Znany sposób wytwarzania , ziarnistego nawozu mieszanego z azotanu amonu i we¬ glanu wapnia polega na dodawaniu mie¬ lonego kamienia wapiennego do stopu azo¬ tanu amonu, otrzymanego przez zageszcze¬ nie roztworu. Otrzymana w ten sposób dosc gesta masa ciekla podlega mieszaniu i chlo¬ dzeniu w urzadzeniach mechanicznych, przy czym powstaje produkt ziarnisty. Ty¬ powym urzadzeniem do tego celu jest tak zwane koryto granulacyjne w postaci pod¬ luznego naczynia, zaopatrzonego w odpo¬ wiednio' skonstruowane mieszadla. Otrzy¬ many w ten sposób produkt ziarnisty,-wy¬ suszony w miare potrzeby, nadaje sie le¬ piej do przechowywania i wysiewania niz mieszanina skladników sproszkowanych; która w krótkim czasie kamienieje i wyma¬ ga ponownego mielenia przed wysianiem* Jednakze i produkt, ziarnisty zachowuje jeszcze pewna sklonnosc do zbrylania sie, wskutek czego rolnik jest zmuszony przed wysianiem nawozu przesiewac go i rozgnia¬ tac grudki odsiane, gdyz w przeciwnym razie naraza sie na zatykanie siewnika i nierównomierny rozdzial nawozu na roli.Sklonnosc do zbrylania zmniejsza sie w miare zwiekszania zawartosci weglanuwapnia, ale równoczesnie nawóz mieszany staje sie ubozszym w azot, a przez to mniej wartosciowym. ¦ Wynalazek usuwa w znacznym stopniu sklonnosc do zbrylania sie nawozu mie¬ szanego z azotanu amonu i weglanu wap¬ nia, nie obnizajac jego wartosci nawozo¬ wej., Polega on na dodawaniu w-koncowym stadium powstawania ziarn niewielkiej ilo¬ sci dirobno zmielonego pylu weglanu wap¬ nia, A mianowicie, do odpowiedniego miej - sca urzadzenia granulacyjnego, nip. do ko¬ ryta granulacyjnego, doprowadza sie we¬ dlug wynalazku dodatkowy pyl wapienny.Jezeli miejsce doprowadzenia pylu zosta¬ lo dobrane tak, aby pyl przyklejal sie do powierzchni ziarn swiezo powstalych, nie¬ znaczny dodatek te,go pylu wybitnie zmniejsza sklonnosc do zbrylania sie na¬ wozu otrzymanego. Wprowadzenie pylu dodatkowego w zbyt wczesnym stadium powstawania ziarn, np. doprowadzenie go do miejsca urzadzenia granulacyjnego', w którym masa znajduje sie jeszcze w sta¬ nie plastycznym, calkowicie chybia celu, (gdyz pyl ulega rozmieszaniu w calej sub¬ stancji. Wprowadzenie pylu wapiennego za pc^zno, to jest zbyt blisko konca urza¬ dzenia granulacyjnego, a mianowicie w miejscu, w którym powierzchnia utworzo¬ nych ziar jest juz calkowicie skrzepnieta, jest równiez niecelowe, poniewaz pyl nic wiaze sie z ziarnem.Stadium tworzenia ziarn, w którym dodawanie pylu jest najkorzystniejsze, nie moze byc scisle umiejscowione w urzadze¬ niu granulacyjnym. Zaleznie od wielu czynników, jak temperatury stopu, tem¬ peratury otoczenia, zawartosci wilgoci w stopie itd. miejsce najkorzystniejszego do¬ dawania pylu ulega przesunieciom. Urza¬ dzenie wedlug wynalazku umozliwia w sposób bardzo prosty i szybki odnalezienie tego miejsca najkorzystniejszego do doda- ' wania pylu i jego regulowania w czasie pro¬ dukcji Polega ono na tym, ze dodatkowy* pyl wapieriny prowadzi sie w dowolnym urzadzeniu transportowym równolegle do ruchu produktu w urzadzeniu gratulacyj¬ nym, przy czym istnieje szereg polaczen miedzy urzadzeniem transportowym a u- rzadzeniem granulacyjnym, które moga byc zamykane lub otwierane.Przyklad calkowitego zespolu urzadzen do mieszania azotanu amorowego z we¬ glanem wapniowym, lacznie z urzadze¬ niem wedlug wynalazku, jest przedstawio¬ ny schematycznie na rysunku. W naczy¬ niu A, grzanym; pstra i zaopatrzonym w mieszadlo mechaniczne, miesza sie stop azciisanu amolnu -o-zawartosci 2 — \% wo¬ dy, doprowadzany z nie uwidocznionej na rysunku wyparki rurociagiem B, z pylem weglalnu wapnia ze zbiornika C. Zazwy¬ czaj stosuje sie takich naczyn wiecej niz jedno, aby zepewnic ciaglosc pracy. Po¬ za tym ptosuje isie urzadzenia dozujace, np. wagi samoczynne do pylu wapiennego, które na rysunku opuszczono.Mieszanina ze zbiornika A przechodzi do koryta granulacyjnego D. Jest bo kory to w miare potrzeby Izolowane i zaopa¬ trzone w dwa slimaki o osiach równole¬ glych, oddalonych od siebie mniej niz . o sume promieni, aby powierzchnie srubo¬ we przenikaly sie wzajemnie. Slimaki te nie sa calkowite, lecz skladaja sie z odcin¬ ków poprzedzielanych lukami, przy czyni odcinki jednego trafiaja w luki drugiego.Mieszanina, posuwajac sie wzdluz urza¬ dzenia granulacyjnego i stygnac, przecho¬ dzi przez stan plastyczny, nastepnie roz¬ pada sie na grudki, z których w dalszym ciagu ksztaltuja sie ziarna. W odpowied¬ nim miejscu dodaje sie weglanu waptaia za pomoca slimaka P. Pod slimakiem zazna¬ czono polaczenia Q z korytem granulacyj- \ nym. Przez zamykanie jednych polaczen, a otwieranie innych mozna zmieniac miej¬ sce dodawania pylu i odnalezc miejsce, * 2 -w którym dodatek pylu jest najkorzyst¬ niejszy. Na rysunku nie zaznaczono urza¬ dzenia dozujacego, np< wagi do wazenia pylu, którego dodaje sie w ilosci nie prze¬ kraczajacej zazwyczaj "%% ciezaru pro¬ duktu. Produkt ziarnisty przesypuje sie do suszarki E, przesiewa w sortowniku F. skad grudy przechodza do mlynka nieuw^- docznionego na rysunku, pyl zas przy po¬ mocy elewatora G jest podawany do kory- ..ta granulacyjnego D w -miejscu, w którym mieszanina nie przeszla jeszcze przez stan plastyczny. Ziarna opuszczajace koryto granulacyjne, maja jeszcze 1 — 2% wil¬ goci. W celu zmniejszenia zawartosci wil¬ goci mozna przedmuchiwac powietrze przez koryto granulacyjne. W tym przy¬ padku na przewodzie doprowadzajacym pyl dodatkowy winno byc umieszczone zamkniecie R, które przepuszcza ciala syp¬ kie, lecz zatrzymuje przeplyw powietrza, bp. w postaci krzyza maltanskiego.Wszystkie czesci urzadzenia powyzsze¬ go sa znane, jak równiez znany jest i od¬ dawna stosowany ich zespól, podobny do przedstawionego na rysunku, lecz nie po¬ siadajacy urzadzenia P, Q, R do dopro¬ wadzania dodatkowego pvlu wapkmnego do koryta granulacyjnego D, co stanowi istote wynalazku. PL