Proste i wygiete slizgi weglowe z opra¬ wa odlana z metalu lekkiego sa znane i stosowane w technice w róznych wykona¬ niach. Od takich slizg wymaga sie duzej wytrzymalosci na zginanie i uderzenie, a ponadto maja one miec jak najmniejszy ciezar i stawiac maly opór wiatrowi przy duzych szybkosciach jazdy. Znane slizgi maja jednak przewaznie duzy ciezar, po¬ niewaz odlew metalowy ze wzgledu na wy¬ trzymalosc oprawy musi miec dosc duza grubosc, a ponadto musza byc stosowane usztywnienia w postaci zeber lub drazków.Poniewaz jednak ciezar slizgi wplywa w znacznej mierze na bezwladnosc odbiera- ka pradu, nalezy ten ciezar o ile moznosci zmniejszyc. Jednoczesnie powinien byc jak najbardziej zmniejszony opór powietrza przy duzych szybkosciach jazdy.Znane jest np. zaopatrywanie oprawy odlanej na prostych lub wygietych slizgach weglowych na dolnej stronie w jedno lub kilka zdber, które sa wyciete w celu zmniej¬ szenia w ten sposób oporu w powietrzu.Przy duzych szybkosciach jazdy te wycie¬ cia sa jednakze niedostateczne. Znane jest takze nadawanie odlewanej oprawie linii oplywowych lub wykonywanie jej jako oprawy wydrazonej. W tych przypadkach odlana oprawa jest mniej lub wiecej rów¬ nolegla do luku wygietej slizgi, umozliwia¬ jac wskutek tego wygiecie lub zlamanie sie tejze.Znane jest takze laczenie konców luko- *) Wlascicielka patentu oswiadczyla, ze wynalazca jest Friedrich Leuchs w Norymberdze,wej slizgi za pomoca prostego drazka, za¬ pobiegajacego wyginaniu sie tych konców pod dzialaniem nacisku. Ten drazek jest jednakze przy duzych szybkosciach jazdy wprawiany w drgania, a ponadto powstaje sprezanie powietrza miedzy oprawa i draz- iem usztywniajacym, wskutek czego powie¬ sza sie takze opór powietrza. W celu osiag¬ niecia malego oporu w powietrzu nalezalo¬ by takie slizgi zaopatrzyc na calej oprawie w odpowiednia oslone przeciwwiatrowa, co jednak spowodowaloby dalsze powieksze¬ nie ciezaru i utrudnialoby dzialanie slizgi.Wynalazek niniejszy dotyczy slizgi z uzbrojeniem, skladajacym sie z oprawy od¬ lanej i oslony o liniach oplywowych, przy czym slizga nie posiada zeber usztywnia¬ jacych, dzieki czemu oprawe mozna wyko¬ nac bez naprezen w odlewie, przy znacz¬ nym zmniejszeniu ciezaru. Zbedne sa tak¬ ze drazki lub podobne narzady usztywnia¬ jace. Poniewaz jednak, jak wspomniano wyzej, odlana oprawa przebiegajaca rów¬ nolegle do wygiecia slizgi stanowi niedosta¬ teczne zabezpieczenie wegla od zlamania, przeto oprawa ta wedlug wynalazku jest usztywniona w dwóch kierunkach wzdluz i w poprzek za pomoca odpowiednio zalo¬ zonej lekkiej oslony o liniach oplywowych.Na slizgach lukowych oslona o liniach oply¬ wowych jest zalozona w ten sposób, ze jej spód laczy podobnie jak drazek dwa konce slizgi, boki zas sa zagiete katowo lub lu¬ kowo az do oprawy odlanej i polaczone z nia za pomoca srub, nitów lub spawania.Na prostych slizgach oslona o liniach oply¬ wowych jest zalozona w taki sposób, ze jej wysokosc w srodku slizgi jest wieksza niz na koncach, dzieki czemu moment wytrzy¬ malosci calej slizgi jest w srodku najwiek¬ szy. Równiez i w tym przypadku boki oslo¬ ny o liniach oplywowych siegaja do odla¬ nej oprawy i sa z nia polaczone w podob¬ ny sposób.Dzieki takiemu wykonaniu oslona o li¬ niach oplywowych stanowi dodatkowy uchwyt slizgi i zabezpiecza palak odbieraka przeciw wygieciu od góry oraz zwieksza wytrzymalosc na uderzenia z boku. Przy tym osiaga sie, ze ciezar odlanej oprawy moze byc znacznie zmniejszony, wytrzyma¬ losc zas slizgi jest mimo tego nie zmniej¬ szona, a raczej nawet zwiekszona, przy czym palak nie posiada zadnych miejsc powodujacych powstawanie wirów lub sprezania powietrza.Okazalo sie korzystne umiescic odlewa¬ ne czesci oslony o liniach oplywowych na koncach palaka weglowego. Te czesci zwie¬ kszaja wytrzymalosc i sztywnosc zaklada¬ nej oslony blaszanej jak równiez wytrzy¬ malosc w kierunku konców oprawy odlanej.Rysunek przedstawia dwa przyklady wykonania przedmiotu wynalazku. Fig. 1 uwidacznia lukowa slizge z oslona o li¬ niach oplywowych w widoku z boku; fig. 2 — w przekroju poprzecznym wzdluz linii A—A na fig. 1, fig. 3 — w przekreju po¬ przecznym wzdluz linii B—B na fig. 1, fig. 4 — prosta slizge z oslona o liniach oplywowych w widoku z boku, fig. 5 — w przekroju poprzecznym wzdluz linii C—C na fig. 4, fig. 6 — w przekroju poprzecz¬ nym wzdluz linii D—D na fig. 4, a fig. 7 — slizge wzglednie oslone o liniach oplywo¬ wych w widoku z dolu.Litera a oznacza na rysunku wlasciwa slizge weglowa, b — oprawe odlana, c — oslone o liniach oplywowych z blachy, d — odlane konce tej oslony. Oslona o liniach oplywowych w przypadku uwidocznionym na fig. 7 ma ksztalt daszkowy. Na fig. 1 litera e oznacza dolna prosta krawedz oslo¬ ny o liniach oplywowych, która, jak juz wspomniano w opisie, laczy wzdluz linii prostej konce /, / i w ten sposób zapo¬ biega wyginaniu sie slizgi. PL