Wynalazek dotyczy polaczenia rur sta¬ lowych w rurociagach na wysokie cisnie¬ nia, zwlaszcza pary znacznie przegrzanej, które wyróznia sie trwaloscia i niezawodna szczelnoscia.Dotychczas laczy sie rury czesto za po¬ moca kolnierzy, nanitowanych, nawalcowa- nycih, nakreconych lub przypojonych na koncach rur, które powoduja pewne osla¬ bienie rur; polaczenia takie wymagaja szczeliwa, które pod dzialaniem wysokiej temperatury latwo sie psuje, sprawia duzo klopotu i powoduje czesto straty wskutek oslabienia szczelnosci polaczenia.Wreszcie polaczenie kolnierzowe dla wysokich cisnien jest bardzo kosztowne, a zwlaszcza rur w rurociagach o duzych srednicach przelotów.Przedmiotem wynalazku niniejszego jest polaczenie dwóch rur, które nie tylko ich nie oslabia, ale nawet wzmacnia w miej¬ scu polaczenia, jest zupelnie i stale szczel¬ ne i znacznie tansze od polaczenia kolnie¬ rzowego. Polaczenie wedlug wynalazku moze byc równiez stosowane do laczenia konców rur z króccami zaworów lub ksztal¬ tek stalowych, jak tez zaworów lub ksztal¬ tek pomiedzy soba.Polaczenie wedlug wynalazku polega na tym, ze konce rur lub krócców, odpo¬ wiednio rozwarte lub roztoczone, nasuwa sie na obustronnie stozkowy wewnetrzny pierscien, wykonany najlepiej z kawalka tejize rury, z cylindryczna czescia pomie¬ dzy stozkami. Silnie sciagniete ku sobie konce rur przylegaja scisle do stozkowych powierzchni pierscienia, krawedzie jednak rur nie stykaja sie, pozostawiajac nad cy-lindryczna czescia pierscienia szczeline, która wypelnia sie spoina z samorodnie za pomoca pradu elektrycznego lub plomienia acetylenowego stopionego odpowiedniego materialu). Szerokosc szczeliny dobrana jest tak, aby spawanie moglo byc wykonane jak najdokladniej od samego jej spodu, to jest aby konce rur zostaly zlaczone samorodnie na calej krawedzi. Wielkosc kata stozka jak i szerokosc czesci cylindrycznej pomie¬ dzy stozkami dobiera sie stosownie do gru¬ bosci scianki rury i do wysokosci cisnienia roboczego w rurociagu.Poniewaz srednica przekroju spoiny jest o dwie grubosci scianki danej rury wieksza od zewnetrznej srednicy rury la¬ czonej i poniewaz jest ona wzmocniona pierscieniem wewnetrznym, przypojonym do rury, przeto wytrzymalosc na wygiecie jest wieksza w miejscu polaczenia rur, ani¬ zeli poza nim. Prócz tego miejsce polacze¬ nia jest wewnatrz zupelnie gladkie, pod¬ czas gdy z polaczen kolnierzowych czesto wystaje szczeliwo, jesli zas rury spawane sa zwyczajnie na styk, to w miejscu spoiny czesto formuja sie wewnatrz rury sople stalowe, które tam pozostaja wskutek nie¬ moznosci ich usuniecia.Na zalaczonym rysunku pokazano kilka przykladów wykonania polaczenia wedlug wynalazku.Fig. 1 przedstawia dwa konce rur, ozna¬ czone literami a, rozwarte stozkowo, nasu¬ niete na pierscien 6 i spojone w miejscu c z pierscieniem 6 oraz pomiedzy soba.Fig. 2 wskazuje polaczenie konca rury z króccem zaworu lub lanej ksztaltki sta¬ lowej; stozkowo rozwarty koniec rury a nasuniety jest na pierscien 6, który drugim swym stozkiem wchodzi w stalowy króciec do odpowiednim wytoczeniu stozkowym.Szczeline c pomiedzy koncem rury a króc¬ cem zaworu lub ksztaltki wypelnia sie spoina samorodnie.Fig. 3 przedstawia polaczenie rur, któ¬ rego pierscien wewnetrzny posiada posze- Staatsdruokerei War rzona czesc cylindryczna b i krótkie stozki; na pierscien ten sa nasuniete odpowiednio rozwarte konce rur a, których krawedzie spo¬ jone sa w miejscu c ze soba i z pierscieniem.Fig. 4 przedstawia polaczenie rur z pier¬ scieniem dwudzielnym, skladajacym sie z dwóch pierscieni symetrycznych bib, posiadajacych wzajemny srodkujacy wreb stykowy h oraz zlobek z pod szczelina sty¬ kowa rur c. Podczas spawania krawedzi rur lub krócców zaworów i ksztaltek obie po¬ lówki pierscienia lacza sie znowu W jeden pierscien i jednoczesnie w jedna calosc przez spawanie z rurami a wzglednie z króccami. Dwudzielny pierscien jest nie¬ zbedny w tych przypadkach, kiedy podczas ukladania rurociagu z powodu braku miejsca wprowadzenie calkowitego pierscienia wdwa zblizone ku sobie konce rur jest niemozliwe. PL