Przedmiotem niniejszego wynalazku jest pocisk do luf gladkich, zaopatrzony w brzechwy. Znane sa pociski, skladajace sie z przedniej ostrolukowej czesci, krótkiego cylindrycznego tulowia i ostrolukowego ty¬ lu. Przedluzenie tylu pocisku tworzy stoz¬ kowa wklesla tylna czesc ostrolukowa, któ¬ ra zawiera ladunek miotajacy. Wynalazek polega-zasadniczo na zastosowaniu malego, lecz zupelnie sprawnie dzialajacego stabi¬ lizatora i na celowym uksztaltowaniu i umieszczeniu dodatkowego ladunku miota¬ jacego.Na rysunku na fig. 1—8 przedstawiono dwa przyklady wykonania przedmiotu wy¬ nalazku, na fig. zas ,9 i 10 sa przedstawio¬ ne odmiany szczególów, które moga byc zastosowane do tych dwóch przykladów wykonania.Jak widac na fig, 1, 2, 5 i 6, w oby¬ dwóch przykladach wykonania skorupa po¬ cisku pod wzigledem ksztaltu sklada sie z przedniej czesci ostrolukowej 6 o pro¬ mieniu 21, krótkiego cylindrycznego tulo¬ wia 5, z ostroluku 23, tworzacego tyl 7 po¬ cisku, który jest przedluzeniem tulowia i przechodzi na dolnym koncu w stozkowa ltub wklesla ostrolukowa czesc 25. Przedlu¬ zenie tej czesci tworzy ogon 2 do umiesz¬ czenia ladunku miotajacego i brzechw.W tylnej czesci ogona pocisku jest umo¬ cowany stabilizator 3, który wskutek odpo¬ wiedniego ksztaltu pocisku mimo swojej malej wysokosci dziala sprawnie. Stabili-zator jest wykonany jako jedna calosc lufo tworzy calosc z piasta, która jest polaczo¬ na z brzechwami stabilizatora. Piasta 10 przechodzi stopniowo w ogon 2 pocisku i jest zwezona do mozliwie najmniejszej wartosci 28, wystarczajacej na umieszcze^ nie kapiszona 26 lufo sruby zaplonnika, dzieki czemu szerokosc uzyteczna brzechw stabilizatora jest powiekszona, Wedluig fig. 1 i 2 w sciankach ogona pocisku, w którym umieszczony jest ladu¬ nek miotajacy 4, sa wykonane otwory 11.Te otwory znajduja sie jeden nad. drugim w plaszczyznach brzechw lub; w plaszczyz¬ nach kazdej druigiej lufo trzeciej brzechwy 3, jak to widac na przekroju poprzecznym wzdluz linii 13—13 na fig. 1 (fig. 3). Po¬ niewaz ogon pocisku-posiada ksztalt stoz¬ kowy, zwezajacy sie w stosunku do maleja¬ cej grubosci scianki w kierunku jego dna, jest wiec bardzo lekki i nie obciaza zbyt¬ nio pocisku.Stabilizator jest bardzo cienki i wyko¬ nany najlepiej w calosci przez odlanie lub prasowanie w stanie plastycznym np. z -glinu, elektronu lub podobnego tworzy¬ wa, lub sklada sie z oddzielnych cienkich i elastycznych plytek stalowych, przymo¬ cowanych do ogona pocisku. Stabilizator moze byc wykonany takze z oddzielnych lufo przy pomocy narzadów posrednich pod¬ laczonych brzechw, tworzacych w miejscu polaczenia odpowiednia piaste lub podob¬ ny narzad. Piasta 10 znajduje sie na nasa¬ dzie ogona pocisku (fig. li 5), przy czym jej powierzchnia jest dostosowana do po¬ wierzchni ogona, wskutek czego nie moze powodowac niekorzystnego oporu powie¬ trza.Piasta 10 moze sluzyc takze do umoco¬ wania kapiszona 26 zaplonnika.Na fig. 1—4 dodatkowe ladunki mio¬ tajace sa umieszczone w podluznych oslo¬ nach 14, przy czym na fig. 3 te ladunki sa uwidocznione w przekroju poprzecznym wzdluz linii 13—13 na fig. 1, na fig. zas 4 — w przekroju poprzecznym wzdluz linii 29—¦ 29 na fig. 1. Te ladunki przylegaja do ogo¬ na 2 pocisku w miejscach otworów 11. Do umocowania dodatkowych ladunków mio¬ tajacych sluza wystepy 15 w ksztalcie ha¬ ków, wykonane na brzechwach, do któ¬ rych przylegaja oslony 14 ladunków. Od¬ powiednie wystepy na górnym koncu ogo¬ na maja ksztalt zebów 17. Oslony ladun¬ ków dodatkowych sa zaopatrzone na kon¬ cach w wyciecia 78, 19 (fig. 1 i 2), umo¬ zliwiajace zakladanie tych ladunków na wystepy 15 i 17.Dzieki takiej budowie wyzyskuje sie dobrze przestrzen okolo ogona pocisku do zalozenia dodatkowych ladunków miota¬ jacych i osiaga sie w ten sposób niezawod¬ ne zapalanie kazdego ladunku dodatkowe¬ go, poniewaz kazdy z nich jest zapalany przez pionowy szereg otworów 11 w ogo¬ nie (fig. 1 i 2).Oczywiscie, liczba wystepów 17 na górnym koncu ogona pocisku odpowiada tylko polowie, jednej trzeciej lub jednej czwartej liczby brzechw, zaleznie od te¬ go, jaka liczbe ladunków dodatkowych sie stosuje. Haki moga byc zalozone rucho¬ mo na czopach 31A mianowicie tak, iz po przechyleniu wchodza w odpowiednie wy¬ ciecia 32 w ogonie, jak to uwidoczniono na fig. 9.Zamiast haków 17 do przytrzymywa¬ nia ladunków dodatkowych moga byc wy¬ konane w ogonie lub skorupie pocisku wy¬ ciecia 33 (fi£. 10). W tym przypadku oslo¬ ny 14 ladunków dodatkowych sa zaopa¬ trzone na górnym koncu w wystepy 35, które wchodza we wspomniane wycie¬ cia 33* Z mala odmiana mozna to samo zasto¬ sowac do pocisków wedlug fig. 5 i 6 lub 7 i 8. Wystep 37 dolnej czesci kazdej oslo¬ ny 14 ladunku dodatkowego znajduje sie zawsze miedzy dwoma brzechwami lub ich hakami 15 i wystaje za nie, jak to uwi¬ doczniono na fig. 6—8. Dzieki temu osiaga — 2 —sie pewne umocowanie dolnych konców oslon 14, górne zas konce tychze sa umo¬ cowane za pomoca haków 17, a mianowi¬ cie zawsze za pomoca jednego haka, znaj¬ dujacego sie w górnej czesci ogona w plasz¬ czyznie symetrii brzechw, lub tez stosuje sie po dwa haki przeciwlegle do odpowied¬ nich brzechw.Piasta stabilizatora, posiadajaca male wymiary, moze, ze wzgledu na uproszcze¬ nie wykonania, posiadac ksztalt cylin¬ dryczny, przylegajacy gladko do zewnetrz¬ nej powierzchni ogona.Wprzykladze wykonania wedlug fig. 10 zadanie wyciec 33 moga wykonac przednie otwory wydmuchowe w ogonie 2 lub sko¬ rupie pocisku, w które wchodza wystepy 35 oslony 14, Poza tym haki 17, które we¬ dlug fig. 1 i 5 sa umieszczone na ogonie, moga byc przymocowane do dolnego kon¬ ca skorupy pocisku. Moga one w tym przypadku byc wykonane z blachy i przy¬ mocowane do skorupy przez spawanie. PL