Wynalazek niniejszy dotyczy izolacyj¬ nych wkladek ustalajacych do przewodów lub do kabli elektrycznych.W wielozylowych kablach elektrycz¬ nych, w których dielektrykiem jest zasad¬ niczo gaz, stosuje sie róznego typu prze¬ ciete lub dziurkowane wkladki lub inne narzady z odpowiedniego stalego materia¬ lu izolacyjnego dla utrzymania odpowied¬ niej odleglosci pomiedzy przewodami i utrzymania ich w prawidlowym polozeniu wzgledem siebie.Przedmiotem wynalazku niniejszego jest izolacyjna wkladka ustalajaca do ka¬ bli, prosta i latwa do zalozenia, zachowu¬ jaca niezawodnie swe polozenie po zalo¬ zeniu i uksztaltowana tak, aby przeciw¬ stawiala sie trwalemu odksztalceniu za¬ równo w czasie zakladania jak i w czasie pracy kabla.Wynalazek niniejszy polega na tym, ze stanowiaca wkladke plaska plytka, zaz¬ wyczaj w postaci krazka, zaopatrzona w otwór srodkowy dla przepuszczenia prze¬ wodu wewnetrznego oraz w promieniowa szczeline pomiedzy otworem i obwodem wkladki, posiada te szczeline specjalnie uksztaltowana, a mianowicie zwezajaca sie w kierunku od obwodu do otworu srodkowego, i ze szerokosc tej szczeliny w najwezszym miejscu, przyleglym do te¬ go otworu, jest mniejsza od srednicy tego otworu, dzieki czemu przewód wewnetrz¬ ny, wcisniety po rozchyleniu brzegów wkladki poprzez waska czesc szczeliny do tego otworu jest w nim utrzymywanywskutek powrotu scianek wkladki, sasia¬ dujacych ze szczelina, w ich normalne po¬ lozenie.Inne cechy wynalazku sa omówione w dalszym ciagu opisu, dotyczacego jednego z przykladów wykonania wkladki ustala¬ jacej wedlug wynalazku, przedstawione¬ go na rysunku, na którym te same liczby sa uzyte do oznaczenia jednakowych cze¬ sci na poszczególnych figurach. Fig. 1 przedstawia widok z boku wkladki usta¬ lajacej wedlug wynalazku, fig. 2 — per¬ spektywiczny widok takich wkladek w wykrojonym kablu o przewodach wspól¬ osiowych.Wkladka ustalajaca 20 z odpowiednie¬ go materialu izolacyjnego, przedstawiona na fig. 1, ma ksztalt krazka i posiada srod¬ kowy otwór 21 i promieniowa szczeline 22 od zewnetrznego obwodu 23 wkladki do otworu 21, Szczelina 22 sklada sie ze zbieznej czesci wejsciowej 24 od strony obwodu zewnetrznego 23 wkladki i z cze¬ sci 25 o bokach równoleglych od strony otworu 21 wkladki.Wkladka ustalajaca 20 moze byc wy¬ konana z róznego materialu izolacyjnego w zaleznosci od rodzaju przewodów, do których jest zastosowana, i od przezna¬ czenia kabla, zazwyczaj jednak do jej wy¬ robu stosuje sie material dostatecznie sprezysty, który umozliwia boczne wcis: niecie przez czesci 24 i 25 szczeliny 22 nieelastycznego przewodu wewnetrznego 26 o srednicy równej lub nieznacznie wiek¬ szej od srednicy totworu 21 tej wkladki, jak przedstawiono na fig. 2. Wkladka usta¬ lajaca 20 moze byc wykonana z gumy o odpowiednim stopniu twardosci, od gatun¬ ku zupelnie miekkiego, odznaczajacego sie elastycznoscia i duzym wspólczynnikiem tarcia, az do gatunku twardego ebonitu.Do wyrobu wkladki ustalajacej nadaje sie równiez zywica sztuczna, sama lub tez w polaczeniu z tkanina, wlóknem, papierem lub inym podlozem z materialu izolacyj¬ nego oraz inne materialy o odpowiednich wlasnosciach elektrycznych i fizycznych, np. celuloid, galalit, róg, papier nasycony szelakiem, acetoceluloza lub inne mate¬ rialy plastyczne, np. blonnikowe, szela- kowe. W kazdym przypadku wkladka ustalajaca moze byc formowana lub tez wycieta z arkusza materialu.Podczas wyrobu takiego kabla wspól¬ osiowego, którego odcinek jest przedsta¬ wiony na fig. 2, wkladki ustalajace 20 za¬ klada sie na przewód wewnetrzny 26, któ¬ ry moze byc pelnym drutem, pretem, rur¬ ka cylindryczna lub linka, skrecona albo spleciona z cienkich drutów przewodza¬ cych, o ogólnym przekroju w przyblizeniu kolowym. W tym celu wkladki ustalajace wtlacza sie z boku poprzecznie na prze¬ wód 26 lub tez przewód ten wtlacza sie promieniowo do tych wkladek ustalaja¬ cych. Na ogól wkladki ustalajace umiesz¬ cza sie w ten sposób, ze szczeliny 22 sa zwrócone na przemian w róznych kie¬ runkach wzdluz przewodu, a kolejne wkladki ustalajace sa rozmieszczone wzdluz przewodu w okreslonych odste¬ pach wzajemnych, najodpowiedniejszych dla danego celu.Otwór 21 ma srednice nieznacznie mniejsza niz przewód 26, tak iz wkladka ustalajaca 20 po wtloczeniu na przewód obejmuje go scisle i nie ma potrzeby po¬ grubiania tego przewodu lub odksztalca¬ nia go w inny odpowiedni sposób, zeby zapobiec slizganiu sie wkladki ustalajacej na tym przewodzie. Najslabszym miejscem tego zakleszczenia sa oczywiscie czesci wkladki przy krawedziach 27, gdzie szcze¬ lina 22 laczy sie z otworem 21. Gdyby cizesc zbiezna szczeliny przebiegala pro¬ stolinijnie przez cala dlugosc tej szczeliny od obwodu wkladki do otworu srodkowe¬ go 21, to czesci wkladki przy krawedziach 27 bylyby oslabione i mialyby sklonnosc do ustepowania tak, iz cala wkladka usta¬ lajaca 20 stalaby sie luzna i moglaby lat- — 2 —W6 przesuwac sie na przewodzie 26. Aby temu zapobiec, wykonano czesc tej szcze¬ liny przylegla do otworu 21 o brzegach ró¬ wnoleglych 25.Wspólosiowa para przewodów zostaje wykonczona przez nalozenie na zewnetrz¬ nych obwodach 23 wkladek ustalajacych 20 zewnetrznego przewodu 28 w postaci rury, wspólosiowej z przewodem wew¬ netrznym 26 i utrzymywanej w odpowied¬ niej odleglosci od tego przewodu oraz pod¬ trzymywanej przez te wkladki 20. Rura, stanowiaca zewnetrzny przewód 28, wspo¬ mniany wyzej, moze byc utworzona z od¬ powiednio zwinietej tasmy z cienkiej bla¬ chy metalowej i przebiegajacej w kierun¬ ku osi kabla lub wzdluz linii srubowej.Opisana wyzej szczelina 22, zlozona z czesci zwezajacej sie w kierunku od zew¬ netrznych krawedzi 29 do srodkowych krawedzi 30, a nastepnie z czesci o bokach równoleglych od krawedzi srodkowych 30 do krawedzi wewnetrznych 27, stanowi tylko najkorzystniejsze rozwiazanie kon¬ strukcyjne, w praktyce bowiem dowolny wypukly zarys 27, 30, 29 brzegów wkladki da te same wyniki, jesli chodzi o wyko¬ rzystanie materialu wkladki dla wzmoc¬ nienia krawedzi 27. PL