest dobrany odpowiednio do ulozenia stawów palco¬ wych i dlugosci palców w polozeniu, gdy reka obejmuje dowolny drazek, a przegub tworzy jeidna linie z przedramieniem.Górna powierzchnia 11 uchwytu jest lek¬ ko wypukla odpowiednio do wkleslej po¬ wierzchni dloni. Powierzchnia ta jeist roz¬ dzielona na swym przednim koncu zebrem 12 w ksztalcie klina i przechodzi w po¬ wierzchnie 13 i 14, zakrzywione ku dolo¬ wi. Z powierzchniami iymi iiyka sie kciuk i palec wskazujacy. Ponizej czesci konco¬ wych powierzchni 13 i 14 znajduje sie za krzywiona poprzeczna powierzchnia 15 o ksztalcie mniej wiecej stozkowym, która stanowi powierzchnie oporowa dla palca wskazujacego. Powierzchnia 15 jest od¬ dzielona od powierzchni 13 i 14 ostrymi liniaimi granicznymi 16 i 17. Od strony cze¬ sci laczacej 2 powierzchnia 15 przechodzi w zakrzywiona ku dolowi powierzchnie 15\ Ponizej powierzchni 11 uchwyt posiada lekko zakrzywione wypukla boczne po¬ wierzchnie 18 i 19, które zakrzywiaja sie do wewnatrz i lacza sie, tworzac dolna powierzchnie 20 posiadajaca zaglebienia 9 i 10.Z powierzchniami 18, 19 i 20 styka sie dlon i trzy ostatnie palce, przy czym srodkowy palec styka sie z zaglebieniem 9, a maly palec z zaglebieniem 10. Po¬ wierzchnie 18 i 19 sa oddzielone od po¬ wierzchni 11 krawedziami 21 i 22, ciagna¬ cymi sie w przód ku dolowi i oddzielaja cynii równiez powierzchnie 18 i 19 od po¬ wierzchni 13 i 14. Krawedzie 21 i 22 za¬ krzywiaja sie ku srodkowi i lacza sie pod spodem uchwytu, oddzielajac tym sposo¬ bem poprzeczna powierzchnie 15 od po¬ wierzchni dolnych, Wzmiankowane poprzednio zebro 912 w ksztalcie klina posiada umieszczone przeciwlegle nosne powierzchnie 23 i 24 zakrzywione na zewnatrz i przechodzace na zewnatrz i i 14. Powierzchnie 23 i 24 sluza jako po¬ wierzchnie czynne przy ruchu obrotowym i skrecajacym, uniemozliwiajac w ten spo¬ sób poslizg.Uchwyt wedlug wynalazku jest"przysto¬ sowany do uzycia prawa i lewa reka, gdyz czynne powierzchnie uchwytowe sa roz¬ mieszczone symetrycznie. PL