Brzewioidbiwa telekomunikacja nosna przewaznie wymaga ma linii lub na jej koncu wzmaicnialka, kompensujacego jej tluimiilenie. To sattno czesto zachodzi w telekomunikacji, pradem czestotliwosci malejt Wzmacniak! znane maja te wade, ze albo musza byc wlaczone stale, aby w kazdej chwili byly gotowe do< pracy, albo wymagaja 'obecnosci obslugi, wlaczajacej je w milare poitrzeby. Wlaczenie stale jest niekorzystne o tyle, ze powoduje staly po^ bór pradu i stale zuzywanie sie laim(p i czesci laczeniowych, zawierajacych kon- densatioiry, oporniki i cewki indukcyjne.Proponowano wlaczac wzmacniaL_ zdalnie zie stacji koncowej, lecz i to na¬ strecza znaczne trudnosci. W telekomu¬ nikacji nosnej niie mozna stosowac impul¬ sów pradu stalego lub pradu zmiennego czestotliwosci malej:, jezeli obwód sluzy równoczesnie ido transmitowania pradów czestotliwosci! fonicznej. Stosowanie zas iimipuilisów teizeiSitotliwosci wielkiej ma te wade, ze ich moc na wejsciu wzmacniaka. jiest bardzo mala i zazwyczaj nie wystar¬ cza do rozrzadu przekaznika lub innego podlolbnego przyrzadu.Urzadzenie wedlug wynalazku zawie¬ ra specjalny wzmacniak rozrzadczy, któ¬ ry jest stale gotów do pracy, a przy odbio¬ rze pradu rozrziadczego wlacza cale urza¬ dzenie.Wzimacniak rozrzadczy moze miec bu¬ dowe jiaik najprostsza, pobór mocy bardzo maly i znaczna niezawodnosc dzialania.Rysunek przedstawia przyklad roz- rzadczego wzmacnilaka urzadzenia wedlug wynalazku.Urzadzenie sklada sie z nie przedsta¬ wionego na j-ysunku • przelotowego lub koncowego wzmatcnilaka transmisyjnego i przedstawionego na rysunku wzmacnia- ka rozrzadczego, zaciskami wejsciowymi A, B zalaczonego równolegle do wejiscib<- wych zacisków wzmacniaka! transmisyjne¬ go. Zadaniem wzmacniaka rozrzadczego jest jedynie wzmocnienie i wyprostowanie pradu rozrzadcizego peiwmej okreslonej czestotliwosci, przy czym moc wyjsciowa tego wzmacniaka moze byc stosunkowo nieznaczna, a stopien wzmocnienia nie musi miec zbyt scisle okreslonej wartosci; natomiast jego zachowanie sie przy pra¬ dzie kazdej innej czestotliwosci jest obo¬ jetne; moze on tez bez uszczerbku dla za¬ mierzonego celu dawac nawet bardzo znaczne znieksztalcenia. To tez wzmac- niak rozrzadczy moze miec budowe nader prosta, a jego laimpy moga miec emisje sto¬ sunkowo niewielka.Wzmacniak rozrzadczy jest dwusto¬ pniowy ii zawiera lampy katodowe 1, 2, do których siatek zalaczone sa obwody rezo¬ nansowe 3, 4, nastrojone na czestotliwosc rozrzadcza.. Zasilac go m'ozna badz pra¬ dem stalym, badz zmiennym, pobieranym z zacisków sieciowych C, D. Napiecie te¬ go pradu jest doprowaidzane bezposrednio do lamp 1, 2 jako napiecie anodowe, a równolegle* pop.nzez oporniki szeregowe 5, 6 do szeregowo polaczonych grzejni¬ ków katodowych lamp /, 2. Poczatkowe napiecie siatkowe pobiera sile z szerego¬ wego opornika 5 poprzez prostownik 7 i dzielnik napiecia 8, zibocznikowany wy¬ gladzajacym kondensatorem 9. Pojawia¬ jacy sie na zaciskach A, B prad rozrzad¬ czy, to jest tetno pradu zmiennego pewnej okreslonej czestotliwosci rozrzadczej, zo¬ staje przez lampy 1, 2 wzmocniony, wy¬ prostowany i doprowadzony do przekaz¬ nika 10, zalaczonego w obwód anodowy lampy 2. Kontakt 11 tego przekaznika zaimyka obwód rozrzadu wlaczania wzmacniaka transmisyjnego, ewentualnie za posrednictwem nie przedstawionego na rysunku przekaznika posredniego, zasila¬ nego pradem stalym z dzielnika napie¬ cia 8.Wzimacniak rozrzadczy, mimo wlacze* nia ciaglego, pobiera bardzo malo energii, talk iz osobny przyrzad do jego przylacza¬ nia do sieci jest zbedny.Taki saim wzmacniak rozrzadczy nada¬ je sie do innych urzadzen wzmacniako- wych wlaczanych zdalnie, np. do urza¬ dzen glosnikowych. PL